อสูรเทพฟ้า หลงเซียน

    ราชาราตรี

    หลังจากวันที่ยูมามิให้โน๊คบุ๊คมา ภายใน 1อาทิตย์ หลงเซียน ก็สามารถขายนิยายในเว็บไซด์ popu sunได้มากกว่าหมื่นบาท ทำให้เขาดีใจมาก และเพราะเขาชอบลงนิยายตอนเที่ยงคืนของทุกวัน ทำให้ใครๆก็ขนานนามเขาว่า [๱า๰าราตรี]


    นิยายที่หลงเซียนขาย มีตั้งแต่เรื่อง ตามรอยประวัติศาสตร์มนุษยชาติ ไปจนถึง ระเบิดฮาตรอนแห่งโลกอนาคต ถ้าใครไม่รุ้ว่าระเบิดฮาตรอนคืออะไรละก็ หลงเซียนก็จะเฉลยให้
    ระเบิดฮาตรอนก็คือ อาวุธทรงภูมิปัญญาของชาวไทย ที่มีอานุภาพร้ายแรงกว่าระเบิดนิวเคลียร์ 300 เท่า สามารถยิงทำลายดวงอาทิตย์ได้ด้วยการยิงครั้งเดียว การประดิษฐ์ ระเบิดฮาตรอนได้ ทำให้ประเทศไทยกลายเป็นมหาอำนาจอีกประเทศหนึ่ง ไม่มีประเทศไหนในโลกไม่รุ้จักประเทศไทยอีกเลย ในฐานะผุ้นำทางการทหาร และผุ้ผดุงความยุติธรรมโลก
    นิยายเรื่องระเบิดฮาตรอนของหลงเซียน ดังมาก มีผุ้คนมากหน้าหลายตากดคลิกเข้าไปอ่าน และมียอดกดไลน์ ถึง10ล้านคนภายใน1อาทิตย์
    และในขณะที่ ชะตาชีวิตของหลงเซียน กำลังอยู่ในขาขึ้น จากนิยายที่เขาคิด เขาก็ได้รับข่าวร้าย
    ยูมามิ แฟนสาวของเขาที่ไปคุมงานก่อสร้าง ถูกดูดเข้าไปในเยลโล่เกจที่จู่ๆก็ปรากฏขึ้นมาในไซด์ก่อสร้างพร้อมกับลุกน้องอีก50กว่าชีวิต ทำให้ตำรวจและทหาร ต้องปิดล้อมพื้นที่ก่อสร้างไว้ และเชิญฮันเตอร์จากหลายกิลล์ มาร่วมกันแก้ปัญหา แต่หลงเซียนไม่อาจรอได้ เพราะยิ่งนานวัน อันตรายที่จะเกิดกับ ยูมามิ ที่เป็นเสวี่ยอู่ กลับชาติมาเกิดก็จะยิ่งมาก เขาตัดสินใจละทิ้งการแต่งนิยายที่กำลังดังติดอันดับtop แอบย่องเข้าไปในพื้นที่ก่อสร้าง โดยไม่บอกพ่อ เพราะกลัวว่า พ่อจะเป็นห่วง โดยเขียนจดหมายสั้นๆ
    [ ไม่ต้องห่วงนะพ่อ ผมจะรีบกลับมา ]
    .
    .
    บ่ายสามโมง ของวันที่สาม ที่ยูมามิหายตัวไป หลงเซียน ก็ได้มาปรากฏตัวที่ไซด์งานก่อสร้าง เขาอาศัยจังหวะที่ ตำรวจและทหารเปลี่ยนเวร แอบเอามือเข้าไปแตะ เยลโล่เกต ที่เป็นดันเจี้ยนขนาดใหญ่ และในทันใดที่หลงเซียนแตะ เขาก็ถูกดูดเข้าไป
    วูบบบบ!!!
    หลงเซียนลืมตาตื่นขึ้นมาในพื้นที่หิมะขาวโพลน และพบซากศพมากมาย ถูกฆ่าตาย แต่ส่วนใหญ่เป็นคนงาน มากกว่าฮันเตอร์ที่เข้ามาสำรวจ
    ...ยูมามิ เธอต้องไม่ตาย หลงเซียน คิด แล้วเริ่มโคจรลมปราณ เขาพบว่า วรยุทธของเขาไม่ได้หายไปหลังจากการถูก ยมฑูตสาว เรย์ ใช้เคียวฟัน
    " จงเบ่งบาน บงกชเหมันต์ " หลงเซียนตะโกนชื่อท่า และด้วยพลังระดับผุ้วิเศษ วงกชเหมันต์จึงสำแดงเดช เปลี่ยนท้องฟ้าที่เป็นสีส้มให้เป็นสีขาวโพลน
    "นาย กำลังทำอะไรน่ะ " ฮันเตอร์สาว นาม มิสึรุฮะ กล่าวเธอ เป็นผุ้นำการสำรวจที่เข้ามาก่อน หลงเซียน ประมาณ 1ชั่วโมง
    " ผมกำลังส่งสัญญาณให้ มามิ รู้ว่าผมมาช่วยแล้ว " หลงเซียนกล่าวตอบ
    "นายกำลังจะหาเรื่องเดือดร้อนให้ตัวเอง " มิสึรุฮะ กล่าวแล้วเข้ามาตบหน้า หลงเซียนดัง เพี๊ยะ
    หลงเซียนเลียริมฝีปากที่กำลังเลือดไหล และคิดว่า ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาคงจับฮันเตอร์สาวคนนี้ทำเมียไปแล้ว แต่ตอนนี้ เขากลับชาติมาเกิด และมีประสบการณืชีวิตสูงขึ้น เขาจึงเป็นสุภาพบุรุษมากขึ้น ไม่หวั่นไหวกับความงาม เหมือนเมื่อในอดีต
    " ขอโทษครับ คุณมิสึรุฮะ " หลงเซียนกล่าวขอโทษ และเดินตาม มิสึรุฮะ ต้อยๆ
    " ตามชั้นมา " มิสึรุฮะ กล่าว แล้วหยิบเข็มทิศออกมา เธอเดินนำหลงเซียนไปหยั่งเต็นพักแรม ที่มีเหล่าฮันเตอร์ พักอาศัยอยู่เมื่อ 1ชั่วโมงก่อน แต่สิ่งที่ หลงเซียน กับ มิสึรุฮะ พบก็คือ ซากศพ ไม่มีหัว กำลังถูกหมาป่าแทะ
    ทีมสำรวจ ทุกคนตายหมด ไม่เว้นแม้แต่หัวหน้ากลุ่มที่เป็นฮันเตอร์คลาส บี
    " ตัวอะไร ทำกับทีมของชั้นได้ถึงขนาดนี้ " มิสึรุฮะ กล่าวทั้งน้ำตา และพยายามหาผุ้รอดชีวิตราวกับคนบ้า
    " มันสายไปแล้ว " หลงเซียนกล่าวพร้อมกับภาวนาในใจให้ ยูมามิ ยังไม่ตาย และตอนนั้นเอง สิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ตัวต้นเหตุก็เดินออกจากพุ่มไม้
    " โอเกอร์ " หลงเซียน อุทาน เขาไม่คิดว่า สิ่งมีชีวิตในโลกของเขาจะมาปรากฏที่ประเทศไทยได้
    " แกตาย " มิสึรุฮะ แหกปากตะโกน แล้วโดดเข้าไปเตะก้านคอ โอเกอร์สีดำ แต่มันกลับไม่สะทกสะท้าน มันหวดมิสึรุฮะ ด้วยค้อนสีดำ จนเธอกระเด็นเข้าไปในอ้อมกอดของ หลงเซียน
    " ไม่เป็นไรนะ " หลงเซียนพุดอย่างอ่อนโยน แล้วปล่อยให้มิสึรุฮะ ตะลึงตาค้าง กับวรยุทธ อันสูงส่งของเขา เมื่อหลงเซียน ต่อยหมัดเปล่าๆ เข้าใส่ โอเกอร์ดำ จนมันหน้าหงาย
    ตูมมมม!!! เสียงชกโอเกอร์ ดังเป็นระยะ ระยะ
    ตูมมม!!! ตูมมม!!! ตูมมมม!!!
    ตูมมม!!! ตูมมม!!! ตูมมมม!!! ตูมมม!!! ตูมมม!!! ตูมมมม!!!
    ตูมมม!!! ตูมมม!!! ตูมมมม!!! ตูมมม!!! ตูมมม!!! ตูมมมม!!! ตูมมม!!! ตูมมม!!! ตูมมมม!!!
    หลงเซียนอัดโอเกอร์ดำจนยับ มันฟันหักร่วงหมดปาก และหน้าตาเต็มไปด้วยเลือดปูดโปน
    " พอได้แล้ว " มิสึรุฮะ เข้ามาห้าม หลงเซียน ที่กำลังจะชกอีกหมัดเพื่อให้แน่ใจว่ามันตายแล้ว
    หลังจากนั้นทั้งสอง ก็ช่วยกันฝังศพของเหล่าฮันเตอร์และคนงาน หลงเซียน สำรวจทุกศพ แต่ไม่พบว่า ยูมามิตาย ทำให้เขาไม่แน่ใจว่าเธอรอด หรือ ถูกกินไปแล้ว
    " เสวี่ยอู่ อย่าตายนะ " หลงเซียนบ่นพึมพำ
    " ใครกันเสวี่ยอู่ ที่นายว่า " มิสึรุฮะ กล่าว
    " แฟนผมเอง เธอชื่อ ยูมามิ เป็นเสวี่ยอู่กลับชาติมาเกิด " หลงเซียนกล่าวตอบ
    " ท่าทางนายจะบ้านะเนี่ย ประสาท " มิสึรุฮะ ด่าหลงเซียน แล้วเหยียบเท้าเขาเพราะโกรธที่รุ้ว่าหลงเซียนมีแฟนแล้ว คนอุตส่าห์ปลื้ม
    และในคืนนั้น หลงเซียน กับมิสึรุฮะ ก็ค้างแรมด้วยกันในเต็น เพราะกลัวว่าจะถูกลอบโจมตีจากฝูงโอเกอร์
    ******************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป