เมื่อิจูและเจียงตั่วพาิชุนนีกลับมาถึงบ้านฝุ่นผงบนตัวเธอก็ถูกปัดออกไปแล้ว ผมเผ้าก็ถูกมัดเก็บอย่างเรียบร้อยสะอาดสะอ้านและดูมีระเบียบ
ทว่าเื่ที่ทำให้พวกเขาคาดไม่ถึงคือิเยี่ยนยังนั่งอยู่ที่บ้านของิจูและไม่ยอมไปไหน
ิเยี่ยนตัดสินใจกระทำตามใจเธอเหนี่ยวรั้งชาวบ้านหลายคนที่้าไล่เธอไป แล้วโต้เถียงกับพวกเขา!
“ทำไมฉันต้องไปด้วย? พวกคุณทุกคนเห็นแล้วไม่ใช่หรือว่าเจียงตั่วเปิดผ้าแพรแดงคลุมหน้าของฉันออก?ฉันเป็ภรรยาของเขาแล้วนะ ฉันจะรอเขาอยู่ที่นี่แหละแล้วก็จะไปเรียกเงินสินสอดคืนจากิจูด้วย เงินสินสอดของสามีฉันทำไมิจูถึงได้ไปล่ะ?”
ยังไม่ทันที่บรรดาคนที่มามุงดูจะพูดอะไรเสียงของิจูก็ดังมาจากนอกกลุ่มฝูงชนตรงนั้น
“ผ้าแพรแดงคลุมหน้าเ้าสาวของเธอเหรอ? ผ้าแพรแดงผืนนั้นคุณป้าของฉันเป็คนเย็บให้ฉันเองนะเธอคิดว่าพอใส่แล้วก็กลายเป็เ้าสาวได้เลยเหรอ? พูดอะไรตลกชะมัด!”
ิเยี่ยนเห็นว่าเจียงตั่วพาิจูและิชุนนีกลับมาจริงๆเธอก็ปรี๊ดแตกในทันที!
ตระกูลชวียอมปล่อยคนกลับมาได้ยังไง?แล้วคนตระกูลชวีจะไม่กลับมารังควานเธออีกเหรอ?
เมื่อทุกคนเห็นิจูปรากฏตัวแล้วชาวบ้านบางคนที่มีเื่อยากรู้ก็ถามขึ้นว่า “ิจูวันดีๆ อย่างนี้เธอหายไปไหนมาเนี่ย? ถึงขนาดมีคนมาสวมรอยเป็เธอด้วยนะ!”
ิจูรอคำถามนี้อยู่แล้วเธอยิ้มตาหยีแล้วตอบว่า “ครอบครัวใจดำของิกั๋วอันน่ะสิคะอยากจะให้ฉันไปแต่งงานกับไอ้โง่แทนิเยี่ยน พอรู้ว่าบังคับฉันไม่ได้เลยคิดแผนชั่วร้ายถึงขั้นจับตัวป้ามาขู่บังคับ ฉันก็เลยไปช่วยท่านกลับมา!”
มีคนรีบเสริมขึ้นทันทีว่า“นั่นมันชั่วช้าสามานย์จริงๆ!”
“ใครจะไปเถียงได้ล่ะคะ ครอบครัวนี้มันเน่าเฟะถึงรากถึงโคนจริงๆ ปู่ก็โลภมากรับสินสอดคนอื่นมา แต่กลับขายหลานสาวคนอื่นให้ พ่อก็ฆ่าคนตายแต่ไม่เอาลูกสาวตัวเองไปชดใช้หนี้ชีวิต กลับจะมาทำร้ายลูกสาวคนอื่นส่วนลูกสาวก็หน้าด้านหน้าทน สวมรอย แย่งสามีคนอื่นหน้าตาเฉย!ยังจะจ้องบ้านของฉันตาเป็มันด้วยนะ เฮ้อ ญาติแบบนี้ ใครได้คบค้าด้วยก็ซวยไป!”
ิเยี่ยนกระทืบเท้าด้วยความโกรธ“ิจู แกหุบปากไปเลย! สามีของแกอะไรกันเจียงตั่วเพิ่งจะเปิดผ้าแพรแดงของฉันออก ใครๆ ก็เห็นกันทั้งนั้นเขาเป็สามีของฉัน!”
ิจูไม่โกรธเลยเธอยังยิ้มให้แล้วมองิเยี่ยน ลักยิ้มบุ๋มเล็กน้อย ดวงตาสดใสเป็ประกายดูสวยกว่าิเยี่ยนหลายสิบเท่า
เธอให้เหตุผล“ั้แ่สมัยโบราณมาจะถือว่าแต่งงานได้ก็ต่อเมื่อได้เข้าพิธีคำนับบรรพบุรุษเท่านั้น เธอสวมรอยเป็ฉันแต่ยังไม่ทันได้เข้าพิธีก็ถูกเปิดโปงแล้วยังจะมาพูดเื่นี้เพื่อหวังเกาะคนอื่นอีกเหรอ?”
ิเยี่ยนกัดฟันกำหมัดแน่นข้างลำตัว
แต่เธอไม่ยอมแพ้ง่ายๆเพราะตอนนี้ใครยอมแพ้ คนนั้นก็ต้องไปแต่งกับไอ้โง่!
“ไม่ต้องมาแก้ตัวต่อหน้าคนเยอะแยะแบบนี้หรอกแกเพิ่งไปเข้าพิธีคำนับบรรพบุรุษกับไอ้โง่ที่หมู่บ้านต้าชวีมาแกเป็ของไอ้โง่นั่นแล้ว”
ิจูหัวเราะเบาๆ“ไร้สาระชะมัด! เธอเห็นกับตาตัวเองงั้นเหรอ? ทุกคนในหมู่บ้านต้าชวีรู้กันหมดว่าตอนนี้บ้านไอ้โง่ยังจัดงานศพอยู่เลยจะจัดงานแต่งงานก็ต่อเมื่องานศพเสร็จสิ้นไปแล้ว เธอนั่นแหละไปตอนนี้เลยไปถึงโน่นก็ได้เวลาเข้าพิธีคำนับฟ้าดินพอดี”
ิเยี่ยนรู้สึกกดดันขึ้นมาทันที“แก... แกพูดอะไรเหลวไหล! ฉันไม่ไป! ฉันเป็ของเจียงตั่วแล้ว!”
เจียงตั่วพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย“ฉันกับเธอไม่เกี่ยวข้องอะไรกันเลย ฉันเป็สามีของิจู”
“ิเยี่ยน ถ้าเธอไม่ยอมรับ ฉันจะฟ้องเธอข้อหาก่อความไม่สงบ”
ิจูหยิบทะเบียนสมรสจากเจียงตั่วขึ้นมาชูเปิดอวดให้ทุกคนดู
“ิเยี่ยน เห็นชัดเจนแล้วใช่ไหม? เธอเองก็เคยเรียนหนังสือมาน่าจะรู้ว่าทะเบียนสมรสได้รับการยอมรับจากรัฐ! ต่อให้เขาไม่ได้เข้าพิธีคำนับกับเธอหรือทำพิธีคำนับไปแล้ว ฉันก็ยังเป็ภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเจียงตั่ว!เธออยากจะไปฟ้องเขาก็รีบไปเลยนะ! พอดีฉันก็จะฟ้องเธอข้อหาบุกรุกบ้านฉันโดยไม่ได้รับอนุญาตแล้วสวมรอยเป็ฉันเพื่อฉ้อโกงด้วยเหมือนกัน!”
ิเยี่ยนขมวดคิ้วสายตาจ้องิจูเขม็ง ยัยผู้หญิงคนนี้ผิดปกติ!เมื่อก่อนหล่อนไม่ได้เป็แบบนี้เลยนะ พูดไปแล้วเถียงไม่ได้ก็จะลงไม้ลงมือแล้วเหมือนแม่ค้าปากตลาดไม่มีผิด
แต่ตอนนี้กลับ...พูดจาเชือดเฉือนคมกริบ น่าโมโหจริงๆ!
ขณะที่เธอกำลังคิดว่าจะทำอย่างไรให้ิจูเผยธาตุแท้ออกมาดีสายตาก็เหลือบไปเห็นสองสามีภรรยาตระกูลชวีลากิกั๋วอันเดินมาทางนี้
ิเยี่ยนใจนถอยหลังไปหนึ่งก้าวรู้สึกร้อนตัว!
เจียงตั่วก็เห็นคนกลุ่มนั้นแล้วเขาพยายามดันิจูให้ไปหลบอยู่ด้านหลัง แต่ิจูกลับไม่กลัวเลยแม้แต่น้อย
ขณะที่สะใภ้สกุลชวีเดินเข้ามาใกล้สายตาของเธอก็จ้องเขม็งไปยังิจูที่ซ่อนอยู่ด้านหลังเจียงตั่วเธอไม่เข้าใจเลยว่าสาวน้อยคนนี้หนีออกมาพร้อมกับิชุนนีได้อย่างไร ทั้งๆที่พวกเขาก็อยู่ในลานบ้านแท้ๆ
ทางิเยี่ยนหัวสมองแล่นเร็วเธอพูดขึ้นก่อนที่สะใภ้สกุลชวีจะทันพูดอะไร “คุณป้าคะิจูไปเข้าพิธีคำนับฟ้าดินกับลูกคุณแล้วนี่ แต่จู่ๆ ก็วิ่งกลับมาคุณป้ามาตามเธอกลับไปใช่ไหมคะ?”
“ิเยี่ยน” ิจูหันข้างไปขัดจังหวะคำพูดของหล่อน“เธอพูดอะไรแปลกๆ นะเมื่อวานปู่เธอบอกว่าจะให้เธอแต่งกับตระกูลชวีชัดๆแล้วทำไมคนที่ไม่เกี่ยวอย่างฉันจะต้องไปทำพิธีคำนับกับคู่หมั้นที่เป็ไอ้โง่ของเธอด้วยล่ะ?เธอจะบอกกับทุกคนรู้ว่าตระกูลชวีคิดจะบังคับจับตัวฉันไปซึ่งเป็การทำผิดกฎหมายงั้นหรือ? ฉันว่าพวกเขามาตามเธอมากกว่านะใช่ไหมคะน้าสะใภ้สกุลชวี?”
สะใภ้สกุลชวีไม่ใช่คนโง่เธอเข้าใจคำพูดของิจูในทันที
หากผู้หญิงคนนี้เอาเื่การบังคับจับตัวและบังคับแต่งงานในครั้งนี้จริงๆอาจจะกลายเป็ปัญหายุ่งยากขึ้นมา
อีกอย่างเจียงตั่วก็ดูแข็งแรงกำยำ คนตระกูลชวีสู้ไม่ได้หรอกยิ่งไปกว่านั้นเขายังมีทะเบียนสมรสอยู่ด้วย!
ิเยี่ยนบีบบังคับไปได้ง่ายกว่าเพราะพ่อของเธอฆ่าคนตาย ทุกอย่างต้องฟังพวกเขาตระกูลชวี!
สะใภ้สกุลชวีตัดสินใจได้ในทันที“ิจูพูดถูก เรามาตามเธอไปต่างหากิเยี่ยน! เธอเป็อะไรไป?พ่อเธอฆ่าแม่สามีฉันตายแล้วก็ตกลงกันไว้แล้วว่าเธอจะแต่งงานเพื่อชดใช้หนี้ชีวิต ทำไมให้เรารอนานขนาดนี้แล้วก็หนีมาอยู่ที่นี่ได้? พวกเราต้องตามหาแทบแย่!”
ใบหน้าของิเยี่ยนแข็งค้างในทันที!
“ฉันไม่ไป! คนที่ควรแต่งงานคือิจู!ฉันไม่แต่งกับลูกชายโง่เง่าของป้าหรอก!”
สะใภ้สกุลชวีไม่รีบร้อนเธอหันไปมองิกั๋วอันอย่างเย้ยหยัน “คุณพ่อตาถ้าลูกสาวคุณไม่เต็มใจขนาดนี้ เราคงบังคับแต่งงานไม่ได้ตระกูลชวีของเราเป็คนรู้กฎหมายนะ คุณควรติดคุกไป หรือไม่ก็ชดใช้โดยการส่งคนมาเราจะไปแจ้งความกันตอนนี้แหละ!”
“อย่า! อย่าเพิ่ง!” ิกั๋วอันรีบเดินไปขวางสองสามีภรรยาตระกูลชวีที่กำลังจะจากไปเขามองิเยี่ยนแล้วถามเธอว่า “ลูกทำพิธีคำนับกับเจียงตั่วหรือยัง?”
ขณะที่ิเยี่ยนกำลังจะอ้าปากตอบคนที่มุงดูก็หัวเราะและพูดขึ้นมาว่า “ไม่อยู่แล้ว!เจียงตั่วเขามองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าหล่อนเป็ตัวปลอม ไม่ได้ทำพิธีคำนับเลยด้วยซ้ำิเยี่ยนหน้าด้านหน้าทนจะเข้าหาเขาเอง น่าอายจริงๆ!”
ได้ยินเช่นนั้นิกั๋วอันก็โกรธจัด เช้าวันนี้กลายเป็ว่าต้องวุ่นวายกันทั้งเช้าแต่กลับไม่มีเื่ไหนสำเร็จเลย!
งั้น...ตอนนี้เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว!
เขาพรวดพราดเข้าไปหาิเยี่ยนกำแขนเธอไว้แน่น “ถ้าอย่างนั้นลูกจะมัวยืนเหม่ออะไรอยู่รีบไปหมู่บ้านต้าชวีกับพ่อแม่ของสามีได้แล้ว!”
“หนูไม่ไป! หนูไม่แต่งกับไอ้โง่!” คราวนี้ิเยี่ยนก็ร้องไห้โฮด้วยความร้อนใจ
แต่ิกั๋วอันทำเพื่อเลี่ยงไม่ให้ตัวเองต้องติดคุกจะไปสนใจเื่พวกนี้ได้ยังไง?
เขาลากลูกสาวออกไปอย่างรุนแรง“ไม่ไปไม่ได้!ถ้าไม่ใช่เพราะแกเสนอความคิดชั่วร้ายว่าไม่จำเป็ต้องคืนสินสอดบังคับให้ิจูแต่งงานออกไป จะเกิดเื่พวกนี้ขึ้นได้ยังไง!”
ได้ยินเช่นนั้นสายตาของิจูก็หม่นลง โธ่ ิเยี่ยนนี่นะ!
อยากจะผลักฉันลงนรกขนาดนั้นเลยเหรอคิดว่าฉันรังแกง่ายงั้นสิ?
ถ้าอย่างนั้นฉันจะสั่งสอนเธอให้รู้ซึ้งถึงคำว่ากรรมตามสนองเอง!
ขณะที่สะใภ้สกุลชวีกำลังจะพา‘ลูกสะใภ้คนใหม่’ กลับไปอย่างพอใจิจูจึงแทรกตัวออกมาจากด้านหลังเจียงตั่ว ก้าวไปข้างหน้า แล้วฉีกยิ้มพูดว่า“น้าสะใภ้ตระกูลชวีรอก่อนค่ะฉันมีเื่อยากจะคุยกับน้าสักสองสามประโยค...”