ฤทธิ์กระบี่เทพมารราคะสยบปฐพี..!!

         ณ ชายป่าอีกด้านบนหุบเขาหมื่นราคะ ได้มีการต่อสู้อันของสองสตรียอดฝีมือขึ้น หนึ่งคือหญิงสาวในชุดสีม่วงโชว์เรือนร่างเกือบจะทุกสัดส่วน ไป๋ฟู่ หนึ่งในสี่ผู้คุ้มกฎ และกุมารีพิษแห่งพรรคมาร ส่วนอีกนางหนึ่งก็มีความงดงามไม่แพ้กัน ทว่า...นางนั้นดูมีอายุ และความสง่ามากกว่าพอสมควร เตี๋ยวเหม่ย ผู้นำของสำนักสตรีหยกสวรรค์นั้นเอง

         ในตอนแรกทั้งสองก็ต่อสู้กันอย่างสูสีทว่า...พอผ่านไปได้ไม่ถึงยี่สิบกระบวนท่า ไป๋ฟู่ก็เริ่มเสียเปรียบ เพราะด้วยวิชาเคล็ดวิชาในคัมภีร์เก้าเตียงที่เตี๋ยวเหม่ยฝึกมานางจึงมีฝีมือเหนือกว่าอีกฝ่ายอยู่หนึ่งขั้น นั้นทำให้ไป๋ฟู่รับรู้ถึงความแตกต่างในฝีมือนางจึงหันไปใช้แผนสกปรกโดยการเอ่ยถึงเรื่องของเว่ยถังแทน

         “อ้าว ๆ เป็นอันใดไปเล่าเตี๋ยวเหม่ยเมื่อครู่เจ้ายังไล่ต้อนข้าอยู่เลย แต่พอเพียงข้าเอ่ยถึงการตายอันน่าสมเพชเวทนาของเว่ยถังอดีตคนรักของเจ้า ดูเหมือนเจ้าจะช้าลงไปนะ”

         “หุบปากนังแพศยา...!! วันนี้แหละข้าจะต้องเอาเลือดเจ้ามาเซ่นสังเวยด้วยวิญญาณของเขาให้ได้ รับมือ เพลงกระบี่หยกน้ำแข็งขั้นเก้า...!!”

        เตี๋ยวเหม่ยคำรามลั่นด้วยความโกรธก่อนที่นางจะตั้งท่าร่าง และเตรียมใช้สุดยอดเพลงกระบี่ขั้นสูงสุดของสำนัก เดิมเพลงกระบี่ชุดนี้หากใช้ออกมาแล้วจะมีอานุภาพร้ายแรงมาก แต่ก็มีข้อแม้ว่าผู้ใช้จะต้องใจเย็นประดุจหยกน้ำแข็ง หากในใจรุ่มร้อนแม้นเพียงเล็กน้อย พลานุภาพจะลดลงอย่างมาก แถมอาจจะส่งผลเสียต่อร่างกาย ซึ่งเตี๋ยวเหม่ยในยามนี้มีโอกาสสูงที่เดียวที่นางจะกลายเป็นเช่นนั้น

         ไป๋ฟู่ที่เห็นเช่นนั้นก็ระบายยิ้มเจ้าเล่ห์ชั่วร้ายขึ้นที่มุมปาก แผนการยั่วโมโหได้ผลเป็นอย่างดี และนางก็ไม่รอช้าที่จะล้วงอาวุธลับอาบยาพิษในเสื้อออกมาพลันเขวี้ยงซัดใส่เตี๋ยวเหม่ย หากนางโดนเข้าต่อให้มีกำลังภายในสูงส่งแค่ไหนก็ยากนักที่จะรอดไปได้

         ทุกอย่างในยามนี้ดูคล้ายเป็นใจให้ไป๋ฟู่ได้รับชัยชนะในการต่อสู้ครั้งนี้ไปเสียหมดทุกอย่าง หากแต่...ดันมีใครบางคนปรากฏกายขึ้น และขัดข้างเข้าเสียก่อน

         เสียง เคร้ง คล้ายวัตถุโลหะกระทบกันดังขึ้นสามครั้งก่อนที่อาวุธลับอาบยาพิษของไป๋ฟู่จะถูกกระบี่ฟันสกัดจนกระเด็นดอนไปปักต้นไปจนหมด

         “นี่เจ้า...!!” สองตาของไป๋ฟู่เบิกกว้างด้วยความตื่นตกใจ ก่อนที่มันพลันเปลี่ยนเป็นความโมโหสุดขีด”

         “ชอบเล่นสกปรกสมเป็นฉายากุมารีพิษจริง ๆ นะไป๋ฟู่ แต่ทุกอย่างมันไม่เป็นอย่างเจ้าต้องการหรอก”

         ผู้เอ่ยขึ้นเป็นสตรีรูปร่างอวบอัดผู้มีใบหน้างดงามไม่ต่างจากมารดาของเว่ยเซี่ย ใช่แล้วนางจะเป็นผู้ใดไปไม่ได้นอกจากเยเหนียงนั้นเอง...

         “เยเหนียงนี่เจ้าคิดทรยศพรรค ไม่สิคิดทรยศท่านประมุขงั้นรึ”

        “ทรยศหรือ...? นั่นก็แล้วแต่เจ้าจะคิดไป๋ฟู่ ข้าก็แค่สอดมือเข้ามาช่วยน้องสาวข้า หลานชายข้า กับสหายของเขาเท่านั้นเอง และอีกอย่างข้าก็มั่นใจนักว่าวันนี้พรรคราคะที่มีหยวนซิงก้านเป็นผู้ปกครองจะต้องจบสิ้น” เยเหนียงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้า และแววตามั่นอกมั่นใจ ซึ่งนั้นก็ทำให้ไป๋ฟู่หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธจัด แต่นางก็ยังไม่ผลีผลาม ไป๋ฟู่แสยะยิ้มก่อนจะขึ้นบ้างว่า

         “โอ้ ช่วยหลานชายกระนั้นรึ...? ช่วยหลานหรือว่าช่วยผัวใหม่กันแน่ ช่างน่าอัปยศอดสูนักที่ป้ากับหลานสมสู่กันเอง ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

         ไป๋ฟู่พยายามจะพูดยั่วประสาทเยเหนียงเหมือนที่ทำกับเตี๋ยวเหม่ยเพื่อให้อายเกิดความอับอายจนเสียสมาธิ ทว่า...ลูกไม้นี้กลับใช้ไม่ได้ผล เยเหนียงไม่สนใจวาจาที่เหม็นเน่าดุจผายลมของไป๋ฟู่แม้แต่น้อย ซึ่งนั้นก็ทำให้ไป๋ฟู่หมดความอดทน ก่อนที่นางจะจะกระชับแส้ในมือ และพุ่งตรงเข้ามาหาเยเหนียงพร้อมจิตสังหารอันรุนแรง

         “ร่วมมือกันเตี๋ยวเหม่ย เพื่อแก้แค้นสิ่งที่นางทำกับเว่ยถัง” เยเหนียงหันไปเอ่ยขึ้นกับเตี๋ยวเหม่ย ซึ่งพอเตี๋ยวเหม่ยนึกถึงเว่ยถังที่โดนไป๋ฟู่สังหารทิ้ง ความแค้นจึงพลันบังเกิดขึ้น นางจึงพยักหน้ารับก่อนที่สองสตรีผู้งดงามจะประสานกระบี่ และพุ่งเข้าปะทะกับไป๋ฟู่

         เดิมไป๋ฟู่รับมือเตี๋ยวเหม่ยผู้เดียวก็ยากแล้ว นี่มีเยเหนียงเพิ่มเข้ามาด้วย นางจึงตกที่นั่งลำบาก ครั้นจะเรียกให้ผู้คุ้มกฎคนอื่นมาช่วยก็ยากยิ่ง เพราะทุกคนต่างก็ต่อสู้ติดพันเช่นกัน

         วู่ฟา คงซือ ผู้คุ้มกฎลำดับที่สี่ ในยามนี้กำลังคลุ้มคลั่งไล่ปล้ำ สาว ๆ ของพรรคสตรีหยก และสุดท้ายมันก็จับตัว เว่ยหลินได้ เจ้าหลวงจีนบ้าตัณหาจิตวิปลาสฉีกเสื้อผ้าของนางออก และหมายจะใช้ปากของมันดูดนมสองเต้าของเว่ยหลิน ทว่า...ยังมิทันได้ทำมันก็โดนมีดสั้นปาใส่จะต้องปล่อยมือ ผู้ปามิใช่ใคร ถิงถิงนั้นเอง นางตรงเข้ามาใช้ผ้าห่อหุ้มกายเว่ยหลิน

         “เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง” ถิงถิงเอ่ยถาม

         “ขะ ข้าไม่เป็นอันใด ดีที่เจ้าเข้ามาช่วยไว้ได้ทันเวลา ว่าแต่เจ้าคือ....”

         “เจ้าไม่รู้จักข้าสินะ ช่างเถิดไว้จัดการไอ้หลวงจีนบ้ากามนี่ได้ เราค่อยมาคุยกัน ยามนี้เจ้าจงตั้งใจฟังข้าก่อน” เว่ยหลินขมวดมุ่นคิ้วด้วยความงุนงง แต่ก็พยักหน้าตั้งใจฟังในสิ่งที่ถิงถิงจะบอก นางมิได้บอกให้เว่ยหลินรับรู้เพียงผู้เดียว แต่ยังหันไปบอกศิษย์สาว ๆ ของสำนักสตรีหยกคนอื่น ๆ ที่อยู่แถวนั้นด้วย

         “อ๊า สาวงาม สาวงาม ข้าต้องการ ต้องการเหลือเกิน อ๊า มา มาให้เย็ดซะดี เงี่ยน เงี่ยนว้อยยยย เงี่ยนจริง ๆ” วู่ฟา คงซือ น้ำลายไหลย้อยยืดน่าขยะแขยง สองตาของมันนั่นขาวโพลนไร้ตาดำ แก่นกายตรงหว่างขาพองแข็งโด่ตุงอย่างน่าเกลียด มันร้องคำรามดังลั่น ก่อนจะกางมือออก และพลันพุ่งตรงเข้าไปยังกลุ่มของเว่ยหลิน

         ซึ่งพอทุกคนที่ได้ฟังถ้อยคำของถิงถิง พวกนางก็พยักรับอย่างแข็งขัน ก่อนจะกระจายตัวออก และเปลี่ยนมาล้อมวู่ฟา คงซือเอาไว้ ไอ้หลวงจีนบ้าราคะเริ่มงุนงนสับสนเล็กน้อย

        “ตอนนี้ล่ะทุกคนลงมือเลย...!!” เสียงของถิงถิงร้องสั่งก่อนที่ทุกคนจะกระชับกระบี่ และสลับกับพุ่งเข้าเล่นงานจุดตายทั้ง 16 จุดบนร่างกายของวู่ฟา คงซือ

         เดิมทีร่างกายของวู่ฟา คงซือนั้นคงกระพันฟันแทงไม่เข้า มีแต่มันที่แทงสาว ๆ เข้าด้วยอาวุธลำใหญ่มาตลอด สาเหตุที่เป็นเช่นนั้นเพราะมันฝึกวิชาอรหำดุ้นทองจนถึงขั้นสูงสุด แต่เนื่องจากหักโหมฝึกจนเกินไปจึงธาตุไฟเข้าแทรกทำให้สติสตังไม่สมประกอบอย่างทุกวันนี้ หากมันสติสมบูรณ์อาจกล่าวได้ว่า บางทีมันอาจจะแข็งแกร่งที่สุดในสี่ผู้คุมกฎเลยก็ว่าได้

         วิชาอรหำดุ้นทองนั้นเป็นวิชาลับของสำนักราคะราคีในดินแดนทะเลทราย ผู้ฝึกจะสำเร็จจะมีร่างกายแข็งแกร่งฟันแทงไม่เข้า ถึงขนาดใช้ร่างกายแทนอาวุธเลยก็ได้ แต่ก็มีจุดอ่อนคือ จุดตายทั้ง 16 จุดที่ซุกซ่อนอยู่บนร่างกาย หากจุดเหล่านี้ถูกเล่นงานจนครบ วิชาอรหำดุ้นทองจะถูกทำลาย และผู้ฝึกก็ไร้ซึ่งความแข็งแกร่ง โชคดีนัก ที่ถึงถึงนั้นชอบอ่านตำรับตำราในพรรค จนนางได้พบเข้ากับจุดตายของผู้ฝึกวิชานี้เข้าในที่สุด

         วู่ฟ่า คงซือที่สนเพียงกามราคะจากสาวงามตรงหน้า มันจึงมิได้สนที่จะหลบเลี่ยง หรือป้องกันจุดตายทุกจุด เมื่อนั้นความแข็งแกร่งคงกระพันของร่างกายจึงค่อย ๆ ถูกทำลายลงทีล่ะนิด ทีล่ะนิด ก่อนที่ถิงถิงจะทำลายจุดตายจุดสุดท้ายตรงใต้พวงไข่ของมันลง ต่อด้วยคมกระบี่สีเงินวาววับในมือของเว่ยหลินที่ตวัดเข้าเฉือนคอหอยของเจ้าหลวงจีนวิปลาสในพริบตา และส่งมันไปปรโลกในที่สุด...

         จบบทที่ 88