จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

                      ในการประลองรอบแรกนั้นถึงจะจบก่อนเวลาที่มันควรจะเป็นแต่ก็ได้ผู้ผ่านเข้ารอบทั้ง30 คนเป็นที่เรียบร้อยแล้วและที่น่าแปลกใจก็คือทางด้านกลุ่มของอาณาจักรคราวนั้นก็สามารถผ่านเข้ารอบกันได้ทั้งหมดทุกคนจากภายใต้การนำของคิงที่มันนั้นมีความตั้งใจว่าจะพาเพื่อนร่วมอาณาจักรของตนผ่านเข้ารอบไปด้วยกันส่วนทางด้านอาณาจักรบราเรียนเองก็มีผู้ที่สามารถผ่านเข้ารอบไปได้เพียง2  คนเท่านั้น

ซึ่งมันก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าแปลกใจอะไรเพราะแทบจะทุกปีคนของบราเรี่ยนจะมีไม่กี่คนที่จะพอมีความสามารถมากพอไปสู่รอบถัดไปได้และในการแข่งในรอบนี้เซย์รินเป็นผู้ที่ไปในลำดับชั้นสูงสุดในการแข่งรอบที่ 2 นั้นก็คือการเดินทางขึ้นสู่หอคอยวิญญาณโดยรูปร่างลักษณะของหอคอยวิญญาณนั้น มีลักษณะหอคอยสูงเสียดฟ้าสามารถมองเห็นได้เด่นชัดจากทั่วทุกมุมเมืองของอาราเธียร์เนื่องจากความสูงของมันนั้นยากจนจะบรรยาย

               มีคำกล่าวขวัญมาว่าเจ้าหอคอยนี้มีมาก่อนที่จะก่อตั้งอาณาจักรอาราเธียร์ เสียอีกอายุของมันอย่างน้อยก็คงจะหลายหมื่นปีภายในหอคอยวิญญาณมีทั้งหมด 300 ชั้นด้วยกัน แต่เหล่าเด็กรุ่นเยาว์ที่มากความสามารถและพรสรรค์นั้นสามารถไปได้สูงสุดอยู่เพียงชั้น215 เท่านั้น ในการที่จะผ่านขึ้นไปในแต่ละชั้นทางเดินมันถูกสร้างขึ้นมาเป็นทรงกลมเดินวนรอบขึ้นไปเรื่อยๆจนผ่านขึ้นไปในแต่ละชั้นยิ่งในลำดับชั้นที่สูงขึ้นพลังวิญญาณก็ยิ่งหนาแน่นและหนักหน่วงอาจถึงขั้นหายใจไม่ออกหรือก้าวขาไม่ออกเลยด้วยซ้ำการทดสอบในครั้งนี้จะต้องใช้พลังกายพลังใจเป็นอย่างมากและจะมีผู้ผ่านเข้ารอบสู่ในรอบสุดท้ายเพียงแค่10 คนเท่านั้น

หลังจากที่เด็กหนุ่มแยกจากราชาซันซัสแล้วก็กลับมาที่ห้องพักของตนในทันทีเพื่อเตรียมความพร้อมหลายๆอย่างก่อนที่จะไปเข้าร่วมสู่งานเลี้ยงอาหารค่ำภายในค่ำคืนนี้และเขาเชื่อว่าวันนี้ซันซัสคงมีความต้องการที่จะพูดคุยถึงเนื้อหาภารกิจกับตนเป็นแน่และตัวเด็กหนุ่มเองก็อยากจะรู้ว่าเขตรอบนอกบริเวณของทวีปมืดมันมีสิ่งใดอยู่กันแน่ถึงขนาดสร้างความหวาดกลัวให้กับซันซัสได้ทั้งที่มันแข็งแกร่งที่สุดในเผ่ามนุษย์แล้วแต่ตัวมันเลือกที่จะไม่เหยียบเท้าเข้าไปในทวีปมืดด้วยตนเองอีกตลอดระยะเวลา 200 ปีที่ผ่านมาและผู้คนที่รับภารกิจของมันไปนั้นล้วนหายสาบสูญไม่ได้กลับมาอีกอะไรคือสิ่งที่น่ากลัวอยู่ภายในนั้นกันหากไม่คิดให้ดีไม่รอบคอบมันก็ไม่ต่างอะไรจากจะเอาชีวิตของตนเองไปทิ้ง

"เอาล่ะพวกเจ้าก็อยู่พักร่วมกันกับข้าที่นี่ยังมีห้องพักอีกมากพวกเจ้าเลือกห้องได้ตามสบายเลยส่วนผู้หญิงอลิชแล้วก็แอคเน่เจ้าไปพักกับภรรยาของข้าแล้วกัน

"ยูริ ข้าฝากเจ้าดูแลสถานที่พักให้กับพวกนางด้วยนะแล้วก็เจ้าช่วยสอนเกี่ยวกับเรื่องทุกๆอย่างเกี่ยวกับโลกใบนี้ด้วยเพราะพวกนางยังมีสิ่งที่ยังต้องเรียนรู้อีกมาก

"ไว้ใจได้เลยค่ะท่านเซย์ริน ข้าจะดูแลพวกนางเป็นอย่างดี

"เมื่อพวกเจ้าทุกคนพักผ่อนกันเพียงพอแล้วข้าจะพาพวกเจ้าทกคนไปร่วมกินงานเลี้ยงอาหารค่ำที่ราชาซันซัสจัดต้อนรับข้า