จนเวหาสอบเข้ามัธยมปีที่ 4 โรงเรียนเดิม ทั้งที่เขาตั้งใจไว้อีกแห่ง แต่เพราะแรงบันดาลใจบางอย่าง ทำให้เขาต้องกลับมาอยู่ที่เดิม ในขณะที่น้ำแข็งกลับไปเรียนปกติในปีสุดท้ายของมัธยม เธอมุ่งมั่นตั้งใจในการสอบเข้าเรียนต่อแพทย์จนอ่านหนังสืออย่างหนัก แต่กลับวุ่นวายใจเพราะมีใครบางคนมาก่อกวน
“กลับยังอ่า..”
“แป๋บหนึ่ง..กลับก่อนได้เลย”
“ได้ไงล่ะ วันนี้มีนัดกับเฮียนนท์ ซ้อมเพลงกัน”
“เอ่อๆแป๋บ”
เกือบทุกวันเวหาจะรอรับน้ำแข็งกลับบ้าน และมีสังสรรค์ดื่มเหล้ากับพี่ชายสองคนและน้องของน้ำแข็งอีกคน จนสนิทกัน
แต่แล้ววันหนึ่ง เมื่อไม่มีใครอยู่บ้าน และเวหาก็พาน้ำแข็งซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซซ์มาส่งเป็ปกติ แต่ระหว่างทางกลับมีฝนตกกระหน่ำอย่างเป็ใจ
“กายเข้าบ้านก่อนไหม? ให้ฝนเบาแล้วค่อยกลับ”
บ้านหลังอบอุ่นที่เวหาเข้าออกที่มาหลายเดือน แต่วันนี้เงียบกริบเพราะไม่มีใครอยู่ มีเพียงเด็กสาวตัวบางที่กำลังถือผ้าขนหนูผืนใหญ่ ยื่นส่งให้เขาเช็ดตัวที่เปียกชุ่ม
ในขณะที่เวหาเอาแต่จ้องมองเด็กสาวในชุดนักเรียนสีขาวแนบเนื้อเพราะตัวเปียกฝนไม่ต่างจากเขา ผมยาวสลวยกำลังแห้งหมาด เพราะถูกเช็ดไปบ้างแล้ว สอดรับกับใบหน้าที่ฉ่ำฝนจนดูเซ็กซี่ ส่งผลให้เด็กชายวัยรุ่นกรุ่นฮอร์โมนใคร่พลุกพล่านนึกคิดไปไกล จนไม่อาจหักห้ามความ้าได้
“อื้อ~~กาย~”
ไม่รู้บรรยากาศ ความเหงา หรือเสียงร้องเรียกของหัวใจ เวหาโถมกายอุ่นโอบรัดตัวน้ำแข็ง จนเธอออกอาการตัวสั่นเทาดั่งเป็ไข้ แม้ว่าเธอจะมีใจ แต่ดรุณีร่างงาม ยังไม่เคยผ่านมือชายใดจับต้องทำนองนี้มาก่อน ย่อมหวาดหวั่นตื่นกลัวจนตัวสั่น
แม้เนื้อกายสาวจะรู้สึกวูบไหวในัั ยิ่งเด็กหนุ่มโหมขยับเนื้อกายอันใหญ่หนา นำพาความซาบซ่านเข้าสู่กายสาว จากหนาวสั่นพลันเปลี่ยนเป็ร้อนรุ่ม เนื้อตัวอุ่นด้วยพิษความใคร่ในทันที
เนื้อกายเปียกชุ่มขยับเข้าแนบชิด จนคนตัวเล็กหมดสิ้นแรงอ่อนไหว หลอมละลายไปความวาบหวิว จนทิ้งกายพลิ้วไหวไร้แรงต้าน ก่อนจะรู้ตัวอีกครั้ง ก็เมื่อแผ่นหลังของตนััเข้ากับที่นอนอุ่น
“กะ..กาย..ยะ..อย่า...อ่ะ อื้ม~อ่าส์ กะ กายไม่ อื้ม~~”
“ไอซ์..กายขอ..นะ..นะ.. อื้ม~อ่าส์~”
เวหาไม่อาจหยุดยั้งความ้า ทั้งวัยและร่างกายที่พร้อม เขาโหมแรงจูบ ขยับมืออุ่นวาดไหวไปตามเนื้อกายนุ่มนิ่มที่กำลังขยับหลบหนี และพร่ำปรามเขาอยู่
จนสุดท้ายกายงามก็อ่อนไหว ในรสััอันซาบซ่านที่ร่างกายของเธอพึ่งได้พบเจอเป็ครั้งแรก ถึงแม้ว่าตัวจะดิ้นพล่าน แต่หัวใจเธอกลับพร่ำบอกอยากจะลองดูสักครั้ง และเมื่อร่างกายพ่ายหัวใจ เธอก็พลิ้วไหวยอมให้อีกฝ่ายอย่างไร้แรงขัด
“บ้าจริง! แน่นโคตร อ่ะ..อ่าส์~~~~”
สองกายพลิ้วไหวดังสายลม ที่ไม่อาจหยุด แม้ทุลักทุเลในแรกเริ่ม เพราะคนไม่เคยเอาแต่บิดเกร็ง รันแต่จะถอยร่นหลบหนี เพราะความกลัว จนเวหาผู้ช่ำชองต้องคอยพะเน้าพะนอ ก่อนจะโหมโรงแรงเร้าเคล้าปลอบโยน อยู่หลายรอบ กว่าที่เอ็นร้อนจะได้สอดใส่ แต่เพียงมุดหัวเข้าไป คนตื่นใก็ยิ่งกรีดร้อง น้ำตาไหลพราก ทำเอาทั้งคู่หมดอารมณ์ จำต้องหยุด
แต่พอคนร้องไห้เริ่มอ่อนเบา ความหอมหวานในคืนฝนพรำฉ่ำชุ่มก็คลุกกรุ่น เร่งอุณหภูมิความใคร่ให้รุกโชติขึ้นมาอีกครั้ง
“อ่าส์~~แน่นจังไอซ์ อ่าส์~~”
“อ่าส์~มันส์ฉิบ!! อ้าส์~อื้อ~”
“อื้ออ่าส์~ไอซ์ตัวหอมมาก เอามันส์..กายชอบ..อ่าส์~~”
เด็กหนุ่มพร่ำเอ่ยชื่นชมคนนอนข้างล่างผ่านท่วงทำนองเริงร่า นำพาร่างงามไปสรวง์อันสุดสวยด้วยเอ็นใหญ่ ในขณะที่คนพึ่งสูญเสียความสาว เอาแต่บิดเกร็งเนื้อตัว และคอยยกมือป้องปิดของสงวน แม้จะถูกของร้อนใหญ่สอดเข้าไปข้างในแล้ว
แต่มือเล็กก็ยังยกขึ้นมาปกปิดเนินเนื้ออูมโหนกนูน ส่วนมืออีกข้างก็ยกขึ้นมาปิดเนินเนื้อเต้างามทั้งสอง ด้วยความเขินอาย จนทำให้เวหาต้องคอยซุกไซ้ใบหน้าโน้มลงมาดูดเลีย สลับกับการกระแทกเอ็นร้อนเข้าออกอย่างไม่ย่อหย่อน เพราะเนื้อกายกลิ่นความสาวมันหอมหวาน จนเด็กชายผู้กลัดมันขยันซอยสะโพกโยกย้ายอย่างไร้ความเหนื่อยล้า
“กะ..กาย..อื้ม~~~~”
“ครางสิไอซ์..มันส์..ก็ครางอย่าเก็บ..ครางให้กายรู้ว่าไอซ์ก็รู้สึก”
เวหาส่งเสียงกระซิบข้างใบหูบางของร่างงามตัวนุ่มนิ่มที่เปียกชุ่มไปด้วยเม็ดเหงื่อ แม้ข้างนอกบ้านฝนยังตกชุ่มฉ่ำ แต่ข้างในห้องนอนของสาวคนเดียวของบ้าน กลับร้อนรุ่มสุ่มทั้งสองกายที่กำลังโยกย้ายเริงรักไม่ยอมหลับนอน
ทั้งที่ก็รู้ดีว่าไม่ใช่สิ่งที่ควร แต่ความปรารถนาไม่อาจหักห้ามท่ามกลางบรรยากาศที่เป็ใจ ทั้งสองโยกขยับอย่างกลัดมันกันทั้งคืน
แม้เพียงขยับตัวเปลี่ยนท่านอน เป็ต้องได้โยก เพราะเด็กหนุ่มเล่นสอดใส่เอ็นร้อนนอนแช่คาไว้ในโพรง์อันอุ่นนุ่ม ที่ชุ่มฉ่ำทั้งน้ำรักและน้ำเมือก แม้เด็กสาวจะยังเขินอาย
แต่ก็ผ่านมาแล้วหลายรอบ ร่างกายจึงตอบรับและจดจำ จนตอนหลังเพียงเอ็นกายของอีกฝ่ายแข็งใหญ่ กลีบดอกไม้หวานของเธอก็ระริกระรี้ดีใจ รีบปล่อยลาวาไหลเยิ้มออกมารอต้อนรับ เพื่อขับกล่อมความสุขให้ลื่นไหลไม่ฝืดแน่น ทำให้ท่วงทำนองเพลงรักสุดสุขสันต์ไปทั้งคืน
จนส่งผลให้น้ำแข็งถึงกับต้องขอลาป่วยในวันศุกร์ เป็ครั้งแรกในชีวิต ส่วนเวหานั้นมันเป็เื่ปกติที่ี้เีก็ไม่ไปเรียนอยู่แล้ว แต่ก็นับก่อนหน้า ที่เขาจะได้รู้จักกับน้ำแข็ง หากแต่ทุกวันนี้เขาขยันไปเรียนไม่เคยขาด
และถึงแม้จะลาป่วยเื่เรียน แต่เื่บนเตียงยังคงถูกจับกินจากคนหื่นกระหาย ที่ขยับโยกย้ายแทบร่างพัง เขาเมามันสุดหอมหวานในรสรักพิษวาสเสียจนเด็กสาวลืมสิ้น ในความสูญเสียความสาวและเ็ป กับครั้งแรกในชีวิต
“ไอซ์เป็ของกายแล้วนะรู้ไหม?”
“อื้อ..กายก็เป็ของไอซ์แล้วนะ”
สองคนนอนกอดก่ายขยับกายเปลือยเปล่าคลอเคลียอยู่บนที่นอนนุ่ม คละคลุ้งกลิ่นคาว บอกเล่าแทนคำบรรยาย ว่าสองวันที่ผ่านมานี้ทั้งคู่ทำสิ่งใด และมากมายขนาดไหน ถึงได้เกิดกลิ่นฟุ้งกระจายไปทั้งห้อง