เผยเชียนตื่นขึ้นมาตอนบ่าย
สองสามวันที่ผ่านมาไม่รู้ทำไมเขาถึงนอนหลับสบายมาก
หรือเป็เพราะพลังของเงินกันนะ
พอคิดว่าจะได้เงินสามแสนหยวนมาใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายและหลุดพ้นจากความจนเผยเชียนก็รู้สึกสบายใจ
เขาเปิดโน้ตบุ๊กเข้าเว็บไซต์รวมทรัพยากรและเห็นแจ้งเตือนว่าหร่วนกวางเจี่ยนส่งงานมาให้แล้ว
ถึงความเร็วในการดาวน์โหลดจะไม่ได้ช้าเท่าไหร่แต่งานภาพออริจินัลเป็ไฟล์คุณภาพสูงจึงต้องใช้เวลาดาวน์โหลดสักพัก
“เสร็จทันจริงๆด้วย ขยันจริงๆ”
“อยากรู้จังว่าคุณภาพงานเป็ไง”
“ขอแค่อย่าออกมาสวยเกินไปก็พอ! ฉันตายแน่ถ้างานออกมาสวยเกิน!”
เหลืออีกไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์จะถึงวันปิดบัญชีเผยเชียนต้องปล่อยเกมออกไปให้ได้เร็วที่สุด
ระบบระบุว่าเผยเชียนห้ามมีสินค้าที่ยังไม่วางจำหน่ายใน่หนึ่งสัปดาห์ก่อนปิดบัญชี
พูดอีกอย่างก็คือระบบ้าให้เผยเชียนผ่านกระบวนการทางธุรกิจเพื่อคำนวณกำไรขาดทุนหนึ่งสัปดาห์หลังปล่อยสินค้า
หากมีสินค้าที่ยังไม่วางจำหน่ายระบบจะเลื่อนวันปิดบัญชีออกไป ซึ่งเผยเชียนไม่ยอมให้เป็แบบนั้น
เขาเปิดงานภาพออริจินัลที่หร่วนกวางเจี่ยนส่งมาให้
พอเห็นภาพแรกเขาก็ตะลึงงันไป
“อะไรวะเนี่ย! ทำไมงานละเอียดแบบนี้”
“มันภาพละเจ็ดร้อยหยวนจริงๆเหรอวะ!”
เผยเชียนคิดเมื่อได้เห็นงาน
ถึงจะไม่ค่อยรู้เื่งานภาพออริจินัลแต่เผยเชียนก็พอจะแยกงานที่ดีและแย่ได้ สิ่งที่ชัดเจนที่สุดคือรายละเอียด
อย่างไรเสียในงานภาพออริจินัล นักวาดจะวาดแต่ละรายละเอียดอย่างประณีตยิ่งมีรายละเอียดเยอะเท่าไหร่ ก็แสดงว่านักวาดต้องลงแรงในงานชิ้นนั้นมากเท่านั้น
ตามปกติแล้วงานภาพออริจินัลที่เป็ระดับโปสเตอร์ราคาสูงถึงหลักหมื่นนักวาดต้องใช้เวลาทั้งสัปดาห์เพื่อวาด และใส่รายละเอียดเข้าไปเยอะมาก
ส่วนงานออริจินัลราคาไม่กี่ร้อยหยวนมักจะทำกันทีละมากๆในเวลาจำกัด ถึงนักวาดจะอยากลงรายละเอียดแค่ไหนก็ไม่มีเวลาพอให้ทำ
ทว่างานออริจินัลที่ได้มากลับมีรายละเอียดแน่นกว่าที่เผยเชียนคิดไว้นอกจากนั้น สไตล์ภาพยังดูแหวกแนวมากด้วย!
งานภาพออริจินัลชิ้นนี้คือกวนอูเทพบู๊แห่งตระกูลัหม่าหยางกรอกรายละเอียดลงไปในแบบฟอร์มแค่ว่าอยากให้เป็ัไม่ได้ลงรายละเอียดอะไรเพิ่มเติมจากนั้น
แต่งานชิ้นนี้กลับมีรายละเอียดมากมาย!
พื้นหลังเป็รูปหน้าผาวาดด้วยหมึกมีเมฆและพืชพันธุ์สีเขียวล้อมรอบให้ความรู้สึกเหมือนภาพเขียนของจีนที่เน้นพื้นที่สีขาว
จุดโฟกัสของภาพนี้อยู่ที่กวนอูผู้ถือดาบจันทร์เสี้ยว
เป็การฉีกภาพเดิมไปมากเพราะตอนนี้เขากลายเป็ัตามต้นตำรับตำนานจีนใบหน้า แขน และิัส่วนอื่นๆ ที่เผยให้เห็นล้วนมีสีเขียว บนหัวมีเขาตรงตามภาพลักษณ์ั
แต่เสื้อผ้าที่สวมใส่บ่งบอกชัดเจนว่าเขาคือกวนอู
เขาสวมชุดคลุมสีเขียวกับเกราะอกซ้ายสีทองขลิบแดงสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็องค์ประกอบที่เห็นได้ทั่วไปในภาพวาดกวนอูซึ่งสื่อออกมาได้อย่างดีเยี่ยมในภาพออริจินัลนี้
มองภาพออริจินัลปราดเดียวก็บอกได้ว่ามีเอกลักษณ์ความเป็กวนอูแต่ภาพลักษณ์นั้นเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
ที่สำคัญที่สุดคือสไตล์ภาพมีความเป็เอกลักษณ์แตกต่างจากงานออริจินัลอื่นๆในตลาดจากการผสานเทคนิคภาพวาดแบบหมึกและภาพวาดสีน้ำมัน ดูแล้วโดดเด่นสะดุดตา
เผยเชียนดูภาพออริจินัลชิ้นอื่นๆในแง่คุณภาพหรือสไตล์ล้วนคล้ายคลึงชิ้นแรกมาก
แต่แน่นอนว่าภาพรวมหลักๆนั้นยึดตามรายละเอียดในแบบฟอร์มของหม่าหยาง ไม่ได้เป็สัตว์ร้ายเหมือนกวนอู
มีทั้งอสูรร้ายตัวประหลาดหรือแม้แต่ตัวละครมนุษย์ก็มีการพลิกโฉมแหวกออกไปจากเดิม...อย่างลิบองที่กลายเป็โลลิต้านักล่าั
หร่วนกวางเจี่ยนยึดรายละเอียดตามแบบฟอร์มของหม่าหยางเป็หลักใส่รายละเอียดของตัวละครเข้าไปจากนั้นก็ออกแบบสไตล์งานและภาพ สุดท้ายแล้วจากการที่ภาพออริจินัลมีสไตล์ที่คล้ายคลึงกันเขาจึงเสริมรายละเอียดให้ตัวละครแต่ละตัวมีเอกลักษณ์แตกต่างกันอย่างชัดเจน
เผยเชียนอึ้งไป
เขาจ่ายเงินสามพันหยวนเพื่อซื้อภาพออริจินัลคุณภาพเซ็ตละสี่ภาพมาจริงหรือ
ล้อกันเล่นหรืออย่างไร
นักวาดคนนี้ขาดทุนย่อยยับแล้ว!
หร่วนกวางเจี่ยนเป็คนวาดจริงๆหรือ
ถ้าวาดงานเทพขนาดนี้ได้ทำไมถึงลงแค่ภาพสไตล์การ์ตูนในหน้าประวัติผลงานบนเว็บไซต์รวมทรัพยากรเล่า
เผยเชียนแทบจะร้องไห้ถึงตนจะเป็คนได้กำไร แต่เขาไม่เห็นจะดีใจแม้แต่นิดเดียว!
เดิมทีเขาตามหานักวาดที่เสนอราคาอยู่ที่เจ็ดร้อยหยวนต่อชิ้นเพื่อให้ได้งานออริจินัลคุณภาพต่ำและถึงกับเลือกคนที่ดูจะวาดอะไรอย่างอื่นไม่เป็ นอกจากภาพสไตล์การ์ตูน!
แต่เหตุใด์จึงส่งเขาไปเจอดาวรุ่งดวงใหม่ได้
คนอื่นอาจจะไม่รู้แต่เผยเชียนรู้ดี
งานภาพสไตล์นี้อยู่ในระดับเทพ!
เพราะชาติก่อนของเขามีนักออกแบบงานภาพคนหนึ่งชื่อหยางฉีที่ชอบงานภาพสไตล์นี้และมีแฟนๆตามอย่างเหนียวแน่น
ไม่รู้จักหยางฉีหรือ
เคยได้ยินเกมชื่อAsura Online...ใช่ไหมหยางฉีเป็หัวหน้าฝ่ายออกแบบงานภาพของเกมนี้
ใช่แล้วงานภาพออริจินัลที่หร่วนกวางเจี่ยนส่งมาให้เผยเชียนนั้นมีความคล้ายคลึงกับงานภาพของเกมAsura Online!
แต่แน่นอนว่ารายละเอียดนั้นไม่มากเท่าเพราะหร่วนกวางเจี่ยนต้องเร่งงาน
ทว่าทั้งสไตล์ภาพและความรู้สึกของภาพนั้นเหมือนกันมาก!
ถ้าเผยเชียนรู้ว่าหร่วนกวางเจี่ยนจะผลิตงานภาพคุณภาพสูงแบบนี้ได้เขาคงไม่จ้างให้หร่วนกวางเจี่ยนทำภาพแน่!
แต่...ตอนนี้จะทำอะไรได้อีก
เงิน...ก็จ่ายไปแล้ว
งาน...ก็ได้รับมาแล้ว
จะขอคืนงานแล้วฉีกสัญญา...ก็เป็ไปไม่ได้!
อีกอย่างเผยเชียนจะต้องปล่อยเกมภายในสองวัน ไม่อย่างนั้นระบบจะเลื่อนวันสรุปบัญชีออกไป
อาจเกิดอะไรขึ้นอีกก็ได้ถ้าต้องยืดเวลาออกไป
เผยเชียนไม่สามารถทนความเย้ายวนใจของเงินสามแสนได้ทุกวันที่ต้องรอเพิ่มย่อมเป็เวลาแสนทุกข์ระทม!
“ใจเย็นๆ”
“สถานการณ์ยังไม่ได้แย่ขนาดนั้นคิดในแง่ดีเข้าไว้”
“อย่างแรก เกม Asura Online ก็ไม่ใช่โปรเจ็กต์ที่ประสบความสำเร็จล้นหลาม”
“อีกอย่างไม่มีใครรู้ว่างานสไตล์นี้จะเป็ที่นิยมของพวกเกมเมอร์ในโลกนี้หรือเปล่า”
“ถึงสไตล์งานนี้จะแปลกใหม่แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเกมเมอร์จะชอบ”
“ตอนนี้สไตล์การ์ตูนกำลังเป็กระแสภาพออริจินัลพวกนี้น่าจะทำให้เกิดกระแสตีกลับ...”
“ใช่...ใช่แน่ๆต้องเป็แบบนั้นแน่”
หลังจากสงบใจได้เผยเชียนก็รู้สึกว่าสถานการณ์ไม่ได้แย่อย่างที่คิด
งานออริจินัลนี้อาจมีรายละเอียดเยอะและออกแบบมาได้แปลกใหม่จนทำให้ทึ่งไปในแวบแรกที่เห็นแต่ตลาดจะ้างานแบบนี้จริงหรือ
อาจจะไม่!
เผยเชียนเห็นเกมดีๆหลายเกมเจ๊งมาแล้ว เห็นได้ชัดว่าหลักการใช้ไม่ได้ผลกับการประเมินเทรนด์ตลาด
แล้วเทรนด์อะไรที่กำลังมาแรงที่สุดในหมวดเกมมือถือของโลกนี้
การ์ตูน!
สามก๊กสุดคิวต์โด่งดังเพราะงานสไตล์นี้และเป็ตัวแทนของแิเื่ความสวยงามของเหล่าเกมเมอร์
งานภาพของหร่วนกวางเจี่ยนที่มีความเป็มหากาพย์ความมืดหม่นรวมถึงผสานงานหมึกและงานสีน้ำมันเข้าด้วยกันอาจจะไม่ถูกใจพวกเกมเมอร์ก็ได้!
นอกจากนี้งานภาพออริจินัลก็ไม่ใช่ความหวังเดียวของเผยเชียน
ตัวเกมของเขาสร้างจากเทมเพลตที่มีรูปแบบการเล่นแค่อย่างเดียว
นอกจากทรัพยากรภาพและเสียงแล้วเขาก็ไม่ได้ลงแรงอะไรกับตัวระบบและไม่ได้ใส่ฟีเจอร์น่าสนใจลงไป
อีกทั้งเขายังไม่ได้ตั้งใจจะโฆษณาเกมด้วยเผยเชียนตั้งใจจะปล่อยเกมลงแพลตฟอร์มแล้วปล่อยให้มันตายไป
หลังจากผ่านไปหนึ่งสัปดาห์โดยที่ไม่ได้สร้างรายได้อะไรเขาก็จะทำให้บริษัทขาดทุนได้สำเร็จ
ดังนั้นหลังจากไตร่ตรองดูเขาจึงทำได้แค่ใช้งานภาพเหล่านี้
เผยเชียนเปิดเครื่องมือพัฒนาเกมแล้วใส่งานภาพออริจินัลเข้าไปเป็การ์ดในเกมจากนั้นก็ให้หม่าหยางช่วยตรวจสอบว่ามีบั๊กอะไรไหม
พอได้เห็นงานภาพออริจินัลหม่าหยางก็พูดขึ้นหลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ “สุดยอด!”
เขาตะลึงงันไปจริงๆไม่คิดว่าภาพที่ตนลงทุนลงแรงออกแบบจะออกมาสุดยอดขนาดนี้
เผยเชียนตอบอย่างไม่แยแส“หลักๆ เลยก็เป็เพราะนายกรอกแบบฟอร์มได้ดี สร้างแรงบันดาลใจให้นักวาดได้”
หม่าหยางยิ้มกว้าง“จริงเหรอ สุดยอดไปเลย!ไม่คิดเลยว่าผมจะเก่งด้านนี้!”
แค่คำชมเล็กน้อยจากเผยเชียนก็ทำให้หม่าหยางดีใจจนแทบจะลืมชื่อแซ่ของตัวเองไป
เห็นแบบนั้นเผยเชียนก็พอใจมากถ้าหม่าหยางทำงานไปแบบนี้เรื่อยๆ ก็จะช่วยโปรเจ็กต์ต่อไปได้มาก!
1K
![พี่ครับช่วยผมหน่อย น้ำมันผมหมด [pwp ตอนเดียวจบ มี ebook]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1755662031_8812019.webp)
