ตอนที่ 3 เพิ่มพูนความแข็งแกร่ง
เฟยหง: "ข้ารู้สึกแย่มากที่ไม่สามารถทำอะไรได้..."
หลี่เฉียงและหม่าเฟยหัวเราะเยาะและเดินเข้าไปใกล้หลงเหยียนที่ล้มลง
หลี่เฉียง: "เ้าอ่อนแอเกินไป ข้าขอแนะนำให้เ้าเลิกฝันที่จะเป็เซียนซะ!"
หม่าเฟย: "ใช่แล้ว เด็กอย่างเ้าควรกลับไปเลี้ยงวัวที่บ้านดีกว่า!"
หลงเหยียนนอนอยู่บนพื้นพร้อมกับความเ็ป แต่ในใจของเขามีความมุ่งมั่นที่จะแข็งแกร่งขึ้น เขารู้ว่าต้องฝึกฝนมากกว่านี้เพื่อให้สามารถต่อสู้และปกป้องตัวเองได้
หลงเหยียน (ในใจ): "ข้าจะไม่ยอมแพ้... ข้าจะต้องแข็งแกร่งขึ้น เพื่อให้พลังของข้าได้ปกป้องคนที่ข้ารักและตัวข้าเอง..."
หลี่เฉียงและหม่าเฟยทิ้งหลงเหยียนไว้ที่น้ำตกและจากไป หลงเหยียนค่อยๆ ลุกขึ้นยืน แม้จะเ็ปแต่เขาก็ไม่ยอมแพ้ เขากลับไปนั่งสมาธิต่อเพื่อเสริมสร้างพลังปราณของตนเองอย่างมุ่งมั่น
การถูกคุกคามและรังแกทำให้หลงเหยียนรู้ว่าเขายังอ่อนแอและต้องฝึกฝนให้มากขึ้น แม้จะพ่ายแพ้ในครั้งนี้ แต่เขามีความมุ่งมั่นที่จะไม่ยอมแพ้และจะกลับมาแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม เพื่อนร่วมรุ่นทั้งสี่คนที่ไม่กล้าช่วยเหลือก็เรียนรู้ถึงความจำเป็ในการพัฒนาความกล้าและความแข็งแกร่งของตนเองด้วย
หลังจากแพ้ในการท้าทายที่น้ำตก หลงเหยียนกลับมาที่นิกายผาสุขด้วยความมุ่งมั่นที่จะแข็งแกร่งขึ้น เขาเดินไปหาปรมาจารย์อี้ซานและขอคำแนะนำในการฝึกฝนเพิ่มเติม
หลงเหยียนกลับมาจากการถูกท้าทายและรังแกที่น้ำตกด้วยความรู้สึกผิดหวัง แต่เขาไม่ยอมแพ้และตัดสินใจที่จะกลับไปฝึกฝนให้เข้มข้นขึ้นเพื่อเพิ่มพูนความแข็งแกร่ง เขาเดินทางไปหาปรมาจารย์อี้ซานเพื่อขอคำแนะนำและการฝึกฝนเพิ่มเติม
ยอดเขาที่หลงเหยียนต้องเดินทางไปเต็มไปด้วยธรรมชาติที่งดงาม มีต้นไม้ใหญ่ที่สูงตระหง่านและดอกไม้หลากสีที่บานสะพรั่ง ลำธารเล็กๆ ไหลผ่านเสียงน้ำไหลเบาๆ ทำให้บรรยากาศสงบและสดชื่น อากาศเย็นสบายและมีกลิ่นหอมของดอกไม้ในอากาศ
หลงเหยียนเดินทางผ่านป่าลึกเพื่อไปยังยอดเขาที่ตั้งอยู่ห่างไกลจากหมู่บ้าน เส้นทางที่เขาเดินผ่านเต็มไปด้วยอุปสรรคและความท้าทาย ทั้งก้อนหินใหญ่ที่ต้องปีนข้ามและทางเดินที่คดเคี้ยว แต่หลงเหยียนไม่ย่อท้อ เขาใช้พลังปราณในการก้าวข้ามอุปสรรคเ่าั้
เสียงนกร้องและเสียงลมพัดผ่านต้นไม้ทำให้บรรยากาศสดชื่นและสงบ ขณะที่เขาเดินทางขึ้นเขา เขามองเห็นทิวทัศน์ที่สวยงามของป่าและูเาที่รายล้อมอยู่ไกลลิบ ทิวทัศน์นี้เสริมสร้างความมุ่งมั่นในใจของหลงเหยียนให้มากยิ่งขึ้น
เมื่อหลงเหยียนมาถึงยอดเขา เขาพบว่ามีลานฝึกที่กว้างขวาง มีต้นไม้ใหญ่และดอกไม้สวยงาม ปรมาจารย์อี้ซานยืนรออยู่พร้อมกับรอยยิ้มที่อบอุ่น
ปรมาจารย์อี้ซาน: "หลงเหยียน ข้าเห็นความมุ่งมั่นในตัวเ้า การเดินทางมาถึงที่นี่แสดงให้เห็นว่าเ้ามีความตั้งใจและความพยายามมากมาย"
หลงเหยียน: "ท่านปรมาจารย์ ข้า้าฝึกฝนให้แข็งแกร่งขึ้น ข้าไม่้าที่จะพ่ายแพ้อีก ข้า้าคำแนะนำจากท่าน"
ปรมาจารย์อี้ซาน: "ดีมาก ข้าจะมอบเทคนิคการฝึกปราณที่เข้มข้นให้เ้า แต่เ้าต้องมีความอดทนและพยายามอย่างเต็มที่ ข้าเชื่อว่าเ้าจะสามารถทำได้"
หลงเหยียนมองไปที่ยอดเขาและลานฝึกด้วยความมุ่งมั่น เขารู้ว่าการฝึกฝนในที่นี่จะเป็ก้าวสำคัญในการพัฒนาความสามารถและพลังปราณของเขาให้แข็งแกร่งขึ้น เพื่อให้เขาสามารถเผชิญหน้ากับความท้าทายและปกป้องตัวเองและคนที่เขารักได้
การเดินทางสู่ยอดเขาเป็การทดสอบความมุ่งมั่นและความพยายามของหลงเหยียน เขาต้องผ่านอุปสรรคและความท้าทายต่างๆ เพื่อไปถึงสถานที่ฝึกฝนที่เต็มไปด้วยพลังปราณธรรมชาติ การมาถึงยอดเขาและได้รับคำแนะนำจากปรมาจารย์อี้ซานทำให้หลงเหยียนพร้อมที่จะเริ่มต้นการฝึกฝนที่เข้มข้นเพื่อพัฒนาตนเอง
เมื่อหลงเหยียนก้าวเข้าสู่ลานฝึกที่ยอดเขา เขามองเห็นปรมาจารย์อี้ซานยืนรออยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ปรมาจารย์มีรอยยิ้มอ่อนโยนและแสดงความเมตตาในสายตา ขณะที่หลงเหยียนเดินเข้าไปใกล้ ปรมาจารย์อี้ซานยื่นมือออกมาต้อนรับ
ปรมาจารย์อี้ซาน: "ยินดีต้อนรับหลงเหยียน การเดินทางมาถึงที่นี่แสดงให้เห็นว่าเ้ามีความมุ่งมั่นและความพยายามอย่างแท้จริง"
หลงเหยียน: "ขอบคุณท่านปรมาจารย์ ข้ามาที่นี่เพราะข้า้าฝึกฝนให้แข็งแกร่งขึ้น ข้าไม่้าพ่ายแพ้อีกครั้ง ข้า้าคำแนะนำและการฝึกฝนจากท่าน"
ปรมาจารย์อี้ซาน: "ข้ารู้ว่าเ้ามีความมุ่งมั่นในตัวเอง การฝึกฝนที่นี่จะไม่ง่าย แต่ข้าจะมอบเทคนิคการฝึกปราณที่เข้มข้นให้เ้า เ้าต้องมีความอดทนและพยายามอย่างเต็มที่"
ปรมาจารย์อี้ซานพาหลงเหยียนไปยังจุดศูนย์กลางของลานฝึก ที่นี่มีพื้นที่กว้างขวางที่ถูกจัดเตรียมไว้สำหรับการฝึกฝนอย่างเข้มข้น ปรมาจารย์ชี้ไปยังสถานที่ต่างๆ ในลานฝึก ที่แต่ละแห่งถูกออกแบบมาเพื่อฝึกทักษะและพลังปราณในรูปแบบที่หลากหลาย
ปรมาจารย์อี้ซาน: "ที่นี่คือสถานที่ที่เ้าจะฝึกฝน ั้แ่การนั่งสมาธิใต้ต้นไม้ใหญ่ การฝึกควบคุมลมหายใจที่ลำธาร การเคลื่อนไหวในสนามฝึก และการทดสอบความแข็งแกร่งในน้ำตก ทุกๆ ส่วนของสถานที่นี้จะช่วยเ้าในการพัฒนาความสามารถและพลังปราณของเ้า"
หลงเหยียนมองไปรอบๆ ด้วยความทึ่งในความงดงามและพลังของสถานที่ฝึกฝนนี้ เขารู้สึกถึงพลังปราณที่ไหลเวียนอยู่รอบๆ และรู้ว่าการฝึกฝนที่นี่จะเป็ก้าวสำคัญในการพัฒนาตนเอง
หลงเหยียน: "ข้าขอบคุณท่านปรมาจารย์สำหรับโอกาสนี้ ข้าจะทำทุกวิถีทางเพื่อฝึกฝนและพัฒนาตนเอง ข้าจะไม่ยอมแพ้"
ปรมาจารย์อี้ซาน: "ดีมาก เ้าต้องจำไว้ว่าการฝึกฝนต้องมีความอดทนและมุ่งมั่น ข้าเชื่อว่าเ้าจะสามารถทำได้ เ้าพร้อมที่จะเริ่มต้นแล้วหรือยัง?"
หลงเหยียน: "ข้าพร้อมแล้ว ท่านปรมาจารย์!"
การตั้งจิตสมาธิใต้ต้นไม้ใหญ่
หลังจากที่ปรมาจารย์อี้ซานต้อนรับและแนะนำสถานที่ฝึกฝนให้หลงเหยียน เขาเริ่มการฝึกฝนแรกโดยการตั้งจิตสมาธิใต้ต้นไม้ใหญ่เพื่อสร้างสมดุลในจิตใจและร่างกาย การฝึกสมาธินี้เป็ขั้นตอนสำคัญในการเพิ่มพูนพลังปราณและความสามารถในการควบคุมพลังปราณภายในร่างกาย
ต้นไม้ใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่กลางลานฝึกฝน ใบไม้สีเขียวชอุ่มกระจายตัวปกคลุมเป็ร่มเงา มีลำธารเล็กๆ ไหลผ่านด้านข้าง ส่งเสียงน้ำไหลเบาๆ ที่สร้างความสงบและผ่อนคลายให้กับผู้ที่ฝึกฝน บรรยากาศโดยรอบเต็มไปด้วยความสงบและพลังปราณธรรมชาติที่ไหลเวียนอยู่ทุกหนแห่ง
หลงเหยียนนั่งลงใต้ต้นไม้ใหญ่ในท่าที่สบาย เขาหลับตาและเริ่มฝึกการหายใจลึกๆ และช้าๆ เพื่อทำให้จิตใจสงบและมุ่งเน้นที่การรับรู้พลังปราณที่ไหลเวียนอยู่รอบๆ เขาใช้เวลาในการัักับพลังปราณธรรมชาติและดึงมันเข้าสู่ร่างกาย
ปรมาจารย์อี้ซาน: "หลงเหยียน การฝึกสมาธิเป็ขั้นตอนแรกที่สำคัญที่สุดในการฝึกฝนพลังปราณ เ้าไม่เพียงแต่ต้องนั่งสมาธิแต่ยังต้องรู้สึกถึงพลังปราณที่ไหลเวียนอยู่รอบๆ และนำมันเข้าสู่ร่างกาย"
หลงเหยียน: "ข้าจะพยายามทำตามคำแนะนำของท่านปรมาจารย์ ข้ารู้ว่าการฝึกสมาธิจะช่วยให้ข้าสงบและพร้อมที่จะรับพลังปราณ"
หลงเหยียนหายใจเข้าและออกอย่างช้าๆ โดยใช้วิธีการที่ปรมาจารย์สอน เขารู้สึกถึงลมที่พัดผ่านใบไม้และเสียงน้ำไหลที่ค่อยๆ เบาลงในจิตใจของเขา เมื่อเวลาผ่านไป เขารู้สึกว่าจิตใจของเขาสงบลงและพลังปราณที่ไหลเวียนในร่างกายเริ่มมีความมั่นคง
ปรมาจารย์อี้ซาน: "เ้าเริ่มรู้สึกถึงพลังปราณในร่างกายแล้วหรือยัง? การฝึกสมาธินี้จะช่วยให้เ้ามีความสามารถในการควบคุมพลังปราณได้ดีขึ้น"
หลงเหยียน: "ข้าเริ่มรู้สึกแล้วท่านปรมาจารย์ พลังปราณไหลเวียนในร่างกายข้าได้มั่นคงมากขึ้น ข้ารู้สึกถึงความสงบในจิตใจและพลังที่เพิ่มพูนขึ้น"
ปรมาจารย์อี้ซาน: "ดีมาก หลงเหยียน จงรักษาความสงบนี้ไว้และฝึกสมาธิต่อไป การฝึกสมาธิเป็ขั้นตอนที่ต้องใช้เวลาและความอดทน แต่ผลลัพธ์จะทำให้เ้ามีพลังปราณที่แข็งแกร่งและสามารถควบคุมได้ดีขึ้น"
หลงเหยียนนั่งสมาธิต่อไปอีกหลายชั่วโมง จิตใจของเขาค่อยๆ ผ่อนคลายและจดจ่อกับการรับรู้พลังปราณที่ไหลเวียนอยู่รอบๆ และในร่างกาย เขารู้สึกถึงความเชื่อมโยงกับธรรมชาติและพลังที่เพิ่มขึ้นในตัวเขา
หลังจากการฝึกสมาธิและการควบคุมลมหายใจใต้ต้นไม้ใหญ่ หลงเหยียนได้รับคำแนะนำจากปรมาจารย์อี้ซานให้ฝึกฝนการเคลื่อนไหวและการหลบหลีกอุปสรรคในป่า เพื่อเพิ่มพูนทักษะการต่อสู้และความเร็วในการตอบสนอง