เสียงฝีเท้านับร้อยวิ่งมาราวกับม้าป่าย่ำพื้นพสุธา หวงเทียนเหยาขมวดคิ้ว มิทราบคนเหล่านี้รู้ที่อยู่ของไป๋เหวินโจวได้อย่างไร มันจึงโลดแล่นไปหาคนเหล่านั้น ก่อนที่ผู้บุกรุกจะมาถึงบริเวณที่ไป๋เหวินโจวฝึกพลังลมปราณ
หวงเทียนเหยายืนขวางเหล่าสาวกตำหนักเทพธรณินซึ่งสวมชุดดำนับร้อย ท่บ้างถือกระบี่ ดาบ ทวน สามง่าม สลับกันไป
“พวกเจ้าเป็นใคร?” หวงเทียนเหยาถาม
เห็นชายผู้หนึ่งสวมชุดสีทองถือไม้เท้าเดินหลังค่อม ไว้หนวดยาวปลายหนวดงองุ้มดุจหนวดมังกร
“เจ้าเป็นใคร?”
“พวกเจ้าบุกเข้ามาถิ่นข้า นี่เป็นคำถามที่ข้าต้องถามเจ้า” หวงเทียนเหยากล่าวเสียงราบเรียบ
“ข้าแซ่ตู๋ เป็นหัวหน้าหน่วยของตำหนักเทพธรณิน”
“เจ้ายกพวกมาที่นี่ทำไม?”
“ปราชญ์มารบริสุทธิ์ไป๋เหวินโจว ฆ่ากระบี่เมฆทมิฬเฟิงเถี่ยหนึ่งในหัวหน้าหน่วยเรา ซ้ำยังทำร้ายหัวหน้าหน่วยเราอีกสองคนพิการ ตำหนักเทพธรณินใช้เวลาเสาะหาอยู่เนิ่นนานจึงค่อยพบที่อยู่มัน เราแค่ต้องการไต่ถามเหตุผลว่าเป็นเพราะอะไร? ไม่ทราบว่ามันอยู่ที่ใด?”
ตำหนักเทพธรณินมีหัวหน้าหน่วยห้าคน ประกอบไปด้วย
เซียนหนวดมังกร ตู๋เหมาหลง ผู้นำทั้งห้าหน่วย
จอมดาบสะท้านพิภพเซี่ยจง พ่ายแพ้ไป๋เหวินโจวยอมตัดนิ้วทั้งสี่ตนเอง
พยัคฆ์คำรณหงหู่ ถูกไป๋เหวินโจวตัดเส้นเอ็นที่ข้อมือขาด ซ้ำยังบีบกระดูกมือขวาจนแหลกเละไปข้างหนึ่ง
กระบี่เมฆทมิฬเฟิงเถี่ยถูกไป๋เหวินโจวใช้กงเล็บสังหาร
เทพจักรวาลหลี่หย่ง บุตรชายของหลี่กวนหยางประมุขตำหนัก มีฝีมือหาได้ด้อยกว่าเซียนหนวดมังกรไม่
ในพรรคพวกที่ยกมานี้ นอกจากเซียนหนวดมังกรแล้ว ยังมีหงหู่ เซี่ยจง หลี่หย่ง ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าหวงเทียนเหยา
หงหู่กล่าวขึ้น
“ข้าถูกมันทำร้ายจนแขนขวาพิการ ศิษย์ของมันเจียงเยี่ยนยังเคยทิ่มตาข้าเกือบบอด ข้ามีสิทธิล้างแค้นหรือไม่?”
หวงเทียนเหยายิ้มเล็กน้อย รอยยิ้มของมันหล่อเหล่าอบอุ่นดุจแสงตะวันยามเย็น
“เจ้าพ่ายแพ้ทั้งไป๋เหวินโจวและศิษย์ ยังมีหน้าอวดโอ่ความพ่ายแพ้ตนเอง?”
หงหู่คำรามก้อง ทะยานเข้าหาหวงเทียนเหยาทันที กงเล็บพยัคฆ์มันตะปบออกอย่างรวดเร็ว หวงเทียนเหยาซึ่งมีแววตาอ่อนโยนพลันคมกริบดุจคมกระบี่
หวงเทียนเหยาเบี่ยงตัวไปทางซ้ายหลบกงเล็บหงหู่อย่างรวดเร็ว มันกระทืบเท้าเบาๆ คราหนึ่งเศษดิน เศษหญ้าก็กระเด็นขึ้นมา ผู้คนต่างสงสัยคนชุดเหลืองนี้ทำอะไร?
เห็นประกายสีเขียวกรีดวูบ
หงหู่ใจหายวาบรีบถอยไปแต่ก็ไม่ทันแล้ว!
โลหิตสดๆ ไหลออกจากคอหงหู่ เห็นนิ้วชี้กับนิ้วกลางหวงเทียนเหยาคีบหญ้าใบหนึ่ง ปลายหญ้ามีโลหิตไหลหยด
สาวกพรรคเทพธรณินต่างใจหายวาบ คนชุดเหลืองผู้นี้ถึงกับใช้หญ้าแทนกระบี่ได้ เพลงกระบี่ย่อมสูงสุดยอดแล้ว
หงหู่มีวิชาเกาะพยัคฆ์คงกระพัน ดาบกระบี่ฟันแทงไม่เข้า มิคาดกลับถูกหญ้าเล็กๆ ใบหนึ่งทำร้ายจนโลหิตหลั่งไหล
หงหู่หน้าซีดเผือด หวงเทียนเหยากล่าวว่า
“เห็นแก่เจ้าพิการ ข้าจะละเว้นชีวิตเจ้า”
เซียนหนวดมังกรมีแววตาเย็นชา มันทราบจากปากคำเสิ่นเฟิงแล้วว่าคนชุดเหลืองมีวิชากระบี่สูงเยี่ยม แต่ไม่คิดว่าจะสูงสุดยอดถึงเพียงนี้
เซียนหนวดมังกรถามว่า
“ท่านคิดขัดขวางเราแน่นอน?”
หวงเทียนเหยากล่าวว่า
“ไป๋เหวินโจวเป็นสหายข้า”
เซียนหนวดมังกรพลิ้วกายถอยไป จากนั้นโบกมือสั่ง “บุก”
คนชุดดำราวสองร้อยคนต่างเฮลั่น พวกมันถืออาวุธเข้าต่อสู้กับเทพกระบี่ หวงเทียนเหยามีแววตานิ่งสงบ เขาพลันชักกระบี่เงิน จี้กระบี่ขึ้นฟ้า ทุกคนไม่ทราบว่าเขาจะทำอะไร
รังสีกระบี่สีเงินพุ่งขึ้นไปกระทบถูกกิ่งไม้บนต้นไม้ใหญ่ จากนั้นรังสีกระบี่ก็กระจายออกเป็นวงกว้าง ชั่วพริบตาใบไม้นับร้อยก็ล่วงหล่นลงมา
ใบไม้ล่วงหล่นมาปกคลุมกายหวงเทียนเหยา เขาจี้นิ้วออกนับร้อยครั้งในชั่วอึดใจ ใบไม้เหล่านั้นพุ่งเข้าใส่สาวกพรรคเทพธรณินทันที!
ใบไม้เหล่านั้นแหลมคมยิ่งกว่ากระบี่ทั่วไป มันพุ่งใส่เหล่าสาวกพรรคเทพธรณินที่กำลังบุกมา ได้ยินเสียงฉัวะไม่หยุดยั้ง เหล่าสาวกหลายสิบคนถูกใบไม้แทงใส่จนได้รับบาดเจ็บ
เซียนหนวดมังกรคำรามก้อง มันรีบทะยานกายไปเบื้องหน้า ควงไม้เท้าเกิดเป็นกระแสพายุรุนแรงปัดใบไม้เหล่านั้นปลิวกระจุยไป
หวงเทียนเหยายิ้มเล็กน้อยมันพุ่งกายอย่างแผ่วเบา จากนั้นจี้กระบี่ใส่ไม้เท้าเซียนหนวดมังกร มันครุ่นคิดขึ้น
‘เพลงไม้เท้าข้า แม้แต่สายน้ำยังมิอาจเซ็นกระซ่านเข้ามา กระบี่เจ้าจะฝ่าเข้ามาได้อย่างไร’
เคร้ง!
เสียงกระบี่ไม้เท้ากระทบกันอย่างเรียบง่าย มิคาดกระบี่หวงเทียนเหยาแนบติดไม้เท้าแน่นราวกับเถาวัลย์เกาะเกี่ยว เซียนหนวดมังกรควงไม้เท้าไม่หยุด กระบี่ก็หมุนตามไม้เท้าไม่หยุดเช่นกัน
เซียนหนวดมังกรใจหายวาบ มันรู้สึกว่าพลังไม้เท้ามันค่อยๆหายไป แต่กระบี่ของหวงเทียนเหยามีพลังเพิ่มขึ้น หนักขึ้น นี่คือเคล็ดยืมพลังฟาดพลัง ใช้พลังศัตรูจัดการศัตรูเอง หากเซียนหนวดมังกรหยุดไม้เท้ากลางคัน หวงเทียนเหยาจะใช้จังหวะชั่วพริบตานั้นแทงกระบี่ใส่มันแน่นอน
เซียนหนวดมังกรไม่เคยเห็นผู้ใช้กระบี่ได้ล้ำเลิศถึงเพียงนี้มาก่อน มันจะหยุดควงไม้เท้าก็ไม่ได้ ไม่หยุดก็ไม่ได้ มิทราบควรทำประการใด
ดาบสะท้านพิภพเซี่ยจงเห็นเซียนหนวดมังกรตกอยู่ในสถานะลำบาก มันจึงกระโดดเข้าวงต่อสู้ ใช้มือซ้ายฟันดาบอย่างเรียบง่าย แต่พลังดาบแกร่งกร้าวรุนแรงถึงขีดสุด!
หวงเทียนเหยามีแววตานิ่งสงบ มันใช้พลัง “ชักจูง” ลากไม้เท้าเซียนหนวดมังกรไปรับดาบเซี่ยจงไว้!
เสียงอาวุธปะทะกันดังอึ้งอลคล้ายมังกรคำราม เซียนหนวดมังกรรู้สึกดาบเซี่ยจงมีพลังมหาศาลทำเอามันแทบกุมไม้เท้าไม่อยู่ ส่วนเซี่ยจงรู้ว่าฟันพลาดก็รีบเปลี่ยนกระบวนท่าดาบ
แต่ชั่ววูบของการเปลี่ยนกระบวนท่า คือชั่ววูบแห่งความตาย!
กระบี่หวงเทียนเหยาแทงใส่เซี่ยจงทันที
ฉัวะ!
กระบี่หวงเทียนเหยาจมลึกไปในไหล่ซ้ายเซี่ยจง หวงเทียนเหยากล่าวว่า
“เห็นแก่เจ้าที่พิการ รีบถอยไป ข้าจะไม่เกรงใจแล้ว”
ที่แท้หวงเทียนเหยาแม้ฝึกเพลงกระบี่ แต่ก็รังเกียจการฆ่าฟัน หากไม่จำเป็น เขาก็ไม่อยากทำร้ายผู้ใดถึงแก่ชีวิต อย่าว่าแต่คนพวกนี้มันไม่รู้จักสักคนเดียว
หวงเทียนเหยาถอนกระบี่ออกมา โลหิตจากไหล่เซี่ยจงก็พุ่งกระฉูด เซี่ยจงได้รับบาดเจ็บรีบถอยไป
เซียนหนวดมังกรเจ็บใจยิ่ง มันเห็นหงหู่ เซี่ยจง บาดเจ็บในกระบี่เดียว ส่วนมันเองยังแทบไม่รอด หากเป็นเช่นนี้ตำหนักเทพธรณินเอาหน้าไปไว้ที่ใดในยุทธจักร?
เซียนหนวดมังกรหวดไม้เท้าดุจพายุคลั่งจู่โจมใส่ หวงเทียนเหยาสลับเท้าหลบเลี่ยง ขณะเดียวกันนั้น หงหู่รีบร้องสั่งให้สาวกบุกค้นหาไป๋เหวินโจว
แววตาหวงเทียนเหยาจากคมกริบแปรเปลี่ยนเป็นอำมหิต เห็นประกายกระบี่กรีดวูบแทงใส่คอเซียนหนวดมังกรทันที เซียนหนวดมังกรยกรีบไม้เท้าขึ้นป้องกัน มิคาด หวงเทียนเหยาพลันกระโดดถอยหลังเข้าไปในหมู่สาวกพรรคเทพธรณินที่กำลังเริ่มค้นหาที่อยู่ไป๋เหวินโจว
ได้ยินเสียงร้องโอดโอยไม่หยุด หวงเทียนเหยาสะบัดกระบี่ต่อเนื่อง บัดเดี๋ยวแทงใส่ไหล่ บัดเดี๋ยวแทงใส่หน้าอก บ้างกรีดใส่ท้อง เหล่าสาวกตำหนักเทพธรณินรู้สึกแสงจากกระบี่แสบตา มิมีผู้ใดมองกระบี่ของหวงเทียนเหยาทัน
สาวกเทพธรณินสามคนแทงทวนใส่หวงเทียนเหยาจากด้านหลัง แต่หวงเทียนเหยาพลันกระโดดขึ้นสูง จากนั้นหันกายกลับ ฟันใส่อกสาวกเทพธรณินทั้งสามจนโลหิตฉีดพุ่งดุจน้ำพุ ล้มลงไป
เห็นกระบี่หวงเทียนเหยาเปล่งแสงสีเงินเจิดจ้า แววตาเฉียบคมยิ่งกว่ายอดศาสตราวุธ ร่างเขาพลันหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับกระบี่ จากนั้นพุ่งร่างแทงกระบี่ใส่ศัตรูด้วยประกายสีเงินงดงามจับตา พร้อมกับเสียงกระบี่กรีดแหวกอากาศจนปริแตก!
ท่าร่างหวงเทียนเหยาคล้ายมังกรเงินท่องสมุทร ท่ากระบี่ก็งดงามแพรวพราวสุดจะบรรยายได้ เทพกระบี่โลดแล่นท่ามกลางวงล้อมศัตรู รุกแทงกระบี่ใส่ศัตรูไม่หยุดยั้ง ทุกหนึ่งกระบี่อย่างน้อยต้องมีศัตรูล้มลงหนึ่งคน
ตั้งแต่ต่อสู้จนถึงตอนนี้ ไม่มีผู้ใดต้านหวงเทียนเหยาได้เกินหนึ่งกระบวนท่า!
เซียนหนวดมังกรหน้าซีดเผือด มันคิดไม่ถึงว่าบุรุษชุดเหลืองจะมีฝีมือถึงขั้นนี้ มันโบกมือเป็นสัญญาณคราหนึ่ง คนซึ่งอยู่ด้านหลังมันแต่ไกลก็กระโดดขึ้น
ขณะที่หวงเทียนเหยาต่อสู้กับศัตรู ได้ยินเสียงตวาดดังลั่น บุรุษร่างสูงใหญ่ผมแดงคนหนึ่งกระโดดเข้ามาท่ามกลางวงล้อมสาวกเทพธรณิน มันควงหมัดเป็นไอสีแดงต่อยสาวกเทพธรณินไม่หยุด สาวกหลายคนตายใต้หมัดมัน
เทพยุทธเสิ่นเฟิง !
เสิ่นเฟิงรีบกล่าว
“จอมยุทธหวง เจียงเยี่ยนถูกพวกเทพธรณินจับตัวไปแล้ว ท่านต้องรีบไปช่วย”
หวงเทียนเหยารีบถามว่า
“ถูกจับได้อย่างไร?”
เสิ่นเฟิงต่อสู้ศัตรูไป อธิบายไปพลาง
“เซียนหนวดมังกรมีวิชาพิษร้ายกาจ มันวางยาพวกเราระหว่างเดินทาง ข้ากับเทพธิดาซูโหยวเสวียนหนีออกมาได้ แต่เทพธิดาถูกพิษสาหัสไม่ได้สติ มิทราบจอมยุทธไป๋อยู่ที่ใด? มีแต่จอมยุทธไป๋ที่มีความรู้การแพทย์รักษานางได้”
“เขาอยู่ในบ้านไม้หลังป่า แต่ตอนนี้ต้านทานศัตรูก่อน” หวงเทียนเหยาตอบ
เสิ่นเฟิงพยักหน้า จากนั้นช่วยหวงเทียนเหยาฆ่าฟันศัตรู เซียนหนวดมังกรพลันตวาดดังลั่น มันควงไม้เท้าเข้าวงต่อสู้อีกครั้ง หวงเทียนเหยาแทงกระบี่ใส่มันอย่างรวดเร็ว
เคร้ง!!
หวงเทียนเหยารู้สึกกระบี่ตนสั่นสะท้าน ที่แท้เซียนหนวดมังกรกำลังถ่ายทอดพลังภายในผ่านไม้เท้าประลองกำลังภายในกับเขา
ในการต่อสู้ของยอดฝีมือ จะไม่ประลองกำลังภายในกันโดยง่าย เนื่องเพราะหากประลองแล้วจำต้องพิสูจน์ผลแพ้ชนะให้เด็ดขาด ระหว่างนั้นยากจะขยับกายได้
หวงเทียนเหยามีพลังภายในเหนือกว่าเซียนหนวดมังกร มันงุนงงยิ่ง เซียนหนวดมังกรหาเรื่องตายทำไม?
ทันใดนั้นเสิ่นเฟิงตวาด
“ปราชญ์มารบริสุทธิ์อยู่ในบ้านไม้หลังป่า รีบบุกไปสังหารมัน!”
สิ้นเสียงเสิ่นเฟิง เทพยุทธก็ต่อยหมัดใส่หลังหวงเทียนเหยาทันที!!!
หวงเทียนเหยาประลองกำลังภายในอยู่ มิอาจขยับกายได้ แต่รอความตายสถานเดียว!!
---- จบตอน ----เสิ่นเฟิงหลอกใช้หวงเทียนเหยาเสียแล้ว เรื่องราวจะเป็นไงต่อโปรดติดตาม