ทองคำอสูร

     เมื่อตัวแรกมองเข้าไปด้วยก็เกิดแสดงอาการหน้าชาขึ้นมาเหมือนกัน

     " นะ-นี่มันเกิดอะไรขึ้น " ค้างคาวแว่นตัวแรกถาม

     " จะไปรู้ได้ไง! ข้าก็มาพร้อมเ๽้าเนี่ย " ค้างคาวแว่นตัวที่สองตอบ

     พวกมันยังเถียงกันต่อไปไม่หยุดจนมีคนมาสะกิตจากด้านหลัง

     จิ๊กๆๆ

     " อย่ามายุ่งน่า ข้ากำลังเครียดอยู่เนี่ย " ค้างคาวแว่นตัวแรกตวาดใส่คนด้านหลัง

     " เ๽้าพูดกับใคร? ไม่ใช่บ่นใส่ข้าหรอกนะ " ค้างคาวแว่นตัวที่สองถาม

     " ข้าพูดกับคนที่อยู่ข้างหลังข้า " เขาชี้ไปทางด้านหลัง

     " ไหน? " ตัวที่สองชะเง้อมอง

     เมื่อได้มอง....ก็ได้เห็นใบหน้าที่คุ้นเคย

     " ทะ-ท่านแวม! " ตัวที่สองพูดด้วยอาการเหงื่อแตก

     " อะไรนะ! " ตัวแรกหันหลังอย่างเร็ว

     " สวัสดี พวกเ๽้ามาทำอะไรที่หน้าห้องข้าหรอ? " แวมถามพวกเขา

     " เอ่อ....คือ " พวกมันสองตัวถึงกับพูดไม่ออก

     " ถ้าไม่มีอะไร งั้นข้าเข้าไปนะ " แวมชี้ไปทางประตู

     ........เงียบไม่มีเสียงตอบรับ

     " อะไรของพวกเ๽้ากันเนี่ย ทำไมไม่พูด! " เขาอารมณ์เสียแล้วเปิดประตูอย่างดัง

     ปัง!

     ภายในห้องก็ยังโล่งเหมือนเดิม

     " นี่มันอะไรกัน! ไหน? พวกเ๽้าอธิบายข้ามาสิ "