เมฆเป็เด็กหนุ่มหน้าตาดีรูปร่างสูงใหญ่และฝ้ายก็เป็เด็กสาวหน้าตาสะสวย ปล่อยผมที่ย้อมสีน้ำตาลทองยาวสยายหล่อนตัวเล็กกว่าเมฆ ชอบแต่งตัวเหมือนตุ๊กตาด้วยชุดกระโปรงดูแล้วไม่ประสีประสาเื่ผู้ชายเช่นกัน
ข้าวหอมมองซ้ายมองขวานี่มันเป็เวลาพักเที่ยงและไม่มีใครในห้องสมุดนอกจากหล่อน วันนี้มันวันอะไรกันนะเมื่อเช้าหล่อนพบผอ.เด่นชัยกับน้องปิ๋มฟาดฟันกันมายกหนึ่งแล้วพอเที่ยงก็มาเห็นเด็กหนุ่มสาวรุ่นน้องพลอดรักกันในห้องสมุดนี่อีก เมฆไม่ได้กอดฝ้ายไว้เฉยๆ เพราะข้าวหอมเห็นมือไม้ของเด็กหนุ่มล้วงควักอยู่ด้านหน้าของเด็กสาว
“อูย...ซี๊ดดดด...เมฆจ๋า...อืม...ซี๊ดดดด”
เสียงฝ้ายร้องครางเพราะเมฆซุกไซ้จมูกที่ต้นคอของหล่อนฝ้ายยืนชิดติดกับชั้นหนังสือและบิดกายอย่างเร่าร้อนตอนที่เมฆซุกไซ้ใบหน้าจูบแก้มของหล่อนและบางครั้งเด็กสาวก็หันมาจูบปากแลกลิ้นกับเด็กหนุ่มอย่างถึงใจ
ข้าวหอมเห็นมือไม้ของเมฆล้วงเข้าไปในเสื้อของฝ้ายเด็กหนุ่มแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตให้สาวมือไม้สั่นฝ้ายครางและหันไปมาเพื่อมองว่ามีใครผ่านเข้าไปบ้าง
“ซี๊ดดด...เมฆ...พอเถอะนะ...ออกไปกันเถอะ”
“จะไปไหนล่ะฝ้ายจ๋า”
“ออกไปข้างนอกกันดีกว่า ที่นี่เดี๋ยวใครมาเห็นเข้านะ”
“ใครจะมาเห็น ที่นี่น่ะปลอดภัยที่สุดแล้วฝ้ายจ๋ามีแต่พี่บรรณารักษ์อยู่คนเดียว ตอนพักเที่ยงเขาก็ออกไปกินข้าวกันหมด”
“แต่ฝ้ายกลัวพี่เขาจะเข้ามาเห็นนี่...อูย...ซี๊ดดด...เมฆ...พอเถอะน่า”
“พี่บรรณารักษ์เห็นยังทำงานอยู่ที่โต๊ะ...แบบนี้แหละดีเมฆชอบ ตื่นเต้นเป็บ้า...ฝ้ายจ๋า...เมฆจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว”
“เมฆ...ยะ...อย่านะ...โอย...อย่า”
เด็กสาวร้องห้ามแต่ก็ยังยอมให้เมฆกอดจูบอย่างหื่นกระหายข้าวหอมเห็นกระดุมเสื้อของเด็กสาวถูกปลดออกสองสามเม็ดแล้วมือซุกซนของเด็กหนุ่มที่วุ่นวนอยู่ด้านหน้าก็ล้วงเอาสองเต้าเต่งตูมของเด็กสาวออกมาข้าวหอมถึงกับตาโตเพราะไม่อยากเชื่อว่าหน้าอกของฝ้ายจะใหญ่และตั้งตูมอย่างนั้น
“อ๊าส์...อ๊าส์...เมฆจ๋า...อย่า...อย่า”
ฝ้ายเอามือยันบนชั้นหนังสือขณะที่ข้างหลังของหล่อนเด็กหนุ่มรุ่นเดียวกันเบียดตัวเข้าหาข้าวหอมเห็นเมฆส่ายสะโพกไปมาเหมือนกำลังเบียดถูอะไรบางอย่างกับบั้นท้ายของฝ้ายถึงไม่บอกหล่อนก็เริ่มจะเดาออกจากประสบการณ์ที่ประสบมาสด ๆ ร้อน ๆ เมื่อเช้านี้มือของข้าวหอมชักเกร็งและเนื้อตัวหล่อนก็เย็นไปหมดแต่เหมือนมันจะเป็แต่ภายนอกเท่านั้นเพราะข้างในของหล่อนเริ่มเดือดพล่านเหมือนน้ำเริ่มเดือดเมื่อเห็นภาพที่มันกระตุ้นเร้าความรู้สึกเข้าอีกหน
“อูย...ซี๊ดดดด...เมฆจ๋า...ยะ...อย่า...อย่า”
ฝ้ายแหงนหน้าขึ้นด้วยความรันจวนเพราะเมฆบีบที่หัวนมของหล่อนไล้วนมันเบา ๆ จนสาวเ้ามั่นเทิ้มไปทั้งตัวสลับกับการเคล้นคลึงนมอวบใหญ่ทั้งสองเต้า ฝ้ายเบียดขาเข้าหากันและบิดกายเร่าดูแล้วเร่าร้อนซะจริง
สองหนุ่มสาวยังคงพลอดรักกันอยู่อย่างนั้นข้าวหอมอธิบายไม่ถูกไม่รู้ว่าตัวเองก็รู้สึกยังไงใจหนึ่งก็รู้สึกว่าเด็กหนุ่มสาวสองคนนี้ช่างกระไรที่อื่นมีตั้งมากมายแต่ไม่ยอมไปพลอดรักกัน ดันมาแสดงหนังสดในห้องสมุดแบบนี้ถึงมันจะมิดชิดแต่ก็ทำเอาบรรณารักษ์สาวถึงกับอารมณ์กระเจิง
“ฝ้ายจ๋า...นมฝ้ายนี่นุ่มมือดีจริง ๆ อืม...ซี๊ด”
เมฆครางขณะที่เบียดด้านหน้ากับบั้นท้ายของฝ้ายฝ้ายเด้งบั้นท้ายให้ยิ่งเสียดสีกับตัวของเด็กหนุ่มมากขึ้นตอนนี้หน้าตาของหล่อนเหยเกเพราะความเสียวจากปลายเต้าที่ถูกกระตุ้นเร้าจากปลายนิ้วของเพื่อนชาย
“โอย...เมฆจ๋า...ซี๊ดดดด...ช่วยฝ้ายด้วย...โอย...สะ...เสียว...เสียวอะไรอย่างนี้”
“นี่ไง...เมฆช่วยอยู่นี่ไง...หันมานี่สิ”
“มะ...เมฆจะทำอะไร”
“ก็ทำให้ฝ้ายเสียวมากกว่าเดิมไง...ซี๊ด...อูย...เมฆก็เสียวนะรู้มั้ย”
ฝ้ายหันมาตามที่เมฆบอกแล้วเพื่อนชายของหล่อนก็เฟ้นฟอนใบหน้ากับสองเต้าเต่งตูม ปากของเมฆครอบลงบนปลายเต้าแล้วดูดดุนอย่างเอร็ดอร่อยจนสาวเ้าครางเสียงกระเส่า
“อูย...โอย...ซี๊ดดดด...อา...อา”
“เสียวมั้ย...นมของฝ้ายนี่อร่อยจริง ๆ”
“เมฆอย่าดูดแรงนักซี...เดี๋ยวของฝ้ายก็ช้ำหมดหรอก”
“ไม่ดูดแรง ๆ แล้วมันจะเสียวเหรอ...อืม...นมแดง ๆแบบนี้ยิ่งดูดก็ยิ่งอร่อย”
แล้วเด็กหนุ่มก็ตั้งหน้าดูดที่ปลายตูมสองเต้าสลับไปสลับมาส่วนฝ้ายก็ร้องครวญครางไม่หยุดยิ่งเสียงของเด็กสาวดังฟังชัดก็ยิ่งทำให้สติสตังของข้าวหอมกระเจิดกระเจิงหล่อนไม่ได้ตั้งใจจะรู้สึกแบบนี้เลยแต่แล้วก็เกิดอาการเสียว ๆ ตงิด ๆที่ระหว่างเรียวขา ข้าวหอมเริ่มเบียดเรียวขาเข้าหากันสายตาของหล่อนไม่อาจละไปได้เลยจากบทเล้าโลมกันของสองหนุ่มสาว
“อูย...ซี๊ดดดด...เมฆจ๋า...ฝ้ายจะตายอยู่แล้ว”
“ฝ้ายแยกขาหน่อยสิ” เด็กหนุ่มเงยหน้าพูดเสียงแหบพร่า
“เมฆจะทำอะไรน่ะ”
“น่า...เร็ว ๆ เข้าสิ...เดี๋ยวใครเข้ามาเห็นนะ”
“อือ...ซี๊ดดด...แค่นี้ฝ้ายก็กลัวจะแย่แล้ว เมฆจะทำอะไรอีกเนี่ย”
“แยกขาออกก่อน...เดี๋ยวเมฆบอก”
เมฆสั่งหญิงสาวแต่มือและปากก็ยังทำงานอย่างไม่ลดละยังเฟ้นฟอนอยู่ที่สองเต้าอวบอิ่มที่เนื้อขาว ๆ โผล่พ้นเสื้อออกมาเห็นอย่างชัดเจนฝ้ายแยกขาออกแต่โดยดี