วันเวลาได้ผ่านพ้นไปหลายสัปดาห์ตัวของรามที่กำลังลอบเข้ามายังฐานทัพลับของ สหรัฐอย่างเงียบๆ ตัวเค้าได้อยู่ในชุดเพาเวอร์ชนิดเบาที่เน้นการเคลื่อนที่และลอบเร้นเค้าได้ทำการแอบไปเรื่อยๆจนมาเจอกับสิ่งของที่ตามหา ก็ไม่รอช้าที่จะขโมยมันทันทีพร้อมกับทำการให้สัญญาณเตือนไม่ทำได้ไปเช่นกันก่อนที่จะลอบออกจากห้องแห่งนี้แต่ก็ไม่นานที่สัญญาณเตือนภัยจะดังขึ้นพร้อมกับประตูต่างๆก็เริ่มปิดล็อคในทันที
ตามมาด้วยเหล่าเ้าหน้ารักษาความปลอดภัยที่ประจำณ สถานที่แห่งนี้ได้วิ่งกันจ้าละวนเพื่อตามหาบุคคลภายนอกในทันทีเหล่าดอยก็เริ่มออกปฏิบัติตามหาด้วยเช่นกัน จนทำให้ตัวของรามต้องถูกพบลงในเวลาไม่นานซึ่งแสดงให้เห็นประสิทธิภาพของสถานที่แห่งนี้ รามที่โดนเจอตัวก็ควักเอาปืนพกชนิดรีโวเวอร์ สองกระบอกแล้วลั่นไกอย่างไม่ลังเล
ปังๆๆๆ
“ว่าจะแค่แอบๆเฉยแต่คงต้องเปลี่ยนแผน”รามพูดกับตัวเองขณะหลบอยู่ข้างกำแพงพร้อมกับเติมะุ
บรรจุะุเสร็จเค้าก็เดินออกไปยืนยิงปะทะอย่างเกรงกลัวส่งเหล่าเ้าหน้าไปสู่ภพภูมิอื่นด้วยเพียงแค่ะุนัดเดียวชุดเกราะพลังงานไม่สามารถกันะุของรามได้เลยแม้แต่น้อยซึ่งแสดงถึงอำนาจในการเจาะทะลวงที่สูงมากของปืนคู่นี้ได้เป็อย่างดีพอยิงจนหมดก็สับเปลี่ยนเติมะุอย่างรวดเร็ว
การต่อสู้ดำเนินไปเรื่อยๆตามเส้นทางเต็มไปด้วยผู้คนของฐานแห่งนี้ผิดกับกับตัวของรามที่ไร้รอยขีดข่วนเลยแม้แต่น้อยรามได้ทำการกำจัดทุกคนในสถานที่แห่งนี้แทน จากการเปลี่ยนแผนอย่างกระทันหันพร้อมกับเดินตรงที่ห้องเก็บข้อมูลก่อนจะดาวโหลดพวกมันทั้งหมดแล้วสำรวจฐานแห่งนี้ต่อเพื่อจะเจอของดีอย่างอื่น
“อืมบุกถล่มแต่แรกก็น่าจะดีแต่การได้แอบเข้ามาก็ดี เฮ่อยุ่งยากจริงตัวเรา” รามบ่นกับตัวเองพร้อมเดิไปเรื่อย
การสำรวจนั้นก็ไม่ได้มีอะไรมากเค้าเจอแต่สถานที่และเครื่องมือในการผลิตดอยารุ่นใหม่ ที่กำลังพัฒนามาได้ไม่ได้แต่มีการผลิตจำนวนมากอย่างรวดเร็วรามจึงได้นึกสนุกขโมยมันเสียเลยพร้อมกับคิดว่าสร้างกองทัพดอยก็คงไม่เลวคงจะทำให้ามันดูสนุกมากยิ่งขึ้นแน่ๆด้วยการสงพวกดอยพวกนี้เข้าสู่สนามรบโดยไม่เลือกหน้าคงจะเป็การรบที่ตะลุมจนมั่วไปหมดคงจะสนุกพิลึก
พอไม่มีอะไรแล้วตัวเค้าก็ได้ทำการวางะเิฐานทัพแห่งนี้แล้วเดินหนีออกมาอย่างชิวๆ พอขึ้นยานก็ขับไปอย่างสบายอารมณ์พร้อมกับมีฉากหลังเป็การะเิลูกใหญ่ซึ่งคงจะมีเ้าหน้าที่จำนวนมากแห่กันมาที่นี้อย่างแน่นอน ตอนนี้ชิ่งหนีไปให้ไวคงจะดีกว่าเพราะนี้ก็นึกมากแล้ว ตัวเค้าอยากกลับไปนอนดูหนังตีพุง แคะขี้มูกเล่นจะแย่ละ
ใช้เวลาในการบินไม่ถึงชั่วโมงก็มาถึงบ้านหลังเดี่ยวของตนก่อนจะเอายานเข้าไปที่โรงจอดใต้ดิน เสร็จก็ถอดชุดรียบร้อยเดินเข้าไปยังตัวบ้านเดินเข้ามายังในห้องนั่งเล่นก่อนที่จะไปเปิดตู้เย็นแล้วหยิบน้ำอัดลมกับเบียร์แล้วมานั่งเปิดดูนู้นนี้นั้น พร้อมกับกระดกเครื่องดื่มอย่างเพลินๆก่อนที่นายจ้างจะติดต่อเข้ามาเพื่อนัดส่งของที่ให้ไปเอา ทำเอารามถอนหายใจขึ้นมาก่อนจะไปเปลี่ยนชุดเพื่อไปทำงานให้เสร็จ
พอเดินทางมาถึงยังสถานที่รกร้างอันเป็เป้าหมายก็มีคนจำนวนมากมายืนล้อมตัวของรามเอาไว้แต่ตัวเค้าหาได้ใส่ใจไหม ก่อนที่จะมีคนแต่งตัวแปลกกว่าคนอื่นเดินมายืนต่อหน้าของเค้าพร้อมกับเอ๋ยปากพูดในทันที
“ของอยู่ไหน”
“อยู่นี้ไงชุดเกราะพลังงานรุ่นใหม่ที่มีประสิทธิภาพเหนือกว่าทุกรุ่นในยุคนี้กว่า 20 เท่าได้” รามชูอุปกรณ์คล้ายๆกำไลให้อีกฝ่ายดู
“ดีดีมาก ส่งมันมานี้” มันได้ทำมือจะมาคว้าของในมือของราม
“อ่ะอะ อ้า หยุดเลยไหนละเงินหน่ะ” รามคว้าข้อมือของอีกฝ่ายพร้อมกับแรงบีบที่ทำให้อีกฝ่ายทำสีหน้าไม่สู้ดีทันที
การกระทำของรามได้ทำให้พวกคนที่ยืนล้อมตัวของเค้านั้นได้ชักอาวุธออกมาในทันทีพร้อมกับคนที่โดนบีบข้อมือก็ได้พยามกระชากแขน ของตนเองให้หลุดเลยแต่ว่ามันกลับไม่ขัยบเลยแม้แต่น้อย
“เห้ยยืนบื้ออะไรกันฆ่ามันสิวะ”มันที่ทนไม่ไหวได้ออกคำสั่งจัดการรามในทันที
“โหๆกล้าดีนี้” รามหลี่ตาลงเล็กน้อยก่อนที่ ร่ายเวทสายฟ้าออกมาโจมตีพวมมันในทันที
สายฟ้าอันรุนแรงได้ฟาดใส่พวกมันซึ่งมันทำให้พวกมันนั้นกลายเป็ขี้เถาอย่างรวดเร็ว ส่วนตัวหัวหน้าที่เห็นแบบนั้นก็หน้าซีดในทันทีก่อนที่มันจะพยามจะขู่รามไม่ให้ฆ่ามันแต่ก็ช้าไปเสียแล้วเพราะหัวและแขนที่โดนจับได้หลุดออกจากลำตัวไปเสียแล้ว
“หึเสียเวลาจริงแต่ก็ไอนี้มันคงทำประโยชน์กับเราได้มากกว่าละน่ะ” รามโยนกำไลในมือซ้ายขึ้นลงก่อนจะเก็บมันแล้วเดินกลับไปที่ยานในทันที
771
![[จบ] ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1761102066_36763703.webp)
