หัวหน้านางกำนัลได้รับมอบหมายเป็ตัวแทนจากตำหนักองค์ชายสี่ เพื่อรับว่าที่พระชายาเดินทางไปกักตัวอยู่ที่วังหลวงเพื่อรอเข้าพิธีอภิเษกสมรสในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า ตามธรรมเนียมปฏิบัติที่สืบทอดมาหลายชั่วอายุคน เดิมทีก่อนหน้านี้เมื่อหนิงฟางหรงถูกวางตัวให้แต่งเป็ชายาเอกขององค์ชายสี่ จึงได้มีการฝึกและเรียนรู้อย่างเข้มงวดโดยหัวหน้านางกำนัลมาเป็เวลาหนึ่งปีแล้ว ถึงกระนั้นผลที่ได้ก็ยังไม่เป็ที่น่าพึงพอใจดังภาพที่เห็น
นางยอมรับว่าหนิงฟางหรงผู้นี้งดงามและมีชาติกำเนิดที่ไม่ธรรมดา แต่ติดตรงที่อีกฝ่ายไม่ได้เรียบร้อยอ่อนหวานชวนมองเช่นสตรีสกุลอื่น แม้จะพร่ำสอนมานานก็ยังออกอาการราวกับหลงๆ ลืมๆ เมื่อมองเลยไปยังหนิงเยี่ยนฟางก็เห็นว่าจะเข้าทีกว่าเสียด้วยซ้ำ หากไม่ติดว่าอีกฝ่ายเกิดมาอาภัพจนพูดไม่ได้เช่นนี้
“หลังจากนี้คงต้องรบกวนให้เป็หน้าที่ของท่านต่ออีกหนึ่งเดือนแล้ว” ฮูหยินหนิงกล่าว เมื่อนั่งลงประจำตำแหน่งพร้อมกับบุตรทั้งสามเรียบร้อย
“ยินดีเ้าค่ะ” หญิงวัยกลางคนตอบเป็กลาง เพราะอย่างไรก็เป็หน้าที่ของนางมาั้แ่แรก
“หนึ่งปีที่ผ่านมาข้าอยากขอบคุณท่านจากใจจริงที่ช่วยสั่งสอนหรงเอ๋อร์ หากนางทำให้ท่านต้องปวดศีรษะไปบ้าง ข้าต้องขออภัยอีกครั้งด้วย” แม่ทัพแห่งแคว้นกล่าวยิ้มๆ พลางมองใบหน้าของบุตรสาวคนโตที่ยามนี้กำลังอมยิ้มอยู่เล็กน้อย
“บุตรสาวของท่านมีความจำดีเป็เลิศ บอกเพียงหนก็จดจำได้ทันที ขึ้นอยู่กับว่าตั้งใจทำหรือไม่เท่านั้นเ้าค่ะ”
หนิงฟางหรงได้ฟังดังนั้นก็อดที่จะรู้สึกแปลกไม่ได้ ดูเหมือนคำชมก็ไม่ใช่ คำติเตียนก็ไม่เชิง “ข้าจะกลับมาเยี่ยมพวกท่านบ่อยๆ นะเ้าคะ” นางเลือกที่จะส่งสายตาอาลัยไปให้บิดามารดา
“หากเ้ากลายเป็พระชายาขององค์ชายสี่แล้ว การออกมาโดยไม่มีกิจธุระเช่นนั้นไม่ใช่เื่ที่ดีนัก” ผู้ที่นั่งประจำตำแหน่งประมุขเอ่ยขึ้น
“เช่นนั้นพวกท่านก็อย่าลืมมาหาข้าบ่อยๆ นะเ้าคะ”
“ลูกคนนี้ เ้าไม่ใช่เด็กแล้วนะ” ฮูหยินหนิงปรามเล็กน้อย ก่อนที่ทุกคนจะได้กล่าวสิ่งใดต่อ เสียงแห่งความวุ่นวายก็ได้เกิดขึ้นอีกระลอก เมื่อร่างของสตรีผู้หนึ่งพรวดพราดเข้ามาพร้อมกับเสียงเอ็ดตะโรจากทางด้านหลัง
“คุณหนู บ่าวบอกว่าอย่าวิ่งเ้าค่ะ” สาวใช้ของคุณหนูผู้นี้วิ่งตามผู้เป็นายพลางหายใจเหนื่อยหอบ ส่วนตัวการกลับหยุดยืนยิ้มแป้นสอดส่ายสายตาหาหนิงฟางหรงสหายของตน ก่อนจะพบว่ายังอยู่ที่นี่
“เยว่เอ๋อร์ทำความเคารพท่านอาทั้งสองเ้าค่ะ” หลี่หรูเยว่ย่อกายให้บิดามารดาของสหาย ก่อนจะก้มศีรษะเล็กน้อยให้สตรีแปลกหน้าวัยกลางคนที่นางคาดเดาได้ว่าเป็ตัวแทนมารับหนิงฟางหรง อีกฝ่ายเพียงยิ้มให้อย่างสงวนท่าทาง
หัวหน้านางกำนัลมองสำรวจสตรีผู้มาใหม่ด้วยความละเอียดถี่ถ้วน แม่นางผู้นี้มีรูปโฉมงดงามทว่าน้อยกว่าว่าที่พระชายาองค์ชายสี่อยู่บางส่วน สิ่งที่เหนือกว่าก็เห็นว่าจะมีรูปร่างทรวดทรง แต่ในด้านความสำรวมก็ถูกปัดตกไปเช่นกัน ความร่าเริงสดใสเป็เื่ที่ดีเพราะทำให้ผู้คนรู้สึกรักเอ็นดูก็จริง ทว่ามิใช่กับวังหลวงที่ต้องปรับสีหน้าอารมณ์ให้เป็กลางเพื่อรับมือกับทุกสถานการณ์อยู่เสมอ นึกคิดสิ่งใดแล้วแสดงออกมาทั้งหมดเช่นนี้ ก็คงไม่พ้นถูกใช้เป็เครื่องมือทางอำนาจ
หลี่หรูเยว่ไม่ได้ให้ความสนใจหัวหน้านางกำนัลนานนัก นางเพียงสาวเท้าเข้ามายังจุดที่คนสกุลหนิงรวมตัวกันอยู่ ก่อนจะหันไปเห็นว่าหนิงฟางหรงลุกจากที่นั่งกึ่งเดินกึ่งวิ่งมาหาตนก็ยกยิ้มด้วยความอารมณ์ดี
“หรูเยว่ เ้ากลับมาแล้วจริงด้วย” เมื่อหนิงฟางหรงถึงตัวของสหายทั้งคู่ก็โอบกอดกันแน่นพลางะโไปมา จนคนมองอย่างหัวหน้านางกำนัลออกอาการคิ้วกระตุกไม่หยุด ทั้งสองผละออกจากกันแต่มือทั้งคู่ยังคงจับกันกวัดแกว่งไปมา
“ข้านึกว่าจะมาไม่ทันเสียแล้ว” ก่อนหน้านี้นางออกไปท่องเที่ยวที่เมืองทางตอนใต้ ทำให้ต้องเดินทางกลับมาอย่างเร่งรีบเมื่อได้ข่าวว่าสหายต้องไปอยู่ในวังล่วงหน้าหนึ่งเดือนก่อนวันพิธีมงคล เดิมทีตั้งใจจะกลับมาหลังจากนี้หนึ่งสัปดาห์แต่เมื่อได้ข่าวอย่างกะทันหันจึงได้เร่งเดินทางมาในทันที
“จะไม่ทันได้อย่างไร เ้าวิ่งนำพ่อมาขนาดนี้” เสียงทุ้มดังขึ้นจากทางเข้าโถงต้อนรับ หลี่คุนเผิงผู้รั้งตำแหน่งรองแม่ทัพแห่งแคว้นได้ก้าวเข้ามาด้านในพร้อมกับพ่อบ้านคนสนิท
“ท่านพ่อ ก็ข้ารีบนี่เ้าคะ” หลี่หรูเยว่ตอบกลับเสียงใส เรียกเสียงหัวเราะรอบตัวได้เป็อย่างดี ใบหน้าสวยสะคราญหันมาหาหนิงฟางหรงอีกครั้งก่อนมีทีท่าราวนึกสิ่งใดขึ้นได้ “เกือบลืมไปเลย” มือบางล้วงเข้าไปในบริเวณปลายแขนเสื้อ จากนั้นหยิบออกมาท่ามกลางความสงสัยของสหาย
“ให้เ้า” กำไลหยกสีครามถูกยื่นมาให้หนิงฟางหรงที่กำลังตื่นตากับของชิ้นนั้น นางยกมือปิดปากพลางทำตาโตด้วยความดีใจ
“หรูเยว่...” หนิงฟางหรงรับมาอย่างเต็มใจก่อนจะโผเข้ากอดสหายอย่างแแ่
“พอแล้ว ข้าหายใจไม่ออก” หลี่หรูเยว่ดันตัวสหายกลับไปอยู่ที่เดิม ก่อนจะใส่กำไลสีครามที่เหมือนกันอีกชิ้นลงที่ข้อมือตนเอง “นี่คือสัญลักษณ์ความเป็สหายของเรา” นางยกข้อมือข้างนั้นขึ้นพยักพเยิดให้หนิงฟางหรงสวมกำไลชิ้นนั้นเช่นเดียวกับตน
“นึกไม่ถึงว่าเ้าจะน้ำเน่าเพียงนี้” หนิงฟางหรงเอ่ยพลางหัวเราะร่า
“ก็เมื่อเ้าออกเรือนทิ้งข้าไปแล้ว การมีสิ่งของไว้นึกถึงก็ดีไม่น้อย” หลี่หรูเยว่กล่าวพร้อมกับทำตาละห้อย
“ใครจะทิ้งเ้าลงเล่า เ้าก็ไม่รีบหาคนรู้ใจเสียที ป่านนี้คุณชายสกุลต่างๆ คงต่อแถวรอจนยาวไปถึงประตูเมืองหลวงแล้วกระมัง”
“ก็ข้าไม่ได้ถูกใจพวกเขา” หลี่หรูเยว่ตอบ ก่อนจะหันไปหาผู้เป็บิดาที่ยืนหน้านิ่วคิ้วขมวด
“รอนานกว่านี้ ประเดี๋ยวได้กลายเป็สาวเทื้อกันพอดี ถึงเวลาที่เ้าค้างเติ่งอยู่บนคาน พ่อจะไม่เลี้ยงเลยคอยดู” หลี่คุนเผิงกล่าวทีเล่นทีจริงกับบุตรสาว ไม่รู้เหตุใดนางถึงได้ซุกซนยิ่งนัก เป็สตรีบ้านอื่นคงเลือกหาคู่ครองหรือไม่ก็มีคนที่ชอบพอไปนานแล้ว นี่กระไร เลยวัยปักปิ่นมาสองปี วันๆ เอาแต่เที่ยวเล่น
“ถ้าท่านพ่อไม่เลี้ยง เยว่เอ๋อร์มาให้ท่านอาทั้งสองเลี้ยงแทน ดีหรือไม่เ้าคะ” หลี่หรูเยว่หันสายตาไปยังประมุขและภรรยาของจวนแม่ทัพแห่งนี้แทน จึงได้เห็นรอยยิ้มเอ็นดูจากคนทั้งสองที่มองมายังตน ส่วนบิดาของนางใบหน้ามืดครึ้มไปเสียหลายส่วนแล้ว
หลี่หรูเยว่เปรียบเสมือนบุตรสาวคนหนึ่งของพวกเขาเลยก็ว่าได้ เพราะั้แ่ยังเด็กก็ถูกเลี้ยงมาด้วยกันกับหนิงฟางหรง ทั้งเรียน เล่น หรือกระทั่งยามนอน บางวันก็มาค้างอ้างแรมกับบุตรสาวของพวกเขาอยู่เรื่อยๆ จนนิสัยและความชอบทุกอย่างดูจะคล้ายคลึงกันไปเสียหมด
“พวกเ้านั่งลงก่อนเถิด ยืนนานจะเมื่อยเอาเปล่าๆ” หนิงอี้หาวเชื้อเชิญแขกทั้งสองนั่งลง ก่อนจะมีบ่าวรินน้ำชาให้คนทั้งคู่
ยังเหลือเวลาอีกเล็กน้อยสำหรับฤกษ์เดินทาง หัวหน้านางกำนัลจึงไม่ได้เร่งรัดให้หนิงฟางหรงรีบแต่อย่างใด จึงได้นั่งฟังพวกเขาพูดคุยอย่างเงียบๆ ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่วายถูกดึงให้เข้าไปในวงสนทนาอยู่ดี ทั้งชาและของหวานที่เ้าของจวนจัดเตรียมเอาไว้ ถูกยกมาจัดวางบนโต๊ะอยู่เรื่อยๆ ถือเป็การต้อนรับที่ดีและใส่ใจ แม้นางจะมีฐานะเป็เพียงนางกำนัลาุโก็ตาม
ภาพสองครอบครัวพูดคุยอย่างสนุกสนาน สองบิดาเป็สหายร่วมรบ สองบุตรสาวก็เป็สหายรู้ใจ ตระกูลแม่ทัพใหญ่และรองแม่ทัพในสายตาของผู้คน พวกเขาเป็ตระกูลที่สนิทชิดเชื้อกันมานานราวกับหลอมรวมกลายเป็ครอบครัวเดียวกันเสียแล้ว ทั้งยังมีความเป็ไปได้ยากที่จะแบ่งฝักแบ่งฝ่าย
หารู้ไม่ว่า...ภาพเ่าั้กำลังเริ่มที่จะเลือนหายไปเพราะความโลภ ความริษยา และการหลอกลวง
********************
แน่นอนว่าลงวันละ 1ตอน เวลา 19.00น. แต่วันนี้แถมอีกตอนค่าาาาา
หากพรุ่งนี้อยากให้แถมอีกตอนเหมือนกัน คอมเมนท์มาเลย ไรต์เหงา ไรต์อยากคุยด้วย 55555
อย่าลืมกดใจ กดติดตามกันด้วยเน้อออ
2K
