23.00 น.
“ค่อยๆ เดินนะคะ บอสดื่มหนักขนาดนี้พรุ่งนี้จะตื่นเช้าได้มั้ยคะเนี่ย”
“เธอก็ช่วยปลุกฉันสิ” ชายหนุ่มร่างสูงหันไปมองใบหน้าเล็ก ในระหว่างที่เธอกำลังช่วยพยุงเขาเดินเข้าคอนโด
“บอสลืมไปแล้วรึเปล่าคะ ว่ามินก็ต้องกลับบ้านกลับช่องนะ”
“แล้วเธอจะกล้าทิ้งฉันไปด้วยสภาพแบบนี้รึไง เธอเป็เลขาฉันจริงรึเปล่า ถ้ายังเป็อยู่ก็ต้องอยู่ดูแลฉันจนถึงเช้า ฮึ้บ!” ชายหนุ่มปล่อยมือจากร่างเล็กก่อนจะทิ้งตัวลงนอนบนเตียงกว้างของเขา
“บอสเมามากแล้ว พักผ่อนเถอะนะคะ” มินตราเดินเข้ามาถอดรองเท้าให้เขาก่อนจะจัดร่างกายของเขาให้นอนบนเตียงสะดวกมากขึ้น
ฟึ่บ!
“โอ๊ะ! บอส…ทำอะไรคะO_O” มินตราเบิกตากว้างเมื่อถูกชายหนุ่มยื่นมือมาดึงแขนเธอแล้วกระตุกให้ร่างเธอลงไปกองบนตัวเขา
“เธอกล้าหนีกลับบ้านแล้วทิ้งฉันไว้สภาพแบบนี้จริงๆ เหรอ”
“นอนพักเถอะนะคะไว้พรุ่งนี้มินจะโทรปลุกแต่เช้า”
“ถ้าฉันไม่ตื่นล่ะ”
“เดี๋ยวมินมาปลุกที่ห้องค่ะ นอนนะคะ” ว่าแล้วเธอก็พยายามลุกออกจากตัวเขาทันที แต่พอเธอขยับเพียงนิดเดียวเขาก็ดึงเธอเข้าไปกอดไว้แน่นกว่าเดิม
ฟึ่บ!
“บอส!!!”
“ฉันไม่อยากอยู่คนเดียว”
“บอส้าอะไรพูดมาตรงๆ จะดีกว่าค่ะ แค่มินมองตาบอสก็รู้ว่า…”
“ถ้ารู้แล้วจะยังถามฉันอีกทำไม” เขารีบสวนกลับเธอทันทีทำให้เธออ้าปากค้างไปเลยทีเดียว ร่างเล็กได้แต่เงยหน้าขึ้นไปมองร่างสูงก่อนจะรีบหลบสายตาไป
“มิน…”
“เธอรู้ใช่มั้ยว่าฉันมีความ้า…”
“ทราบค่ะ แต่มินไม่ใช่ผู้หญิงพวกนั้นนะคะ” มินตราพยายามแกะมือเขาออกแต่ก็ไม่สำเร็จ
“นักร้อง ดารา นางแบบ พิตตี้ ฉันกินมาแทบทุกอาชีพละ แต่เลขา….” เขาพูดพร้อมกับไล่สายตาเ้าเล่ห์มองต่ำลงไปยังคอเสื้อลึกของเธอ ทำให้เธอต้องรีบยกมือขึ้นมาปิดมันไว้ทันที
“ทะ…ทำไมเหรอคะ? ”
“เธอเป็เลขาสามารถทำได้ทุกอย่างไม่ใช่รึไง เพราะฉะนั้นวันนี้ฉันให้โบนัสเธอ เธอก็ต้องตามใจฉัน”
“แต่เราเป็เ้านายกับลูกน้องกันนะคะ”
“แล้วไง คิดว่าฉันแคร์เหรอ”
“แต่…มันจะดีเหรอคะ ฉัน…ไม่เคย”
“ไม่เคยมีอะไรกับใคร? ”
“เอ่อ…ค่ะ”
“งั้นก็เคยซะสิ”
“บอส…”
“อย่าขัดใจฉัน เธอก็รู้ว่าฉันเป็คนยังไง”
“แต่ว่า…”
“จะถอดเองหรือให้ฉันถอดให้”
“O_O”
ชายหนุ่มไล่สายตาเ้าเล่ห์มองลงไปยังคอเสื้อของเธอ ก่อนจะเหลือบขึ้นมาสบสายตากับเธออีกครั้ง จากนั้นก็กระตุกยิ้มมุมปากเบาๆ มินตรามองหน้าเขาด้วยสายตาเลิ่กลักก่อนจะพยายามแกะมือเขาออกจากตัวเธอแต่ก็ไม่สำเร็จ
“วันนี้บอสเมามากแล้ว พักผ่อนเถอะนะคะไว้พรุ่งนี้ลุยงานกันต่อ”
“ทำไมเล่นตัวจังห๊ะ”
“มินไม่ได้เล่นตัว แต่สิ่งที่เรากำลังจะทำมันไม่ควรนะคะ ถ้าคนในบริษัทรู้เื่ของเราสองคนละคะ มินไม่อยากให้บอสต้องมาเสียชื่อเสียงเพราะเื่แบบนี้นะ นอนพักเถอะนะคะถือว่ามินขอล่ะ”
“ถ้าเธอไม่พูดก็ไม่มีใครรู้หรอก อย่าขัดใจฉันเธอก็รู้ว่าฉัน้าสิ่งนี้มากแค่ไหน”
“แต่บอสคะ….”
“ฉันจะถามเป็ครั้งสุดท้าย เธอจะถอดเองหรือให้ฉันถอดให้”
“บอส…!!!”
5K
