ชีวิตมหัศจรรย์สองชาติภพ [แปลจบแล้ว]

        เมื่อได้เห็นฤทธิ์ยาเป็นที่ประจักษ์แล้ว จุนห่าวและหานรุ่ยก็พาจุนตงและจุนหนานไปเมืองซวงหวากันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาหลังจากที่ดื่มยาเพิ่มพลังปราณไปเป็นจำนวนมาก ในค่ำคืนก่อนที่จุนห่าวและหานรุ่ยจะออกเดินทางทั้งสองคนเลื่อนขั้นได้พร้อมกัน หานรุ่ยเลื่อนระดับขั้นเป็นลมปราณขั้นที่ห้า เพราะเป็นการเริ่มต้นนับใหม่จึงไม่มีอุปสรรคอะไรมาขว้างกั้น เมื่อพลังวิญญาณสมบูรณ์ ก็จะสามารถเลื่อนขั้นขึ้นไปได้เองส่วนจุนห่าว คือ รากวิญญาฮุ่นตุ้น จากแนวทางการบำเพ็ญเพียรที่ดีเยี่ยมของเขา จึงไม่มีอุปสรรคใดๆ มาขวางกั้นเช่นเดียวกัน ทำให้เขาเข้าสู่ระดับขั้นที่หกอย่างราบรื่น เพราะพลังปราณที่เพิ่มขึ้นจึงสร้างความมั่นใจให้ทั้งสองคนได้มาก พวกเขาคิดว่าต่อให้ต้องต่อสู้กับเซ่าเจี้ยนหลิ่นในยามนี้ ก็มีความเป็นไปได้ที่จะชนะ

        ทั้งสองคนไม่อยากเสียเวลาไปมากกว่านี้ จึงรีบเร่งไปที่เมืองซวงหวา พอถึงด้านนอกเมืองครอบครัวจุนห่าวต้องต่อแถวรอเข้าเมือง คนต่างถิ่นจะต้องจ่ายค่าธรรมเนียมผ่านประตูจุนห่าวลองถามดูได้ความมาว่า ราคาต่อหนึ่งคน เท่ากับ 10 ตำลึงเงินซึ่ง 10 ตำลึงเงินนี้ สำหรับจุนห่าวแล้วไม่ได้แพงเท่าไรทว่าสำหรับสามัญชนก็ถือว่า ราคาสูง เพราะฉะนั้นคนที่จะเข้าเมืองซวงหวาได้ จึงเป็นนักพรตและนักรบเสียส่วนใหญ่อีกส่วนหนึ่งก็คือคนรับใช้ของนักพรตและนักรบที่ติดตามมาด้วย

        เมื่อถึงคราวของครอบครัวจุนห่าว จุนห่าวจ่ายเงินไปทั้งหมด 40 ตำลึงเงิน และเข้าเมืองได้อย่างราบรื่น หลังจากเข้าเมืองแล้ว จุนห่าวหาโรงเตี๊ยมและให้คนขับรถม้าจากไปนี่เป็นครั้งแรกที่จุนตงและจุนหนานได้เข้าเมือง พอเด็กทั้งสองคนได้เห็นอะไรเข้าหน่อยก็พากันตื่นเต้น เพราะรู้สึกแปลกใหม่ หลังจากที่จุนห่าวหาโรงเตี๊ยมได้แล้ว เขาก็เตรียมตัวพาเด็กๆ กับหานรุ่ยไปร้านอาหารที่ใหญ่ที่สุดในเมืองซวงหวา พวกเขาเพิ่งจะเข้าเมืองซวงหวามาจึงไม่ค่อยรู้จักอะไรเท่าไหร่นัก จุนห่าวจำเป็นต้องสอบถามจากคนแถวนั้น ซึ่งร้านอาหารนี้เป็นสถานที่ที่ได้รับการแนะนำมามากที่สุด

        ทั้งสี่คนกำลังเดินอยู่บนถนน มีร้านค้ามากมายตั้งอยู่ทั้งสองฝั่งของถนน และมีสินค้าวางขายอยู่มากมายตระการตาเต็มไปหมดจุนตงและจุนหนานมองดูจนตาลาย เมื่อครั้งที่จุนห่าวและหานรุ่ยพาลูกทั้งสองไปเมืองอวี้หวาในครั้งแรกนั้นน่าเสียดายที่พวกเขายังจำไม่ได้ นี่จึงเป็นถือครั้งแรกที่พวกเขาเข้าเมืองมาตั้งแต่จำความได้ 

        “ท่านพ่อ ท่านแม่ ผู้คนที่นี่เยอะเสียจริง แถมยังมีของขายเต็มไปหมดเลย”จุนหนานพูดกับจุนห่าวและหานรุ่ยอย่างตื่นเต้น

        จุนห่าวที่อุ้มจุนหนานอยู่ เมื่อมองเห็นท่าทางที่ตื่นเต้นของลูกชาย ก็รู้สึกใจเต้นตึกตักเพราะเอ็นดูและกล่าวกับลูกว่า “ใช่แล้ว ไว้พ่อกับแม่จะพาพวกเจ้าไปเมืองที่ใหญ่กว่านี้ ถึงตอนนั้นพวกเจ้าจะได้เรียนรู้อีกหลายสิ่งและพวกเจ้าก็จะไม่คิดว่า ที่นี่ใหญ่อีกเลย”

        พอจุนตงได้ฟังคำพูดของจุนห่าว ก็พูดกับหานรุ่ยว่า “ท่านแม่ท่านพ่อพูดจริงหรือ?”

        หานรุ่ยพูดกับลูกทั้งสองว่า “จริงสิ ไว้รอให้เสร็จธุระที่นี่ก่อนพวกเราจะไปเมืองที่ใหญ่กว่านี้กัน” หานรุ่ยและจุนห่าวปรึกษากันแล้วว่า หลังจากที่ช่วยจางหนิงออกมาได้พวกเขาจะออกไปหาประสบการณ์ เพื่อแสวงหาโอกาสเพิ่ม บัดนี้พลังปราณของพวกเขาไม่เหมาะที่จะอยู่ในเมืองที่ห่างไกลเช่นเมืองอวี้หวาอีกต่อไปเพราะพลังวิญญาณของเมืองอวี้หวาค่อนข้างเบาบาง

        “พลังวิญญาณของที่นี่มีความเข้มข้นกว่าเมืองอวี้หวาอยู่นิดหน่อย” จุนห่าวรู้สึกได้จึงเอ่ยขึ้นมา“ไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมนักพรตของที่นี่ส่วนใหญ่ ถึงมีระดับพลังปราณสูงกว่านักพรตที่เมืองอวี้หวา”

        หานรุ่ยเกิดในครอบครัวใหญ่ เขามีประสบการณ์มากกว่าจุนห่าวที่เป็นผู้มาเยือนอยู่มากเพราะฉะนั้นเมื่อหานรุ่ยได้ฟังจุนห่าว เขาจึงกล่าวกับจุนห่าวว่า “ใช่พลังวิญญาณของที่นี่มีมากกว่าเมืองอวี้หวา เพราะว่าเมืองนี้อยู่ใกล้กับเส้นเลือดวิญญาณมากกว่าอย่างไรล่ะ”

        “เส้นเลือดวิญญาณรึ?” จุนห่าวถามอย่างสงสัย เขาไม่รู้จริง ๆ ว่า เส้นเลือดวิญญาณหมายถึงอะไร

        เมื่อเห็นสายตาที่ดูสงสัยของจุนห่าว หานรุ่ยจึงอธิบายให้จุนห่าวฟังอย่างคร่าวๆ ว่า “เส้นเลือดวิญญาณนั้น ก่อตัวขึ้นจากการบรรจบกันระหว่างสวรรค์กับโลก ยิ่งอยู่ใกล้เส้นเลือดวิญญาณมากเท่าไหร่พลังวิญญาณก็จะยิ่งเข้มข้นขึ้นเท่านั้น ข้าได้ฟังจากท่านปู่มาว่า เมืองหลวงของทั้ง3 อาณาจักรต่างมีเส้นเลือดวิญญาณที่ก่อตัวขึ้นทั้งสิ้น โดยทั้ง 3 เส้นนี้ คือ เส้นเลือดวิญญาณที่ใหญ่ที่สุดบนแผ่นดินชางหลานนอกจากนี้ยังสามารถผลิต ‘ไข่มุกวิญญาณ’ ภายในเส้นเลือดวิญญาณได้ด้วย ไข่มุกวิญญาณจะมีพลังวิญญาณอยู่ ซึ่งเหมาะกับการใช้บำเพ็ญเพียรยิ่งนักลูกหลานตระกูลใหญ่ในเมืองเย่ว์เซียนจะได้รับการแจกจ่ายไข่มุกวิญญาณนี้ทุกเดือน ที่เมื่อก่อนข้าสามารถบำเพ็ญเพียรได้อย่างรวดเร็วก็เพราะไข่มุกวิญญาณนี่แหละ ที่เป็นตัวช่วยสำคัญ”