เมื่อจางเจียวซิ่นกินข้าวเสร็จแล้ว ฮูหยินผู้เฒ่าจางจึงให้นางพักผ่อนเพราะตอนนี้จางเจียวซิ่นมีอาการอ่อนเพลียอยู่บ้าง
ภายในจิต
จางเจียวซิ่นพบว่าตนได้อยู่ในสถานที่หนึ่ง ที่มีทุ่งข้าวสีทองอร่าม สีเงินสะท้อนแสงแดด สีม่วงแกมแดงสุดลูกหูลูกตา และเมื่อหันไปอีกด้านนางก็พบกับกระท่อมที่ปกคลุมด้วยดอกไม้ชนิดหนึ่งที่มีสีแดงดุดเปลวเพลิงของแสงสุริยะ ดูสวยงามเเละอันตรายไปพร้อมกัน หน้ากระท่อมนางพบว่ามีน้ำตกที่มีประกายแวววาว เมื่อมองลงไปที่ก้นของน้ำตกนางก็จะพบกับอัญมณีที่ส่องประกายวิบวับมากมายก่ายกอง และที่ก้นของน้ำตกมีปลาสีเงินตัวเล็กว่ายผ่านไปมา มีพืชใต้น้ำที่ออกดอกสวยงาม เมื่อมองไปที่นอกกระท่อมพบว่ามีป่าไม้สีเขียวขจีเป็ทิวทัศน์ที่สวยงามอยู่ด้านหลังกระท่อม
" ที่นี้ที่ไหนเนี้ยสวยมากจริงๆ" จางเจียวซิ่นกล่าวอย่างหลงใหลในธรรมชาติตรงหน้า
" ที่นี้คือมิติที่อยู่ภายในผลึกปราณ์เ้าค่ะ" เสียงปริศนากล่าวตอบ
" แล้วข้ามาที่นี้ได้อย่างไร " นางถามด้วยความสงสัย
" ท่านได้ทำสัญญาและเป็เ้าของของทุกสิ่งที่อยู่ในผลึกปราณ์นี้แล้ว" นกน้อยสีฟ้าตอบอย่างดีใจที่สถานที่แห่งนี้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง
" ท่านคงเป็ผู้มาจากแดนไกล อย่างที่นายท่านคนเก่าได้ทำนายไว้ท่านจะมาทำให้สถานที่แห่งนี้มีชีวิตอีกครั้งและจะเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายไปของป่าแห่งสี่ฤดูอีกครั้ง”
" ข้าจะต้องเติมสิ่งใดให้กับป่าสี่ฤดูกันแน่ เหตุใดจึงให้มิติแห่งนี้แกข้ากัน ภพที่ข้าจากมาได้มีคำกล่าวว่าไม่มีสิ่งใดที่ได้มาฟรีฟรีในโลกนี้ข้าก็เชื่อเช่นนั้นเหมือนกัน" นางกล่าวอย่างระแวงนางต้องแลกกับอะไรจึงได้มิตินี้มากันแน่
" ท่านไม่ต้องสิ่งใดมาแลก งานที่ท่านต้องทำเมื่อถึงเวลาท่านจะรู้ได้เอง "นกน้อยยังคงกล่าวตอบอย่างสบาย
" ข้าจะสามารถเข้ามาในนี้ได้อย่างไร" แบมถามนกน้อย
" แค่เพียงท่านกำหนดจิตก็จะเข้า– ออกสถานที่แห่งนี้ได้ " นกน้อยตอบ
" ว่าแต่นกน้อย เ้ามีนามว่าอะไร ข้าจางเจียวซิ่น " นางแนะนำตัวแก่เพื่อนคนแรกในภพนี้
" ข้าหงเย่ " นกน้อยตอบ
" หงงั้นหรือ ไม่ยักเห็นว่าเ้ามีสีแดง เหตุใดจึงชื่อหงเย่เล่า "
" กาลเดิมนั้น ตัวข้ามีสีแดงเพลิงนายท่านจึงตั้งชื่อข้าว่าหงเย่ แต่เมื่อเ้าปลุกทุกอย่างในมิติแห่งนี้ข้าได้ก้าวข้ามจากสัตว์อสูรเข้าสู่สัตว์์ขั้นต้นสีขนของข้าจึงเปลี่ยนมาเป็สีน้ำเงินเช่นนี้" หงเย่อธิบายขยายความให้นางฟัง เมื่อทำความรู้จักกันแล้วจางเจียวซิ่นจึงได้รู้ว่านายท่านคนก่อนเป็นักสะสมตำราระดับเหรียญทองเก่งกาจหลายด้าน ไม่ว่าจะเป็แพทย์ การปรุงยา อาคม การปลูกพืชดูแลสัตว์ และนางสามารถเข้าไปเรียนรู้ในห้องต่างๆภายในกระท่อมได้ เเละภายในมิติแห่งนี้เวลาจะเดินช้ากว่าภายนอกคือหนึ่งชั่วยามข้างนอกต่อสามวันภายในมิติแต่เวลาภายในมิติไม่มีผลต่อร่างกายนาง
" นี้มันนางเอกเติมทรูชัดๆ "นางกล่าวกับตัวเองเบาๆ
" แต่ถ้าเราเป็นางเอกก็จะมีแต่เื่ตบเท้าวิ่งเข้ามาหาเราเยอะนี้ซิ ปัญหาของจริงดังนั้นข้าตัดสิ้นใจแล้วว่าข้าจะเป็คนปกติที่เติมทรู ใช่ถ้าข้าเป็คนธรรมดาคนอื่นก็จะไม่สนใจข้า" นางคิดกับตนเองในใจ ในคืนนั้นจางเจียวซิ่นได้ศึกษาศาสตร์การแพทย์พื้นฐานได้สำเร็จและได้ออกมาจากมิติในยามรุ่งสางของอีกวัน