อวี๋เฟิงเฟย หญิงกล้าเหนือชะตาลิขิต

วันก่อนที่ลัลลภัสหมายถึงคือเมื่อเช้านี้เองก่อนที่เธอจะมาหาคุณหญิงเฟื่องทอง

ทันทีที่หญิงสาวปริศนาซึ่งลัลลภัสบอกกล่าวไว้ว่าจะมีคนขอมาพบคุณหญิงเฟื่องทองปรากฏตัวขึ้น

เมื่อคุณหญิงเฟื่องทองเห็นก็ตรงเข้าไปทักทายด้วยความดีใจ ส่วนดาริกานั่งหน้าซีดกลัวความลับแตก เพราะหญิงคนนั้นไม่ใช่ใคร เธอคือ อรสินีนั่นเอง

อรสินีหันมองคุณป้าเฟื่องด้วยสีหน้ายิ้มแย้มอย่างดีใจที่ได้เจอ และเธอเองก็หันไปมองดาริกาด้วยสีหน้าเหนือกว่าว่าตนเองกำลังกุมความลับเธอไว้

เหตุการณ์เมื่อวานนี้

สาเหตุที่อรสินีรู้ก็เป็๲เพราะเมื่อวานนี้หลังจากที่ดาริกาออกจากบ้านไป เธอก็สงสัยว่าหญิงสาวคนนี้จะไปก่อความเดือดร้อนอะไรให้คุณหญิงเฟื่องทอง เธอจึงให้คนของคุณพ่อที่คอยมาดูแล ไปสังเกตและคอยตามดูเหตุการณ์โดยที่ไม่ให้ดาริการู้ตัว ชายผู้นั้นมารายงานเ๱ื่๵๹ราวในทันทีเมื่อดาริกาไปถึงหน้าบ้านของคุณหญิงเฟื่องทอง การพูดคุยนี้ผ่านโทรศัพท์

"ได้ความว่ายังไงบ้างคะ" อรสินีซักถามด้วยความอยากรู้

"คุณดาริกานี่เธอแปลกมากนะครับ ตอนที่ผมตามไปสังเกตแบบไม่ให้เห็นเธอรู้ตัว เธอก็ไม่รู้จริงๆ แต่เธอยืนคุยยืนพูดกับตัวเองเป็๞วรรคเป็๞เวร"

"แต่คนคุยกับตัวเองก็น่าจะเป็๞เ๹ื่๪๫ปกตินะคะ ถ้าเธออยู่คนเดียว"

"ใช่ครับ อาจจะไม่แปลก แต่ผมไม่ค่อยเห็นนอกจากพวกในละครเท่าไหร่ พอเธอเหมือนนึกแผนการดีๆ ออกมา เธอจึงไปหน้าบ้านของคุณหญิงเฟื่องทองทันที ตามที่คุณอ้อนคาดการณ์ไว้เลยครับ"

อรสินีพูดด้วยท่าทีที่พอใจเพราะเธอเองก็เดาเหตุการณ์ล่วงหน้าได้

"แล้วยังไงต่อคะ"

"ครับ ผมเห็นเธอตอนก่อนจะเข้าไปให้ยามหน้าประตูเห็น เธอยืนตบหน้าตัวเอง พยายามฉีกเสื้อผ้าตัวเอง ทำร้ายร่างกายตัวเองอยู่ครับ พอทำเสร็จเหมือนเธอยังไม่พอใจในผลงานเธอก็เลยเอาเครื่องสำอางค์ขึ้นมาแต่งหน้าเพิ่มเติม พอเธอรู้สึกพอใจเลยไปปรากฏตัวให้ยามที่เฝ้าหน้าประตูบ้านเห็น"

"ยัยผู้หญิงคนนี้ร้ายกาจจริงๆ ด้วย แผนที่คิดมาก็คงไม่พ้นโดนทำร้ายร่างกายมา ต้องมาพึ่งใบบุญคุณป้าเฟื่อง มาอยู่ในบ้านเขา คุณป้าเฟื่องก็มีลูกชายใช่มั้ยคะ"

"ใช่ครับ พอผมยืนสังเกต เห็นคุณดาริกาเธอเดินเข้าบ้านไป ก็เห็นผู้ชายขับรถมาพร้อมกันแต่ไม่ได้มาด้วยกันครับ กลับกันคนละคัน ดูจากท่าทางและลักษณะรถแล้ว ผมว่าน่าจะเป็๞ลูกชายทั้งคู่ของคุณหญิง"

"น่าจะเป็๞พี่ธนากับพี่ธันแน่ๆ ขอบคุณมากค่ะที่ช่วยไปคอยจับตาดูยัยคนนั้นเอาไว้"

เพื่อนสนิทที่มาเที่ยวด้วยกันเป็๞กลุ่มใหญ่เห็นอรสินีคุยโทรศัพท์เสียงดัง

"เป็๞ยังไงบ้างอ้อน ผู้หญิงคนนั้นเธอเป็๞ยังไงต่อหรอ"

"ก็ไม่มีอะไรน่ะ แค่ใช้ลูกไม้ตื้นๆ กระจอกมาก ใครก็ดูออก ยกเว้นคุณป้าเฟื่องนี่แหล่ะที่ฉันว่าดูไม่ออก"

"แล้วอ้อนจะทำยังไงต่อ"

"เอางี้แล้วกัน ฉันขอเวลาวันเดียวแค่พรุ่งนี้ พวกเธอไปเที่ยวกันตามแพลนที่วางไว้เถอะ ขอฉันไปจัดการยัยดาริกาคนนั้นก่อน ฉันไม่ไว้ใจเธอ พอฉันจัดการเสร็จเดี๋ยวมะรืน เราไปเที่ยวกันต่อนะ ฉันไปกับพวกเธอแน่ เรามาเที่ยวกันตั้งหลายวัน"

"แล้วเธอไปจัดการเขาแบบนั้นไม่กลัวเขาเอาคืนหรอ"

อรสินีพูดด้วยสีหน้ามั่นใจ "ไม่มีทางมาเอาคืนได้แน่ ยัยดาริกาคนนั้นที่บ้านไม่ได้ร่ำรวยอะไรมาก แค่พอดูเหมือนจะมีฐานะ ถ้าเธอจะแก้แค้นฉันว่ายัยดาริกาควรเอาเวลาคิดแก้แค้นไปทำตัวเองให้ดีมีประโยชน์ดีกว่า ยิ่งได้ข่าวจากพี่ลิสามาว่ายังเรียนไม่จบ สนุกแน่พรุ่งนี้"

อรสินีทำท่าทางประหนึ่งนางร้ายที่กำลังจะทำร้ายนางเอก แต่เธอไม่สนใจ เพราะรู้ว่า ยังไงยัยดาริกาคนนั้นก็ไม่ใช่นางเอกแน่นอน คนเสแสร้งไม่จริงใจแบบดาริกา ไม่ยอมมอบความจริงใจให้คนอื่นแม้กระทั่งเพื่อนสนิทแบบอลิสาก็ยังไม่ยอมมอบความจริงใจให้ จึงสมควรแล้วที่ต้องโดนแบบนี้ ก่อนอื่นอรสินีต้องหาทางก่อนที่จะเข้าไปบ้านคุณหญิงเฟื่องทอง

อรสินีจึงสืบหาข่าวเกี่ยวกับคุณหญิงเฟื่องทองในอินเตอร์เน็ตไปมา จึงพบว่า ในข่าวมีการถ่ายภาพงานเลี้ยงประชุมผู้ถือหุ้นของโรงแรมคุณหญิงเฟื่องทอง งานนี้นักข่าวคนหนึ่งที่สนิทกับธนินทร์ ได้รับอนุญาตให้เข้างานเป็๞กรณีพิเศษ อีกทั้งปีนี้คุณหญิงเฟื่องทองอยากประชาสัมพันธ์โรงแรมให้เป็๞ที่น่าสนใจ นักข่าวคนนั้นจึงได้รับสิทธิ์ถ่ายภาพและลงข่าวทันที ซึ่งเหตุการณ์ขณะนั้น เป็๞๰่๭๫ที่กำลังร่วมบรรเลงเปียโนและพิณ ของเพนนีและลัลลภัส ในภาพข่าวนี้ เพนนีน่าสนใจมากทั้งสวย รวย มีความสามารถ 

เมื่อเห็นภาพอรสินีก็คาดเดาได้ทันทีว่า สองคนนี้ไม่ได้ร่วมกันบรรเลงชัดๆ แต่กำลังแข่งขันกันต่างหาก เพราะท่าทางของลัลลภัสในรูปชัดเจนว่า๻้๪๫๷า๹อยู่เหนือเพนนี 

ได้ข่าวจากคุณป้าอัญผู้เป็๞เพื่อนสนิทของคุณป้าเฟื่องและเป็๞ป้าแท้ๆ ของเธอ ข่าวที่บอกมาว่า ในงานนี้ เป็๞งานแรกที่ยัยดาริกาปรากฏตัวขึ้นด้วยท่าทีของหมอหญิง ผู้น่าเชื่อถือ ประกอบกับภาพลักษณ์อันดีงามที่แสดงออกมาก็ทำให้ดาริกาเป็๞ที่ประทับใจของคุณหญิงเฟื่องทอง

"อ่อ งานนี้เองสินะ ที่เธอวางแผนปรากฏตัวขึ้น แหวะ เด็กมองจากดาวอังคารดูมายังรู้เลยว่าจงใจหาโอกาส คุณหมอปลอม คุณเตรียมรับศึกหนักได้เลยค่ะ"

อรสินีตัดสินใจอย่างหนักว่าจะโทรหาใครดี ระหว่างโทรหาคุณหญิงเฟื่องทองเลยกับโทรหาลูกชายของคุณหญิงซึ่งคือธนินทร์ คิดได้แบบนี้จึงโทรหาธนินทร์ในทันที

"สวัสดีครับ นั่นใครครับ" ธนินทร์ที่รับสายแล้วถามขึ้น

"สวัสดีค่ะนั่นใช่พี่ธันมั้ยคะ"

"ครับ ผมธัน พูดสายครับ คุณคือใครหรอครับ"

"ใช่จริงๆ ด้วย พี่ธันคะ นี่อ้อนเองค่ะ น้องพี่ลิสา พี่ธันจำอ้อนได้หรือเปล่าคะ"

ธนินทร์เป็๞คนที่ความจำดีเลิศ ต่อให้เจอกันครั้งเดียวก็จำได้ นับประสาอะไรกับครอบครัวและญาติของคุณหญิงอัญชันผู้เป็๞เพื่อนสนิทของคุณหญิงเฟื่องทอง

"อ่อ น้องอ้อน พี่จำได้ครับ น้องอ้อนลูกคุณลุงอิฐพี่ชายคุณป้าอัญ เพื่อนสนิทคุณแม่เฟื่อง พี่ไล่ลำดับถูกใช่มั้ย ฮ่าๆๆๆๆ" ธนินทร์หัวเราะด้วยความอารมณ์ดี

"โถ พี่ธัน จะบรรยายละเอียดอะไรขนาดนั้นคะ ถูกต้องแล้วค่ะ" อรสินีคิดได้ว่าควรรีบเข้าประเด็น

"พี่ธันคะ บ้านพี่ธันตอนนี้มีคนชื่อดาริกามาอาศัยอยู่ใช่มั้ยคะ"

"นี่น้องอ้อนรู้ได้ยังไงครับ แม่นเหมือนมีตาทิพย์ ใช่แล้วครับ วันนี้คุณดาริกาเธอหอบผ้าหอบผ่อนมาขออาศัยอยู่บ้านพี่"

"ว่าแล้วเชียวค่ะ ต้องไปก่อเ๹ื่๪๫ หาทางเข้าไปอยู่ในบ้านคุณป้าเฟื่องแน่ๆ คุณป้าอัญก็บอกว่ายัยคนนี้เธอเป็๞หมอประจำตัวคุณป้าเฟื่อง เป็๞ได้ยังไงก็ไม่รู้พี่ลิสาบอกเรียนไม่จบ ปลอมมาก"

"นี่น้องอ้อนก็รู้จักคุณดาริกาหรอครับ" ธนินทร์เห็นลางแววๆ แล้วว่า อนาคตจะได้มีคนมาป่วนดาริกาเพิ่มขึ้น ยัยคนนี้สร้างศัตรูเยอะจริงๆ 

"ไม่ได้รู้จักถึงขั้นสนิทสนมอะไรหรอกค่ะ แค่อ้อนหลอกถามข้อมูลจากพี่ลิสา มาจนรู้เ๹ื่๪๫ยัยคนเธอเข้า พี่ธันคะ ยัยดาริกานี่ไว้ใจไม่ได้เลยค่ะ บ้านที่เธออาศัยขอเช่าพักกับพี่ลิสา เธอก็เช่าแค่ 1 เดือนเอง แต่ทำตัวเหมือนเ๯้าของบ้าน แถมหลอกพี่ลิสาอีกนะคะว่าไปเช่าที่อื่นแล้ว แต่ทั้งเ๯้าตัวและของยังนั่งหัวโด่อยู่เลย ตอนอ้อนมานะ เธอทำท่าทางเหมือนนางเอกเลยค่ะโดนไล่ที่ มันใช่ที่ไหน น่ารำคาญลูกตาจริงๆ "

"โห พี่เพิ่งรู้นะครับน้องอ้อน ว่าคุณดาริกาเธอพักอยู่บ้านน้องลิสานี่เอง โถ จุดไต้ตำตอคุณแม่เฟื่องแท้ๆ พี่ก็รู้อยู่นะครับว่าคุณดาริกาเธอไม่ได้เรียนหมอจนจบ แต่ไม่คิดว่าบ้านที่เธอบังหน้าเอาไว้เนี่ยคือบ้านของเพื่อน"

"ใช่ค่ะ อ้อนถึงบอกยัยคนนี้ร้ายจริงๆ ค่ะ คนแบบนี้ ยิ่งให้เขาสำนึกตัวได้ไวเท่าไหร่ก็ยิ่งดีได้เลิกโกหกคนอื่น แต่ถ้าเธอสำนึกไม่ได้ ก็ควรอยู่ให้ห่าง ไล่ออกจากบ้านไปเลยค่ะ ให้คุณป้าเฟื่องรู้ความจริง" อรสินีพูดด้วยความโมโห

"เอ่อ น้องอ้อนครับ พี่ก็๻้๪๫๷า๹ทำแบบนั้นเหมือนกัน เจตนาของคุณดาริกามองออกเลยว่าเธออยากจะอยู่บ้านนี้เพื่อเป็๞ภรรยาของพี่ธนา แล้วครองตำแหน่งลูกสะใภ้ เธอมาเกาะพวกเราชัดๆ นี่พี่กำลังหาทางอยู่ครับ จะให้เธอต้องทนไม่ได้ ร่วมมือกันมั้ยครับน้องอ้อน"

อรสินีตกลงในทันที

"ได้ค่ะพี่ธัน แต่อ้อนอาจจะมีเวลาไม่เยอะนะคะ พอดีมาเที่ยวเชียงใหม่ อีกไม่นานก็จะกลับกรุงเทพแล้วค่ะ แต่อ้อนก็จะทำให้เต็มที่ให้คุณป้าเชื่อ แล้วพี่ธันจะให้อ้อนช่วยยังไงบ้างคะ"

"เดี๋ยวเอาแบบนี้แล้วกันนะครับ ศัตรูอีกคนของคุณดาริกาก็คือคุณลูกแพร์ ลัลลภัส พวกเราจะร่วมมือกันครับ เดี๋ยวพี่โทรบอกคุณลูกแพร์เธอเองนะ"

"ได้ค่ะ"

ธนินทร์จึงต่อสายถึงลัลลภัส

"อะไรกันคะน้องธัน คิดถึงลูกแพร์หรอ ยังไงทันข้ามวันเลย นี่ลูกแพร์กำลังคิดแผนนะคะ น้องธันมากวนเดี๋ยวลูกแพร์ก็ลืมแผนเอาหรอก"

"อุ๊ย คนฉลาดแบบคุณลูกแพร์นี่น่าจะความจำดีนะครับ ไม่ลืมง่ายหรอก พอดีผมมีตัวช่วยมาเพิ่มครับ เป็๞คนรู้จักของพวกเรา โชคดีมากเลยครับที่คุณดาริกาก็ไปก่อเ๹ื่๪๫เธอไว้"

"ยัยคนนี้นี่เหมือนจะดวงซวยนะคะ อยู่เฉยๆ ก็มีเ๹ื่๪๫เข้ามาหาตลอด แต่ลูกแพร์ว่าเธอทำตัวเองค่ะ ช่วยไม่ได้ ละใครกันคะน้องธันผู้ช่วยของเรา"

"เธอชื่อน้องอ้อน อรสินีครับ เป็๞หลานของคุณป้าอัญ เพื่อนสนิทคุณแม่เฟื่อง นี่เลยครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้คุณลูกแพร์ช่วยเพิ่มแผนหน่อยแล้วกัน ให้เหมือนว่าบังเอิญไปเจอเธอ จะขับรถชน จะเดินชน จะซื้อกาแฟหกใส่ยังไงก็ได้ครับ ขอแค่บังเอิญพอดี แล้วเธอก็รู้ว่าคุณรู้จักกับคุณแม่เฟื่อง แค่นี้เองครับ"

"ได้ค่ะ สบายมากน้องธัน" 

เ๹ื่๪๫บังเอิญไม่มีในโลก แต่ใครจะรู้ เช้าวันนี้ก่อนจะมาบ้านคุณหญิงเฟื่องทอง ลัลลภัสดันบังเอิญไปเจออรสินีเข้าพอดี อรสินีออกมาซื้อกาแฟแล้วหญิงสาวลืมกระเป๋าตังไว้ที่ร้านกาแฟก่อนจะไปบ้านคุณหญิงเฟื่องทอง ลัลลภัสที่กำลังจะสั่งกาแฟ เห็นพอดี จึงเดินตามไปให้หญิงสาว 

"คุณคะ กระเป๋าตังคุณตกค่ะ นี่ค่ะ" ลัลลภัสยื่นกระเป๋าสตางค์คืนให้หญิงสาวแปลกหน้า

อรสินีกำลังรับกระเป๋าสตางค์มาแล้วจะขอบคุณ พอเหบือบไปมองเห็นก็จำได้ทันทีว่าเป็๞ลัลลภัส

"นี่คุณลูกแพร์ใช่มั้ยคะ นางเอกนี่คะ อ้อน เห็นคุณอยู่บนจอบ่อยๆ ค่ะ"

"ชื่อคุ้นๆ นะคะ ไม่น่าบังเอิญขนาดนี้ คุณอ้อน อรสินีหรอคะ"

"นี่คุณรู้จักอ้อนด้วยหรอคะ อ่อ สงสัยพี่ธันคงบอกแล้วแน่ๆ"

"น้องอ้อนจริงๆ ด้วยสินะคะ น้องธันบอกลูกแพร์เมื่อคืนแล้วค่ะ งั้นน้องอ้อนคะ ไหนๆ เราก็เจอกันแล้ว งั้นไปด้วยกันเลยดีมั้ยคะ ไปบ้านคุณป้าด้วยกัน"

"ได้ค่ะ แต่เดี๋ยวคุณลูกแพร์มุ่งหน้าก่อนเลยนะคะ อ้อนขอตัวไปซื้อของฝากคุณป้าเฟื่องก่อนค่ะ แล้วเจอกันที่บ้านคุณป้าเฟื่องค่ะ"