สายฝนยามบ่ายภายนอกหน้าต่างกระจกใสของห้องทำงานชั้นล่างเริ่มโปรยปรายลงมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ลมพายุพัดกรรโชกแรงจนกิ่งไม้การเวกขนาดใหญ่ที่สวนหลังบ้านกวัดแกว่งบิดเบี้ยวไปมาตามแรงลมพายุ ราวกับกรงเล็บปีศาจที่กำลังพยายามตะเกียกตะกายเข้ามาในคฤหาสน์หรูหลังนี้ เสียงเม็ดฝนสาดกระทบกระจกบานหนาเสียงดังเปาะแปะเป็ระยะ ก่อนจะกลายเป็เสียงอึกทึกครึกโครมของม่านน้ำฟ้าที่ตกกระหน่ำซัดสาดลงมาอย่างบ้าคลั่ง บรรยากาศภายนอกมืดมิดลงในพริบตา ท้องฟ้ากลายเป็สีเทาหม่นทะมึนดูน่ากลัวและกดดันอารมณ์ชวนให้อึดอัดอย่างบอกไม่ถูก
ผมกระสับกระส่าย...
สองมือของผมวางค้างอยู่บนแป้นพิมพ์ของโน้ตบุ๊กทำงาน สายตาจ้องมองหน้าจอที่มีหน้าต่างโปรแกรมออกแบบงานค้างไว้ ทว่าในหัวสมองกลับว่างเปล่าและเต็มไปด้วยความปั่นป่วนวุ่นวายใจ ผมไม่สามารถรวบรวมสมาธิให้จดจ่อกับงานตรงหน้าได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว ทุกครั้งที่ผมหลับตาลงหรือปล่อยให้ใจลอย ภาพเหตุการณ์ศึกรักสามเส้าอันร้อนแรงบนเตียงนอนสีหวานเมื่อวานนี้ก็แวบเข้ามาฉายซ้ำในสมองอย่างแจ่มชัด ััอุ่นชื้นจากเรือนร่างผุดผ่องของมีน รสรักที่ดุเด็ดเผ็ดมันของเตย กลิ่นกายสวาทเย้ายวนที่ผสมปนเปกับคราบรักเปียกชื้นบนฟูกหนานุ่ม... มันยังคงเด่นชัดและคอยกระตุ้นความดิบเถื่อนในร่างกายของผมให้เต้นเร้าอย่างไม่เป็จังหวะ
และสิ่งที่น่ากลัวที่สุด... คือสายตาคู่นั้นของน้าอร
รังสีแห่งการจับผิดและรอยยิ้มอาบยาพิษที่เธอส่งให้ผมยามเฝ้าดูจากระเบียงชั้นสองเมื่อเย็นวานนี้ มันยังคงตามหลอกหลอนสะกดรอยตามผมไปทุกที่ ราวกับคมมีดที่จ่ออยู่ที่ลำคอคอยเตือนว่าหากขยับตัวพลาดเพียงก้าวเดียว ลำคอของผมจะขาดสะบั้นและความลับอันโสมมทั้งหมดนี้จะถูกเปิดเผยต่อหน้าเกด ภรรยาที่แสนดีและเป็ผู้มีพระคุณสูงสุดในชีวิตของผม
ความเครียด ความหวาดกลัว และความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีรวนกันอยู่ในอก ทว่าสิ่งที่ทรมานที่สุดกลับไม่ใช่ความกลัวเ่าั้... แต่มันคือแรงอารมณ์ดิบและความกระสันที่ยังไม่ได้รับการปลดปล่อยอย่างหมดจดจากเมื่อวาน ความ้าอันป่าเถื่อนที่คั่งค้างอยู่กลางลำตัวทำให้ตัวตนของผมใต้กางเกงลำลองเนื้อนุ่มเริ่มตื่นตัวร้อนผ่าว มันขยายตัวใหญ่โตและขึงตึงเปรี๊ยะค้ำเป้ากางเกงขึ้นมาทีละน้อย ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงลมพายุฝนภายนอกพัดกระแทกกระจก หัวใจของผมก็ยิ่งเต้นระทึกกระสับกระส่ายหนักหน่วงราวกับว่าร่างกายกำลังร่ำร้องหาช่องทางระบายความอัดอั้นรุ่มร้อนนี้ออกไปเสียที
*แกร๊ก...*
ท่ามกลางเสียงสายฝนกระหน่ำซัดสาดอย่างบ้าคลั่งภายนอกคฤหาสน์ จู่ๆ เสียงกลไกเล็กๆ ของบานประตูไม้สีเข้มด้านหลังห้องทำงานก็ดังขึ้นแ่เบา มันเบาแสนเบาจนเกือบจะถูกเสียงพายุฝนกลืนหายไป ทว่าสำหรับประสาทััที่ตึงเปรี๊ยะและระแวดระวังภัยของผม ในยามนี้ เสียงนั้นกลับดังชัดเจนราวกับเสียงฟ้าร้อง
ผมสะดุ้งสุดตัวรีบหมุนเก้าอี้ทำงานหนังสีดำตัวใหญ่กลับไปมองทันทีด้วยหัวใจที่เต้นรัวกระตุกดิ่งวูบ นึกหวาดกลัวในใจลึกๆ ว่าจะเป็น้าอรที่ถือวิสาสะเดินเข้ามาจับผิดหรือตรวจค้นห้องทำงานของผมในยามบ่ายสลัวเช่นนี้
แต่ภาพที่ปรากฏแก่สายตากลับทำให้ลมหายใจของผมสะดุดกึก...
ร่างบางระหงของมีนยืนอยู่หลังประตูที่เพิ่งปิดลงอย่างเงียบเชียบ เธออยู่ในชุดเดรสสายเดี่ยวผ้าซาตินบางเบาสีชมพูพาสเทลตัวสั้นกุดจนเกือบจะเผยแก้มก้นนุ่มนิ่มยามขยับตัว ทับด้วยเสื้อคลุมชีฟองบางเฉียบสีงาช้างปัดรั้งอยู่บนลาดไหล่เนียน ผิวพรรณของเธอขาวผ่องละเอียดดุจน้ำนมสดใส ท่ามกลางแสงสลัวของห้องทำงานที่ไม่มีไฟเปิดส่องสว่าง มีเพียงแสงสลัวๆ สีเทาหม่นจากหน้าต่างกระจกใสที่เล็ดลอดเข้ามา ผิวกายของมีนกลับดูเปล่งประกายและชวนมองจนผมไม่อาจละสายตาได้เลยแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว
มีนไม่ได้ส่งเสียงพูดจาใดๆ ใบหน้าหวานพริ้มเพราเผยรอยยิ้มยั่วบางๆ ที่มุมปาก ดวงตากลมโตแฝงประกายอีโรติกมีความซุกซนและท้าทายสะท้อนอยู่ในความมืดสลัว เธอเยื้องย่างก้าวเดินบนส้นเท้าเปลือยเปล่าเหยียบลงบนพื้นไม้มะฮอกกานีอย่างเชื่องช้าและนิ่มนวล เสียงฝ่าเท้านุ่มกระทบพื้นเงียบกริบราวกับแมวป่าที่กำลังเดินเข้าหาเหยื่อ มีนก้าวเดินตรงไปที่บานกระจกใสบานใหญ่ของห้องทำงาน สองมือเรียวเอื้อมไปดึงสายผ้าม่านผ้ากำมะหยี่ผืนหนาสีเทาเข้มรูดปิดทึบรอบบานกระจกใสทั้งหมดอย่างช้าๆ ตัดขาดห้องทำงานจากสายตาภายนอกคฤหาสน์โดยสิ้นเชิง
ความมืดและเงียบสงัดพลันโรยตัวลงมาครอบงำห้องทำงานในทันที มีเพียงแสงสว่างสลัวจางๆ จากโคมไฟตั้งโต๊ะทำงานและหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ส่องสะท้อนโครงร่างงดงามของเธอ
จากนั้น มีนหันกลับมาเดินไปที่ประตูห้องทำงาน มือเรียวสวยเอื้อมไปหมุนล็อกสลักบิดประตูไม้หนาหนักดังกริ๊กแกร๊กอย่างแ่เบาแต่กังวานในความเงียบสงัด เป็การปิดผนึกตัดขาดพื้นที่แห่งนี้จากสายตาและฝีเท้าของใครก็ตามในคฤหาสน์... โดยเฉพาะน้าอร
"มีน..." ผมเค้นเสียงพูดออกไปจากลำคอที่แห้งผากราวกระดาษทราย สองมือเกาะขอบเก้าอี้หนังแน่นจนข้อนิ้วขึ้นสีขาว "เข้ามาทำไมในนี้จ๊ะ... แล้วทำไมต้องล็อกประตูและปิดม่านหมดขนาดนี้ล่ะ?"
มีนไม่ตอบคำถามในทันที แต่เธอขยับรอยยิ้มยั่วยวนเปี่ยมเสน่ห์ที่ทำให้หัวใจของผมแทบคลั่ง ร่างบางก้าวตรงเข้ามาประชิดตัวผมที่โต๊ะทำงานอย่างเนิบนาบ ยามเธอขยับเคลื่อนไหว ชายเดรสผ้าซาตินบางสีชมพูอ่อนก็พลิ้วไหวแนบไปตามสัดส่วนโค้งเว้าของเอวคอดกิ่วและสะโพกผายงามงอน ความสั้นของเดรสเผยให้เห็นเรียวขาขาวผ่องสะอาดสะอ้านไร้ที่ติ กลิ่นแป้งเด็กหอมสะอาดละมุนปนกลิ่นน้ำหอมสกัดจากดอกไม้ป่าอ่อนๆ ที่เธอใช้โชยเตะจมูกเข้ามารุมเร้าความรู้สึกจนผมหน้าร้อนผ่าว
เมื่อเดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเก้าอี้ทำงานของผม มีนเอื้อมมือขึ้นมาจับขอบเสื้อคลุมชีฟองบางสีงาช้างแล้วค่อยๆ รูดสลัดมันออกจากลาดไหล่กลมกลึงช้าๆ ปล่อยให้มันลื่นไหลลงไปกองอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวข้างๆ อย่างไม่ไยดี เผยให้เห็นสรีระท่อนบนสะพรั่งเปลือยเปล่าในชุดเดรสสายเดี่ยวเส้นบางเฉียบ
หัวใจของผมเต้นตูมตามรัวระทึกจนเจ็บในอก ยามไม่มีเสื้อคลุมบดบัง สัดส่วนด้านหน้าของมีนช่างเย้ายวนใจเกินกว่าจะทนทาน ชุดเดรสซาตินสีชมพูบางเบานั้นแนบสนิทไปกับหน้าอกหน้าใจอวบอิ่มคู่สวยที่ซ่อนอยู่เื้ั ความบางของเนื้อผ้าทำให้ยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่อชูชันนูนเด่นขึ้นมาเป็ปุ่มกลมกลึงชัดเจนท้าทายสายตา เพราะภายใต้ชุดเดรสสายเดี่ยวตัวสั้นนี้... มีนไม่ได้สวมใส่บราเซียหรือยกทรงใดๆ เลยแม้แต่ชิ้นเดียว! เต้าทรวงคู่สวยที่เบียดชิดกันตามธรรมชาติกระเพื่อมไหวเบาๆ ตามจังหวะลมหายใจของเธอ
"วันนี้ข้างนอกฝนตกหนักจังเลยนะคะพี่ภัทร..." มีนเอ่ยเสียงหวานเครือด้วยสายตาเยิ้มหยาดสะกดใจพลางก้มโน้มตัวลงมาประชิดใบหน้าของผม สองมือเรียวนุ่มเอื้อมมากดลงบนบ่าแกร่งของผม ท่าทางโน้มตัวทำให้หน้าอกหน้าใจอวบอิ่มที่ตึงขยายของเธอหย่อนคล้อยลงมาเฉียดจมูกของผมไปเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด กลิ่นกายสาวและไอความร้อนระอุจากผิวกายเนียนของเธอโชยประดังประเดเข้ามาจนผมเวียนหัวด้วยความกระสัน
"มีนคิดถึงพี่ภัทรทั้งวันทั้งคืนเลยค่ะ... นอนไม่หลับเลย คิดถึงแต่เื่เมื่อวานนี้..." มีนกระซิบเสียงแ่พร่าข้างใบหูของผม ลมหายใจอุ่นๆ รดรินจนผิวคอของผมลุกเกรียวสั่นสะท้าน "เมื่อวานพี่ภัทรน่าสงสารจังเลยนะคะ โดนน้าอรเคาะประตูขัดจังหวะจนต้องปีนหนีหัวซุกหัวซุนลงไปในพุ่มไม้... แผลข่วนที่แขนยังเจ็บอยู่ไหมคะ?"
คำพูดของมีนประหนึ่งนำน้ำมันดิบราดลงบนกองเพลิงอารมณ์สวาทที่อัดอั้นอยู่ในใจของผม ผมเกร็งร่างกายหน้าท้องหดเกร็งตึงเปรี๊ยะพยายามควบคุมสติสัมปชัญญะที่กำลังจะขาดสะบั้นลง "มีน... อย่าพูดเื่เมื่อวานเลยจ้ะ แล้วก็อย่าทำแบบนี้เลยนะ... น้าอรเตือนพี่แล้วนะตอนมื้อเช้า น้าเฝ้ามองพวกเราอยู่ตลอดเวลาเลยนะจ๊ะ ถ้าน้าจับได้อีกครั้ง คราวนี้พี่ตายแน่ๆ... ชีวิตของพี่กับคุณแม่ของเธอจะพังทลายลงหมดนะมีน"
มีนหัวเราะแ่เบาในลำคอ เสียงหัวเราะชวนฝันยั่วเย้าประสาทของเธอทำให้ผมยิ่งร้อนรุ่มราวกับถูกยัดเข้าไปในเตาอบ "พี่ภัทรกลัวน้าอรเหรอคะ? ไม่ต้องกลัวหรอกค่ะ... วันนี้น้าอรออกไปทำธุระข้างนอกกับป้าสายใจตั้งนานแล้วค่ะ เห็นบอกว่าจะไปคุยกับสปอนเซอร์และซื้อของเข้าคฤหาสน์ คงไม่กลับมาถึงค่ำๆ นู่นแหละ... ในบ้านตอนนี้ไม่มีใครอยู่เลยค่ะนอกจากพวกเราสองคน"
เธอยกมือเรียวข้างหนึ่งขึ้นมา ลากปลายนิ้วชี้เรียวสวยไล้ไปตามแนวสันกรามของผมช้าๆ ััอุ่นชื้นแ่เบาจากปลายนิ้วทำให้ใจของผมสั่นสะท้าน มีนเลื่อนปลายนิ้วลงมาตามซอกคอ ผ่านหน้าอกแกร่ง แล้วลากผ่านเสื้อยืดสีเข้มลงต่ำลงไปเรื่อยๆ อย่างจงใจผ่านหน้าท้องที่เป็ลอนคลื่นของผม... จนกระทั่งฝ่ามือนุ่มอุ่นร้อนของเธอทาบทับลงบนเป้ากางเกงลำลองของผมอย่างแม่นยำ!
"อึก..." ผมสะดุ้งตัวโยนและหลุดเสียงครางในลำคอ ท้องน้อยหดเกร็งกระตุกวูบ
มือเรียวของมีนกอบกุมรอบลำเอ็นร้อนผ่าวขนาดั์ใหญ่ของผมที่ตอนนี้นอนตื่นตัวแข็งขึงยาวเปรี๊ยะตึงเปรี๊ยะค้ำเป้ากางเกงอยู่ด้านในอย่างแ่า ความร้อนผ่าวและแข็งขึงสู้มือของผมทำให้ดวงตากลมโตของมีนวาววับขึ้นด้วยความพึงพอใจอย่างที่สุด เธอบีบกระชับฝ่ามือลงบนท่อนเอ็นั์ของผมแล้วขยับรูดไล้ขึ้นลงผ่านเนื้อผ้ากางเกงเบาๆ ความร้อนแรงและเสียวซ่านแล่นพล่านจากจุดกึ่งกลางลำตัวพุ่งขึ้นไปที่สมองจนความคิดปฏิเสธทั้งหมดพังทลายลงในพริบตา
"ดูสิคะปากก็บอกให้พอ... แต่ตรงนี้ของพี่ภัทรมันกลับแข็งขึงสู้มือมีนขนาดนี้แล้วนะคะ" มีนเย้าหยอกน้ำเสียงแหบพร่าพลางบดเบียดร่างกายท่อนล่างของเธอเข้ามาเบียดชิดกับหัวเข่าและต้นขาของผม สะโพกงามงอนขยับบดเบียดเนื้อนุ่มตรงร่องรักเข้าหากลางลำตัวที่แข็งค้ำของผมผ่านเนื้อผ้าบางเบา "เมื่อวานโดนขัดจังหวะไป... วันนี้มีนเลยตั้งใจมาช่วยระบายความร้อนรุ่มและชดเชยที่พี่ภัทรต้องเจ็บตัวเพราะหนีภัยไงคะ... ให้มีนช่วยล้างแค้นน้าอรและดูแลพี่ภัทรในห้องทำงานนี้นะคะ..."
ฝ่ามือนุ่มของเธอขยับบีบขยำโคนลำเนื้อร้อนจัด ของผมอย่างต่อเนื่อง นิ้วเรียวเกลี่ยและวนรอบส่วนหัวบานที่เต้นตุบๆ ตามแรงสูบฉีดเื ความอึดอัดรุ่มร้อนจากการสะสมอารมณ์สวาทปะปนกับเสียงฝนตกกระหน่ำซัดสาดดังโครมครามภายนอกห้องที่ปิดม่านเงียบทึบ ยิ่งเพิ่มความรู้สึกตื่นเต้นเร้าใจและเสียวซ่านถึงขีดสุด ความกลัวเกรงน้าอรและศีลธรรมความถูกต้องถูกกระแสพายุกามารมณ์พัดปลิวหายไปในอากาศธาตุ
ร่างกายและจิตใต้สำนึกดิบเถื่อนของผมยอมสยบให้แก่ความเย้ายวนตรงหน้าอย่างราบคาบ...
"มีน... เธอทำพี่ตบะแตกแน่ๆ..." ผมคำรามต่ำในลำคอเสียงแหบพร่าดุดัน ั์ตาสองข้างแดงก่ำสะท้อนความกระสันอยากที่ปิดไม่มิดอีกต่อไป
"ก็แตกสิคะพี่ภัทร... แตกใส่ตัวมีนเลยค่ะ..." มีนกระซิบตอบเสียงพร่าท้าทาย แววตาของเธอไม่มีความขลาดกลัว มีเพียงความปรารถนาอันรุนแรงและโหยหาที่จะตัวตนของผม
วินาทีนั้น สติควบคุมของผมพังทลายลงอย่างสมบูรณ์แบบ!
ผมส่งเสียงคำรามในลำคอเหมือนสัตว์ป่าที่หลุดออกจากกรงขัง สองมือแกร่งเอื้อมออกไปคว้าหมับรวบจับเอวคอดกิ่วของมีนไว้แ่า แล้วลุกยืนขึ้นเต็มความสูงขยับเข้าหาโต๊ะทำงานกระจกใสสีดำหนาเตอะที่ตั้งอยู่กึ่งกลางห้องทำงาน มือขวาของผมยกขึ้นกวาดปัดแฟ้มเอกสาร ปากกา โทรศัพท์มือถือ และโน้ตบุ๊กทำงานร่วงลงพื้นเสียงดังโครมครามกระจายไปคนละทิศละทางโดยไม่ใส่ใจว่าจะมีอะไรพังเสียหายหรือแตกหักในเวลานี้อีกแล้ว
มีนสะดุ้งตัวเล็กลอยขึ้นจากพื้นตามแรงยกอันมหาศาลของผม เธอส่งเสียงร้องอุทานอุ้ยเบาๆ ด้วยความใระคนเสียวซ่าน สองแขนเรียวรีบโอบรอบลำคอของผมไว้แ่า ขาเรียวสวยหนีบเข้าหาเอวของผมตามสัญชาตญาณ
ผมอุ้มร่างบางระหงวางลงกึ่งกลางโต๊ะทำงานกระจกใสสีดำที่เย็นเฉียบ ผิวเนื้อซาตินของชุดเดรสสั้นของเธอัักับพื้นผิวกระจกหนาทำเอาสะโพกกลมกลึงและหลังเนียนของเธอสะดุ้งวาบเพราะความเย็นจัดของตัวโต๊ะ แต่อารมณ์รักที่ร้อนจัดประดุจลาวาเดือดในกายของเธอยังก่อเกิดให้เธอแหงนหน้าหลับตาพริ้ม หายใจหอบกระเส่า ทรวงอกอวบหยุ่นกระเพื่อมไหวรัวแรง รอคอยััของผมอย่างมีความสุขและเต็มอกเต็มใจ
"พี่ภัทร... อ๊ะ... กระจกมันเย็นจังเลยค่ะ..." มีนครางกระซิบเสียงหวานสั่น สองขาเรียวอ้ากางแยกออกจากกันกว้างเผยความลึกลับเบื้องล่างอย่างเชิญชวน
ผมไม่ปล่อยเวลาให้เสียไปเปล่าประโยชน์อีกต่อไป ผมก้าวแทรกตัวเข้าไปยืนอยู่ตรงกลางระหว่างขาเรียวสวยทั้งสองข้างของมีนที่แยกออกจากกันกว้างบนโต๊ะกระจก สองมือของผมจับยึดต้นขาอ่อนเนียนละเอียดของเธอไว้มั่นดึงชายเดรสผ้าซาตินสีชมพูบางเบาขึ้นไปกองสุมอยู่แถวเอวคอดกิ่ว เผยให้เห็นสรีระท่อนล่างขาวผ่องเนียนตาไร้รอยตำหนิ หน้าท้องแบนราบคอดสวยสะกดสายตา และที่กลางใจสาวสะดุดตาที่สุดคือ... กางเกงในผ้าลูกไม้สีดำตัวจิ๋วบางเฉียบที่สวมใส่อยู่อย่างหวาดเสียว
ทว่าตรงเป้ากางเกงในผ้าลูกไม้ตัวจิ๋วนั้น กลับปรากฏรอยเปียกชื้นเหนียวใสเป็วงกว้างกลมกลืนกับเนื้อผ้า ส่งกลิ่นอายคาวสวาทน้ำหวานของหญิงสาวที่เปียกชุ่มเยิ้มออกมาฟุ้งกระจาย บ่งบอกชัดเจนว่าอารมณ์ความ้าของมีนในตอนนี้ร้อนแรงและน้ำหวานไหลเปียกนองไม่แพ้ผมเลยแม้แต่น้อย
"เปียกชุ่มขนาดนี้แล้วเหรอจ๊ะมีน..." ผมกระซิบถามน้ำเสียงสั่นสะท้านสายตาจ้องเขม็งที่เป้าลูกไม้สีดำ
มีนพวงแก้มแดงซ่าน ร้อนฉ่า หลบสายตาของผมด้วยความเขินอายปนเสียวซ่านพยักหน้ารับเบาๆ "ก็พี่ภัทรนั่นแหละ... ยั่วมีนก่อน... รีบถอดสิคะ..."
ผมแค่นยิ้มดุดันยื่นมือสั่นเทิ้มออกไปสะกิดเกี่ยวดึงขอบกางเกงในผ้าลูกไม้สีดำตัวจิ๋วของมีนลงมาตามแนวเรียวขาขาวผ่องช้าๆ ััเสียดสีเนื้อลูกไม้กับผิวเนื้ออ่อนนุ่มของเธอทำให้ร่างบางสั่นเทิ้มสะโพกบิดเร่า ผมดึงกางเกงในตัวจิ๋วพ้นปลายเท้าเรียวสวยของเธอแล้วเหวี่ยงโยนทิ้งไปที่ซอกโต๊ะทำงานอย่างไม่ใยดี
ภาพตรงหน้าทำให้ความอัดอั้นรุ่มร้อนในกายของผมพุ่งสูงขึ้นไปอีกหลายเท่าตัว!
กลีบเนื้อดอกเกสรสาวอุ่นชื้นสีชมพูแดงระเรื่อธรรมชาติปราศจากสิ่งปิดกั้นแง้มเยิ้มโชว์ต่อสายตาของผม ร่องรักลึกเป็รอยแยกสวยงามเปียกชุ่มโชกไปด้วยคราบน้ำใสเยิ้มเหนียวข้นไหลหลั่งเคลือบกลีบเนื้อนุ่มบางเต่งตึงเปล่งปลั่ง ปากทางรักขมิบตุบๆ ต้อนรับลมหนาวในห้องทำงานราวกับกำลังโหยหาและร่ำร้องขอบทเรียนรักอันแสนดุเดือดเผ็ดร้อน
ผมรีบรูดซิปกางเกงลำลองของตัวเองลงอย่างรวดเร็ว ปลดเข็มขัดและควักจับเอาแก่นกายร้อนฉ่าขนาดั์ใหญ่ปูดโปนไปด้วยเส้นเืหนาเทอะออกมาชูชันกลางอากาศ ท่อนเอ็นั์ของผมแข็งขึงขยายตัวใหญ่โตเต็มที่ หัวบานสีแดงเข้มปูดใหญ่ปลายัมีหยดน้ำรักใสเหนียวเยิ้มปริ่มเอ่อออกมานองหัวบานสะท้อนแสงโคมไฟสลัว
ผมจับเรียวขาขาวสองข้างของมีนยกขึ้นพาดบ่าแกร่งของผมไว้ข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างแยกกว้างออกหงายอยู่บนกระจกใสหนาเตอะ ดันเอวสอบขยับร่างแทรกเข้าชิดเป้าสะโพกกลมกลึงอวบอัดของเธอจนหน้าท้องและโคนขาขัดสีกันร้อนรุ่ม ผมย่อตัวต่ำลงจับแก่นกายท่อนเอ็นั์ร้อนจัดที่เต้นตุบๆ จ่อบดเบียดเข้ากับร่องรักเปียกชุ่มน้ำหวานของมีนโดยตรง
*แจ๊ะ...*
เสียงกลีบเนื้อบดเบียดชื้นเปียกชุ่มสอดประสานกันดังสะท้อนก้องความเงียบงันปนเสียงสายฝนสาดซัดโครมใหญ่ด้านนอกคฤหาสน์
"อื้อ... พี่ภัทร... ร้อนจังเลยค่ะ... ใหญ่เหลือเกิน..." มีนครางฮือสั่นสะท้านแหงนลำคอระหงระบายลมหายใจร้อนผ่าวออกมา สองมือบางจิกเกร็งกับขอบโต๊ะกระจกใสหนาแน่นจนเล็บขาวซีด ผิวกายของเธอขึ้นสีชมพูระเรื่อสวยงามไปทั่วทั้งตัวด้วยความกระสันซ่านและตื่นเต้นตื่นตระหนกยามท่อนเอ็นั์ใหญ่บดเบียดนวดคลึงลงไปตามร่องพูรักของเธอ
ผมไม่รอช้า ค่อยๆ กดแทรกส่วนหัวบานั์ใหญ่อวบหนาอุ่นจัดเข้าไปในปากทางรักที่คับแน่นเหนียวหนึบของเธอช้าๆ ความแน่นตึงและรัดรึงบีบเค้นรอบหัวลำเอ็นของผมทำเอากลืนน้ำลายลงคอดังอึก สะโพกสอบเกร็งตึงเปรี๊ยะพยายามกดเบียดตัวตนสอดแทรกเข้าไปทีละนิดละน้อยอย่างทรมานปนเสียวซ่านถึงกระดูก
"อ๊า... พี่ภัทร... อื้อ... แน่น... แน่นมากเลยค่ะ... อ๊ะ... เสียว..." มีนแอ่นอกอวบหยุ่นสะพรั่งขึ้นสูงสะบัดหน้าหวานไปมาด้วยความเสียวซ่านบีบคั้น ร่องรักอุ่นเปียกขมิบตอดรัดส่วนหัวบานที่กำลังกดแทรกเบียดสอดแทรกเข้าไปทีละน้อยอย่างหนักหน่วงและถี่ยิบ ยิ่งผมกดสะโพกเบียดตัวตนจ่อแทรกสอดเข้าไปลึกทีละเิเ เสียงหอบครางระเส่าแสนหวานละมุนปนเสียงฝนสาดซัดภายนอกก็ยิ่งขับเน้นบรรยากาศที่ปลีกวิเวกตัดขาดโลกแห่งศีลธรรมนี้ให้ตึงเครียดและเร่าร้อนถึงที่สุด...
เราสบประสานสายตากันอย่างลึกซึ้งท่ามกลางแสงสลัวของห้องทำงาน ลมหายใจอุ่นร้อนแลกเปลี่ยนกันอย่างเวียนหัว สองกายบดเบียดแทรกซึมสอดใส่นิดๆ ค้างคาคับตึงรอคอยความกระสันรุนแรงที่จะะเิปะทุในบทรักอย่างไม่ยอมถอยกลับอีกแล้ว!
720
