"ดัชนีเเยกนภา!!!"
ราชสีห์ทองคำหนีไปได้ไม่ไกลนัก ในเวลานั้นเองเสียงที่ฟังดูมีอำนาจของชิงเฟิงก็ได้ดังขึ้นมาจากด้านหลังของมัน
เมื่อสิ้นเสียงของชิงเฟิงท้องฟ้าท่ามกลางความมืดก็ได้เกิดความปั่นป่วนขึ้นมาราวกับว่าเป็วันสิ้นโลก คลื่นก่อตัวกลางอากาศอย่างไม่ทราบสาเหตุ ในขณะนั้นเองราชสีห์ทองคำก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองไปที่ด้านหลังของตัวเอง
ในขณะที่มันเหลือบหันกลับไปมองนั้นจู่ๆลำแสงสีทองก็ได้ส่องแสงสว่างสะทอนเข้ามาภายในดวงตาของมัน ใน่เวลานั้นเองลำแสงสีทองที่ทรงพลังถึงขนาดสามารถแยกท้องฟ้าให้ออกจากกันได้ก็ได้พุ่งเข้าหาราชสีห์ทองคำอย่างรวดเร็ว ลำแสงสีทองนั้นรวดเร็วอย่างจนไม่ทันทีราชสีห์ทองคำจะได้ทันได้ตั้งตัว
ฉึ้บ!!! ซู่!!!
ลำแสงสีทองได้ทะลวงผ่านร่างกายของราชสีห์ทองคำอย่างง่ายดายราวกับกำลังทะลวงกระดาษ
ร่างสีทองของราชสีห์ทองคำค่อยๆแยกออกจากกันราวกับแตงโมที่ถูกผ่าครึ่ง!!
ไม่นานเืสีแดงสดก็ได้สาดกระเด็นไปทั่วทั้งอากาศและตกลงมาสู่พื้นกลายมาเป็'ฝนสายเื!'
ในเวลาต่อมาชิงเฟิงก็ได้พุ่งเข้ามาคว้าแกนสัตว์อสูรของราชสีห์เพลิงทองคำที่กำลังจะร่วงตกลงมาบนพื้นพร้อมกับซากศพของมัน
ตูม!!! ตูม!!!
ศพทั้งสองส่วนของราชสีห์เพลิงทองคำตกลงมาบนพื้นและเกิดเสียงที่ดังสนั่นขึ้นมาทั่วทั้งป่าเขตนอก
มองไปยังซากศพทั้งสองส่วนของราชสีห์ทองคำชิงเฟิงก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัวเล็กน้อยอย่างเสียดาย เขาคิดที่อยากจะเก็บศพของมันเอาไว้เพื่อทำอาหารในยามว่าง
เพียงแต่ว่าตอนนี้เขาไม่มีแหวนมิติอยู่กับตัวดังนั้นจึงไม่สามารถที่เก็บเนื้อของราชสีห์ทองคำไว้ได้
"เห้อ..ดูเหมือนว่าข้าต้องหาทางแหวนมิติโดยเร็ว ไม่อย่างไม่รู้ว่าข้าอาจพลาดของดีอะไรอีก"ชิงเฟิงกล่าวออกมากับตัวเองเบาๆจากนั้นเขาก็กล่าวต่อ"ถ้าปล่อยศพของราชสีห์ทองคำเอาไว้แบบนี้คงไม่ดีแน่ สัตว์ที่แข็งแกร่งตัวอื่นๆคงจะกรูกันออกมาที่เขตนอกแน่นอน"
"คงต้องทำลายมันเท่านั้น"
หลังจากที่ชิงเฟิงพูดจบเขาก็ได้สร้างเปลวไฟที่ควบแน่นจากพลังปราณของตัวเองออกมา
เปลวไฟสีทองปรากฏออกมาบนฝ่ามือของชิงเฟิง
เปลวไฟนี้แตกต่างจากเพลิงแห่งพระเ้าอย่างสิ้นเชิง ถึงแม้ว่าทั้งสองจะมีสีทองเหมือนกัน แต่ว่าแหล่งที่มาของทั้งสองนั้นไม่เหมือนกัน
เพลิงแห่งพระเ้านั้นเกิดจากพลังสายเืที่อยู่ในตัวของชิงเฟิง ส่วนเปลวไฟสีทองที่อยู่บนฝ่ามือของเขาตอนนี้นั้นเกิดจากการควบแน่นออกมาจากลมปราณในตันเถียน
ชิงเฟิงสะบัดฝ่ามือเล็กน้อยหลังจากนั้นเปลวไฟสีทองก็ได้พุ่งเข้าใส่ซากศพทั้งสองส่วนของราชสีห์ทองคำทันที
วูม!!!
เปลวไฟสีทองลุกโหมกระน่ำครอบคลุมซากศพทั้งสองส่วนของราชสีห์ทองคำ หลังจากนั้นเพียงไม่นานศพทั้งสองส่วนนั้นก็ได้ถูกเผาและสลายกลายเป็เท่าถ่านทันที
"เอาล่ะ ต่อจากนี้ไปก็ถึงเวลาที่จะต้องออกจากป่าสัตว์อสูรแห่งนี้แล้วสิน่ะ"ชิงเฟิงกล่าวออกมาพร้อมกับโยนแกนสัตว์อสูรเล่นในมือ
หลังจากนั้นไม่นานเขาก็เปลี่ยนสีหน้ากลายมาเป็เ็าในทันที"เฉี่ยวตง ลี่กัง กวังเฟย พวกเ้าล้างคอรอข้าได้เลย ข้าจะไปหาพวกเ้าแน่นอน!"ปรากฏความโเี้ขึ้นมาในดวงตาของเขาและไม่นานมันก็ได้จางหายไป
ฟิ้ว!!!
ชิงเฟิงได้ทะยานตัวบินขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างมั่นคง แต่ว่าก่อนที่เขาจะทะยานตัวขึ้นไปนั้นเขาก็เหลือบมองไปยังทิศทางหนึ่งเล็กน้อย
....
ในอีกด้านหนึ่ง
ในเวลานี้เจินเหรินกำลังวิ่งหนีพร้อมกับหัวใจที่กำลังสั่นไหว ก่อนหน้านั้นไม่นานหลังจากที่เขาได้สติขึ้นมาเขาก็คิดว่าตัวเองจะต้องตายไปแล้วแน่นอน เเต่ทว่าหลังจากที่เขาลองขยับตัวเขาก็รู้สึกได้ถึงความเ็ป ในเวลานั้นเองเขารู้ได้ในทันทีว่าตัวเองยังไม่ตาย!
เมื่อยืนยันได้แล้ว่าตัวเองยังไม่ได้ตายเจินเหรินก็อดไม่ได้ที่จะดีใจ เพียงแต่ว่าเขาดีใจได้ไม่นานจู่ๆเสียงคำรามของราชสีห์ทองคำก็ได้ดังขึ้นมา
เจินเหรินรู้สึกหวาดกลัวและตื่นตระหนกทันทีเมื่อได้ยินเสียงคำรามเขาพยายามที่จะลุกขึ้นเพื่อที่หนีจะเอาชีวิตรอด หลังจากที่ฟื้นจากความตายได้แล้วเขาไม่ยอมตายอีกครั้งแน่
แต่ทว่าในเวลานั้นเองจู่ๆเขาก็เหมือนกับได้ยินเสียงๆะโออกมา
'ดัชนีแยกนภา'
เจินเหรินได้ยินเสียงนั้นเขาก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองในทิศทางของเสียงนั้น
ในเวลาต่อมาเกิดแสงสีทองสว่างวาบไปทั่วทั้งท้องฟ้าหลังจากนั้นลำแสงสีทองสายหนึ่งก็ได้พุ่งทะยานไปยังทิศทางหนึ่งด้วยความรวดเร็วที่รวดเร็วมาก
เจินเหรินมองไปยังแสงสีทองนั้นอย่างหวาดกลัวและตกตะลึงเพราะแสงสีทองนั้นสามารถทำให้ท้องฟ้าแยกตัวออกจากกันได้!!
แต่ทว่าความตกตะลึงของเขายังไม่จบเพียงแค่นั้น เมื่อเขามองไปตามแสงสีทองนั้น จู่ๆเขาก็บังเอิญเห็นร่างขนาดมหึมาของราชสีห์ทองคำเข้าพอดี!!
ในขณะนั้นเจินเหรินรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาในทันที เขาหวาดกลัวว่าราชสีห์ทองคำจะมองเห็นเขาและตามมาไล่ฆ่าเขาอีกครั้ง
แต่ความความหวาดกลัวของเขานั้นก็ถูกเปลี่ยนให้เป็ความตกตะลึงอย่างรวดเร็วเพราะในเวลาต่อมาจู่ๆเเสงสีทองที่น่าหวาดกลัวนั้นจู่ๆก็ได้ทะลวงร่างของราชสีห์ทองคำได้อย่าง่ายดายจากนั้นไม่นานราชสีห์ทองคำก็ถูกเเสงสีทองนั้นแบ่งออกเป็งครึ่งราวกับแบ่งผลไม้!!
'นี่มัน!!!!'
เจินเหรินมองไปยังศพสองส่วนของราชสีห์ทองคำที่กำลัวร่วงตกลมาจากฟ้าอย่างตกตะลึง ในขณะนั้นนั้นจู่เหมือนกับว่าเขาจะเห็นเงาอะไรบางอย่างพุ่งเข้าหาศพของราชสีห์ทองคำก่อนที่ไม่นานร่างของราชสีห์ทองคำจะร่วงตกลงสู่พื้น
'เงาร่างนั้นมันคืออะไรกันแน่?!!! หรือว่าแสงสีทองเมื่อกี้นี้จะเป็ฝีมือของเงาร่างนั้น?!!'
ในขณะนี้จู่ๆเจินเหรินก็รู้หนาวเหน็บไปถึงขั้วหัวใจ ร่างเงานั้นสามารถสังหารราชสีห์ทองคำได้ อย่างนั้นไม่ได้หมายความว่าร่างเงานั้นแข็งแกร่งกว่าราชสีห์ทองคำหรอกหรือ?
''หนี!! ข้าต้องรีบหนี ถ้าข้าสามารถหนีออกไปจากที่นี่ได้ ต่อจากนี้ไปข้าจะไม่มาเหยียบที่ป่าสัตว์อสูรแห่งนี้อีกเเน่นอน!''หลังจากนั้นเจินเหรินไม่รอช้าเขาลากร่างกายที่าเ็หนักของตัวเองหนีออกไปจากที่ตรงนั้นทันทีอย่างไม่คิดชีวิต
13K
