ตอนที่สิบสาม จิตใจที่แข็งแกร่งอยู่ในร่างกายที่แข็งแกร่ง
ผมมีสติปัญญาที่ฉลาดผมมีความรู้ในอนาคต ผมมีฐานะและอำนาจในการที่จะสร้างความร่ำรวยให้กับตนเองได้ ด้วยทุกอย่างที่ว่ามานั่น..แต่จะทำอย่างนั้นไปทำไมในเมื่อการทำตัวเป็นายน้อยที่สปอยล์เสียคนให้ผลประโยชน์ที่มากกว่า?
เคยบ้างไหมที่พวกเรานั้นทำตามที่พ่อแม่และสังคมคาดหวังทุกอย่างแต่ต้องเสียสละให้กับพี่น้องที่ไม่เอาไหนแบบเดียวกับข้าวนอกนา
ที่พ่อแม่ไม่ใส่ใจ เพราะคิดว่าเอาตัวรอดได้?
พ่อแม่จึงทุ่มเทจิตใจและทรัพยากรของบ้านไปยังสมาชิกคนที่ไม่เอาไหนมากกว่า
นั่นล่ะคือความรู้สึกของผู้คน
ลูกไม่เอาไหนพ่อแม่กับยิ่งรัก
ลูกที่เอาการเอางาน พ่อแม่ไม่ใส่ใจ
นั่นคือสิ่งที่ทำให้ผมไม่มีความจำเป็จะต้องใช้สติปัญญาและความรู้ในการหาทรัพย์สิน
เพราะทรัพย์สินทั้งหมดน่ะได้มาจากฮ่องเต้ท่านพ่อ ของผมก็มากกว่าที่ผมจะต้องลงไปทำธุรกิจกับราษฎรแล้ว
ดังนั้นผมไม่จำเป็ต้องทำอะไรนอกจากจะขอหรือหยิบฉวยมาดื้อๆ
เพราะผมรู้ดีว่าสมบัติพวกนี้สามารถช่วยในการฝึกยุทธได้
ข้อดีของการเป็นายน้อยตระกูลใหญ่เชื้อพระวงศ์คือ
เรามีหินิญญามากพอที่จะไม่ต้องไปแย่งใครมาแบบลูกชาวบ้านยากจน
ผมคิดว่าเมื่อได้เกิดมาเป็ผู้ชนะกับเขาทั้งที
ผมตั้งใจจะใช้ชีวิตของผมใน่นี้ทำตัวเป็นายน้อยที่สปอยล์เอาแต่ใจให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
เลี้ยงสุนัขดุ
กัดปลา
แข่งม้า
สะสมของโบราณ
ภาพวาดหายาก
หลักการสร้างความบันเทิงของโลกนี้ทุกอย่างเท่าที่ผมจะทำได้ทั้งหมดก็เพื่อ...เก็บเอาไว้เป็ทุนในการที่จะแลกเปลี่ยนเป็หินิญญาเมื่อผมเตรียมการพร้อมแล้ว
Pay to win
จ่ายเงินเพื่อชัยชนะคือหลักการของพวกนายน้อยตระกูลใหญ่อยู่แล้ว
แต่ก่อนหน้านั้น
ฮึ่ย โย่ะ
ผมได้เล่นทุ่มเหวี่ยงกับพวกเด็กวัยเดียวกันและไม่มีใครสามารถสู้ผมได้เลยแม้แต่คนเดียว
ด้วยคุณสมบัติเกิดมาเป็าาหนึ่งในพลังโกงของผม
ร่างกายของผมนั้นสูงใหญ่ แข็งแรงหน้าตางดงาม ฟ้าสะท้านดินะเืกว่าเด็กในวัยเดียวกัน
แม้จะในหมู่เชื้อพระวงศ์ที่หน้าตางดงามกว่าชาวบ้านอยู่แล้ว
ผมก็ยังโดดเด่นมากที่สุด
จมูกโด่งเป็สัน แววตางดงาม ผิวส่องประกายดั่งหยกร่างกายได้รูปสมส่วนไม่มีข้อบกพร่อง
การเคลื่อนไหวของร่างกายที่กระฉับกระเฉงมากกว่าใครๆ
ทำให้ข้ารับใช้ผู้ติดตามผมนั้นต้องใช้พลังงานกันมากมหาศาลที่จะคอยทำตามคำสั่งของคนเอาแต่ใจสปอยล์อย่างผมได้
จนผมสามารถขอคนรับใช้เพิ่มและเพิ่มค่าใช้จ่ายของตำหนักของผมเพิ่มมากกว่าองค์ชายคนอื่นๆได้ในอีกทางหนึ่ง
Born to be king
คุณสมบัติเกิดมาเพื่อเป็าา
ทำให้ร่างกายของผมแม้วิ่งเล่นก็ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยแม้จะไม่ได้ฝึกปราณยุทธเลยก็ตาม
นี่คือคุณสมบัติที่จะแสดงผลมากขึ้นไปอีก
หากผมเกิดมาเป็สัตว์อสูรที่ร่างกายแข็งแรงมากว่าคนธรรมดาหลายเท่าอยู่แล้ว
เรียกได้ว่าผมใช้ความสามารถนี้ไม่คุ้ม
แต่ทว่า
ด้วยคุณสมบัตินี้ผมสามารถสั่งให้ทุกคนทำตามคำสั่งของผมได้อย่างเป็ธรรมชาติ
ร่างกายที่ใหญ่โตแข็งแรงสามารถทำการละเล่นทุ่มเหวี่ยง
ได้เรียนรู้การต่อสู้พื้นฐานได้อีกทางหนึ่ง
จากการอ่านนิยายปราณยุทธมา
ผมได้มีข้อสังเกตอย่างหนึ่งว่าหากอยากรอดชีวิต ต้องรอดจากการถูกฟ้าผ่าให้ได้
ดังนั้นนอกจากจะควบคุมสายฟ้าได้แล้วผมต้องมีร่างกายที่แข็งแรงพอที่จะ
“หากคนธรรมดาโดนสายฟ้าเช่นนี้คงตกตายไปนับพันรอบ”
ผมต้องทำร่างกายของผมไม่ให้เป็คนธรรมดา
พระเอกปราณยุทธมักจะบอกว่าพลังปราณหายไปเพื่อปรับสภาพร่างกาย
ผมก็ไม่ต้องให้พลังปราณหาย
บ่มเพาะร่างกายกันตรงๆเลยั้แ่วัยเด็กนี่ล่ะ
ย่า
ชายฉกรรจ์เอวหนาล่ำสัน เปลือยหน้าอก
โดนเหวี่ยงออกจากวงต่อสู้กับผมอย่างง่ายดาย