บทที่12 ทะลวง5ขั้น
อสูรก้าวออกมาจากประตูทั้งสามบานเป็อสูรรูปร่างต่างกัน อสูรรูปร่างคล้ายกับคนตัวสูงสามเมตรถือกระบองขนาดใหญ่มีลูกตาอันเดียวโตใหญ่เดินออกจากประทางซ้าย ตรงกลางเป็อสูรมีปีกเป็เปลวเพลิงหัวเหมือนนก. ประตูทางขวา เป็สิงโตแต่ขนของมันเป็น้ำและมีน้ำหมุนวนอยู่รอบตัวมัน
เนี่ยฟงตะลึงสี่ตัวพร้อมกันเป็อะไรที่เข้าคิดไม่ถึงแต่ยังไงเข้าต้องรอดไปให้ได้ ไม่รอช้า พลังธาตุมืด ความมืดปกคลุมทันที จิตอสูรเ้าจงปลดปล่อยพลังทั้งหมด
รับทราบนายท่าน พลังเนี่ยฟงทั้ง10ขั้นถูกปลด บวกกับเข้าเป็ิญญาก่อกำเนิดขั้นสองพลังเขาจึงเพิ่มขึ้นมาก
เข้าเปิดการโจมตีก่อนทันที กระบี่เงาอสูรทั้งสามขั้นถูกใช้พร้อมกัน อสูรที่หัวโล้นทุบที่พื้นทำให้เกิดเปลวไฟเป็ทางยาวเข้าหาเนี่ยฟว เนี่ยฟงเป็ควันไปแล้วทันจึงไม่ได้ผลในเวลาเดียวกันกระบองก็ฟาดลงมาจาก้า เนียฟงหลบแล้วปรากฏตัวบนอสูรบินได้เขาแทงลงบนตัวมันแต่ว่านกได้สะบัดตัวหมุดทำเขาเสียหลัก หล่นลงมาสิงโตอ้าปากยิงน้ำพุ่งใส่เขากลางอากาศ เนี่ยฟงใช้กระบี่กันแล้วกลายเป็ควันอีกครัังเร่งพลังไปที่ตัวกระบี่ แล้วฟันใสที่อสูรหัวโล้น ที่มันกำลังพุ่งมาด้วยความเร็ว. เขาแทงกระบี่สวนไปทันทีพลังเขาพุ่งเข้าใส่อสูร
ตูม!!!! ...
อสูรทรุดตัวลงเืเต็มตัว จากนั้นมันร้องด้วยความโกรธ เนี่ยฟงพุ่งเข้าไปทันที แต่ว่ามีแรงลมที่มีเปลวไฟมาขวางหน้าเขา. หืม....ไอ้นกบ้า ข้าคงต้องกำจัดเ้าก่อน จากนั้นเ้านกก็กระพือปีกใบมีดจากลมนับสิบพุ่งเข้าหาเขา สิงโตก็กระโจนเข้าใส่ เขาใช้กระบี่ปัดคมมีดลม กรงเล็บสิงโตก็ฟาดเข้าไปที่หน้าอกเขา
พรวด. เขากระอักเืไม่มีเวลาให้เจ็บเขาเหลือบเห็นกระบองั์ฟาดมาจากด้านหลัง "แย่แล้ว"....ทันได้นั้นเขากลายเป็ควันได้ทันเวลาเขาถอยมาหายใจหอบ "ไม่ง่ายเลยจริงๆ"....เราพยายามตัดผ่านโดยรีบร้อนจนเกินไป. อสูรหัวโล้นโพล่ออกมาจากใต้พื้นที่เข้า "ยืนอยู่ก้าวพริบตา" เนี่ยฟงถอยไปสามก้าว แล้วแทงกระบี่เป็ร้อยครั้ง อสูรชะงัก เนี่องจากพลังระดับ10 มันรุนแรงพอพี่จะหยุดอสูรได้
ขณะที่เนี่ยฟงจะแทงที่คอของมันสิงโตก็ยิงน้ำออกจากปากทางด้านขวา แต่ว่ามันชาไปกระบี่แทงคออสูรหัวโล้นไปแล้วร่างมันเป็ควันสีดำแล้วพุ่งเข้ามาร่างเนี่ยฟง
ในขณะเวลาเดียวกันเนี่ยฟงก็กลายเป็ควันหลบพลังน้ำของสิงโต ถอยห่างออกไปห้าเมตรแต่ว่านกปีกไฟรออยู่แล้วสะบัดปีกเป็ลมพายุพุ่งใส่เนี่ยฟงทันที่ เนี่ยฟงหลบไม่ทันปลิวขึ้นไปในอากาศ ก็ปรากฏกระบองั์ทุบลงมาจาก้า
ปัง!!!!.....
พรวด .....เืทะลักออกจากปากเขาตกลงมากระแทกพื้นอย่างแรง "น่าลำคานจริงไอ้นกบ้า" อสูรตาเดียวลงมาถึงพื้นและวิ่งไปที่เนี่ยฟงทันทีมันงัดกระบองขึ้นอย่างแรงทำให้เกิดคลื่นพลังพุ่งไปข้างหน้า เนี่ยฟงยังาเ็ จึงขยับไม่ได้เขากำกระบี่แล้วพลังิญญาอสูรสีดำก็หมุนวนไปทีกระบี่ จากนั้นเขารวบรวมธาตุมืดฉาบที่กระบี่อีกที
หายไปสะ.....
แสงสีดำพุ่งใส่คลื่นพลังอสูรตาเดียว จนะเิ อสูรตาเดียวะโทะลุออกมาจากจุดที่ะเิแล้วฟาดเนี่ยฟง. แต่เนี่ยฟงรออยู่แล้วธาตุมืดที่ฉาบไว้ก็เพื่อการนี้ เข้าขยับได้แล้วตอนนี้ เขาพุ่งเข้าหาอย่างเร็วอสูรตาเดียวเสียจังหวะกระบี่เสยเข้าที่คออสูร ควันลอยเข้าตัวเนี่ยฟง
เป็เวลาเดียวกันสิงโตน้ำก็กลายเป็เหมือนะุน้ำพุ่งกระแทกเนี่ยฟง และเป็เวลาเดียวกันเ้านกปีกไฟก็พุ่งมาจากด้านหลังมีไฟห่อหุ่มตัว มันเร็วแค่ครึ่งอึดใจ
ตู้ม!!!!!!!
เนี่ยฟงหายไปจากสายตาหลังจากที่เข้าได้จัดการอสูรไปสองตัวเขาได้ตัดผ่านไปถึงขั้นสี่แล้วความเร็วและพลังเพิ่มขึ้น.
เขาปรากฎตัวในอากาศจากนั้น
พิรุณความมืด!!!!!!
ตอนนี้พลังเข้าไม่ใช่ระดับ1แล้วพิรุณความมืดรุนแรงมันฉีกร่างอสูรทั้งสองออกอย่างง่ายดายแล้วหายกลายเป็ควันเขาในตัวเนี่ยฟง
ทันทีที่เขาดูดซับพลังทั้งหมด แสงและอักขระปรากฎขั้นรอบตัวเข้าการดูดซับรุนแรงมาก
เขาตัดสินใจพอแค่นี้ก่อนหากทะลวงต่อไปอาจจะไม่รอด
การดูดซับของเขาทำให้บรรยากาศในสำนักแปรปรวน
เหม่ยตู้ซา รู้สึกถึงพลังจึงตามมาดูสาเกิดอะไรขั้นในสำนัก นางมองจากที่สูงเห็นพายุหมุนอยู่ที่บริเวณที่พักเนียฟงจึงรีบไปดู
เนี่ยฟงรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของพลังมันเยอะมากเกินจะรับไหวเขาปวดไปทั้งร่าง แสงสีทอง สีดำ สีฟ้า สีม่วง สีแดงวิ่งวนสลับกัน
เวลาผ่านไปครึ่งชั่วยามแสงก็กระจายออกเขาลืมตาขึ้นข้าทำได้แล้ว แล้วเืก็ไหลออกจากมุมปาก
"หนุ่มน้อย เ้าทำให้ข้าใตลอดเลยนะ"เสียงนางดูไม่พอใจเนียฟง
"เ้ารีบร้อนเกินไปดีที่เ้ารอดมาได้"แต่ยังไงมันก็น่าใ"เ้าทะลวงทีเดียว5ขั้น มันไม่ธรรมดาแล้ว
ข้าจะต้องโหดกับเ้าสักหน่อย" พรุ่งนี้มาพบที่สนามซ้อม