หกสัปดาห์เต็มที่ หลี่จ้าน ใช้เวลาในการฟื้นฟูร่างกายอย่างเข้มข้นภายใต้การดูแลของ จ้าวชิงเหยา ทุกเช้าและเย็นมีเสียงร้องด้วยความเ็ปจากการบำบัดฟื้นฟู แต่เสียงนั้นก็มาพร้อมกับ ความหวัง ที่เพิ่มขึ้นทุกวัน ความรัก ของคนทั้งสองเติบโตอย่างเงียบ ๆ ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดของการรอคอยวันแห่งการกลับมา
วันแห่งการกลับมาที่ถูกกำหนดไว้ก็มาถึง หลี่จ้านยืนอยู่หน้ากระจกเงาในชุดอ๋องเต็มยศที่ถูกตัดเย็บขึ้นใหม่ เขาไม่ได้ใช้ เก้าอี้รถเข็น อีกต่อไป แต่ใช้ ไม้เท้าแกะสลัก ที่ถูกออกแบบมาเป็พิเศษเพื่อรองรับน้ำหนักและช่วยในการทรงตัว ชิงเหยา ยืนอยู่ข้างกายเขา ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ และในขณะเดียวกันก็ตื่นเต้นกับ การประกาศา ครั้งนี้
“ท่านอ๋องเพคะ” ชิงเหยากล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ข้าได้นำ ร่องรอยการทรยศ ออกจากร่างกายของท่านแล้ว แต่การกลับมาของท่านในวันนี้คือ การพิสูจน์ ว่าท่านได้เอาชนะาแทางใจทั้งหมดได้แล้ว”
หลี่จ้านหันมามองชิงเหยา ดวงตาของเขาวาววับด้วยแสงแห่งอำนาจที่กลับคืนมา เขาดูสง่างามและน่าเกรงขามอย่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน ความเ็าของเขาถูกแทนที่ด้วย ความมั่นคง และ ความรัก ที่พร้อมจะปกป้องภรรยาของเขา
“เ้าทำได้ดีมาก ชิงเหยา” หลี่จ้านจับมือเธอไว้แน่น “ความสำเร็จในวันนี้ไม่ได้มาจากข้า แต่มาจาก ความสามารถ และ ความเชื่อใจ ที่เ้ามอบให้ข้า”
การกลับมาของฉินอ๋องถูกกำหนดให้เป็ การปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชน ครั้งแรกใน งานเลี้ยงเฉลิมฉลองครบรอบการขึ้นครองราชย์ ขององค์ฮ่องเต้ ซึ่งเป็สถานที่ที่เต็มไปด้วย ศัตรูทางการเมือง ของเขา
ก่อนออกจากจวน หลี่จ้านได้ให้คำสั่งสุดท้ายแก่ หลิ่งเฟิง และ เสี่ยวเยว่
“หลิ่งเฟิง” หลี่จ้านสั่งอย่างเด็ดขาด “เ้ามีหน้าที่ดูแล หลักฐาน ทั้งหมดที่เราสะสมมาอย่างรอบคอบที่สุด! และเตรียมพร้อมสำหรับ แผนการกวาดล้าง ที่เราวางไว้”
“เสี่ยวเยว่” ชิงเหยาหันไปสั่งสาวใช้ “เ้ามีหน้าที่ดูแล ห้องยา และ สมุนไพร ทั้งหมด ห้ามให้ใครเข้าใกล้แม้แต่คนเดียว! หากเกิดเื่ไม่คาดฝัน เ้าจงใช้ความรู้ที่ข้าสอนในการป้องกันตัว”
เมื่อขบวนเกี้ยวของฉินอ๋องเคลื่อนเข้าสู่พระราชวัง บรรยากาศในงานเลี้ยงก็เปลี่ยนไปทันที ความประหลาดใจ และ ความตื่นตระหนก ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของขุนนางทุกคน
ทุกคนต่างคาดหวังที่จะเห็น ฉินอ๋องขาพิการ ที่ต้องนั่งรถเข็นถูกเข็นเข้ามาอย่างน่าสมเพช แต่สิ่งที่พวกเขาเห็นคือ หลี่จ้าน ผู้สวมชุดเต็มยศ ยืนตระหง่านอยู่บนขาของตนเอง แม้จะใช้ไม้เท้าช่วยพยุง แต่ก็เต็มไปด้วย รัศมีแห่งอำนาจ ที่กลับคืนมา
องค์ชายรอง และ นายแพทย์ซ่ง (อดีตแพทย์หลวงผู้ทรยศ) ที่กำลังยืนดื่มเฉลิมฉลองอยู่ ถึงกับหน้าซีดเผือดราวกับถูกสาป พวกเขาไม่เชื่อสายตาตนเองว่า แผนการทรยศ ที่วางไว้อย่างรอบคอบมาหลายปี ได้พังทลายลงในพริบตา
“ฉินอ๋อง! ท่าน... ท่านกลับมาเดินได้แล้ว!” องค์ชายรอง พยายามควบคุมความตื่นตระหนกและเดินเข้ามาทักทายด้วยท่าทีที่เสแสร้ง แต่ดวงตาของเขาสั่นไหวด้วยความหวาดกลัว
“ขอบคุณที่ห่วงใย องค์ชายรอง” หลี่จ้านตอบด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น “ข้าต้องขอบคุณ ชายาของข้า ที่ใช้ความสามารถทางการแพทย์ช่วยรักษาอาการาเ็ที่ถูก คนทรยศ พยายามทำลาย”
คำพูดของหลี่จ้านทำให้บรรยากาศตึงเครียดถึงขีดสุด เขาไม่ได้พูดถึง การาเ็จากา แต่พูดถึง การทรยศ ซึ่งเป็การประกาศาอย่างชัดเจน
นายแพทย์ซ่ง พยายามหลบหนีออกจากงานเลี้ยง แต่ หลิ่งเฟิง ซึ่งถูกสั่งให้เฝ้าติดตามความเคลื่อนไหวอย่างใกล้ชิด ได้ปรากฏตัวขึ้นขวางทางเขาไว้ ตระกูลหลิว ที่เคยทรยศหลี่จ้านในสนามรบ ก็เริ่มแสดงอาการกระสับกระส่ายและหวาดกลัว
จ้าวชิงเหยา ยืนอยู่ข้างหลี่จ้านอย่างสง่างาม เธอไม่ได้พูดอะไร แต่การปรากฏตัวของเธอในชุดชายาที่สวยงามและเต็มไปด้วยความมั่นใจ เป็การยืนยันว่า แพทย์ผู้เก่งกาจ ได้กลับมาพร้อมกับ อ๋องผู้มีอำนาจ แล้ว
การปรากฏตัวของ ฉินอ๋อง หลี่จ้าน ผู้ซึ่งยืนอยู่บนขาของตนเองได้สั่นะเืไปทั้งงานเลี้ยง องค์ชายรอง และพันธมิตรของเขาตกอยู่ในความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด พวกเขาพยายามรักษาสีหน้า แต่รอยยิ้มที่เสแสร้งนั้นเต็มไปด้วยร่องรอยของการพ่ายแพ้
“ท่านอ๋องช่างโชคดีนัก” องค์ชายรอง กล่าวด้วยน้ำเสียงที่พยายามควบคุมให้เป็ปกติ “ที่อาการาเ็ของท่านหายเป็ปกติแล้ว ข้าขอแสดงความยินดีด้วยอย่างยิ่ง”
หลี่จ้าน ไม่ตอบคำยินดีที่แสนเสแสร้งนั้น แต่หันไปมอง จ้าวชิงเหยา ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและความเชื่อใจ
“ข้าไม่ได้โชคดี องค์ชายรอง” หลี่จ้านกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นและทรงอำนาจ “แต่ข้ามี ชายา ที่มีความสามารถที่แท้จริง นางสามารถรักษาอาการาเ็ที่ถูก คนทรยศ พยายามทำลายอย่างจงใจได้”
คำพูดของหลี่จ้านเป็การ ประกาศา อย่างเป็ทางการต่อหน้าขุนนางทั้งหมด ทุกคนในงานเลี้ยงต่างหันมามอง องค์ชายรอง และ นายแพทย์ซ่ง ที่ยืนตัวสั่นอยู่ไม่ไกล
นายแพทย์ซ่ง ซึ่งตระหนักถึงภัยที่จะมาถึงตน พยายามจะหลบหนีออกจากงานเลี้ยงอย่างเงียบ ๆ แต่ หลิ่งเฟิง องครักษ์ผู้ภักดี ก็ปรากฏตัวขึ้นขวางทางเขาไว้
“ท่านนายแพทย์ซ่ง” หลิ่งเฟิงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เ็า “ท่านอ๋องยังมีเื่้าสอบถามท่านอยู่ ไม่ต้องรีบร้อนนัก”
ในขณะเดียวกัน องค์ชายรอง พยายามดึงความสนใจกลับมาที่ตนเอง “ท่านอ๋องโปรดระวังวาจา! หากท่านกล่าวหาใครโดยไม่มีหลักฐาน ท่านจะต้องรับผิดชอบต่อราชสำนัก!”
ชิงเหยา ก้าวเข้ามาข้างกายหลี่จ้านอย่างสง่างาม เธอรู้ว่านี่คือโอกาสสุดท้ายที่จะ เปิดโปงตัวการใหญ่ ที่อยู่เื้ัการทรยศทั้งหมด
“หลักฐาน? พวกเรามีหลักฐานที่แ่าเพคะ องค์ชายรอง” ชิงเหยาประกาศด้วยน้ำเสียงที่ชัดเจนและหนักแน่น “เรามี ร่องรอยการทำลายเส้นประสาทอย่างจงใจ บนขาของท่านอ๋อง ซึ่งได้รับการแก้ไขโดยการผ่าตัดของข้าแล้ว และเรามี สารลับ ที่บ่งชี้ถึงแผนการลอบสังหารท่านอ๋องที่ถูกส่งมาจากท่าน!”
คำพูดของชิงเหยาทำให้ท้องพระโรงตกอยู่ในความโกลาหล องค์ฮ่องเต้ที่ประทับอยู่บนบัลลังก์ถึงกับตื่นตระหนกกับหลักฐานที่ถูกเปิดเผยออกมาต่อหน้าสาธารณชน
หลี่จ้าน ใช้จังหวะนี้ให้เป็ประโยชน์ เขาเดินเข้าไปหา ตระกูลหลิว ที่กำลังกระสับกระส่ายอยู่มุมห้อง แม้จะใช้ไม้เท้า แต่ทุกย่างก้าวของเขาก็เต็มไปด้วย รัศมีแห่งอำนาจ ที่กลับคืนมา
“ตระกูลหลิว!” หลี่จ้านเรียกชื่อพวกเขาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้น “พวกเ้าทรยศข้าในสนามรบ และยังทิ้งร่องรอย ‘ความอับอายคือการลงโทษ’ ไว้ในจวนของข้า พวกเ้าสมควรได้รับการลงโทษสูงสุด!”
หลักฐานที่ถูกเปิดโปงอย่างต่อเนื่องโดย ฉินอ๋อง และ ชายา ของเขา สร้างความสั่นะเืครั้งใหญ่ต่ออำนาจทางการเมือง องค์ชายรอง ผู้ซึ่งตระหนักว่าทุกอย่างได้พังทลายลงแล้ว พยายามที่จะวิ่งหนี แต่ หลิ่งเฟิง และทหารเงาได้ควบคุมสถานการณ์ไว้ได้ทันเวลา
ชิงเหยา ได้ใช้ความรู้และไหวพริบของเธอ เปิดโปงตัวการใหญ่ ที่อยู่เื้ัการาเ็ของอ๋องและการลอบสังหารทั้งหมด องค์ชายรอง และพันธมิตรของเขาถูกจับกุมทันทีตามพระราชโองการขององค์ฮ่องเต้
การกลับมาของ หลี่จ้าน ผู้ซึ่งสามารถเดินได้อีกครั้ง และ ความสามารถ ของ จ้าวชิงเหยา ทำให้ทั้งคู่กลายเป็ ผู้กอบกู้สถานการณ์ และ อำนาจที่กลับคืนมา
หลังจากการกวาดล้างทางการเมืองครั้งใหญ่ ฉินอ๋อง หลี่จ้าน ก็กลับสู่ฐานะอ๋องที่เกรียงไกรอีกครั้ง โดยมี จ้าวชิงเหยา เป็ชายาที่เคียงข้าง ความรัก ของพวกเขาได้เติบโตอย่างสมบูรณ์จากความเคารพในความเป็มืออาชีพและการพึ่งพาซึ่งกันและกัน พวกเขายืนอยู่เคียงข้างกันอย่างสง่างามในงานเลี้ยงที่กลับมาสู่ความสงบ
ชิงเหยา มองไปยังหลี่จ้าน ใบหน้าของเขาไม่มีร่องรอยของความพิการและความเ็าอีกต่อไป แต่เต็มไปด้วย ความเข้มแข็ง และ ความรัก ที่อ่อนโยนของ คู่รัก
“ท่านอ๋องเพคะ” ชิงเหยากล่าวด้วยรอยยิ้ม “การผ่าตัดสำเร็จลุล่วงด้วยดีแล้วเพคะ”
“ใช่ ชิงเหยา” หลี่จ้านตอบด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน “และนี่คือ จุดเริ่มต้น ของชีวิตใหม่ที่เราจะสร้างร่วมกัน”