ทุ่งดอกไม้สีชมพูที่กว้างใหญ่นั่น มีร่างท้วมนอนอยู่ตรงกลาง ผีเสื้อบินไปเกาะจมูกชายร่างท้วมจนเขาลืมตา
"ที่นี่มัน..."
ชายร่างท้วมค่อยๆเช็คร่างกายของเขา
"เรายังไม่ตายหรอเนี้ย ตอนนี้เราอยู่ที่ไหนกัน"
เขามองไปรอบๆทุ่งดอกไม้สีชมพูนี่และไปสะดุดตากับต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ไกลออกไป เขาวิ่งไปหามัน และเจอกับข้อความที่สลักบนต้นไม่ว่า 'อยากแก้แค้นไหม' เมื่อเขาได้อ่านมัน เขาก็คิดทบทวนเื่ราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
"หึ! อยากแก้แค้นอยู่แล้ว ถ้าได้กลับไปมีชีวิตอีกครั้งจริงๆก็จะกระแทกจิ๋มยัยนั่นจนบวมเลยล่ะ" เขาพูดออกมา
"ได้ แกจะได้อย่างที่แกขอ"
มีเสียงนึงออกมาจากต้นไม้ เขาใที่ได้ยินมัน
"นั่นใคร!"
เขาะโถาม และทุบต้นไม้นั้น แต่ต้นไม่มีรอยอะไรเลย จู่ๆเขาก็ปวดหัวแล้วก็สลบลงไป
.
.
.
ชายร่างเล็กค่อยๆลืมตาขึ้นจากเสียงเรียกข้างๆหูเขา
"เค!! ฟื้นแล้วหรอ พี่เป็ห่วงเรามากเลยรู้ไหม"
เขามองไปยังใบหน้าสะสวยที่จ้องมองเขาอย่างเป็ห่วง เอ๊ะ ผู้หญิงคนนี้หน้าตาคุ้นๆ ใครวะ น่าเอาโคตรๆ
"อ๊ะ!"
ร่างเล็กขยับตัวเล็กน้อยแต่ก็ยังรู้สึกเจ็บ
"เกิดอะไรขึ้นกับผม คุณเป็ใครหรอครับ?" ร่างเล็กถาม
"เค! นี่พี่ไง เจนนี่พี่สาวคนเดียวของเค แล้วนี่ก็คือบ้านของเรา เคจำอะไรไม่ได้เลยหรอ"
ผมจำได้แล้วว่าสาวสวยคนนี้คือใคร เจนนี่คนที่ชอบแกล้งผมนั่นเอง แล้วทำไมเขาถึงเรียกผมว่าเคกันนะ
"เค?"
"นี่เคจำแม้กระทั่งชื่อตัวเองไม่ได้เลยหรอ"
ผมรีบสำรวจร่างกายตัวเอง ทำไมผมไม่อ้วนแล้วล่ะ ร่างกายเล็กๆลีนๆนี่มันอะไร ผิวขาวๆนี่อีก
ผมหยิบกระจกข้างๆเตียงมาส่อง
"เห้ยย!"
ผมตะลึงมากกับหน้าตาหล่อๆนี่ นี่มันเด็กที่เราพยายามจะช่วยไว้นี่นา ทำไมเรามาอยู่ในร่างนี้ได้ นี่เราสลับร่างสินะ
"เป็อะไรไปเค ใกับหน้าตาตัวเองหรอ" เธอทำหน้ากังวลเล็กน้อย
"ผะ...ผมใกับนิดหน่อยครับ มันดูซูบกว่าปกติมาก" ผมแถไปงั้น
"ก็แน่ล่ะสิ แกหลับไปตั้งหลายวัน"
"เกิดอะไรขึ้นกับผมงั้นหรอ?"ผมถามออกไป
"ก็ไอ้อ้วนนัทคนในห้องพี่น่ะสิ มันลักพาตัวเคไป แล้วก็ทำท่าไหนไม่รู้ตกลงมาจากตึก8ชั้น ดีนะที่ด้านล่างเป็ทราย ไม่ถึงตายแต่ก็เกือบตาย"
ผมใมากว่าไปลักพาตัวเ้าของร่างนี่ตอนไหน เจนนี่เล่าต่อ
"พี่ไม่เห็นแกเลยตอนไปรับแกตอนเลิกเรียน มาเจออีกทีก็ตอนรถกู้ภัยมาแล้ว ส่วนไอ้นัทน่าจะตายๆไปก็ดี มันคงเกลียดพี่มากจนมาลงกับน้องชายพี่"
"เอ่อ..แล้วพี่นัทเขาเป็ไงบ้างอ่ะ เขาอยู่ไหนหรอ"ผมถามขึ้นมา
"มันน่าจะยังไม่ฟื้นล่ะมั้ง เห็นว่าอาการหนักอยู่ ไม่ต้องไปถามถึงมันหรอก แล้วเคจำได้ไหมว่ามันทำอะไรเราไว้"
"พี่นัทเขาไม่ได้ทำอะไรผมหรอก ผมก็แค่อยากชมวิวแล้วเจอพี่นัท ทุกอย่างมันเป็อุบัติเหตุครับ"
ผมพยายามพูดเพื่อให้เธอไม่เข้าใจผมผิด
"อื้ม ถ้าอย่างนั่นก็แล้วไป พี่จะไม่เอาเื่มันล่ะกัน"
"ขอบคุณครับ"
ผมกล่าวขอบคุณที่ไม่เข้าใจผิดร่างจริงผม เธอทำหน้างงเล็กน้อย
"เค.. ตอนที่เคยังไม่ฟื้น พ่อแม่กลับมาเยี่ยมเคด้วยนะ ถึงจะมาแค่แปปเดียวก็เถอะ แต่พ่อแม่เป็ห่วงพวกเรา2พี่น้องนะ ที่พ่อแม่ไม่ค่อยกลับมาหาก็เพราะไปหาเงินให้พวกเรากินให้พวกเราใช้ที่ต่างประเทศไง"
เธอเล่าพร้อมกับทำหน้าเศร้าไปด้วย ห๊ะ ตอนนี้ผมอยู่กับเจนนี่2คนที่บ้านหลังนี้หรอเนี้ย
"แล้วพ่อแม่จะมาหาเคอีกตอนไหนหรอครับ" ผมถามเธอออกไป
"พี่ก็ไม่รู้ แต่เอาเป็ว่าถ้าเคอยากได้อะไรก็บอกพี่นะ พี่จะทำให้ทุกอย่างเลย"
"ทุกอย่างเลยหรอครับ"ผมถามย้ำไปอีกครั้ง
"อื้ม ! ทุกอย่างเลย เคอยากได้อะไรล่ะ"
เธอยิ้มออกมา ผมเริ่มคิดแผนชั่วๆออก คงจะต้องใช้ร่างกายนี้ตอบแทนที่มันเคยรังแกเราไว้เมื่อร่างเก่าแล้ว
"งั้น...วันนี้พี่เจนนี่นอนกับเคได้ไหมครับ"
ผมลองถามดู ถ้าได้จริงๆคืนนี้ยัยนี่เสร็จผมด้วยร่างกายน้องชายมันแน่
"ได้อยู่แล้วสิ!"
เธอพูดพร้อมกับกอดผม หน้าอกใหญ่ๆนั่นมันชนเข้ากับแขนผม มันนิ่มมาก นี่เธอไม่ได้ใส่บราหรอเนี้ย ผมเริ่มจะมีอารมณ์แล้วสิ ดีนะที่มีผ้าห่มคลุมท่อนล่างเอาไว้
.
.
.
.
.
"เค~~~ ได้เวลาอาบน้ำแล้วนะ เคลุกไหวไหม?" เธอถามผมด้วยน้ำเสียงสดใส
"ผมยังปวดๆอยู่เลย ยังไม่อาบน้ำได้ไหมครับ"
ผมทำเสียงอ้อนออกไป หวังว่าจะให้เธอเช็ดตัว จริงๆแล้วผมอาการดีขึ้นมากพอที่จะทำเื่ลามกแบบนั้นได้แล้วแหละ
"อะๆ งั้นวันนี้พี่เช็ดตัวให้นะ ถอดเสื้อผ้าออกสิจ๊ะเค"
ผมรีบถอดเสื้อผ้าออกแล้วเอาตัวซุกใต้ผ้าห่ม ส่วนเธอนั่นไปเตรียมของมาเช็ดตัว แค่คิดว่าเธอจะลูบไล้ร่างกายผม ดุ้นมันก็แข็งซะแล้ว
เธอค่อยๆใช้ผ้าชุบน้ำหมาดๆมาถูบนร่างกายผมเบาๆ ค่อยๆเริ่มจากแขน ไปยังหลัง แล้วลูบมาตามอก พอจัดการส่วนบนเสร็จ ก็เอามาเช็ดที่ขาแล้วค่อยๆไล่ไปที่ต้นขาทั้ง2ข้าง
"เสร็จแล้วจ๊ะ" เธอเตรียมเก็บอุปกรณ์
"พี่ครับ มันยังไม่สะอาดเลยนะ"ผมรั้งเธอไว้
"หื้ม ตรงไหนที่ไม่สะอาดหรอ?"
ผมมองต่ำลงไปแถวๆเ้าหนู ส่วนเจนนี่ก็ดันหน้าแดงขึ้นมา
27K
![Danger area : เขตก่อการรัก [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738232945_48148710.webp)
