วิกฤตรัก

“กรี๊งงงงง” “กรี๊งงง”

คีตะและฟ้าใสชะงักจากการตักอาหารเข้าปากด้วยกันทั้งคู่ ตอนนี้เขากับเธอกำลังนั่งทานอาหารท่ามกลางธรรมชาติสุดๆ ริมระเบียง ติดชายเขามองออกไป เป็๲หน้าผา มีแต่ธรรมชาติอยู่เบื้องล่าง

คีตะเหล่มองมือถือนิดนึง

 “เออ”

 “อยู่ไหนวะ” เป็๲ ที ที่โทรหา

 “ทำไม?

 “อ้าวกูถามดีดี อยู่ไหน!! วันนี้จะที่ไหนดีไอ่เอเอ กับคนอื่นๆฝากถาม”

“ไม่ไป” คีตะพูดแค่นั้นละตัดสายเพื่อนไป

กรี๊งงงงง กรี๊งงงง ยังไม่ทันวางโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีก

 “ไอ เชี้ย วางทำไมวะ” ปลายสายด่าลั่น จนคีตะยกโทรสับออกจากหู ทำหน้าเหนื่อยใจ

 “ กูจะกินข้าวววว มีอะไร” ฟ้าใสเห็นเขาก็เริ่มหงุดหงิดชักสีหน้าแล้วเหมือนกัน 

อาการตอนนี้ของคีตะ ทำเอาคนรอบข้าง อย่างฟ้าใส กับแม่บ้าน สีหน้าหวั่นหวั่นเลยทีเดียว. กลัวจานจะลอย

“เอาดีดี อยู่ไหนนนมึง” ไอ่ปลายสายไม่ได้เป็๞เดือดเป็๞ร้อน

 “กูอยู่กับ เมียยยยย ” คำว่าเมียทำเอาปลายสาย ฟ้าใส และแม่บ้าน อึ่งตามกัน 

“จะถามอะไรอีกไหม”คีตะตะวาดเพื่อน 

“เออๆ กูไม่ขัดก็ได้วะ”ทียอมวางสายไป 

เมื่อวางสายจากคีตะเสร็จเขาก็มองไปที่ หญิงสาวโต๊ะถัดไปกับแม่ของไอ่คนที่เขาพึ่งวางสายเมื่อกี้ ตอนแรกเขาโทรหาคีตะ เพราะคิดว่าเพื่อนจะพาภรรยากับแม่มาทานข้าวเลยกะโทรแซว แต่นั่งอยู่นานไม่เห็นเงาไอ่เพื่อนตัวดี เลยโทรถาม 

“เมียมึงอยู่นี่ แล้วมันบอกกินข้าวกับเมีย เมียคนไหนวะ” ทีบ่นอย่าง งงๆ เขารู้จักเพื่อนดี คำว่าเมีย เมียหรอ เขาก็พึ่งได้ยินมันพูดออกมานิแหละ หรือเขาตกข่าวอะไร

 “จริงหรอวะ? เอเอถามที ที่ผับย่านดัง เมื่อทีเล่าให้ฟัง เ๹ื่๪๫คีตะ

 “ เออ สิ กูนี่ นึกว่าหูฝาด มัน๻ะโ๷๞ลั่นเลยน่ะมึง อยู่กับเมีย”

 “อะไรวะ ถ้าแม่งพูดแบบนี้แสดงว่ามีจริง” เอเอวิเคราะห์

“คนอย่างไอคี พูดเล่นรึไงมึง ไม่ใช่ไอ่บี”

 “อ้าวๆมาดีละมึงกูอยู่ดีดี” บีท้วงเพื่อน

“ดื่มๆ ปวดหัววะคิดเ๹ื่๪๫มัน” ที ยกแก้วเหล้าขึ้นชนแก้วเพื่อน

————-

คีตะ นั่งกอดฟ้าใส  อยู่ชานบ้าน ทั้งกอด ทั้งหอม อย่างกับไม่เจอกันเป็๞ชาติ

 “จะปล่อยได้รึยังคะ” ฟ้าใสแห้วใส่ คนอะไร กอดก็อึดอัดพอทนละ นิยังหอมอยู่นั้นแหละ

 “ทำไม จะหวงไว้ให้ใคร” 

ฟ้าใสหลับตา อย่างเอือมๆ 

“ถามไม่ได้ยินหรอหืม หวงไว้ให้ใคร” เขายังไม่หยุดหาเ๹ื่๪๫ 

“ เปล่าค่ะ” เธอตอบสั้นๆ ขิเกียจต่อล้อต่อเถียง

 “ไม่เชื่อ บอกมา จะหวงไว้ให้ใคร ให้ผู้ชายคนอื่นหรือว่าไอ่บีหละ” คีตะไม่พูดเปล่าคลายอ้อมกอดและหันหน้าฟ้าใสให้หันประจันหน้ากับเขา มือบีบแรงๆที่ไหล่หญิงสาว

ฟ้าใส เชื่อเขาเลย คนอะไรมะโนได้โล่ ได้อยากมีเ๹ื่๪๫ใช่ไหม

“ ใช่ค่ะ เผื่อยังมีคนสนใจจะต่อจากพี่” ฟ้าใสพูดใส่หน้าคีตะ ลอยหน้าลอยตา

 “ฝันไปเถอะ ชาติหน้ายังไม่รู้จะได้รึเปล่าเลย”

 “หึ ขอโทษน่ะคะ ใช้สิทธิอะไรมาห้าม” 

“สิทธิที่เป็๞สามีเธอไง” เขาบีบไหล่ฟ้าใสก้มหน้าเข้ามาใกล้เธอ 

“สามีหรอ คุณเป็๞สามีพี่ฉันไม่ใช่สามีฉัน ฉันถือซะว่า ให้หมามันกิน” ฟ้าใสพูดลอดฟันขาวมองจ้องตาคีตะไม่หวาดหวั่น เธอคิดแบบนั้นจริงๆ 

เท่านั้นแหละ ความโกรธถาโถมเข้ามาในหัวใจคีตะแทบจะ๹ะเ๢ิ๨ เขาเหยียดยิ้ม 

“หรอ ให้หมามันกินหรอ ได้!!!!จัดให้”