มหาวิทยาลัยวันแรกของน้ำมนต์
"แด๊ดน้ำไปเองได้แด๊ดไม่ต้องไปส่งน้ำหรอกครับ แค่นี้สบายมาก"
ผมมองตัวแสบที่อยู่ในชุดนักศึกษามหาวิทยาลัย.. ร่างบางระหงเมื่อสวมชุดนักศึกษาแล้วยิ่งส่งให้ใบหน้าหวานน่ารักยิ่งหวานยิ่งน่ารักเพิ่มขึ้นอีกเป็เท่าตัว ไหนจะดวงตากลมโตสุกใสริมฝีปากบางแต่ทว่าอวบอิ่มจนน่าัั บ้าแล้ว !! คิดอะไรของมึงวะไอ้แทนไทนั่นลูกของมึงนะเว้ย! ผมรีบปัดความคิดบ้าๆนั่นออกจากหัวอย่างไวก่อนที่จะดึงสติกลับมาที่บทสนทนาอีกครั้ง
"แต่แด๊ดอยากไปส่งนี่ครับ นี่เป็วันแรกที่ลูกชายแด๊ดเข้ามหาลัยเลยนะ" ผมเริ่มชินกับคำว่าลูกชายที่แด๊ดพูดกรอกหูให้ฟังทุกวันถึงแม้จะไม่อินแต่ก็ไม่ดันทุรังที่จะเปลี่ยนแปลง
"ฮ่าๆๆสำคัญที่ตรงไหนกันครับแด๊ดกับวันแรกเนี่ย"
"สำคัญสิ สำหรับแด๊ดไม่ว่าจะวันแรกหรือครั้งแรกในทุกๆเื่ของเราสำคัญกับแด๊ดที่สุด"
"...."
"แล้ววันอาทิตย์นี้อย่าลืมว่าแด๊ดจะพาเราไปหัดขับรถ เราต้องขับให้เป็และให้คล่องก่อนรถที่แด๊ดสั่งจองไว้จะมาส่งเดือนหน้า"
ครับตามนั้น.. แด๊ดซื้อรถให้ผมทั้งๆที่รถที่บ้านก็มีหลายคันแล้วแต่แด๊ดให้เหตุผลว่าอยากซื้อให้เพื่อเป็ของขวัญให้กับผมที่ยอมเรียนในม.กรุงเทพฯเพื่อตามใจแด๊ดและที่ผมสอบเข้าม.ที่มีชื่อแห่งนี้ได้
"น้ำไปเองก็ได้นะครับ เดี๋ยวนี้ครูฝึกขับรถเก่งๆใจดีๆมีเยอะจะตายไม่ต้องห่วงอาทิตย์เดียวน้ำขับปร๋อ"
"ไม่!แด๊ดจะเป็คนสอนให้เองครับ แด๊ดโทรไปสั่งให้เพื่อนแด๊ดปิดสนามแข่งรถแถบหนึ่งไว้ให้แล้วอาทิตย์นี้เตรียมตัวให้พร้อม เราหัดขับรถครั้งแรกเลยนะแด๊ดจะสอนให้เองรับรองไม่เกิน 3 วันคล่องแน่นอน"
"คร้าบบบ" แล้วแต่แด๊ดเลย
ณ มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง
"น้ำ น้ำเว้ย! ทางนี้เพื่อนทางนี้"
ทันทีที่เปิดประตูขายื่นออกมาได้เพียงข้างเดียวไอ้เต้ก็แหกปากร้องเรียกเสียงดัง แถมโบกมือหยอยๆข้างๆกันก็มีไอ้กรไอ้นุไอ้มิวอยู่พร้อมหน้า เก๊งนี้แหละที่เคยนัดว่าจะไปเรียนที่มหาลัยต่างจังหวัดด้วยกันพอผมไม่ไปพวกมันก็ไม่ไปซะงั้น นี่แหละเพื่อนแท้ ฮ่าๆๆ
ผมโบกมือให้พวกมันพร้อมก้าวลงมาแล้วกำลังจะปิดประตูรถให้กับแด๊ดเตรียมจะไหว้ขอบคุณและบอกลา แต่แด๊ดกลับเปิดประตูก้าวขาลงมาเสียก่อนพร้อมกับเดินมายืนข้างๆผมส่งสายตาไปมองเพื่อนๆของผมนิ่ง เพื่อนๆผมเมื่อเห็นแด๊ดก็พากันยกมือไหว้
"สวัสดีครับ /สวัสดีครับผม / สวัสดีครับ /สวัสดีครับ"
"สวัสดีเด็กๆเพื่อนๆของน้ำมนต์สินะ อาา ชื่ออะไรกันบ้างล่ะ" แด๊ดถามชื่อเพื่อนๆผมแต่หันมามองหน้าผมเชิงบอกว่าให้ผมแนะนำ
"อ้อ คนนี้ที่สูงๆหล่อๆชื่อไอ้กรครับ ส่วนคนที่ขาวๆตี๋ๆนี่ชื่อไอ้เต้ ไอ้เนิร์ดหน้าตี๋นี่ชื่อไอ้นุ แล้วอีกคนที่หล่อสุดแล้วก็ดำสุดนี่ชื่อไอ้มิวครับ ฮ่าๆๆ" ไอ้มิวมองคาดโทษผมไปหนึ่งกรุบโทษฐานไปด่ามันดำ คิกคิก พอผมแนะนำเสร็จเพื่อนๆผมก็ยกมือไหว้แด๊ดกันอีกรอบ แด๊ดรับไหว้แล้วก็ยกยิ้มให้อย่างใจดี
"เป็เพื่อนกันั้แ่มัธยมเลยสินะ"
"ครับผมกับไอ้กรเป็เพื่อนกับไอ้น้ำั้แ่มัธยมหนึ่งส่วนไอ้นุเป็เพื่อนไอ้น้ำตอนมัธยมปลายแต่ไอ้มิวน่ะเป็เพื่อนั้แ่ประถมแล้วครับเกาะไอ้น้ำไม่ปล่อยไม่รู้ว่าห่วงอะไรไอ้น้ำนักทุกวันนี้แทบจะเป็พ่อไอ้น้ำแล้ว ฮ่าๆ อุ๊บบ!! ขอโทษครับ" ไอ้เต้พูดน้ำไหลไฟดับ หลุดปากคำว่าพ่อต่อหน้าแด๊ดซึ่งไม่ได้แปลว่าพ่อสำหรับผมทำเอามันเอามือปิดปากแทบไม่ทัน
"ห่วงขนาดนั้นเลยเหรอ" แด๊ดหันไปถามไอ้มิวพลางกระตุกยิ้มนิดๆตรงมุมปาก
"ครับ ก็ห่วง" มิวตอบสั้นๆพร้อมยกยิ้มตอบกลับไป
"หึ ก็ดี ถ้ายังไง่ที่น้ำมนต์อยู่กับพวกเราอาก็ฝากทุกคนดูแลน้ำมนต์แทนอาด้วยแล้วกันนะครับ อย่าปล่อยให้ดื้อให้ซนมาก อาเป็ห่วงเขามากเลย"
"ไม่ต้องห่วงครับไอ้น้ำมันเป็ไอ้เด็กเล็กประจำกลุ่มอยู่แล้วพวกผมดูแลและปกป้องอย่างดีอยู่แล้ว ยิ่งไอ้มิวยิ่งแล้วใหญ่ป้อนข้าวได้มันป้อนแล้วครับ ฮ่าๆๆๆ"
"สัดเต้ พูดมาก" ผมหันไปดุมันที่พูดเกินเหตุ แต่ทำไมแด๊ดแลดูหงุดหงิดนิดๆนะ เฮ้ยย ! มัวแต่คุยแด๊ดไปทำงานสายแน่ๆ
"แด๊ดครับสายแล้วนะ" ผมรีบหันไปบอกแด๊ดทันที
"อืมม งั้นแด๊ดไปแล้วนะ ใกล้เรียนเสร็จแล้วทักหาแด๊ดนะแด๊ดจะให้คนมารอรับที่หน้าคณะ"
"ครับแด๊ด" ขัดไปก็เท่านั้น
"ให้ผมไปส่งมันก็ได้นะครับคุณอา" ไอ้มิวเอ่ยขึ้น
"ไม่เป็ไร อาอยากให้น้ำมนต์ไปเรียนรู้งานที่บริษัทหลังเลิกเรียนน่ะเพราะต่อไปเขาก็ต้องเข้าไปบริหารอยู่แล้วอาเลยจะสอนจะหัดไว้ั้แ่ตอนนี้เลย"
"งั้นอาไปก่อนนะเด็กๆแด๊ดต้องไปแล้วนะตัวแสบ" แด๊ดหันไปบอกเพื่อนๆผมเสร็จก็หันมาบอกผมพร้อมกับยกมือขึ้นมาแล้วใช้ปลายนิ้วเกลี่ยปอยผมที่หล่นลงมาเกือบปิดตาให้เบาๆ
"ครับแด๊ด สวัสดีครับขับรถดีๆนะครับน้ำเป็ห่วง / สวัสดีครับ +3
หลังจากผมส่งข้อความไปบอกแด๊ดได้แค่แป๊บเดียวรถคันเดิมที่มาส่งผมเมื่อเช้าก็เข้ามาจอดเทียบตรงหน้าคณะแล้ว ผมซึ่งนั่งคุยเล่นอยู่กับไอ้มิวที่โต๊ะม้าหินอ่อนก็รีบลุกขึ้นแล้วหันมาลามิวพร้อมกับโบกมือให้เพราะไม่อยากให้คนของแด๊ดรอนาน ส่วนเพื่อนคนอื่นๆกลับกันไปก่อนหน้าแล้วเพราะมีธุระกัน พอขึ้นไปนั่งบนรถก็หันไปไหว้พี่คนขับที่ชื่อพี่สิงซึ่งเป็เลขาของแด๊ด แต่เอ๊ะ !
"อ้าวแด๊ดมารับน้ำด้วยเหรอครับนึกว่าพี่สิงมาคนเดียวซะอีก"
"พอดีวันนี้งานแด๊ดเสร็จเร็วเลยมารับว่าจะพาไปหาอะไรกินก่อนกลับบ้านด้วย"
แด๊ดเอ่ยบอกเบาๆพร้อมกับหันไปมองไอ้มิวที่ยังยืนมองอยู่ที่เดิมผมเลยหันไปบอกพี่สิงให้ออกรถเลย พร้อมบอกเหตุผลไปว่าไอ้มิวมันยังไม่ไปไหนจนกว่ารถคันที่ผมนั่งจะเคลื่อนตัวออกไปก่อน ซึ่งมันก็เป็แบบนั้นจริงๆไม่แปลกใจที่เพื่อนๆคนอื่นจะแซวว่ามันทำตัวเหมือนพ่อผม ห่วงไปซะทุกเื่ ฮ่าๆๆ
พอแด๊ดฟังเหตุผลถึงกับคิ้วขมวด
"ขนาดนั้นเลยเหรอ ทำไมเพื่อนคนนี้ถึงห่วงเราจัง ไม่สิ ออกจะหวงเลยเหอะ" แด๊ดตั้งข้อสงสัยขึ้นมากับผม
"อ้อ คงเพราะผมเคยโดนเพื่อนแกล้งใน่ป.6มันคิดมาตลอดว่าเป็ความผิดของมันเพราะถ้าวันนั้นมันไม่ผิดนัดผมๆคงไม่โดนเพื่อนผลักตกสระน้ำจนเกือบตายแน่ะดีนะที่มีคุณลุงที่กวาดพื้นอยู่แถวนั้นเห็นเลยมาช่วยน้ำไว้ทัน ไม่งั้นไม่มีน้ำมนต์ในวันนี้หรอก คิกคิก"
"อะไรนะเราเคยตกน้ำจนเกือบตายด้วยเหรอ แล้วขำอะไรแด๊ดไม่ตลกกับเราด้วยนะ!" ง่ะ แด๊ดจะดุทำไมเื่มันก็ผ่านมาตั้งนานแล้วเนี่ย
"ไหนเล่ามาซิ เล่าให้ละเอียด" เฮ้อ ! คนแก่เอาแต่ใจชะมัด ผมเลยเล่าให้แด๊ดฟังคร่าวๆพอเป็พิธี
'ตอนนั้นผมอยู่ป.6 ปลายเทอมแล้วแหละ ผมกับมิวนัดไปนั่งเล่นกันที่สวนสาธารณะในตอนเย็นแต่พอดีวันนั้นมิวติดธุระมาไม่ได้แล้วมันก็ติดต่อน้ำไม่ได้เพราะโทรศัพท์ของน้ำแบตหมดเลยไม่ได้พกไปด้วย ทำให้น้ำไม่รู้ว่ามันมาไม่ได้ น้ำนั่งรอมันจนเกือบจะมืดกำลังจะกลับแต่โดนเพื่อนที่ไม่ค่อยละลงรอยกันมาผลักน้ำจนเสียหลักหล่นลงไปในสระ น้ำว่ายน้ำไม่เป็ คิกคิก ทั้งๆที่ชื่อน้ำแท้ๆเชียวน่าอายชะมัด อุ้ยย!' นอกเื่นิดเดียวเองถึงกับมองตาเขียวปั๊ดเลยเหรอ 'นั่นแหละๆน้ำจมลงไปจนเกือบหายใจไม่ออกแต่ดีที่มีคุณลุงโดดลงไปช่วยเสียก่อน พอตกตอนกลางคืนมิวมันมาหาที่บ้านแล้วพอมันรู้เื่มันก็เอาแต่โทษตัวเองว่าเพราะมันเลยทำให้น้ำต้องเจอเื่แบบนี้ ั้แ่นั้นมามันก็ประกบน้ำแจไม่ยอมให้คลาดสายตาเลย เื่เป็แบบนี้แหละ จบ'
แด๊ดเมื่อฟังจบก็ขมวดคิ้วจนเป็ปมแต่ไม่ได้ถามอะไรต่อ วันนี้ก็จบลงด้วยการไปกินข้าวกับแด๊ดแล้วแด๊ดก็พาไปซื้อโน่นซื้อนี่จิปาถะแล้วก็กลับบ้าน โดยมีพี่สิงเดินตามลงมาด้วยน่าจะมาคุยกันเื่งานแหละเพราะดูแด๊ดเครียดๆแล้วสบตาพี่สิงเป็ระยะใน่ที่นั่งรถกลับมาด้วยกัน ผมเลยขอแยกตัวออกมาเพื่อไปอาบน้ำแล้วพักผ่อน
"สิงมึงให้นักสืบไปสืบประวัติเด็กคนนี้มาทั้งหมด รวมถึงเื่น้ำมนต์ที่โดนเพื่อนแกล้งด้วยกูอยากรู้ว่าเกี่ยวข้องกับเด็กคนนี้ไหม ด่วนเลยนะ"
+++++
เอ้า แล้วจะไปสืบประวัติเพื่อนของลูกทำไมล่ะคะพ่อ
หวง ห่วง หรือหึง อุ๊ยย!
แทนไทน้ำมนต์
++++++++
TBC.
3K
![ซีรีส์ซิง 5 | ดอกแก้วอยากเป็นของพี่พัดชา [มีอีบุ๊ก]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1755269875_9132113.webp)
