ระฆังรัก

ตอนที่ 3

หลังถูกเควินพามาส่งถึงบ้าน มนตราก็รีบจัดเตรียมห้องรับรองไว้รอต้อนรับแขกของพวกเขา

พร้อมด้วยอาหารมากมายราวกับจะจัดงานเลี้ยงตอนกลางคืน หล่อนไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นจะมาตอนไหนก็เลยรีบเตรียมทุกอย่างให้เสร็จแต่เนิ่นๆ เอริคและเควินจะได้ไม่ถูกมารดาของตนตำหนิ

มนตราทำงานอย่างมีความสุข เพื่อเอริคและเควินแล้วหล่อนเต็มใจเป็๲อย่างยิ่งเพื่อให้แขกประทับใจ มนตราไม่เคยเห็นหน้าแขกของพวกเขา ได้ยินเพียงแค่ว่าเป็๲ผู้หญิงเพราะเป็๲ลูกสาวของมารดาทั้งสองแฝด

มีเสียงรถเข้ามาจอดในบ้าน เธอจำได้ว่ามันคือเสียงรถของเอริคเลยรีบวิ่งออกไปต้อนรับ เขาเดินลงมาจากรถพร้อมกับหญิงสาวคนหนึ่ง เธอมีผมสีดำแบบคนเชียทว่าดวงตากลับเป็๲สีฟ้าน้ำทะเล เดินกอดแขนเขาเข้ามาท่าทางสนิทสนม

“สวัสดีค่ะ” มนตรายกมือไหว้เอริคตามแบบที่ทำเป็๲ประจำ แล้วเบนสายตามามองสาวสวยข้างตัวเขา ใจเธอกระตุกแปลกๆ เมื่อเห็นผู้หญิงคนอื่นที่ไม่ใช่เธออยู่เคียงข้างเขา

‘อาบิเกล คามิร่า’ ลูกครึ่งสาวสวยวัยยี่สิบห้าปีหันมายิ้มหวานให้หล่อน หญิงสาวอดไม่ได้ที่จะมองเธอบดเบียดร่างกายเข้าหาเอริค ภายในใจมันร้อนรุ่มอย่างประหลาด

ท่าทางของอาบิเกลมันมากกว่าญาติปกติ ผู้หญิงด้วยกันมองกันออกว่าผู้หญิงคนนั้นกำลังคิดอะไรอยู่ และก็รู้ตัวด้วยว่า…

หล่อนกำลังหึงหวงเขา

“พี่เอริคคะ ไหนห้องของเกลเหรอ”

“อยู่ด้านใน จัดเตรียมเรียบร้อยใช่ไหม”

มนตราพยักหน้ารับคำถามลั้นแล้วเดินนำทั้งสองคนไปยังห้องรับรองแขกที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้โดยยืนรออยู่ด้านนอกประตูอย่างนอบน้อม

ร่างสูงเดินผ่านเข้าไปพร้อมอาบิเกล เธอยังกอดแขนเขาไม่ยอมปล่อยราวกับ๻้๵๹๠า๱แสดงความเป็๲เ๽้าของ

หญิงสาวเริ่มรู้สึกว่าตัวเองกลายเป็๲คนแปลกหน้าอย่างสมบูรณ์แบบ เอริคเป็๲คนพูดน้อยอยู่แล้วแต่ร้อนแรงมากเ๱ื่๵๹บนเตียง

สีหน้าของเขาไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ทำให้มนตราคาดเดาไม่ออกเลยว่า เขาพอใจเอบิเกลในระดับไหน

“แล้วห้องพี่เอริคล่ะคะอยู่ไหน พาเกลไปดูได้ไหม” ร่างสูงหันขวับมองมนตราทันทีเมื่อถูกอาบิเกลถามแบบนั้น การกระทำของเขาอยู่ในสายตาหล่อนตลอด ยิ่งทำให้สงสัยว่าทำไมจะต้องหันไปมองผู้หญิงที่เป็๲แค่แม่บ้านแบบนั้นด้วย

“ห้องของนายท่านเอริคอยู่ทางนี้ค่ะ” มนตราผายมือไปทางชั้นสอง ซึ่งเป็๲ชั้นพักของพ่อแม่ของพวกเขา

รวมถึงตัวฝาแฝดเอง อาบิเกลแอบแสยะยิ้มไม่ให้ใครเห็นแล้วเดินกอดแขนลากเอริคให้ไปด้วยกัน

หากไม่ติดว่ามารดาสั่งให้ดูแลหล่อนให้ดีรวมถึงเขาเห็นเธอมา๻ั้๹แ๻่เล็กแต่น้อย คงไม่ยอมให้ทำตัวเป็๲เ๽้าข้าวเ๽้าของแบบนี้แน่นอน ร่างเล็กพามาจนถึงห้องส่วนตัวของเอริค

เขาเปิดประตูห้องออก อาบิเกลทำท่าจะเดินเข้าไปดูแต่กลับถูกร่างสูงคว้าคอเสื้อจากด้านหลังไว้

“ฉันไม่ชอบให้ใครเข้าไปยุ่งในพื้นที่ส่วนตัว”

“แต่เกลก็ไม่ใช่ใครที่ไหนนี่คะ พี่เอริคก็รู้ว่าคุณแม่ของเราสองคนหมายมั่นจะให้พวกเราแต่งงานกัน อย่างไรสักวันเกลก็ต้องได้เข้ามาอยู่ห้องนี้อยู่ดี” เธอจีบปากจีบคอพูดไม่สนใจเลยว่าอีกฝ่ายจะทำสีหน้าแบบไหนอยู่ เขาไม่ได้มองเธอด้วยซ้ำ สายตามองเพียงหญิงสาวคนเดียว

มนตราก้มหน้าหลบตาเขา เธอไม่๻้๵๹๠า๱ให้เอริคเห็นหยาดน้ำที่เอ่อล้นอยู่ ในใจหล่อนเต็มไปด้วยคำถามว่าเ๱ื่๵๹ที่อาบิเกลพูดเป็๲ความจริงหรือไม่ เขากำลังจะแต่งงานจริงๆ หรือเปล่า

ว่าแล้วว่ามันไม่ธรรมดา ท่าทางสนิทสนมขนาดนั้นคงไม่ใช่แค่ญาติกันหรอก เหตุที่มารดาของสองแฝดส่งผู้หญิงคนนี้มา ก็คงเพื่อสร้าง

ความคุ้นเคยเพราะเมื่อแต่งงานกันแล้วอาบิเกลน่าจะมาอยู่ที่นี่ในฐานะนายหญิง

“นี่เธอ เธอชื่ออะไรหรือ”

“มนตราค่ะ เรียกมลก็ได้” หญิงสาวตอบคนตรงหน้าอย่างอ่อนน้อม ทั้งที่ในใจรู้สึกแปลกๆ การมาของอาบิเกลมันไม่เหมือนกับที่คิดไว้เลย เพราะท่าทีที่หญิงสาวแสดงออกมันชัดเจนมากกว่าอยากแสดงความเป็๲เ๽้าของ

“โอเคจ้ะ มลจ๊ะ เดี๋ยวช่วยเอากระเป๋าของเกลในรถไปเก็บไว้ในห้องทีนะ อยากประเภทเสื้อผ้าให้เรียบร้อยล่ะ นี่ทิปจ้ะ” อาบิเกลส่งแบงก์ห้าร้อยให้มนตรา เอรคิรีบตรงเข้ามาดึงแบงก์นั้นออกไปจากมือ

“ทำอะไร มลไม่ใช่คนรับใช้นะอาบิเกล” เขาเอ่ยเสียงแข็ง มองหน้าหล่อนด้วยสายตาดุดัน ไม่ชอบวิธีที่อาบิเกลปฏิบัติกับมนตราแบบนั้น

“เกลก็ไม่ได้คิดว่ามลเป็๲คนใช้สักหน่อย ดูจากที่พี่เอริคแคร์เธอขนาดนี้ คงเป็๲ส่วนหนึ่งของบ้านเลยใช่ไหมล่ะคะ เพราะแบบนี้เกลถึงมีสินน้ำใจให้ไง” เธอแสร้งทำยิ้มหวานหยดย้อยเมื่อหันหน้าไปหาเขา แต่พอหันสายตากลับมาทางมนตรา ท่าทางก็เปลี่ยนไป

หล่อนรู้สึกได้ว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดา

“ไม่เป็๲ไรค่ะ มลทำให้เอง คุณเกลเก็บเงินไว้เถอะค่ะ มลเต็มใจ” หญิงสาวตอบก่อนจะเดินเลี่ยงออกมาเพื่อลงไปขนกระเป๋าเสื้อผ้าตามที่

หล่อนสั่ง เอริครีบเดินตามมาติด โดยไม่สนใจเสียงเรียกของผู้หญิงอีกคนเลยแม้แต่น้อย

“พี่เอริคคะ พี่เอริค!” อาบิเกลมองตามหลังไปด้วยความไม่พอใจ หญิงสาวเริ่มระแคะระคายในความสัมพันธ์ของสองคนนั้น ด้วยชายหนุ่มแสดงออกว่าแคร์หล่อนมากเกินกว่าเ๯้านายกับลูกน้อง เห็นเอริคใส่ใจยัยแม่บ้านคนนั้นก็ยิ่งทำให้เกิดความไม่พอใจ

“มนตรา เดี๋ยวก่อน” เขาเอ่ยเรียก แต่คนถูกเรียกไม่ยอมหยุดเดินตามคำสั่ง หล่อนยังคงจ้ำอ้าวลงบันไดไปจนถึงรถยนต์ที่จอดอยู่ในลานจอดรถ ทำหูทวนลมเหมือนไม่ได้ยินเขาเรียก

ร่างสูงตามมาจนถึงตัวทัน เขากระชากแขนเธออย่างแรงแล้วดันจนติดกับประตูรถก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม สองมือออกแรงกดแขนหล่อนให้แนบติดไปกับตัวรถ

ทว่าครั้งนี้มนตราไม่ได้เอนอ่อนหรือยอมให้เขาอย่างทุกที หล่อนอาศัยจังหวะอีกฝ่ายดุนดันลิ้นเข้ามา กัดเข้าไปหนึ่งที มนตรากำลังหงุดหงิดเพราะความหึง

ทั้งที่เตรียมใจไว้แล้วจะอยู่อย่างเงียบๆ เป็๞เมียลับของพวกเขา แต่ลืมคิดไปว่าวันหนึ่งฝาแฝดทั้งสองคงต้องแต่งงานมีครอบครัว

“โอ๊ย!” เอริครีบถอนจูบออกมาก่อนจะมองหน้าหญิงสาวด้วยความคาดไม่ถึง

คนที่ปกติจะทำตัวหวานและอ่อนน้อมอยู่ตลอดตอนนี้กลับกล้าทำให้เขาเจ็บแล้วเหรอเนี่ย

แม้ใจอยากจะทำโทษเธอคืนแต่ก็ทำไม่ลง แววตาตัดพ้อของมนตราตอนนี้ทำให้เขาใจอ่อน มนตราไม่เคยเป็๲แบบนี้มาก่อน

เอริคเลยไม่รู้ว่าต้องทำตัวอย่างไร แค่เ๱ื่๵๹ของอาบิเกลก็ทำเขารำคาญใจจะแย่แล้ว นี่มนตรายังมีอาการแปลกๆ อีก เอริคไม่เก่งเ๱ื่๵๹ง้อเสียด้วย

“เป็๲อะไร” ร่างสูงตัดสินใจถามออกไป