บทที่ 19
ทะเลทมิฬ
ขอบเขตจักรพรรดิโบราณ ตอนวัยรุ่นแข็งแกร่งขนาดนี้เชียวหรือ! ขณะที่ฉู่ซิว กำลังคิดว่าจะเอาชนะหญิงชุดขาวตรงหน้าได้อย่างไร
ฝ่ายตรงข้ามกลับขยับกาย เขาเห็นนางก้าวเท้าขวาไปข้างหน้า แล้วหายตัวไปจากที่เดิมในพริบตา
ชั่วอึดใจถัดมา นางก็ปรากฏกายอยู่ตรงหน้าฉู่ซิว!
‘ช่างรวดเร็วยิ่งนัก... ’
นางยกมือนวลขึ้น ฝ่ามือกดไปที่บริเวณหน้าอกของเขา
ฉู่ซิวไม่ตื่นตระหนก เหยียบเท้าทั้งสองลงในโคลน กล้ามเนื้อแขนทั้งสองข้างเกร็งขึ้น เืสีทองไหลเวียนทั่วร่าง ดุจัโบราณที่พกพาพลังอำนาจมหาศาลและกำลังใช้ฝ่ามือปะทะฝ่ามือกับอีกฝ่าย
มาเลย!!!
‘ต่อให้เ้าคือขอบเขตจักรพรรดิโบราณ วันนี้ก็ต้องพ่ายแพ้!!!’
สองฝ่ามือปะทะกัน คลื่นพลังกระเพื่อม พลังอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวผลักฉู่ซิว ถอยหลังไปราวสองจั้ง ผืนดินใต้เท้าถูกไถเป็ร่องลึก ตอนนี้แขนของเขาชา กระดูกลั่นเอี๊ยดราวกับว่ามันกำลังจะแตกละเอียด
ชั่วพริบตาถัดมา หญิงชุดขาวที่มีร่างกายแข็งแรงราวกับปีศาจปรากฏกายอีกครั้งต่อหน้าฉู่ซิว
ท่าทางของนางยังคงเบาหวิว เชื่องช้า…
ทันใดนั้น！หมัดของนางก็กระแทกเข้าที่อกของฉู่ซิว
ดวงตาของฉู่ซิวฉายแววสีเื
สัยลักษณ์กระบี่สีเืปรากฏขึ้นที่หน้าผากระหว่างคิ้ว มันคือเจตจำนงแห่งกระบี่สังหาร์ พาเอาจิตสังหารไร้ขอบเขตแผ่ซ่าน มันย้อมฝ่ามือขาวยาวของเขาให้กลายเป็สีเื ขณะเดียวกันกายาศักดิ์สิทธิ์โบราณบัดนี้ถูกขับเคลื่อนอย่างเต็มกำลัง เนื้อกายปล่อยแสงทองวาววับ ดั่งดวงดาราที่ระยิบระยับปลดปล่อยพลังมหาศาลของ์และโลกมา
เขาเผยสีหน้าเฉยชา ไม่แยแสใยดีใดใดทั้งนั้น! ฟาดฟันแขนแกร่งที่ล้อมด้วยจิตสังหารไปยังลำคอของหญิงชุดขาวอย่างดุเดือด
แลกเปลี่ยนาแต่อาแ！ ชีวิตต่อชีวิต！
‘ถ้าเ้าไม่ตาย ข้าก็ตาย!’
นี่คือวิธีการต่อสู้ของฉู่ซิว
ผวัะ ~
หมัดงามของหญิงชุดขาว ทะลวงอกของฉู่ซิวจนโผล่ออกมาจากหลัง เืพุ่งทะลักดั่งน้ำพุ
ในขณะเดียวกันฝ่ามือของฉู่ซิวฟันคอนางขาดไปสองในสาม หากไม่ใช่ว่ายังยังมีหนังเชื่อมต่อที่คอศีรษะคงร่วงลงพื้นไปแล้ว
“บ้าเอ๊ย! เ้าโกงใช่ไหม ข้าใช้เจตจำนงแห่งกระบี่แล้ว！กายเนื้อของเ้ายังทนไหวอีกรึ?” ฉู่ซิวกล่าว
หญิงชุดขาวดึงหมัดกลับ นางถอยหลังสองก้าว ดวงตาคู่นั้นที่ไม่อาจบรรยายได้ ไม่เผยแววใดใดออกมา นางจ้องมองมาที่ฉู่ซิวอย่างเอาเป็เอาตาย
าแที่ลำคอกำลังฟื้นตัวด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
าแของ ฉู่ซิวก็กำลังฟื้นตัวเช่นกัน
ไม่นานก็หายดีอย่างรวดเร็ว
เขาได้ยินเสียงประกาศดังขึ้น
“ผ่านชั้นที่ 98”
ฉู่ซิว หายตัวไปจากที่เดิม ทุ่งดอกไม้งดงามก็ฟื้นคืนอย่างรวดเร็ว
ดาบผลึกน้ำแข็งในมือของหญิงชุดขาวะเิแตกสลาย กระจายไปทั่วบริเวณ กลายเป็หนึ่งเดียวกับสายลมและท้องนภา นางมองไปยังที่ที่ฉู่ซิวหายตัวไป พึมพำออกมาว่า “ร่างศักดิ์สิทธิ์สินะ!”
“การทดสอบชั้นที่ 99 เริ่มต้นขึ้น”
ฉู่ซิวลืมตาขึ้นอีกครั้ง ตอนนี้เขายืนอยู่บนลานกว้างขนาดสนามฟุตบอลแล้ว รอบด้านขาวโพลนไปหมด มีเพียงด้านหน้าที่มีแท่งหินสีดำสูง ตั้งตระหง่านอยู่สี่แท่ง
“เมื่อครู่ข้าสู้กับใครนะ?” ฉู่ซิวขมวดคิ้ว จำได้แค่ว่าตนเองต่อสู้กับศัตรูที่แข็งแกร่งจนเป็จนตายในชั้นที่ 98
เขาส่ายหน้า ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะคิดถึงเื่พวกนี้ เมื่อคิดเช่นนั้น เขาก้าวเดินไปยังแท่นหินเ่าั้ จากซ้ายไปขวา ้าหินเ่าั้สลักเป็รูปดาบ มีด หอก และกำปั้น
‘ทั้งสี่สัญลักษณ์นี้… ให้ข้าเลือกหนึ่งอย่างหรือ?’
ฉู่ซิวมาถึงด้านซ้ายสุด ก่อนที่จะยื่นมือขวาออกไป กดลงบนแท่นหิน
ในชั่วพริบตา…
แท่นหินเปล่งประกายแสงสีขาว ห่อหุ้มตัวเขาทั้งหมดเอาไว้ราง ๆ ข้างหน้ามีเงาสีดำปรากฏขึ้น หญิงสาวถือดาบยาว โบกไปมาในอากาศอย่างอิสระ...
นี่คือ… วิชากระบี่
“โปรดเรียนรู้วิชากระบี่ และทักษะกระบี่ ภายในครึ่งวัน… ยิ่งเรียนรู้ได้จำนวนมาก การประเมินก็ยิ่งสูง ยิ่งเข้าใจลึกซึ้ง ความยากก็จะยิ่งเพิ่มขึ้น”
ทะเลทมิฬพุ่งทะยานออกมา คลื่นซัดสาด เสียงดังสนั่นหวั่นไหว คลื่นสูงราวๆหมื่นจั้งนั้นราวกับจะคร่าิญญาของคนแตกสลายในพริบตา คลื่นสีทมิฬนั้นทำให้ผู้คนหวาดกลัว อยากจะหนีออกจากที่นี่
“นี่มัน…”
ฉู่ซิวตาเบิกกว้าง คิดว่าตนเองได้เห็นมามากมายแต่ภาพตรงหน้ากลับทำให้เขาตกตะลึงจนต้องอ้าปากค้าง
นี่คืออะไรกัน?
ทะเลทมิฬผืนนั้น
หยดน้ำหนึ่งหยดคือวิชากระบี่หนึ่งท่า… คลื่นลูกหนึ่งคือคัมภีร์กระบี่หนึ่งเล่ม
และผืนมหาสมุทรนี้ก็ไร้ซึ่งขอบเขต ที่นี่มีวิชากระบี่และคัมภีร์กระบี่มากมาย มากมายราวกับทรายในทะเล มากมายจนมิอาจประมาณได้
ฉู่ซิวตกตะลึง วิธีการของขอบเขตจักรพรรดิน่าสะพรึงกลัวเพียงนี้
‘วัดไม่ได้ คาดไม่ถึง’
ฉู่วิวนั่งขัดสมาธิ เริ่มศึกษาวิชากระบี่และทักษะกระบี่เหล่านี้อย่างละเอียด เขาพบว่าวิชากระบี่และทักษะกระบี่เหล่านี้ล้วนเน้นไปที่พื้นฐาน คุณภาพไม่สูงนัก
สูงสุดก็แค่คุณภาพ์เท่านั้น
ฉู่ซิวในใจ จนเกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา ภาพหนึ่งพลันปรากฏขึ้นในสมอง ภาพตอนที่ดาบผลึกน้ำแข็งเล่มหนึ่ง กระทบเบาๆกับกระบี่เืหยกของเขา
ครู่ต่อมา
สายฟ้าสีเืแตกสลาย...
“นี่คือ สามกระบวนท่าชิงเฟิงในสภาวะสมบูรณ์แบบ แต่กลับถูกทำลายลงได้อย่างง่ายดายงั้นหรือ!”
“เฮ้อ ไม่ว่าวิชาหรือทักษะกระบี่ของผู้อื่นจะแข็งแกร่งเพียงใด ท้ายที่สุดก็เป็สิ่งที่ผู้อื่นสร้างขึ้น เป็ท่วงท่าที่เหมาะสมที่สุดสำหรับผู้สร้าง การเรียนรู้ท่าดาบของผู้อื่น จะเหนือกว่าผู้สร้างได้อย่างไร?”
ฉู่ซิวเข้าใจอย่างถ่องแท้ในใจ เขาต้องสร้างทักษะกระบี่ที่แข็งแกร่งที่สุดเป็ของตัวเอง นั่นจึงจะเหมาะสมกับตัวเองมากที่สุด
เขาเริ่มบันทึกทักษะกระบี่และวิชากระบี่ในทะเลทมิฬ จากนั้นก็ค่อย ๆ บำเพ็ญก้าวข้ามขอบเขต
[ติ๊ง ้าเริ่มข้ามขอบเขตวิชาดาบชิงเฟิงหรือไม่ คาดว่า...]
[ห้าปีเล็ก ใช้เวลาก้าวข้ามขอบเขตสองปี ใช้คะแนนสะสมทั้งหมด 5000 แต้ม วิชาดาบชิงเฟิงจะบรรลุถึงขั้นสมบูรณ์แบบ]
[ติ๊ง ้าเริ่มก้าวข้ามขอบเขต เริ่มเรียนรู้สิบสามท่าดาบหรือไม่...]
[ติ๊ง....]
ฉู่ซิว ใช้คะแนนสะสมที่มีอยู่ด้วยความเร็วราวกับแม่น้ำใหญ่ที่ทะลักทลาย
ห้าตำรากระบี่ สมบูรณ์แล้ว
สามสิบห้าตำรากระบี่ สมบูรณ์แล้ว
หนึ่งร้อยตำรากระบี่ สมบูรณ์แล้ว
สองร้อยตำรากระบี่ สมบูรณ์แล้ว
เจ็ดร้อยตำรา...
แปดร้อยตำรา...
หนึ่งพันตำรา...
จนกระทั่งถึงหนึ่งพันห้าสิบตำรากระบี่ เขาจึงหยุดลง เพราะคะแนนสะสมถูกใช้จนหมดแล้ว แต่ฉู่ซิวไม่รู้สึกเสียดายเลยแม้แต่น้อย กลับรู้สึกตื่นเต้นเป็พิเศษเสียมากกว่า
เขานั่งขัดสมาธิอยู่เหนือทะเลทมิฬที่คลื่นกระหน่ำ ปล่อยให้คลื่นแห่งความโกรธกระหน่ำเข้าใส่ร่างกาย ทว่าเขายังคงยืนหยัดมั่นคงดุจภูผา
“ข้าในชาตินี้แตกต่างจากเดิม ระบบมีฟังก์ชันการก้าวข้ามขอบเขต บวกกับกายาศักดิ์สิทธิ์โบราณ และ เจตจำนงแห่งกระบี่สังหาร์”
“ข้าจะต้องใช้ประโยชน์จากข้อได้เปรียบเหล่านี้ให้ได้มากที่สุด”
กายาศักดิ์สิทธิ์โบราณคือร่างกายะ
เจตจำนงแห่งกระบี่สังหาร์คือคมกล้าหาใดเปรียบ
เมื่อนำทั้งสองอย่างมารวมกัน จะพัฒนารูปแบบการโจมตีที่ทรงพลังที่สุดได้อย่างไร?
ฉู่ซิวครุ่นคิดอย่างรวดเร็ว และได้คำตอบในที่สุด
‘กระบี่ที่รุนแรง… ’ เขาจะต้องพัฒนาท่วงท่ากระบี่ที่รุนแรงสักท่วงท่า! ต้องใช้ประโยชน์จากเจตจำนงแห่งกระบี่สังหาร์ และ กายาศักดิ์สิทธิ์โบราณ ให้ถึงที่สุด
เริ่มอ้างอิงจากวิชาดาบอันสมบูณ์ที่เพิ่งเรียนรู้มากว่าพันท่า เพื่อสร้างท่ากระบี่เฉพาะของตนเอง
ภาพนับไม่ถ้วนผุดขึ้นในห้วงจิตสำนึก...
เวลา ณ ขณะนี้ได้เลือนรางไป…
อาจผ่านไปหนึ่งชั่วยาม…
หรืออาจผ่านไปหนึ่งปี…
หรือในอดีตพันปีที่ผ่านมา…
ทันใดนั้น ฉู่ซิวก็ลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็ว ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยทะเลสีเืที่กำลังโหมกระหน่ำ เขายืนขึ้นและโบกมือขวา
ในขณะที่ความคิดของเขากำลังหมุนวน หอเทพสถิตก็ก่อตัวขึ้นเป็ดาบั์ยาวสามสามฉื่อ กว้างครึ่งฉื่อ
เขายื่นมือออกไปและคว้ามันไว้ ทันใดนั้นเองที่เขารู้สึกถึงความหนักอึ้ง
นี่มันรุนแรงเกินไปแล้ว!
อย่างน้อยเ้าดาบนี่ก็ต้องหนักสักหมื่นจิน
ฉู่ซิวกำดาบไว้ในมือ ร่างกายของเขาก้มลงเล็กน้อย ทันใดนั้นเขาก็หายตัวไปจากที่เดิม
ทันใดนั้นเองที่เหนือผืนทะเลทมิฬ ฉู่ซิวที่ถือดาบั์ปรากฏตัวขึ้นเหนือผิวน้ำ ดาบั์เล่มนี้ราวกับมีพลังยกฟ้า พร้อมกับแรงดันที่จะทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง มันพุ่งลงมาทางด้านล่างและกระแทกใส่ทะเลทมิฬอย่างรุนแรง
ตูม~
ทะเลทมิฬกระเพื่อม ในรัศมีราวสามสิบจั้ง ก่อตัวเป็เงาของดาบั์ที่ไม่รู้ว่าลึกเท่าใด ในขณะที่น้ำทะเลภายในนั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอย
“ทักษะวิชาหวนสู่นิรันดร์ ท่าที่หนึ่ง! สรรพสิ่งดับสูญสำเร็จ!”
กระดูกทั่วร่างฉู่ซิวแตกละเอียด เืเนื้อสีทองะเิกระจาย ริมฝีปากมิอาจหยุดเืที่ไหลออกมาไม่หลุดได้ ร่างกายของเขาดิ่งลงสู่ทะเลทมิฬเบื้องล่างราวกับว่าวที่สายขาดไป
หนึ่งกระบวนท่านี้มีพลังมหาศาล พลังทั้งหมดปะทุออกมาในชั่วพริบตา กายาศักดิ์สิทธิ์โบราณกับเจตจำนงแห่งกระบี่สังหาร์ พลังได้เกินขีดจำกัดที่เขาจะควบคุมได้แล้ว
“ฮ่าๆๆ~”
ฉู่ซิวกระอักเืไปพลางหัวเราะคลั่งไปพลาง หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
“ข้าคือฉู่ซิว ผู้ให้กำเนิดทักษะวิชาหวนสู่นิรันดร์!! ฮะฮะฮ่า!”
กระบวนท่านี้ เขาแบ่งออกเป็สี่ขั้น ขั้นแรกสรรพสิ่งดับสูญ ยิ่งพลังแข็งแกร่ง พลังที่ปลดปล่อยออกมาก็ยิ่งมหาศาล...
ขั้นที่สองยังไม่ได้เข้าใจอย่างถ่องแท้ แต่ก็มีทิศทางแล้ว นั่นก็คือเขาจะอัดเืและลมปราณเข้ากับเจตจำนงแห่งกระบี่และพลังแท้จริงเข้าด้วยกัน จากนั้นปลดปล่อยออกมาในชั่วพริบตา พลังทำลายล้างจะขึ้นอยู่กับระดับการอัด อาจจะเป็ห้าเท่า สิบเท่า ห้าสิบเท่าของขั้นแรก...
พลังอำนาจล่องลอยบางอย่าง ประคองฉู่ซิวผู้าเ็สาหัสใกล้ตายเอาไว้ แสงสีขาวสาดส่อง ห่อหุ้มร่างที่เหมือนผ้าขาดๆของเขาอย่างนุ่มนวล
าแน่ากลัวและน่าขยะแขยง กำลังฟื้นฟูด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ฉู่ซิวยกมือเช็ดคราบเืบนใบหน้าออก
“ระบบ ตรวจสอบระดับของทักษะ ‘หวนสู่นิรันดร์’”
[เริ่มการตรวจสอบ...]
[10%]
…
[100%]
[หวนสู่นิรันดร์]
ประเภท: ทักษะกระบี่
ระดับ: คุณภาพเซียน
ท่าดาบ:
ท่าที่หนึ่ง - สรรพสิ่งดับสูญ
พลังทำลาย: ★★★★★
ความเร็วในการโจมตี: ★★★★
คำอธิบาย: เป็ทักษะการโจมตีที่เหนือกว่าและโเี้อย่างไร้ขอบเขต ปลดปล่อยพลังในชั่วพริบตา ผสานกายาศักดิ์สิทธิ์โบราณและเจตจำนงแห่งกระบี่สังหาร์ เข้าประชิดศัตรูด้วยความเร็วสูงสุด ฟันฟาดให้พินาศในครั้งเดียว
ท่าที่สอง - ยังไม่มีข้อมูล 「ไม่แนะนำให้ตระหนักรู้ในตอนนี้ เพราะอาจทำให้ตายได้ง่าย」
เพิ่งสร้างทักษะกระบี่ได้เพียงท่าเดียว ก็เป็คุณภาพเซียนแล้วหรือ?
หากสร้างครบทั้งสี่ท่า...
ฉู่ซิวอดหัวเราะออกมาไม่ได้ คุ้มค่าแล้ว! ใช้คะแนนสะสมไปกว่าพันแต้มนั้นคุ้มค่ามาก
ฉู่ซิวลูบคางของตัวเอง ท่าที่หนึ่งยังไม่สมบูรณ์แบบพอ
“หากเป็การเพิ่มเติม ข้าใช้พลังแท้จริงครึ่งหนึ่งในร่างกายและวิชาตัวเบาระดับสูงกว่านั้นเข้าประชิด…”
“ความเร็ว: sssss+ พลังทำลาย: sssss+”
“บ้าไปแล้ว! ขนาดข้าเองยังรู้สึกว่ามันวิปริตเลย ! ใครจะหลบหลีกการโจมตีที่น่าสยดสยองเช่นนี้ได้อีกเล่า?”
“หลบไม่พ้น ก็ไปสู่ความตายซะ!”
“เ้าได้ผ่านด่านทั้งหมดของขอบเขตกงล้อสมุทรแล้ว ในห้าลมหายใจเ้าจะถูกส่งออกจากหอคอยไท่ซู่!”
“เตรียมตัวให้พร้อม”
2K
