ตอนที่ 65 ไอ้ผู้ชายเ้าชู้หลายใจ
" สะ สามีข้า เ้าทำได้อย่างไรคนมากมายนับหมื่นคนเช่นนี้เ้าเพียงสะบัดมือเพียงครั้งเดียวเท่านั้นคนเหล่านี้ก็แพ้เ้าแบบราบคาบแล้ว เ้าเป็ใครกันแน่สามีของข้าพลังแบบนี้ข้าไม่เคยพบเจอมาก่อน นี้เ้ายังซ่อนความลับอะไรเอาไว้อีกเ้าบอกข้ามาเดี๋ยวนี้นะ "
" ไม่มีแล้ว ซีเหยียนภรรยาสุดที่รักของข้า ข้าเพียงใช้ศาสตราวุธขั้นสูงเท่านั้น นี้เ้าจะมาส่งสัยอะไรข้ามากมาย แล้วเ้าจะมายืนใกล้ชิดข้าอะไรขนาดนี้เอาไว้กลับไปที่เรือนพักของเราก่อนแล้วเราค่อยมาคุยกันสองตอสองดีหรือมั๊ยจ๊ะที่รักของข้า "
" ซิ เ้าโจรราคะเ้าไม่ต้องมาเปลี่ยนเื่เลยเอาไว้กลับไปที่เรือนพักก่อนเ้าต้องตอบคำถามข้าทุกอย่างเ้าห้ามหนีข้าไปที่ไหนด้วย "
" เ้านี้มันองค์หญิงที่เอาแต่ใจจริง ๆ เอาละศิษย์พี่ทุกท่านไปดูสหายพวกท่านที่ได้รับาเ็ก่อน ศิษย์พี่คนไหนที่ไม่มีธุระที่ใดขอเชิญเข้ามาพูดคุยกับองค์หญิงและสหายที่เป็ศิษยที่เข้ามาใหม่ได้นะขอรับ "
" พรึ๊บบ "
" คาราวะศิษย์พี่ทุกท่าน และสหายทุกท่านในที่นี้ ไม่ทราบว่าศิษย์พี่ท่านไหนจะสามารถเป็ตัวแทนของสายเืหลักนักษัตรหยางเหนียนพอจะเล่าเื่ราว ของนักษัตรที่เราอยู่ให้บรรดาศิษย์น้องทั้งหลายได้ฟังบ้างขอรับ "
" ข้า เป๊ยลี้ ในฐานะศิษย์พี่ที่ดูแลหอคุมกฏของที่นี้ข้าขอเป็ตัวแทนศิษย์สายนอกจะมาบอกกล่าวเื่ราวภายในและภายนอกของเราให้ทุกคนได้รับฟังเอง แต่ก่อนอื่นเราจะต้องคัดเลือกผู้นำใหม่ของพวกเราก่อนเนื่องจากผู้นำคนเก่าของเราได้เลื่อนขั้นไปเป็ศิษย์สายในแล้วจึงทำให้นักษัตรหยางเหนี่ยนของพวกเราขาดผู้นำมาหลายปีแล้ว เ้าจิ้งอี้ ได้ตั้งตัวมันเองเป็ผู้นำเที่ยวกลั่นแกล้งขูดรีดเอาแก่นผลึกพฤษาจากศิษย์คนอื่นไปเป็ของพรรคพวกตัวเองไปเป็จำนวนมาก จนทำให้นักษัตรหยางเหนียนของพวกเราตกต่ำกว่านักษัตรอื่น เวลาพวกเราไปทำภารกิจที่ต้องแข็งขันกับนักษัตรต่าง ๆ พวกเราต่างก็พ่ายแพ้มาตลอด ทั้งโอสถ ทักษะยุทธและอาหารการกินต่าง ๆ พวกเราก็ไม่มีผลึกเพียงพอที่จะนำไปแลกเปลี่ยน โดยทางมหานิกายของเราจะให้ศิษย์แต่ละนักษัตรแข็งขันกันเพื่อไปนำสิ่งของที่ไปทำภารกิจแลกเปลี่ยนเป็ผลึกมาใช้จ่ายในนักษัตรของเราและนอกจากเ้าจิ้งอี้ไม่ช่วยพวกเราทำภารกิจที่ได้รับมาแล้วมันยังมาซ้ำเติมพวกเราโดยมันจะแย่งชิงผลึกที่พวกเรารับรายเดือนอีก "
" ศิษย์พี่เป๊ยลี้ แล้วท่านไม่แจ้งผู้าุโหรือไม่ก็พวกท่านมีตั้งมากมายทำไม่ไม่จัดการเ้าเด็กน้อยนั้นขอรับ "
" ศิษย์น้องท่านนี้เ้ายังไม่รู้อะไร ตามกฏของมหานิกายแล้วปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างศิษย์ด้วยกันทางมหานิกายจะไม่มายุ่งเกี่ยวด้วยถ้าไม่ถึงแก่ชีวิตและยังมีผู้าุโบางคนได้รับผลประโยชน์จากเ้าจิ้งอี้อีก พวกข้าพยายามร้องเรียนกันแล้วแต่ก็ถูกพวกมันทำร้าย และมันยังมียังมีพี่ชายที่เป็ศิษย์หลักคอยช่วยเหลือเลยไม่มีใครกล้าไปร้องเรียนพวกมัน "
" อ้อ เป็แบบนี้นี้เอง ไม่ว่าทีไหนก็ต้องมีเ้าพวกสารเลวนี้อยู่ไปทุกที่เลย เอาอย่างนี้พวกเราทุกคนมาวางแผนว่าจะทำอย่างไรให้นักษัตรหยางของพวกเรากลับมารุ่งเรืองใหม่อีกครั้ง พวกท่านไม่ต้องกลัวไปตอนนี้องค์หญิงชายาของข้าอยู่ที่นี้แล้วต่อไปนี้นักษัตรของเราต้องขึ้นเป็ลำดับที่หนึ่งเท่านั้น ข้าขอรับรองด้วยเกียตรว่าที่พระสวามีขององค์หญิงซีเหยียนของอณาจักรแห่งนี้ "
" เพี๊ยะ ! "
" เ้าบ้าใครจะเป็ชายาของเ้ากัน เ้านี้มันหน้าด้านเสียจริงข้าไม่เคยตกลงที่จะยอมรับเ้ามาเป็พระสวามีของข้าเลย "
" อ้าวว ! เ้ากับข้าอยู่เรือนพักหลังเดียวกันแล้วถ้าเ้าไม่ใช่ชายาของข้าแล้วเ้าจะมาเป็อนุของข้าอย่างนั้นรึ "
" จะเ้าสามีบ้านี้ หุบปากไปเลยตอนนี้ทุกคนก็รู้หมดแล้วว่าเราอยู่เรือนพักหลังเดียวกันนี้เ้าเจตนาบอกผู้อื่นใช่มั๊ยว่าเ้ากับข้าอยู่ด้วยกัน "
" ขะ ข้าหายใจไม่ออกเ้าเอามือออกจากปากจมูกข้าก่อน ข้าเพียงพูดเล่นเท่านั้น อ้าา ! มือเ้าหอมจังเลย "
" ยี๊ ! เ้าบ้านี้ "
บรรดาศิษย์สายนอกที่อยู่ในบริเวณนี้ทั้งหมดต่างก็ตกตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดของหยางโจวและเมื่อเห็นการกระทำขององค์หญิงซีเหยียนที่กระทำกับหยางโจวก็ยิ่งเชื่อคำพูดของหยางโจวเข้าไปใหญ่ บรรดาศิษย์ชายต่างก็อิจฉาริษยา บางคนใช้สายตาอาฆาตหยางโจวที่มีโอกาสได้อยู่ใกล้ชิดกับองค์หญิงที่แสนงดงามเช่นนี้ และศิษย์หญิงบางคนที่แอบชอบหยางโจวั้แ่แรกเห็นก็รู้สึกเศร้าสร้อยเพราะอย่างไรตัวเองก็ไม่สามารถแย่งชิงหัวใจหยางโจวกับองค์หญิงที่เป็ถึงราชธิดาของผู้ปกครองอณาจักรแห่งนี้ได้ ได้แต่แอบชอบได้เท่านั้น "
" เอาละชายาของข้า ยิ่งเ้าทำแบบนี้กับข้าก็เหมือนกับเ้าบอกกล่าวกับผู้อื่นผ่านการกระทำของเ้าเองนะ ศิษย์พี่หญิงเป๊ยลี้ท่านเล่าต่อดีกว่าว่าในนักษัตรหยางเหนียนของเราทำอะไรบ้างในแต่ละวันและข้าเห็นมีหอต่าง ๆ มากมายมันมีไว้ทำไมหรือขอรับ "
" ว่าแต่ศิษย์น้องท่านนี้เ้ามีนามว่าอะไรอย่างนั้นรึ เราคุยกันมาตั้งนานแล้วพวกข้ายังไม่รู้เลยว่าศิษย์น้องมีนามว่าอะไร "
" เอ่อ ข้าก็ลืมแนะนำตัวเอง เอาละทุกท่านตัวข้านี้มีนามว่า หยางโจว ว่าที่ราชบุตรเขยแห่งอณาจักรมหาเทพเทวะบรรพการแห่งนี้ "
" เพี๊ยะ ! เพี๊ยะ !! "
" เ้าบ้านี้พูดไปเรื่อยถ้าเสด็จพ่อของข้าทราบเื่เ้ามีหัวเท่าไรก็ไม่พอให้ตัดเ้าหยุดพูดมั่วซั่วได้แล้ว "
" เอาละพวกเ้าทั้งสองก็หยุดทะเลาะกันได้แล้วดูคนอื่นซิมองพวกเ้ากันหมดแล้ว ข้าเชื่อว่าหลังจากนี้ผู้คนต้องทราบเื่ของพวกเ้ากันหมดแน่ เ้าด้วยศิษย์น้องหยางโจว เ้าไม่รู้หรือว่าชายหนุ่มทั้งอณาจักรและนอกอณาจักรต่างก็หมายปององค์หญิงให้มาเป็คู่ครองเ้าระวังตัวเ้าให้ดีเถิดโดยเฉพาะศิษย์พี่เวยอันที่เป็ศิษย์หลักตอนนี้ไปเป็แม่ทัพคอยคุมกำลังศิษย์ที่ไปเป็ทหารใหม่ด้วยถ้าทราบข่าวว่าเ้าใกล้ชิดสนิทสนมกับองค์หญิงซีเหยียนเช่นนี้คงไม่ปล่อยเ้าไว้แน่เพราะผู้คนในอณาจักรแห่งนี้คิดว่าศิษย์พี่เวยอันผู้นี้เหมาะสมกับองค์หญิงที่สุด "
" ศิษย์พี่หญิงเป๊ยลี้ท่านพูดอะไร ข้าไม่เคยคิดอะไรกับศิษย์พี่เวยอันเลย เราเพียงพบหน้าและพูดคุยกันไม่กี่ครั้งเท่านั้นเราไม่ได้เป็อะไรกันเ้าอย่าไปเชื่อข่าวรือไปนะสามีของข้า "
" จ้า ภรรยาที่รักของข้าสามีคนนี้เชื้อเ้าคนเดียวเท่านั้น "
" อ๊ะ ! เ้าคนบ้านี้ใครเป็คนรักของเ้ากันไม่เอาไม่ฟังแล้วศิษย์หญิงพี่เป๊ยลีท่านเล่าต่อเถิดอย่าไปฟังเื่ไร้สาระจากเ้าบ้านี้เลย "
" เอาละฟังกันต่อนะ หอต่าง ๆ ก็มีดังนี้นะ แต่ตอนนี้คงไม่มีหอเหล่านี้แล้วเพราะศิษย์น้องหยางโจวได้ทำลายไปหมดแล้วเราคงต้องสร้างขึ้นมาใหม่เพื่อทดแทนหอเดิมแล้วเราค่อยตั้งชื่อขึ้นมาใหม่ "
" ขอโทษย์ที่ศิษย์พี่และสหายทุกท่านเอาแบบนี้ก็แล้วกันข้าขอเวลาไม่เกิน 1 เดือนข้าจะสร้างทดแทนหอต่าง ๆ เหล่านี้ขึ้นมาใหม่ให้มันดีกว่าเก่า ่เวลา 1 เดือนนี้ขอให้ทุกท่านอยู่ที่หุบเขาและทำการบ่มเพาะอยู่ที่เรือนพักของตนเองไปก่อน และข้าจะรับผิดชอบเื่อาหารการกินและโอสถสมุนไพรที่ใช้ในการบ่มเพาะของทุกท่านเองเพื่อเป็การไถ่โทษที่ข้าก่อความวุ่นวายในครั้งนี้ตอนนี้ข้ามีอาหารเลี้ยงทุกคนขอเชิญทุกคนร่วมกันกินอาหารในครั้งนี้เพื่อเป็การเฉลิมฉลองที่พวกเราทุกคนได้มาอยู่ร่วมกัน "
" พรึ๊บบ ! "
หยางโจว ได้เอาเนื้อสัตว์อสูรจำนวนมากออกมาจากดวงใจมหาเทพเทวะ อาหารเหล่านี้สามารถเลี้ยงคนและสัตวอสูรได้นานนับเดือน ศิษย์เก่าศิษย์ใหม่เหล่านี้ไม่เคยเห็นเนื้อสัตว์อสูรมากมายเท่านี้มาก่อนต่างก็ตกตะลึงไม่เชื้อในสิ่งที่ตนเองเห็น บางคนที่เคยเป็ผู้ปกครองเอกภพภายนอกก็ยังไม่สามารถจัดหาเนื้ออสูรได้มากมายเท่านี้มาก่อนเพราะในแหวนมิติของตนเองไม่สามารถเก็บของได้มากมายเท่านี้โดยเฉพาะการนำแหวนมิติมาเก็บเนื้ออสูรซึ่งเป็อะไรที่เปลืองพื้นที่เอามาก และยิ่งตอนนี้ในแหวนมิติของตนเองก็ถูกเ้าจิ้งอี้และพรรคพวกยึดไปหมดแล้ว
" อ๊าว ! ทุกคนเป็อะไรไปกันหมดหรือว่าเนื้อสัตว์อสูรเหล่านี้ไม่เพียงพอข้ายังมีอาหารอย่างอื่นอีกนะนอกจากเนื้ออสูร "
" นะ นี้ศิษย์น้องเ้าเอาเนื้ออสูรมากมายขนาดนี้มาจากที่ไหนกัน มันเกินจะพออีกทำไมแหวนมิติของเ้าจึงบรรจุเนื้อสัตว์อสูรได้มากมายขนาดนี้ มันสามารถเลี้ยงพวกเราและสัตว์อสูรได้มากกว่าหนึ่งเดือนเลย ตอนนี้แหวนมิติของพวกเราถูกเ้าจิ้งอี้และพรรคพวกของมันยึดไปจนหมดแล้ว ตอนนี้โชคดีเป็อย่างมากที่ศิษย์น้องหยางโจวนำอาหารมาให้พวกเราได้ดืมกินกัน "
" อย่างนั้นรึศิษย์พี่หญิงเป๊ยลี เ้าพวกเด็กน้อยนี้มันชั่วช้าสารเลวจริง ๆ ทั้งทำร้ายร่างกายผู้อื่นนำแก่นผลึกพฤษาคนอื่นไปไม่พอนี้มันยังมายึดของส่วนตัวไปเป็ของตนเองอีก เอาอย่างนี้แล้วกันให้ศิษย์พี่ทุกท่านไปยึดแหวนมิติพวกมันมาทั้งหมดแล้วนำกลับไปคืนเ้าของเดิมทั้งหมดส่วนที่เหลือให้ศิษย์พี่ทุกท่านนำมาเป็ของส่วนกลางจัดผู้ดูแลโดยเฉพาะ เอาละผู้ที่มีสัตว์อสูรเพลิง หรือผู้ที่มีธาตุอัคคีเรามาย่างอาหารกินกันดีกว่าให้ศิษย์พี่ทุกคนและสัตว์อสูรของท่านออกมากินอาหารในครั้งนี้และขอให้ศิษย์พี่ทุกท่านสอนศิษย์น้องที่เข้ามาใหม่ผนึกสัตว์อสูรเข้าไว้ที่ร่างกายด้วยนะขอรับ และข้าอยากเสนอให้องค์หญิงซีเหยียนเป็ผู้นำของพวกเราทุกคนและข้าจะเป็กุนซือเองและให้ศิษย์พี่หญิงเป๊ยลีเป็ผู้ดูแลศิษย์เก่าและศิษย์ใหม่และคัดเลือกผู้ที่เหมาะสมมาช่วยเหลืองานด้านต่าง ๆ ในที่นี้มีใครจะคัดค้านอะไรหรือไม่ "
หลังจากหยางโจวเสนอชื่อองค์หญิงซีเหยียนขึ้นเป็ผู้นำคนใหม่แล้วทุกคนต่างก็ไม่มีใครคัดค้านต่างร่วมดื่มกินอาหารกันอย่างมีความสุขส่วนผู้ที่มีความทุกข์ก็คือเ้าจิ้งอี้และพรรคพวกของมัน หลังจากนี้หยางโจวค่อยจัดการคนเหล่านี้ที่หลังเพราะกว่าคนเหล่านี้จะหายจากการาเ็ก็ต้องใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะมาสร้างปัญหาให้กับหยางโจวได้อีกครั้ง และหลังจากกินอาหารร่วมกันเสร็จหยางโจวได้มอบอาหารที่เหลือและให้อาหารเพิ่มเติมแก่เหล่าศิษย์พี่ไว้เป็เสบียงกองกลางหยางโจวยังได้มอบโอสถทิพย์และน้ำอมฤติที่ช่วยในการบ่มเพาะให้แก่ศิษย์พี่หญิงเป๊ยลีไว้ไปแจกจ่ายให้แก่ศิษย์พี่และสหายใหม่ทุกคนยิ่งสร้างความตกตะลึงให้แก่องค์หญิงซีเหยียนและศิษย์พี่หญิงเป๊ยลียิ่งขึ้นไปอีกเพราะน้ำอมฤตและโอสถแบบนี้จะมีอยู่แค่ในชนเผ่าาาแห่งหมู่มวลพฤษาเท่านั้นที่สามารถได้ ถ้าเอาไปประมูลขายคงได้รับแก่นผลึกพฤษาระดับสูงมามากมายอย่างแน่นอน
" นะ นี้ศิษย์น้องหยางโจว โอสถชนิดนี้และน้ำอมฤตนี้เ้าเอามาจากทีไหนกันจึงมีมากมายเช่นนี้แม้แต่ท่านประมุขยังมีโอสถชนิดนี้ไม่กี่เม็ดยิ่งน้ำอมฤตนี้ถ้าไม่ได้รับอนุญาติจากชนเผ่าาาแห่งหมู่มวลพฤษาใครก็ไม่สามารถได้ ท่านประมุขเองก็ไม่แน่ใจว่าจะมีน้ำอมฤตนี้หรือเปล่า นี้เ้าสามารถเอามาแจกจ่ายให้คนได้หลายหมื่นคนในครั้งเดียวเ้ารู้หรือไม่โอสถนี้เพียงหนึ่งเม็ดนำ้อมฤตเพียงหนึ่งหยดก็สามารถเปลี่ยนเป็แก่นผลึกพฤษาระดับสูงได้หลายหมื่นแก่นผลึกแล้ว นี้ศิษย์น้องหยางโจวตกลงเ้าเป็ใครกันแน่ถึงมีสิ่งของที่หาได้ยากในดวงดาวเอกภพบรรพการแห่งนี้ "
" ใช่ ! สามีข้า นี้ข้าแทบไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเ้าเข้าไปทุกทีแล้วเ้าช่างทำให้ข้าแปลกใจเข้าไปทุกที ขนาดเสด็จพ่อของข้ามีน้ำอมฤตในไม่ถึงหนึ่งร้อยหยดโอสถขั้นสูงนี้มีไม่ถึง 20 เม็ด แต่นี้เ้ามีโอสถนี้นับแสนเม็ดและน้ำอมฤตนี้มีมากกว่าล้านหยดเ้าไปเอามาจากที่ไหนกันหรือว่าเ้าเป็คนของเผ่าพันธ์าาแห่งหมู่มวลพฤษากันเ้าเข้ามาแทรกซึมเพื่อสืบข่าวของอณาจักรของข้าใช่หรือไม่บอกข้ามาเดี๋ยวนี้นะ "
" โถ่ ! ซีเหยียนภรรยาของข้า ถ้าข้าจะมาเป็สายลับข้าคงไม่นำสิ่งของต่าง ๆ เหล่านี้ออกมาให้เ้าได้เห็นหลอกเ้าบอกไม่ใช่หรือว่าเสด็จพ่อของเ้ามีโอสถไม่กี่เม็ดและน้ำอมฤตไม่กี่หยดข้าคงไม่โง่เอาของเหล่านี้เอามาแจกจ่ายหลอก สู้ข้าเอาไปขายแลกแก่นผลึกพฤษาเอามาใช้ส่วนตัวไม่ดีกว่าหรือ ซีเหยียนภรรยาข้าและศิษย์พี่หญิงเป๊ยลีเื่นี้ขอให้ปิดเป็ความลับว่าโอสถและน้ำอมฤตนี้เป็แค่โอสถและน้ำธรรมดาที่ช่วยบ่มเพาะเท่านั้นให้แจกแค่คนละหนึ่งเม็ดและหนึ่งหยดต่อเดือนเท่านั้น ศิษย์พี่หญิงเป๊ยลี้ลองนำโอสถสัก 10 เม็ดและน้ำอมฤต 10 หยดนี้ไปปล่อยประมูลดูซิว่าเราจะได้แก่นผลึกพฤษานี้มาเท่าไรให้ท่านปิดบังตัวตนของท่านเอาไว้นะถ้าใครถามก็บอกว่ามีคนจากเอกภายนอกให้นำมาประมูล ส่วนเ้าซีเหยียนภรรยาของข้าห้ามเ้าบอกใครเป็อันขาดแม้กระทั้งเสด็จพ่อของเ้าถ้าเ้าไม่เชื้อข้าเ้ากับข้าเลิกกัน ข้าไปละ ว่าไงพี่หญิงทุกท่านและสหายหญิงสาวที่แสนงดงามทุกท่านข้ามาแล้ว "
" เ้าบ้าหยางโจวเรายังไม่ได้เป็อะไรกันแล้วเราจะเลิกกันได้อย่างไรกันแล้วเ้าจะไปไหนกลับมาคุยกันให้รู้เื่เดี๋ยวนี้นะ ไอ้ผู้ชายเ้าชู้หลายใจกลับมานะ ข้าบอกให้เ้ากลับมา "
2K
