“มึงเป็นอะไรของมึงเนี้ย” อุ้ม เพื่อนสก๊อยของเปรี้ยวถาม
“ก็อาจารย์ปกครองน่ะสิ เขาให้กูไปทำจิตอาสาตั้งหนึ่งเดือน ไม่อย่างนั้นเขาจะไล่กูออก”
“ถึงกับขั้นไล่ออกเลยหรอวะ”
“ก็เออน่ะสิ”
“แล้วมึงจะไปทำที่ไหน”
“กูก็ไม่รู้ ไม่อย่างนั้นกูไม่มานั่งเครียดแบบนี้หรอก” เปรี้ยวพูดด้วยความโมโห
“มึงไม่ลองไปช่วยงานตาเหลิมล่ะ ตาแก่หลังหมู่บ้านเจ้าของสวนที่มึงกับกูเคยไปขโมยมะม่วงตอนเด็กๆ”
“ยังไม่ตายหรอวะ กูไม่เห็นหน้าแกเลย”
“เหมือนว่าแกจะป่วย เลยไม่ค่อยได้ออกไปไหน มึงก็แค่ไปช่วยกวาดบ้านถูบ้าน แล้วบังคับให้แกเซ็นให้จบๆ งานสบายๆ ดีกว่าไปทำจิตอาสากับพวกอื่น”
“เออ มึงนี่ฉลาดจริงๆ อีอุ้ม”
ว่าแล้วเปรี้ยวก็ขับมอเตอร์ไซค์แว้นไปหาตาเหลิมทันที บ้านของแกอยู่หลังหมูบ้านโดดเดี่ยว โดยมีสวนมะม่วงอยู่สองสามไร่ หญิงสาวขับมาถึงประตูบ้าน ก่อนจะถือวิสาสะเลื่อนรั้วด้วยตัวเอง และมุ่งหน้าเข้าไปหาตาเฒ่าเพื่อยอมให้แกเซ็นจิตอาสาให้แต่โดยดี
“ตาเหลิม”
“ตาเหลิมอยู่มั้ย”
“ตาเหลิม!”
“ใครวะ”
เสียงชราดังออกมาจากหลังบ้าน ตาเหลิมพึ่งจะลงต้นกล้ามะม่วงเสร็จ ชายแก่ใส่ผ้าขาวม้าเดี่ยวๆ มาหาสาวปริศนาที่ยืนบิดตัวอยู่หน้าบ้าน
“กูถามว่าใคร”
“หนูเอง...เปรี้ยวไง”
“เปรี้ยวไหน”
“เปรี้ยวคนที่มาเคยขโมยมะม่วงของตาตอนเด็กๆ ไง”
เมื่อได้ยินดังนั้นตาเหลิมก็นึกออกได้ทันทีว่านังหนูนี่เป็นใคร เพราะวีรกรรมเรื่องขโมยข้าวของของหญิงสาวสมัยก่อนก็เป็นที่เลื่องลืออยู่ไม่น้อย
“เองมีธุระอะไร”
“นี่ไงจ๊ะ”
เปรี้ยวเดินเอาเอกสารจิตอาสามาให้ตาเหลิมดู ก่อนจะอธิบายทุกอย่างตั้งแต่จนจบอย่างละเอียด พร้อมกับทำเสียงออดอ้อนน่าสงสาร ตาเหลิมมองหญิงสาววิทยาลัยอย่างมีนัย อีเด็กที่เคยมาขโมยมะม่วงของเขาตอนเด็ก ตอนนี้กลายเป็นสาวสะพรั่งเสียแล้ว แถมทรวดทรงก็น่าฟัดน่าเหวี่ยงเสียเหลือเกิน
“แล้วเอ็งจะมาอาสาทำอะไรให้บ้านข้า”
“หนูทำได้ทุกอย่างเลยจ๊ะ”
“จริงหรอ”
“ใช่จ๊ะ แต่ก่อนอื่นตาช่วยเซ็นช่องวันแรกให้หนูก่อนนะ”
“เออๆ เอามาๆ”
ตาเหลิมหยิบปากกามาเซ็นช่องรับรองช่องแรกให้ ก่อนจะสั่งให้เปรี้ยวไปกวาดบ้านถูบ้าน เพราะตอนนี้ก็ตกเย็นแล้ว เมื่อเปรี้ยวได้ยินดังนั้นเธอก็วิ่งไปหาไม้กวาดและผ้าถูพื้นมาทันที ใช้เวลาไม่นานเปรี้ยวก็กวาดบ้านจนเสร็จ เธอวิ่งไปเอาผ้าชุบน้ำ ก่อนจะก้มตัวถูพื้นไปบนพื้นไม้อย่างเพลิดเพลิน
“ถูซอกตรงนั้นด้วย เออนั่นแหละ ดี...ดีมาก...ดี”
ตาเหลิมสั่งการ ชายแก่นั่งอยู่บนเก้าอี้ พร้อมกับใช้สายตามองไปยังบั้นท้ายอวบใหญ่ที่กำลังงอนขึ้นระหว่างก้มถูพื้น บั้นท้ายของเปรี้ยวส่ายไปมาในกระโปรงทรงเอสีดำแสนสั้นจนเห็นน่องขาว แถมเมื่อตอนที่เธอก้มหน้าหันมาทางตาเหลิม เสื้อตัวบางก็ย่นจนโชว์ร่องอกขนาดใหญ่ชวนใจเต้น
“ดี...อย่างนั้นแหละ ถูลากมายาวๆ เลย”
ชายแก่ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ มันเกาเคราสีเทาดูท่าทางสาวแรกแยิ้ม ภายใต้ผ้าข้าวม้ามีข้าวหลามบ้องใหญ่พาดเป็นลำอยู่ ตั้งแต่ที่เมียตาเหลิมตาย ก็นานแล้วที่ชายแก่จะรู้สึกมีอารมณ์ทางเพศ พอมีสาววัยรุ่นมาส่ายก้นไปมาในบ้าน ตาเหลิมก็อยากจะพุ่งตัวเข้าไปจับทำเมียเสียให้เข็ด แต่ก็ต้องเก็บอารมณ์เอาไว้ก่อน ถ้าเกิดว่าวู่วามไปอาจจะพลาดโอกาสทองได้
“แล้ววันหลังดูจะมาใหม่นะจ๊ะ” เปรี้ยวพูดเมื่อทำงานทุกอย่างเสร็จ
“เออๆ กลับบ้านดีๆ ล่ะ”
ตาเหลิมมองหญิงสาวถกกระโปรงขึ้นควบมอเตอร์ไซค์ก่อนจะขับรถออกไปจากสวน เมื่อตอนที่เปรี้ยวยังเป็นเด็ก เธอมักจะมาขโมยมะม่วงที่สวนเป็นประจำ แถมครั้งหนึ่งยังเคยขโมยไปจนเกือบหมดต้น แต่คราวนี้ ตาเหลิมรู้แล้วว่าจะเก็บค่ามะม่วงในอดีตอย่างไรให้คุ้มค่าที่สุด...
“หึหึ...”