ความใกล้ชิดที่เกิดจากการรักษาเริ่มทำลายกำแพงน้ำแข็งของ
หลี่จ้าน แต่สำหรับ หลิ่งเฟิง องครักษ์เงาผู้ภักดีแล้ว จ้าวชิงเหยา ยังคงเป็บุคคลภายนอกที่จู่โจมเข้ามาใกล้เ้านายที่เขารักและปกป้องที่สุด
หลิ่งเฟิงใช้เวลานอกเหนือจากการเฝ้าดูการรักษาฉินอ๋องไปกับการตามติดชิงเหยาอย่างใกล้ชิด เขายังคง
ระแวง และพยายาม กีดกัน เธอทุกทาง
ในบ่ายวันหนึ่งขณะที่ชิงเหยากำลังผสมสมุนไพรในห้องยา หลิ่งเฟิงก็เดินเข้ามาในห้องอย่างเงียบเชียบและตึงเครียดตามปกติ
“ชายาจ้าว” หลิ่งเฟิงเรียกด้วยน้ำเสียงเ็า “ข้ายังคงไม่เข้าใจว่าเหตุใดท่านอ๋องจึงเชื่อในวิธีการรักษาที่แปลกประหลาดของเ้า ข้าไม่เชื่อว่าการ ‘ฝังเข็ม’ เพียงอย่างเดียวจะช่วยให้ท่านอ๋องกลับมามีอำนาจได้ ”
ชิงเหยาเงยหน้าขึ้นจากหม้อสมุนไพร เธอรู้ว่าเธอต้องใช้
การกระทำที่ตรงไปตรงมา เพื่อพิสูจน์ตนเองต่อองครักษ์ผู้นี้
“องครักษ์หลิ่งเฟิง” ชิงเหยาเรียกชื่อเขาอย่างใจเย็น “ท่านเชื่อใน
ผลลัพธ์ ใช่หรือไม่? ท่านเชื่อใน
ความภักดี ที่ท่านมีต่อท่านอ๋องใช่หรือไม่?”
หลิ่งเฟิงกัดฟันแน่น “แน่นอน!”
“เช่นนั้น... จงให้ ร่างกายของท่าน เป็พยานให้ข้า” ชิงเหยาเดินเข้าหาเขาอย่างช้า ๆ
หลิ่งเฟิงถอยหลังเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ “เ้าหมายความว่าอย่างไร?”
“ข้าเห็นร่องรอยาแเก่าของท่าน” ชิงเหยาพูดตรงประเด็น “าแจากการทำภารกิจเมื่อห้าปีก่อนที่ไหล่ขวา ซึ่งถูกเย็บอย่างลวก ๆ และเกิดการติดเชื้อซ้ำ ๆ ทำให้เกิด
อาการปวดเรื้อรัง และ ความเหนื่อยล้า สิ่งนี้รบกวนการปฏิบัติหน้าที่ของท่านอยู่ใช่หรือไม่?”
ใบหน้าเ็าของหลิ่งเฟิงเผยความตกตะลึงเป็ครั้งแรก ไม่มีใครเคยเห็นาแนั้น และไม่มีใครเคยรู้ว่าความเ็ปนั้นรบกวนเขามานานเพียงใด
“ท่านไม่สามารถปกป้องท่านอ๋องได้อย่างเต็มที่ หากท่านยังแบกรับความเ็ปที่สามารถรักษาได้เอาไว้ ” ชิงเหยากล่าวต่อ “ข้า
ท้าทาย ท่านให้ยอมรับการรักษาจากข้า ”
การท้าทายของชิงเหยาแทงทะลุเกราะป้องกันของหลิ่งเฟิงอย่างจัง เขารู้ดีว่าความเ็ปเรื้อรังนั้นส่งผลกระทบต่อ
วรยุทธ์ และ ความสามารถในการต่อสู้ ของเขา
“หากข้าหายดี... ท่านอ๋องก็จะปลอดภัยขึ้น ” ชิงเหยาเน้นย้ำถึงแก่นของความภักดีที่เขามี
หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุด หลิ่งเฟิง ก็ถอดเสื้อชั้นนอกออก เผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งของนักรบ และรอยแผลเป็สีคล้ำขนาดใหญ่ที่ไหล่ขวาซึ่งดูไม่น่ามอง
“ได้!” หลิ่งเฟิงกล่าวเสียงเครียด “หากเ้าทำอะไรผิดพลาดแม้แต่น้อย ข้าจะลงโทษเ้าด้วยมือข้าเอง ”
ชิงเหยายิ้มอย่างมั่นใจ “ข้าเข้าใจ”
เธอเริ่มทำการรักษาาแเก่าของหลิ่งเฟิงทันที โดยไม่ใช้สมุนไพรราคาแพง แต่ใช้
หลักการฆ่าเชื้อ และ การผ่าตัดเล็ก
ชิงเหยาใช้มีดผ่าตัดขนาดเล็กที่เธอประดิษฐ์จากเหล็กกล้า ค่อย ๆ
กรีด เปิดาแเก่าออกเพื่อ ระบายหนองและเนื้อเยื่อที่ตายแล้ว ที่อยู่ใต้ิัออกอย่างละเอียด เธอทำความสะอาดาแด้วยน้ำต้มสุกฆ่าเชื้ออย่างระมัดระวัง
หลิ่งเฟิง กัดฟันแน่นด้วยความเ็ป แต่ไม่ส่งเสียงใด ๆ ออกมา เขาตื่นตะลึงกับความแม่นยำและสุขอนามัยในการรักษาของชิงเหยา นี่ไม่ใช่การรักษาแบบโบราณ แต่เป็
ศิลปะการรักษา ที่เฉียบขาด
หลังจากนั้น ชิงเหยาก็เย็บแผลใหม่ด้วย
ไหมเย็บแผล ที่เธอเตรียมไว้
“เสร็จแล้ว” ชิงเหยาเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก “แผลนี้จะไม่เ็ปอีกต่อไป ท่านจะรู้สึกได้ถึงความโล่งสบายภายในไม่กี่วัน”
หลิ่งเฟิงมองดูาแที่ถูกทำความสะอาดและเย็บอย่างประณีต ความเ็ปที่เคยตึงเครียดบริเวณไหล่เริ่มคลายตัวลงทันที
“นี่คือ
การพิสูจน์ ที่ข้าใช้แสดงความจริงใจต่อท่านอ๋องและต่อท่าน” ชิงเหยากล่าวด้วยน้ำเสียงจริงใจ “ข้าไม่มีเจตนาร้าย และข้ามีความสามารถที่แท้จริง ”
หลิ่งเฟิงพยักหน้าอย่างช้า ๆ ใบหน้าเ็าของเขาเริ่มมีร่องรอยของ
การยอมรับ เขาโค้งคำนับเล็กน้อย ซึ่งเป็การแสดงความเคารพอย่างสูงที่เขาไม่เคยทำให้ใครนอกจากท่านอ๋อง
“ข้า... ยอมรับในตัวเ้า ” หลิ่งเฟิงกล่าวเสียงแ่เบา “แต่นับจากนี้ ข้าจะเปลี่ยนจากการ
เฝ้าระวัง เป็ ผู้ประสานงานสำคัญ เ้า้าสิ่งใดในการรักษาท่านอ๋อง... เ้าจงบอกข้า ”
กำแพงความระแวง ที่แข็งแกร่งที่สุดในจวนฉินอ๋องพังทลายลงแล้ว ชิงเหยาประสบความสำเร็จในการชนะใจ
องครักษ์เงาผู้ภักดี ด้วยความสามารถทางการแพทย์และการกระทำที่ตรงไปตรงมา