ตอนที่ 9 ความสำเร็จต้องเอาใจเข้าสู้
“ อาหารเย็นมาแล้วค่ะ วันนี้เป็ฝีมือของ คุณหนู คุณ เลยนะคะ”
ป้าจิตรแม่ครัวได้ยกกับข้าวมาวางไว้บนโต๊ะอาหารทั้งหมด
“ กับข้าวน่ากินจังเลยนะคะ กลิ่นหอมมาแต่ไกลเลย” แพนเค้กได้เอ่ยชม
คุณอมรได้ตักแกงมัสมั่นไก่ขึ้นมาชิม
อืม… “ รสชาติใช้ได้เลยนะเนี่ย ”
ทุกคนต่างชื่นชมที่คุณานันท์ สามารถพัฒนาฝีมือตัวเองได้ดี ชายหนุ่มที่นั่งตรงข้ามคลี่ยิ้มเบา ๆที่มุมปาก ยกเว้น สาวสุดเซ็กซี่
“ คนเรานะลูกถ้าไม่เก่งแล้วรู้จักพัฒนาและปรับปรุงตัวเองมันก็สามารถทำให้เราเก่งขึ้นได้เหมือนกัน”
“ ชานนท์คะ ไม่เห็นคุณจะค่อยทานเลย เป็อะไรหรือเปล่าคะ”แพนเค้กเอ่ยถามออกมา
“ ผมยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ครับ ”
“ ่นี้แพนเห็นคุณทำงานหนักมากเลยนะคะ วัน ๆ เห็นอยู่แต่ในห้องทำงานข้าวปลาก็ไม่ค่อยยอมกิน ”
“ ชานนท์เค้าก็คงเครียดแหละหนูแพนพรุ่งนี้ก็ต้องนำเสนองานใหญ่แล้ว เสนอมาให้ดูกี่รอบ ก็ยังไม่ผ่านสักรอบ ” “ แล้วจะทำยังไงล่ะ! ลูก พรุ่งนี้ก็ต้องนำเสนอแล้ว มันจะเสร็จทันมั้ย ”
“ ผมจะเร่งให้เสร็จทันครับแม่ ไม่ต้องเป็ห่วง”
บรรยากาศในโต๊ะอาหารตอนนี้กลับรู้สึกว่านิ่งเงียบหญิงสาวได้หันไปมองหน้าชานนท์ด้วยความเป็ห่วง
หลังจากการร่วมวงกินข้าวมื้อค่ำเสร็จคุณานันท์ ก็กลับมายังห้องพัก หญิงสาวได้ครุ่นคิด พี่นนท์คงเครียดมาก แน่ ๆ ดูจากสีหน้าเมื่อตอนนั่งกินข้าวเย็น
จะโทรหาดีมั้ย หญิงสาวได้แต่จ้องหน้าจอ น่าจะทำงานอยู่แน่ ๆ หญิงสาวเลยได้วางโทรศัพท์ไว้ที่เตียงนอน
“ใครคะ!” หญิงสาวเห็นเงาตะคุ้ม ๆที่ประตู ลุกออกไปจากเตียงเพื่อเปิดประตู
“ พี่ชานนท์ ”หญิงสาวได้มองหน้าชายหนุ่มกลับััได้ถึงความเครียด และวิตกกังวล ที่อยู่บนใบหน้าชายหนุ่ม
“ พี่โอเคมั้ยคะ? ”
ชายหนุ่มได้มองคุณานันท์ สาวตรงหน้าอย่างเรียบเฉยก้าวเขยิบเข้ามาใกล้ๆ วงแขนที่กว้างของชายหนุ่ม กลับโอบกอดหญิงสาวไว้ในอ้อมแขนด้วยความอ่อนโอน
“ พี่พยายามแล้ว พี่คงไม่ได้เื่จริงๆ ”
หญิงสาวได้ตบหลังชายหนุ่มเบาๆ เพื่อให้กำลังใจ และสวมกอดกันด้วยความอ่อนโยน
ณภัทร ได้มาเห็นสิ่งที่ตนไม่ยากเจอ การสวมกอดของทั้งคู่ทำให้ณภัทร รู้สึกเจ็บที่หัวใจ
“ พี่เครียดจากงานใช่มั้ยคะพี่นนท์ ”
“ ใช่ครับ ”
“ พี่เห็น น้องคุณ ยังผ่านบททดสอบมาได้เลยพี่ก็อยากจะทำได้บ้าง แต่ทำไมมันดูยากจัง? ”
“ คุณลุง คุณป้า ได้สร้างสวน รีสอร์ท ไร่ ฟาร์ม ทั้งหมดนี้ไว้ให้พี่คุณรู้ว่ามันเป็งานใหญ่มากๆสำหรับคนที่จะต้องมาประสานต่อ แต่คุณรู้ว่าเดี๋ยวพี่ชานนท์จะต้องผ่านมันไปได้แน่นอน คุณจะเป็กำลังใจให้พี่นะ ”
ชายหนุ่มยิ้มรับอย่างน้อยวันนี้เขาก็ได้มีกำลังใจที่จะทำผลงานออกมาให้ได้
เช้าวันใหม่ที่อากาศแจ่มใส่ชานนท์ได้รีบมาหาคุณอมร ผู้เป็พ่อที่ห้องทำงาน ได้นำผลงานที่ตนเองได้คิดไว้เมื่อคืนนำเสนอผลงานต่างๆให้ผู้เป็พ่อได้พิจารณาเมื่อผู้เป็พ่อได้ฟังการเสนองานในครั้งนี้กลับรู้สึกชอบใจขึ้นมาและยิ้มรับให้ชายหนุ่ม
“ เป็อย่างไรบ้างคะพี่นนท์ ได้เสนองานให้คุณลุงดู คุณลุงโอเคมั้ยคะ?”
คุณานันท์ได้มาดักรอรู้สึกตื่นเต้นแทนชานนท์มากและลุ้นว่างานที่นำเสนอในครั้งนี้ทางคุณลุงจะเห็นด้วยหรือไม่นะ
“ ผ่านสิครับ”
“ คนอย่างพี่ต้องทำได้อยู่แล้ว”
ทั้งสองแปะมือและโผกอดกันด้วยความดีใจ
แพนเค้กได้เดินผ่านมาเห็นทั้งสองสนิทสนมกัน หยอกเล่นกันเกินความเป็แฟนคลับ รู้สึกไม่พอใจสายตาที่มองมายัง คุณานนท์ เหมือนจะกินเืกินเนื้อหญิงสาว
เมื่องานที่ได้นำเสนอผ่านชายหนุ่มกลับมีความสบายใจจึงได้พาหญิงสาวไปเดินเก็บผลองุ่นในไร่ที่กำลังอิ่มอวบน่ากิน แดงระเรื่อไปทั่วสวนแห่งสุขนี้
ชานนท์ค่อย ๆ ตกแต่งกิ่งพันธุ์องุ่น ส่วนหญิงสาวนั้นกลับเด็ดองุ่นทีละเม็ด ทีละเม็ดเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย ไม่ได้สนใจคนที่กำลังทำงานอยู่แม้แต่น้อย
“ นี่ น้องคุณ พี่ให้น้องมาช่วยเก็บองุ่นในไร่นะครับนี่อะไร มายืนเด็ดองุ่นกินไม่หยุดเลยนะ ”
“ น้องก็แค่ชิมนิดหน่อยเองค่ะ พี่นนท์” สายตาหญิงสาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และเลิกลั่ก เพราะหลักฐานที่มันคาปากอยู่หนึ่งลูก
ชายหนุ่มได้ยื่นหน้าเข้ามา
ขวับ!ปากที่หนานุ่มของชายหนุ่มได้ประชิดริมฝีปากหญิงสาวดึงองุ่นเม็ดนั้นเข้ามาไว้ในปากตัวเอง แล้วเคี้ยวมันด้วยความอร่อย
“ พี่นนท์ ! ”
“ ทำอะไรค่ะเนี่ย เดี๋ยวเหอะ ใครมาเห็นเขา เดี๋ยวก็จะดูไม่ดีแน่ๆ
“ พี่นี่! ”
“ นี่คือ บทลงโทษของเด็กขี้ขโมยไงครับ” ชายหนุ่มมองมายังหญิงสาวด้วยสายตากรุ่มกริ่มเสียเหลือเกิน
หลังจากที่ทั้งคู่ได้เก็บองุ่นเสร็จเรียบร้อย ก็ได้พากันมาที่โรงครัวเพื่อช่วยกัน เตรียมผลงาน ที่ได้ทำเสนอคุณลุงไว้ โดยมี ณภัทรและเ้าเบิ้มเข้ามาช่วยเตรียมวัตถุดิบต่างๆ ช่วยกันหั่นผัก ผลไม้
“ คุณพ่อมาแล้วเหรอครับ ”
อมรผู้เป็พ่อได้เดินมายังโรงครัวเพื่อมาดูผลงานที่ชานนท์ จะนำเสนอ
“ นี่ไงครับคุณพ่อ ”ชายหนุ่มได้ยื่นผลงานให้ผู้เป็พ่อ คือการทำสลัดเป็กล่องเพื่อส่งขาย
“ ไหนขอพ่อดูหน่อยสิ ”คุณอมรได้เปิดกล่องสลัดซึ่งในกล่องก็ประกอบไปด้วย ผักสดปลอดสารพิษในสวนผลไม้จากในสวนนานาชนิด ดอกไม้ที่สามารถนำมาทานได้ มีการบรรจุเป็กล่องด้วยความสวยงามคุณอมรเมื่อได้เห็นผลงานของลูกชาย ก็รู้สึกพึงพอใจขึ้นมา
“ นี่แหละพ่ออยากให้สวนของเราได้มีสินค้าและอาหารที่มันแปรรูปออกมาให้ผู้บริโภคเข้าถึงได้ง่าย ดีแล้วลูกเก่งมาก ”
ทุกคนต่างปรบมือ กับผลงานของชายหนุ่มในครั้งนี้
งานประจำปีในตัวอำเภอได้จัดขึ้น แต่ละชุมชนและแต่ละหมู่บ้านก็ได้มีการจัดซุ้มของตัวเองกันอย่างคึกครื้น
ผู้คนมากมายต่างหลั่งไหลกันเข้ามาเที่ยวงานอย่างล้นหลามซุ้มบ้านสวนแห่งสุข ได้มีผู้คนเข้ามาห้อมล้อมสั่งซื้อผลิตภัณฑ์ของสวนกันอย่างเนืองแน่นมากมายต่างได้เข้ามาถ่ายรูปเก็บเป็ที่ระลึกกับดอกไฮเดรนเยียที่ทางสวนได้นำมาประดับประดาเต็มพื้นที่ซุ้มทำให้ซุ้มของสวนแห่งสุขนี้ สวยงาม เป็จุดเด่นขึ้นมาทันที ด้วยแถวที่ยาวเหยียด
ชานนท์ คุณานันท์และรวมถึง ทุกๆ คนต่างช่วยกันโปรโมทสวนแห่งสุขนี้กันอย่างเต็มที่ ทั้งสองสนุกสนานยิ้มแย้มให้กันในวันที่ผลงานของสวนได้ประสบความสำเร็จ
“ เด็ก ๆ ถ้าเสร็จงานแล้ว ก็ไปพักผ่อนเดินเที่ยวเล่นกันได้เลยนะลูก ”
คุณสุพรรณีได้เดินมาบอกเด็กๆทุกคน เพราะวันนี้ทุกคนต่างเหนื่อยและช่วยเป็หูเป็ตาให้กับทางสวนได้เป็อย่างดี
“ ได้เลยครับแม่”
แพนเค้กได้เดินมาหาชานนท์ที่กำลังเก็บร้าน
“ นนท์คะ พาแพนเค้กไปหาอะไรทานหน่อยได้มั้ยคะั้แ่เช้าแพนยังไม่ได้ทานอะไรเลยค่ะ”
“ ได้สิครับแพน ”ชายหนุ่มรับปากหญิงสาวที่ได้เดินเข้ามาหาแต่สายตาก็ยังคงจ้องมองอยู่ที่ คุณานันท์ ที่กำลังเก็บร้านอยู่กับ ณภัทร
“ งั้น!เราก็ออกไปหาอะไรทานบ้างดีกว่าครับ ”
ณภัทรได้ชวนคุณานันท์ออกไปเดินเล่นหลังจากออกบูชเสร็จแล้ว
ชานนท์นิ่ง เงียบ แล้วได้พาแพนเค้กออกไปหาอะไรกิน ซึ่งเสียงเพลงที่ได้เปิดขึ้นมาตลอดทั้งคืนและผู้คนที่หลั่งไหล่เข้ามาไม่ขาดสายมันเป็งานที่ยิ่งใหญ่ประจำปี และคึกคักก็ว่าได้
อุ้ย! “ น่ารักจังเลย ”คุณานันท์ได้วิ่งไปหาร้านปาโป่ง ก้มหยิบตุ๊กตาตรงหน้าร้านมาจับพลิกไปมาด้วยความอยากได้
“ คุณ อยากได้เหรอครับ ”
หญิงสาวยิ้มแล้วพยักหน้าให้ณภัทร
“ ได้! เดี๋ยวผมจัดการให้” ชายหนุ่มได้หันไปส่งยิ้มหวานให้ คุณานันท์ ที่กำลังรอชมผลงานของ เขาอยู่
แต่ไม่ว่าจะยิงไปกี่นัดตุ๊กตามันก็ยังอยู่ที่เดิม ชายหนุ่มยิ้มเจื่อนไปหาหญิงสาว
“ คุณผมขอโทษนะ ฮ่า ฮ่า ผมไม่ถนัดพวกปืนเลยครับ ยิงไปเป็สิบแล้วยังไม่ตกสักตัวเดียว ”
“ ไม่เป็ไร ๆ สู้ ๆ ”หญิงสาวส่งกำลังใจให้ชายหนุ่มต่อไป
อ้าว! “ น้อง คุณ คะ”
“ ทำไมมือเปล่าอย่างนั้นละคะ ”
คุณานันท์หันไปหาเสียงที่แทรกเข้ามา เจอแพนเค้กกำลังหอบตุ๊กตามาเต็มสองมือพร้อมชายหนุ่มที่เดินตามมา คุณานันท์รีบหันกลับมา หน้าตาบึ้งตึง
ชิ!
“ ดูพี่สิ พี่ชานนท์เขายิงมาให้พี่ได้เป็สิบ ๆตัวเลยแหละพี่จะให้น้องไปตัวหนึ่งจะเอามั้ยคะ”แพนเค้กเกทับหญิงสาวด้วยความสะใจ
“ ไม่ต้องไปสนใจหรอก ณภัทร ยิงใหม่เลย เดี๋ยวก็ได้นะ”
ปัง ปัง !
“ไม่ต้องไปยิงให้เปลืองะุหรอกนะยิงเท่าไหร่ก็ไม่โดน ดูจากท่าทางแล้ว ”
“ แล้วจะมาแช่ง คุณทำไม คะ”
“ พี่ไม่ได้แช่ง แค่มองพี่ก็รู้แล้ว”
“ โอ๋ ๆ เด็กน้อย ไม่เป็ไรนะ อยากได้ตุ๊กตามากเลยเหรอคะพี่ยกให้ตัวนึง
”เอามั้ยคะ?”
หญิงสาวยิ้มเยาะ
“ ไม่เอาหรอกค่ะ คุณ ไม่ชอบแบ่งของกับใคร!”
“ อุ้ย! งอลด้วยงั้นแพนเอาตุ๊กตาไปเก็บในรถก่อนนะคะ นนท์”
“ ได้ครับ ”
“ ถ้างั้นเดี๋ยวผมไปซื้อน้ำให้ คุณก่อนครับ ” ณภัทรได้เดินไปร้านขายน้ำ
“ พี่คะ ร้อยนึงคะ ” คุณไม่ยอมแพ้ตั้งลำปืนใหม่จัดการมันด้วยตัวเอง ถึงแม้ว่ามันจะติด ๆ ขัดๆ แต่ก็จะต้องเอาตุ๊กตาพวกนี้มาให้ได้”
“ พี่ว่าเสียเวลานะครับ น้องคุณเอาตังหนึ่งร้อยไปซื้อตุ๊กตาน่าจะดีกว่านะ ”
หญิงสาวหงุดหงิดที่โดนดูถูกไม่เลิกแต่ก็จะไม่ละความพยายาม
“ มานี่! เดี๋ยวพี่จะสอนเอง”
ชานนท์ได้โอบหญิงสาวจากด้านหลัง ทำให้ลำตัวได้แนบชิดกัน มือที่ัักันสายตาทั้งสองต่างมีเป้าหมายเดียวกัน คือ้าให้เ้าตุ๊กตาข้างหน้าล้มให้ได้
ปัง! เสียงปืนก็ได้ขึ้น เหล่าเ้าตุ๊กตาล้มกลิ้งลงไปหมดคุณานันท์ดีใจเป็ที่สุดที่ทำให้มันมันล้มได้
เย้! เย้!
ณภัทร และแพนเค้กได้เดินมาเจอเห็นทั้งสองคนที่กำลังสนุกและสร้างรอยยิ้มให้แก่กันและกันอย่างมีความสุข
“ คุณจะทำอะไรก็รีบทำนะ คุณณภัทร”
แพนเค้กได้พูดเตือนสติให้กับชายหนุ่มที่แอบชอบคุณานันท์
“ นนท์คะ แพนมาแล้วค่ะ”
เอ่อ...
“ แพนว่าเราไปถ่ายรูปที่ตรงโน้นกันดีกว่านะคะ ”
“ ฮาโหล ณภัทร เหรอ ”
“ ว่าไงนะ! ไปเจอกันที่ โรงหนังใช่มั้ย”
“ ได้ ๆอยู่ตรงไหนเหรอ เดี๋ยว คุณเดินไป ”
ชานนท์เมื่อได้ยิน คุณานันท์คุยโทรศัพท์และกำลังจะเดินไปตามณภัทรชายหนุ่มก็จะเดินตามไปด้วยในทันที
“ นนท์คะ จะไปเป็ก้างขวางคอเขาทำไมกันคะ คนเขากำลังจะสารภาพรักกัน”
“คุณว่าอะไรนะแพนเค้ก ! ”
ชายหนุ่มรู้สึกใ ที่แพนเค้กได้พูดแบบนี้ออกมา
“ ไปกันเถอะค่ะ แพนหิวอีกแล้ว” นะ! นะ !
“ ณภัทร ! ณภัทร! นายอยู่ที่ไหน เสียงหญิงสาวได้เรียกหาเพราะเมื่อมาที่โรงหนังแล้วแต่ดันไม่เจอเข้ากับชายหนุ่ม
“ มันก็มาทางนี้นี่น่าโรงหนัง แต่ทำไมมันมืดแบบนี้คุณานันท์ได้ชเง้อหา ”
จากห้องที่มืดสนิทกลับมีความสว่างจ้าขึ้นมา ชายหนุ่มผู้แสนดีได้เดินเข้ามาหาหญิงสาวพร้อมแอบซ่อนอะไรไว้ด้านหลัง
“ ทำอะไรของนายเนี่ย มีลับลมคมในจริง ๆ เลย”
“ คุณ มานั่งตรงนี้ดีกว่าครับ ”ชายหนุ่มได้พาหญิงสาวมานั่งเวที ที่กว้าง เพื่อที่จะได้นั่งคุยกันอย่าง สบายๆ
“ อันนี้ผมให้คุณนะ” ชายหนุ่มได้ยื่นช่อดอกกุหลาบสีขาว ช่อเล็กๆ มอบให้หญิงสาว
“ ผมให้คุณนะ ”
“ ให้คุณ ในโอกาสอะไรกันคะเนี่ยเป็เพื่อนกันไม่ต้องให้กันก็ได้ เปลืองตังเปล่า ๆนะ ”
“ แล้ว...ถ้าผมคิดกับ คุณ มากกว่าเพื่อนล่ะครับ”
“ จริงๆ ก่อนหน้านี้ ผมก็คิดกับคุณแค่เพื่อนนั้นแหละครับ แต่พอได้รู้จัก มันก็เลยมีความรู้สึกพิเศษนี้เข้ามาถ้าคุณ ยังไม่มีใครในใจพอจะรับ ผมพิจารณาดูได้มั้ย ”
คุณานันท์รู้สึกอึ้ง กับประโยคนี้ของ ณภัทร
2K
![[จบ] ฉันก็แค่อยากอยู่เงียบ ๆ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1669274487_72610558.webp)
