ยามวิกาลล่วงเลยเข้าสู่เที่ยงคืน รถไฟเที่ยวสุดท้ายได้ออกเดินทางพ้นชานชาลาไปแล้วหากใครมาไม่ทันก็คงต้องจำใจปูหนังสือพิมพ์นอนหน้าสถานี ยกเว้นเสียแต่พวกที่ตั้งใจมาเพราะนัดแนะกับชู้รักเพื่อสานต่อกิจกรรมเริงสวาทนอกสถานที่ ไม่ว่าจะเป็ห้องน้ำสาธารณะ คาราโอเกะ หรือแม้กระทั่งมุมมืดในสวนสาธารณะ
ทว่า... แม้สถานที่เ่าั้จะฟังดูน่าตื่นเต้นเร้าใจเพียงใดก็ยังเทียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่กำลังบังเกิดขึ้น ภายในห้องพักขนาดกลางของคอนโดมิเนียมหรูแห่งหนึ่งที่ยังคงเปิดไฟสว่างโร่อยู่เพียงห้องเดียว
ณ ชั้น 4 มีเพียงห้องเดียวที่เปิดไฟทิ้งไว้ราวกับกำลังจัดปาร์ตี้สุดเหวี่ยงเสียงครางกระเส่าของหญิงสาวดังเล็ดลอดออกมาเป็ระยะ เมื่อรุ่งเช้ามาเยือน ผู้คนในละแวกนั้นคงได้นำไปจับเข่าซุบซิบนินทากันสนุกปากบ้างก็คงเดาว่าเป็ผัวเมียทะเลาะตบตีกัน บ้างก็คงว่าจัดปาร์ตี้มั่วสุม หรือหนักเข้าอาจคิดไปถึงคดีฆาตกรรม
อย่างไรก็ตาม นั่นมันเป็เื่ของวันพรุ่งนี้ ตัดภาพกลับมาที่ปัจจุบัน...ภายในห้องน้ำที่ไอน้ำเหือดแห้งไปจนหมดสิ้น บรรยากาศถูกแทนที่ด้วยกลิ่นอายอันไม่พึงประสงค์ทั้งกลิ่นคาวโลกีย์และกลิ่นน้ำหอมฉุนกึกผสมปนเปกันจนชวนวิงเวียน
ตั๊บ!ๆๆๆ
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้อง คล้ายจังหวะตอกเสาเข็มที่ทะลวงเจาะอย่างบ้าคลั่งมันยังคงดังต่อเนื่องโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพักมานานกว่าสองชั่วโมงเต็ม!
“อร๊า... ตั๊บ!ๆๆ... ด-... ดียิ่งนัก...ตั๊บ!ๆๆ... นายท่าน... ขออีก... ตั๊บ!ๆๆ... ม... มากกว่านี้อีก... ตั๊บๆๆๆ”
ชายสองหญิงหนึ่ง... ภาพที่เห็นราวกับกำลังจัดกิจกรรมสุดสวิงริงโก้อย่างดุเดือดเืพล่านฝ่ายชายกำลังเมามันส์ถึงขีดสุด ในขณะที่ฝ่ายหญิงก็สติแตกกระเจิงไปโดยสมบูรณ์
แต่... อนิจจา หากเพ่งมองดูให้ดีก็จะพบว่ามันเป็ความเข้าใจผิดอย่างมหันต์เพราะมีชายหนุ่มร่างพิการผู้หนึ่งกำลังนั่งสาวแก่นกายตัวเอง รอดู ‘หนังสด’ อยู่ห่างๆหาใช่การร่วมรักแบบแซนด์วิชกับหญิงสาวแต่อย่างใด
เพียะ!! เพียะ!!
“ขมิบให้แรงกว่านี้สิ!... เพียะ!!...ตอดให้มันแน่นกว่านี้!... เพียะ!!... เพียะ!!”
ชายหนุ่มเ้าของเรือนร่างกำยำตวาดลั่น แม้เขาจะพยายามเค้นเสียงให้ดุดันและแหบพร่าดั่งชายชาตรีทว่าด้วยความเสียวซ่านที่จุกอก ทำให้ออกมาเป็เพียงน้ำเสียงครางกระเส่าที่สั่นสะท้านไปถึงขั้วหัวใจหญิงสาว
แม้จะโหมกระหน่ำกระแทกกระทั้นมานานกว่าสองชั่วโมงจนสตรีผู้มีสามีนั่งดูอยู่หน้าห้องน้ำ เสร็จสมพุ่งทะลักหยาดพิรุณไปแล้วกว่ายี่สิบครั้งแต่ตัวเขาเองกลับยังไปไม่ถึงฝั่งฝันเสียที แม้จะสรรหาท่วงท่าพลิกแพลงมามากมายสารพัดแล้วก็ตาม
ทำไมกัน!
สถานการณ์ตรงหน้า... ที่เขาได้รับบทเป็วายร้าย่ชิงภรรยาผู้อื่นและกระทำย่ำยีหล่อนต่อหน้าต่อตาสามี มันควรจะกระตุ้นอารมณ์ให้เขาพอใจและเสร็จสมไปตั้งนานแล้วแต่มันกลับทำให้เขารู้สึกอัดอั้นตันใจ ท่อนเอ็นแข็งปั๋งดั่งเหล็กกล้า ไม่ยอมปลดปล่อยเมล็ดพันธุ์ออกมาเลยแม้แต่หยดเดียว!
สวบบบ! ปุ๊!!
“อิย๊าาา!!”
ชี่!! พุ่ง! กระฉูด!
ชายหนุ่มกระชากถอนแก่นกายออกมาอย่างฉับพลัน ส่งผลให้หญิงสาวเสร็จสมกระจุยกระจายแผ่นหลังแอ่นโค้งงอเป็กุ้ง ร่างกายชักกระตุกเกร็งดิ้นพล่านอยู่บนพื้น แขนขาสะบัดไปมาอย่างควบคุมไม่ได้ใบหน้าบิดเบี้ยวไร้สติประหนึ่งคนจมน้ำ ดวงตาเหลือกค้างขาวโพลน ริมฝีปากอ้ากว้างเผยให้เห็นเรียวลิ้นน้ำตา น้ำลาย และหยาดน้ำค้างไหลเยิ้มเจิ่งนองอาบพื้น สภาพของเธอราวกับตุ๊กตายางบำเรอใคร่ที่ถูกผู้ชายกลัดมันนับสิบคนรุมโทรมพร้อมกันในวันเดียวจนพังพินาศ
เฮ้อ...
นพเก้าที่หยาดเหงื่ออาบชโลมเรือนร่าง จนเผยให้เห็นมัดกล้ามและรอยแผลเป็อย่างชัดเจนแหงนหน้ามองเพดานพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่ เขากำลังครุ่นคิดหาคำตอบ เพื่อพาัั์ทะยานไปสู่จุดหมายที่ยังไปไม่ถึง
เพราะอะไรกัน? ทำนานเกินไปงั้นหรือ?นพเก้าส่ายหน้าปฏิเสธทันที เขาเคยร่วมรักมาราธอนจนโต้รุ่งมาแล้วด้วยซ้ำนอกจากนี้ หากปริมาณน้ำกามในตัวเขาเหือดแห้งไปแล้ว ปืนใหญ่ของเขาจะยังคงปวดหนึบและตึงเปรี๊ยะราวกับจะะเิอยู่แบบนี้ได้อย่างไร?
งั้นคำตอบก็เหลือเพียงข้อเดียว...
นพเก้าก้มมองวารินทร์ที่ยังคงนอนหงายโก่งสะโพกค้างไว้ปากอ้ากว้างหอบโกยอากาศเข้าปอดอย่างเอาเป็เอาตาย ท่าทางไม่ต่างจากซากศพเดินได้ บัดนี้ร่อง์ของหญิงสาวบานเบอะจนไม่อาจหุบกลับคืนสภาพเดิมได้อีกด้วยสายตาอันเฉียบคมของจอมยุทธ์ เขาสามารถมองทะลุผ่านช่องทางที่อ้ากว้างนั้น ลึกเข้าไปจนเห็นถึงปากมดลูกได้อย่างชัดเจน
ทำอย่างไรดี?
ขณะที่ชายหนุ่มผู้หมกมุ่นในตัณหาวิปริตกำลังครุ่นคิดหาวิธี...
จอห์นที่นั่งคุกเข่าหมดสภาพอยู่หน้าประตู พลางสาวรูดแก่นกายขณะทนดูหนังสดก็กำลังเผชิญกับความมืดมนไม่แพ้กัน เพราะแม้เขาจะพยายามทำทุกวิถีทาง ถึงขนาดยอมละทิ้งศักดิ์ศรีลูกผู้ชายยอมทนดูชายอื่นปู้ยี่ปู้ยำภรรยาต่อหน้าต่อตา ทว่า ‘ส่วนนั้น’ ของเขากลับแข็งขึงขึ้นมาได้เพียงครึ่งลำเท่านั้นราวกับว่ามันเป็สิ่งของที่ตายด้านไปแล้ว และไม่มีวันถูกชุบชีวิตให้กลับมาผงาดได้อีก
“งั้นเอาแบบนี้แล้วกัน”
เสียงของปีศาจร้ายในคราบเทพบุตรดังก้องเข้ามาในโสตประสาทของจอห์นอีกครั้ง
“เดิมทีฉันกะจะเก็บทักษะนี้ไว้ใช้ปิดงานแต่ในเมื่อสถานการณ์มันบังคับ... มันก็ช่วยไม่ได้”
นพเก้าสืบเท้าเข้าไปหาวารินทร์ ค่อยๆ ถ่ายทอดกระแสพลังปราณสายหนึ่งเข้าสู่ร่างของเธอเพื่อช่วยฟื้นฟูความเหนื่อยล้าและปรับสมดุลให้ร่างกาย แท้จริงแล้วเขามี ‘ทักษะลับ’ซุกซ่อนอยู่ มันคือเคล็ดวิชาที่สืบทอดเฉพาะบุรุษในตระกูลหวง ซึ่งจะสามารถใช้กับสตรีคนเดิมได้เพียงแค่‘3 ครั้ง’ ในชีวิตเท่านั้น! ลึกๆ แล้วเขาตั้งใจจะเก็บมันไว้ใช้ในตอนที่ปราบพยศหญิงสาวคนนี้จนเชื่องสนิทแล้วค่อยใช้ไม้ตายนี้ปิดบัญชี เพื่อหลอมรวมให้เธอกลายเป็ทาสกามของเขาโดยสมบูรณ์ เพราะหากนำมาใช้ในสภาวะที่เหยื่อยังไม่พร้อมโอกาสที่จะมัดใจอีกฝ่ายได้สำเร็จ จะมีเพียงแค่ 3 ใน 10 ส่วนเท่านั้น
นพเก้าทอดสายตามองวารินทร์ ที่จังหวะการหายใจเริ่มกลับมาเป็ปกติทว่าสติสัมปชัญญะกลับดำดิ่งเข้าสู่ห้วงนิทรา เพราะความเหนื่อยล้าสะสมจนถึงขีดสุดราวกับร่างกายจะแหลกสลาย
“ช่วยไม่ได้จริงๆ”
นพเก้าล้วงขวดน้ำยาหลอดเล็กออกมาจากที่ซ่อนลับ มันเป็หลอดแก้วบรรจุของเหลวสีเขียวใสเรืองแสงเขาบีบคางบังคับให้เธออ้าปาก ก่อนจะเทของเหลวประหลาดนั้นกรอกลงคอเธอไปจนหมดรวดเดียว
แกร็ง! หลอดแก้วถูกโยนทิ้งลงพื้น
หือ?
เพียงชั่วอึดใจ หญิงสาวก็เบิกตาโพลง สะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมสติสัมปชัญญะที่แจ่มใสเต็มร้อย!ราวกับเหตุการณ์บ้าคลั่งตลอดสองชั่วโมงที่ผ่านมาไม่เคยเกิดขึ้น เธอกวาดสายตาสำรวจสถานการณ์รอบตัวด้วยความมึนงง
ฉึบ! ฉึบ!
โดยไม่เปิดโอกาสให้สมองของเธอได้ประมวลผล นพเก้ารีดเค้นพลังปราณสีฟ้าใสบริสุทธิ์ออกมาเป็กลุ่มก้อนก่อนจะตวัดนิ้วสกัดจุดลงบนหน้าท้องน้อยฝั่งซ้าย และจุดชีพจรใต้สะดือสามชุ่น ส่งผ่านกระแสปราณอันมหาศาลทะลวงเข้าสู่ร่างกายของเธอในพริบตา!
“เดี๋ยวสิ!... นี่คุณให้อะไรฉันกิน!...อึก!... อ-... อ๊าาาา!”
วารินทร์ไม่รู้ว่าเกิดบ้าอะไรขึ้น แต่สัญชาตญาณการเอาตัวรอดสั่งการให้เธอกรีดร้องออกมาสุดเสียง
และเพียงไม่นาน... เธอก็ได้รับคำตอบ! พลังปราณลึกลับที่แทรกซึมเข้ามามันไม่ได้เข้าไปทำลายอวัยวะภายใน แต่มันกลับพุ่งตรงดิ่งเข้าไปกระจุกตัว หมุนวนอยู่รอบมดลูกและร่อง์ของเธอในบัดดล!
มันเริ่มออกแรงบีบอัดและผลักดันอย่างรุนแรง จนมดลูกและผนังช่องคลอดที่เคยหย่อนคล้อยและบานเบอะจากการถูกัั์กระทุ้งอย่างหนักหน่วงค่อยๆ หดรัดตัวและกระชับแน่นขึ้นเรื่อยๆ... กระชับตึงเปรี๊ยะราวกับเธอกำลังย้อนวัยกลับไปเป็สาวบริสุทธิ์ผุดผ่องอีกครั้ง!
“นี่แกทำบ้าอะไรกับร่างกายฉัน?!!”
วารินทร์ตื่นตระหนกสุดขีด หายใจหอบถี่กระชั้นไม่เป็จังหวะจิตใจสั่นสะท้านด้วยความหวาดผวา เรียวขาสั่นพั่บๆ แม้ว่าสรรพคุณของน้ำยานี้ จะเป็สุดยอดปรารถนาของสตรีวัยกลางคนทุกคนที่อยากจะกลับมามี ‘ความกระชับ’ เพื่อมัดใจสามี ทว่าสำหรับสถานการณ์ของเธอในตอนนี้...มันคือหายนะชัดๆ! หากต้องถูกยัดเยียดแท่งเนื้อขนาดมหึมานั่น เข้ามาในช่องทางที่คับแคบและบีบรัดแน่นขนาดนี้...ร่องเนื้อของเธอมีหวังได้ฉีกขาดกระจุยเป็แน่!
“เธอควรจะกราบขอบคุณฉันนะ ที่ได้รับเกียรติให้เป็หนูทดลองวิชานี้”
นพเก้าทอดสายตามองหญิงสาวราวกับกำลังพิจารณาชิ้นเนื้อหรดาลชั้นดีเมื่อครู่นี้ เขายอมลงทุนสละ ‘น้ำยาฟื้นฟูระดับกลาง’ ที่มีมูลค่าประมูลสูงถึง 50 ล้านบาทในตลาดมืด ทิ้งขว้างไปอย่างไม่ไยดี เพียงเพื่อฟื้นฟูสภาพโยนีของหล่อน!และไม่เพียงเท่านั้น เขายังงัดเอาทักษะลับประจำตระกูลที่สืบทอดมาจากปู่และพ่อมาประยุกต์ใช้อีกด้วยบัดนี้ เขากำลังเฝ้ารอดูผลลัพธ์อย่างใจจดใจจ่อ
...
ผ่านไปกว่าหนึ่งนาที... ทว่ากลับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น
นพเก้ายกมือขึ้นเกาศีรษะแกรกๆ ผิดพลาดตรงไหนงั้นรึ? หรือว่ามันจะเป็แค่เคล็ดวิชาปาหี่หลอกลวงที่ตาแก่พวกนั้นโม้ไว้?
ขณะที่เขากำลังครุ่นคิดและวิเคราะห์ผลการทดลองอย่างงุนงงวารินทร์และสามี (จอห์น) ก็ลอบสบตากันอย่างมีความหมาย ก่อนจะหันขวับกลับมามองนพเก้าพร้อมกัน
“คุณสมใจอยากแล้วใช่ไหม? ถ้าอย่างนั้น... ปล่อยพวกเราไปได้แล้วหรือยัง?”
วารินทร์เอ่ยปากร้องขอด้วยน้ำเสียงวิงวอนและสิ้นหวัง
“อืม... ไม่ล่ะ... ยังไม่ใช่ตอนนี้”
นพเก้าส่ายหน้าปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย พร้อมกันนั้นเขาก็ใช้สองมือแกร่งตะปบเข้าที่หัวไหล่มนของวารินทร์ ออกแรงกดร่างของเธอให้ทรุดลงไปกองกับพื้นในขณะที่ตัวเขาก็ย่อเข่าตามลงไปติดๆ
ตึก!
เสียงหัวเข่าของหญิงสาวกระแทกเข้ากับพื้นกระเบื้องที่เย็นเฉียบ
“อื้อ... ปล่อยฉันนะ!”
วารินทร์ใช้สองมือพยายามผลักไสแผงอกของชายหนุ่ม ทว่าเขาหาได้สนใจไม่เขาก้มหน้าลงไปคว้าหมับเข้าที่ข้อเท้าเล็กของเธอ ออกแรงกระชากยกเรียวขาทั้งสองข้างให้ชี้ฟ้าก่อนจะกดปลายเท้าของเธอให้โน้มพับลงมาหาลำตัว!
“ด-เดี๋ยวสิ!... ช้าก่อน!! พอได้แล้ว!”
เมื่อเรียวขาถูกรั้งให้พับงอจนหัวเข่าแทบจะแนบชิดกับใบหูสะโพกและบั้นท้ายงามงอนที่อวบอัดของเธอ ก็ถูกบังคับให้ยกโด่งลอยเด่นพ้นพื้นตามความยืดหยุ่นของสรีระหญิงสาวััได้อย่างชัดเจนว่า ปลายนิ้วเท้าทั้งสิบของเธอกำลังถูกกดให้แนบชิดติดกับพื้นกระเบื้องเย็นเยียบซึ่งยังคงเปียกชุ่มไปด้วยคราบเหงื่อและหยาดน้ำรักจากกิจกรรมสวาทเมื่อครู่!
ด้วยท่วงท่าอันแสนพิสดารและน่าละอายนี้... ทำให้ทั้งร่อง์และดอกเบญจมาศสีหวานของเธอถูกเปิดเปลือยลอยเด่นเป็สง่า ชี้โด่ท้าทายแสงไฟบนเพดานอย่างไม่อายฟ้าไม่อายดิน!
“หยุดเถอะนะ!”
วารินทร์รู้สึกอัปยศอดสูจนแทบแทรกแผ่นดินหนี ทว่าไม่นานเธอก็ต้องจำใจปลงตกเพราะตระหนักดีว่าตนเองไม่มีทางหนีพ้นเงื้อมมือของมัจจุราชตนนี้ไปได้ จนกว่าจะปรนเปรอและเติมเต็มตัณหาของเขาจนถึงขีดสุด
“อื้ม... อยู่นิ่งๆ แบบนี้สิถึงจะน่ารัก”
นพเก้าเอ่ยชมเชย ขณะที่สองมือแกร่งรวบจับข้อเท้าของหญิงสาวบังคับให้มันไขว้ขัดกันเป็รูปกากบาทล็อกติดไว้ที่หลังคอของเธอ! ท่าทางราวกับพันธนาการนักโทษชั้นยอดทำให้เธอหมดหนทางที่จะดิ้นหลุด ช่างเป็ทักษะการล็อกข้อต่อที่วิจิตรพิสดารและน่าทึ่งยิ่งนักที่สามารถรีดเร้นความยืดหยุ่นของร่างกายมนุษย์ออกมาได้ถึงขีดสุดเช่นนี้
“เอาล่ะ... มาเริ่มยกที่ยี่สิบ... ไม่สิสามสิบ... ช่างเถอะ ี้เีนับแล้ว เสียเวลาชะมัด”
นพเก้าบ่นพึมพำ มือซ้ายกอบกุมแท่งหินผาของตนเอง บังคับทิศทางให้มันกดชี้ลงล่างขณะที่เขาโน้มตัวลงไปจนแทบจะขนานกับพื้น มือขวายันพื้นกระเบื้องไว้ข้างๆ ศีรษะของหญิงสาวที่นอนราบอยู่
และหลังจากนั้น—
สวบบบ!! ตึก!!
เสียงท่อนเอ็นั์ทะลวงฝ่าประตูด่านหน้าเข้าไปรวดเดียวจนมิดด้ามโดยปราศจากสัญญาณเตือนหรือการเล้าโลมใดๆ ทั้งสิ้น!
“อ๊าาาา!”
แน่นอนว่าหญิงสาวที่ไม่ได้เตรียมใจรับมือกับความป่าเถื่อนนี้ย่อมกรีดร้องเสียงหลงด้วยความเ็ปที่พุ่งทะลุขีดจำกัด
ทว่า... ไม่รู้ว่าเป็เพราะประสบการณ์อันโชกโชน หรือเป็เพราะปฏิกิริยาตอบสนองของสรีระที่ถูกปรับแต่งร่างกายของเธอกลับหลั่งหยาดน้ำหล่อลื่นออกมาอย่างรวดเร็ว ชโลมเคลือบความหยาบกระด้างของแท่งเหล็กร้อนให้ลื่นไหลความเ็ปเจียนตายในคราแรกมลายหายไปในพริบตา... แทนที่ด้วยคลื่นความเสียวซ่านที่พุ่งทะยานทวีคูณเป็สิบเท่าถาโถมเข้าใส่ร่างของเธอในคราวเดียว!
“อร๊าาาา!!”
เพียงไม่ถึงสิบวินาที หญิงสาวก็กลับมาแสดงสีหน้าเหยเกบิดเบี้ยวอีกครั้งราวกับหลุดออกมาจากฉากไคลแม็กซ์ของอนิเมะ 18+ ที่นางเอกถูกกระหน่ำแทงจนคลุ้มคลั่งและเสียสติไปโดยสมบูรณ์!
“อ้า... ยอดเยี่ยมมาก... ตั๊บ!ๆๆ...ฮ่าฮ่า!... ตั๊บ!... นี่แหละ... ความรู้สึกที่ฉันตามหา!... ตั๊บ!ๆๆๆๆ”
ชายหนุ่มผู้ััได้ถึงแรงตอดรัดอันมหาศาล ที่บีบรัดรุนแรงยิ่งกว่าการสอดใส่ครั้งแรกในชีวิตของหล่อนก็โหมกระหน่ำตอกเสาเข็มรัวยิกอย่างไม่คิดจะหยุดพัก
“ตั๊บ!ๆๆ... อ๊า... เสียว... เสียว...เหลือเกิน... ตั๊บ!ๆๆ... ไม่ไหวแล้ว... ตั๊บ!... จะเสร็จ... จะแตกอีกแล้ว... ตายแน่...ตั๊บ!ๆๆๆๆ... โดนแบบนี้... ฉันต้องตายแน่ๆ!”
วารินทร์ที่ถูกพันธนาการปลายเท้าไว้แน่น สติขาดผึงสีหน้าเต็มไปด้วยความซาบซ่านและบ้าคลั่ง เธอพยายามดิ้นรนส่ายสะโพกหนี หมายจะสลัดท่อนเอ็นั์ที่เธอกำลังเริ่มหลงใหลมันอย่างถอนตัวไม่ขึ้นให้หลุดพ้นออกไป สองมือที่ในคราแรกผลักดันแผงอกของชายหนุ่ม บัดนี้เปลี่ยนมาจิกทึ้งและกุมศีรษะของตนเองแน่นเพราะความเสียวซ่านมันแล่นปราดพุ่งปรี๊ดขึ้นสมอง จนหัวขาวโพลนไปหมด
“มาแล้ว... ความรู้สึกนี้มันเริ่มมาแล้ว!”
นพเก้ารับรู้ได้อย่างชัดเจนว่า ร่อง์ที่ถูกรีเซ็ตให้สดใหม่กำลังบีบรัดแก่นกายของเขาแน่นขนัดจนแทบจะขาดใจ แม้แต่อากาศสักอณูก็ไม่อาจเล็ดลอดผ่านเข้าไปได้หยาดน้ำพิสุทธิ์ที่อัดอั้นมานาน ใกล้จะถึงจุดะเิเต็มที!
“จูบฉันที”
นพเก้าละมือขวาที่ยันพื้น ออกไปเกาะกุมสองมือของหญิงสาวที่กำลังกุมศีรษะรั้งให้แขนของเธอคลายออก
“ไม่ได้นะ!... ขอแค่เื่จูบ... ห้ามทำเด็ดขาด!”
จู่ๆ จอห์นที่นั่งดูเหตุการณ์เงียบๆ มาตลอด ขณะพยายามฟื้นฟูสภาพหนอนน้อยที่ตายด้านไปแล้วครึ่งตัวก็แผดเสียงะโห้ามนพเก้าลั่น! แม้ว่าร่างกายของภรรยาจะถูกย่ำยีไปแล้วทุกซอกทุกมุมแต่ในความรู้สึกลึกๆ ของเขา ‘การจูบ’ คือััอันศักดิ์สิทธิ์ที่สงวนไว้สำหรับคนรักกันเท่านั้น!คนนอกอย่างไอ้เด็กนี่ไม่มีสิทธิ์มาแตะต้อง!
“ไม่ให้งั้นรึ? หึ... งั้นก็ได้”
แม้จะรู้สึกขัดใจอยู่บ้าง แต่นพเก้าก็ยอมโอนอ่อนผ่อนตามไปก่อนเพราะเขาหมายมั่นจะค่อยๆ บดขยี้และทำลายสภาพจิตใจของไอ้สามีขี้แพ้คนนี้ให้แหลกสลายลงอย่างช้าๆ...ซึ่งมันย่อมสร้างความสะใจและสาสมกว่าการขัดคำสั่งในทันที
ชายหนุ่มก้มลงมองใบหน้าของหญิงสาวที่อยู่เบื้องล่างบัดนี้สติสัมปชัญญะของหล่อนหลุดลอยไปไกลลิบ ใบหน้าซีดเผือดราวกับคนสลบเหมือด ดวงตาเหลือกค้างขาวโพลนริมฝีปากอ้ากว้างปล่อยให้น้ำลายไหลยืดเป็สาย พร้อมกับหอบหายใจถี่กระชั้น มีเพียงเสียงครางอู้อี้ในลำคอเล็ดลอดออกมาเนื่องจากเส้นเสียงคงจะอักเสบจากการหวีดร้องต่อเนื่องมาตลอดสองชั่วโมงเต็ม เรือนผมสีดำขลับยุ่งเหยิงพันกันเป็กระเซิง
“แลบลิ้นออกมาซะ!”
นพเก้าออกคำสั่ง ก่อนจะสอดนิ้วชี้และนิ้วกลางของมือขวาเข้าไปในโพรงปากของเธอเขาหมุนควงคว้านหยอกเย้ากับเรียวลิ้นนุ่มลื่น ัันั้นสร้างความพึงพอใจให้เขาไม่น้อย
“นี่คือ ‘น้ำแรก’ ของค่ำคืนนี้... รับมันไปให้หมดซะล่ะ!”
ตั๊บๆๆๆ!!
...
สวบตั๊บ!! พรวด!!
ชายหนุ่มกระแทกัั์เข้าไปจนสุดแรงเกิด ส่วนหัวหยักบานกดทับแนบสนิทกับปากมดลูก!ก่อนจะปลดปล่อยฉีดพ่นสายธารน้ำรักอันร้อนระอุเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง! มวลน้ำมหาศาลทะลักทลายเข้าไปเติมเต็มจนหน้าท้องแบนราบของเธอเริ่มป่องนูนขึ้นมา
“อร๊าา!!...สุขขี!... (พรวด!!)... สุขขีขึ้น์!... (พรวด!!)... เสียวหมีสุดๆ!!!... (พรวด!!)...”
ร่างของหญิงสาวกระตุกเกร็งรับความสุขสม ก่อนที่ปลายเท้าของเธอซึ่งถูกพันธนาการไว้หลังคอจะร่วงหล่นหลุดเป็อิสระ เนื่องจากชายหนุ่มผ่อนแรงล็อก
ทว่าในเสี้ยววินาทีต่อมา... เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็บังเกิดขึ้นแม้แต่นพเก้าเองก็ยังต้องตกตะลึง!
หมับ!
เรียวขาทั้งสองข้างของวารินทร์ กลับตวัดขึ้นมาเกี่ยวกระหวัดรัดรอบสะโพกสอบของนพเก้าเอาไว้แน่น!เธอล็อกขารัดเขาไว้อย่างเหนียวแน่น ราวกับไม่ยอมให้เขาถอนแก่นกายออกไป!
อึก!
เดิมที นพเก้าตั้งใจจะถอนตัวออกมา เพื่อกักเก็บเชื้อพันธุ์เอาไว้สาดะุต่ออีกหลายๆน้ำ แต่เมื่อหญิงสาวแสดงความปรารถนาเรียกร้องให้เขามอบความสุขให้จนหยดสุดท้าย... เขาก็ไม่คิดจะลังเลอีกต่อไป!
ตั๊บ! ตั๊บ!!
สะโพกแกร่งที่กำลังกระตุกเกร็ง ขยับเด้งอัดกระแทกสวนเข้าไปตามสัญชาตญาณก่อนจะฉีดพ่นเมล็ดพันธุ์แห่งทายาท ระลอกแล้วระลอกเล่า สาดกระหน่ำเข้าไปอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย!
พรวด!ๆๆๆๆ
หลังจากผ่านไปหลายอึดใจ เรียวขาของหญิงสาวที่รัดรึงเขาแน่นราวกับงูเหลือมรัดเหยื่อก็ค่อยๆ คลายออกและทิ้งตัวลง
นพเก้าก้มมองผลงานบนเนินเนื้อของหล่อน เขายังคงแช่แก่นกายค้างไว้ภายในมวลน้ำรักมหาศาลที่ถูกฉีดอัดเข้าไปจนล้นมดลูก ส่งผลให้หน้าท้องน้อยของเธอป่องนูนบวมเป่งออกมาอย่างเห็นได้ชัดราวกับมีเนื้องอกขนาดใหญ่ฝังอยู่ภายในก็ไม่ปาน
เมื่อเห็นภาพอันน่าตื่นตาตื่นใจเช่นนั้น ท่อนเอ็นที่เริ่มจะอ่อนตัวลงและกำลังจะถูกผลักดันออกมาจากร่องเนื้อที่กระชับแน่นของวารินทร์...ก็พลันกลับมาพองตัวและแข็งขึงเต็มกำลังขึ้นมาอีกครา!
นพเก้าค่อยๆ ถอนรั้งแก่นกายออกมาช้าๆ เพียงครึ่งทางเปิดทางให้หยาดน้ำรักที่อัดแน่น ค่อยๆ ไหลทะลักล้นออกมาจากปากมดลูก ก่อนที่เขาจะกระแทกสวนกลับเข้าไปอย่างดุดันและรุนแรงที่สุด!จนปลายยอดทะลวงทะลุปากมดลูกลึกเข้าไปถึงชั้นในสุด!
อูววว!!! อร๊า!!~(หญิงสาวลิ้นห้อยปากพะงาบ)
วินาทีนั้น เขาััได้ถึงมวลชีวิตเล็กๆ อุ่นร้อนนับหลายล้านชีวิตที่กำลังแหวกว่ายพุ่งทะยานอยู่ภายในมดลูกของหล่อน จนส่วนหัวของัั์ััได้ถึงอุณหภูมิที่ร้อนระอุอย่างน่าประหลาด
แผละ...
หยาดน้ำกามสีขาวขุ่นที่ล้นทะลัก ถูกแรงกระแทกบีบอัดจนกระฉอกออกมาจากกลีบผกาหยดย้อยลงมาเคลือบปลายโคนของัั์ ไหลอาบลงมาจนถึงถุงเก็บน้ำ และหยดติ๋งๆ ลงสู่พื้นกระเบื้องอย่างต่อเนื่อง
(ผู้หญิงคนนี้... คือสุดยอดวัตถุดิบชั้นเลิศ!)
นพเก้าลอบคำรามในใจอย่างมาดหมาย เขาตัดสินใจเด็ดขาดแล้วว่า...วันนี้เขาจะต้องใช้ทุกวิถีทาง เพื่อหลอมรวมและแปรเปลี่ยนให้เธอ กลายมาเป็สมบัติส่วนตัวของเขาโดยสมบูรณ์แบบ!
ชายหนุ่มที่ยังคงสอดใส่แก่นกายแช่ค้างไว้ โดยให้ปลายหัวัฝังแน่นผสานกลมกลืนเป็หนึ่งเดียวกับผนังมดลูกค่อยๆ เหลียวหลังกลับไปมองบุรุษวัยกลางคน ที่กำลังนั่งตัวสั่นงันงก ใกล้จะสิ้นสติเต็มทนจากความหนักอึ้งและความสิ้นหวังที่ถาโถมเข้าใส่
“นี่ จอห์น...”
นพเก้าที่แหงนหน้าขึ้นมองจอห์น เอ่ยถามด้วยสีหน้าราบเรียบและน้ำเสียงเ็า
“นายอยากจะ ‘อุ้มท้อง’... เลี้ยงดูสายเืของฉันไหมล่ะ?”
อะไรนะ!
เมื่อได้ยินคำถามประโยคนั้น จอห์นก็ถึงกับเบิกตากว้างจิตใจสั่นะเืเลื่อนลั่นราวกับโดนค้อนปอนด์ทุบเข้าที่ศีรษะ! คำพูดนั้นฉุดกระชากสติของเขาให้ตื่นขึ้นมาจากขุมนรกแห่งความสิ้นหวังในบัดดล!
และไม่เพียงเท่านั้น... ทันทีที่ประโยคอันแสนวิปริตและะเืใจนั้นจบลง...ท่อนล่างที่เคยแข็งตัวเพียงครึ่งๆ กลางๆ ของเขา... กลับพลิกฟื้นกลับมาแข็งตึงเปรี๊ยะเต็มพิกัดในพริบตา!ราวกับชายหนุ่มกลัดมันที่พร้อมจะออกศึก!