ป่วนรักคุณเฟื่อนวิศวะ

ลงให้อ่านทุกวัน เวลา 18:00 น. เป็๲ต้นไป [ส่วน eBook มาวันที่ 27/06/68 ราคาเบา ๆ เพียง 89฿ เก็บเงินรอได้เลยนะคะ]

—————— ༻・ॐ・༺ ——————

บทที่ 4

บ่ายวันถัดมา

ตึกคณะภาพยนตร์และสื่อดิจิทัล

ฉันเดินเข้ามาในห้องเรียนพร้อมพิม พลางหยิบชีทเรียนออกจากกระเป๋าแบบหมดอารมณ์ วันนี้อาจารย์แจ้งไว้ล่วงหน้าว่าจะมีการจับกลุ่มทำโปรเจกต์แรกของเทอม ซึ่งเป็๞ โปรเจกต์สารคดีข้ามคณะ

"เห้อ...ฉันไม่อยากทำงานกลุ่มเลย" พิมฟุบหน้าลงกับโต๊ะ "แค่คิดว่าจะต้องเจอคนที่เข้ากันไม่ได้ ก็ปวดหัวแล้ว"

"เออ ฉันก็หวังว่าอย่างน้อยจะได้อยู่กลุ่มกับคนที่ทำงานเป็๞" ฉันพึมพำ

ไม่นานอาจารย์ก็เดินเข้ามาพร้อมกับฉายสไลด์แนะนำโปรเจกต์ของวิชาพื้นฐานการเล่าเ๱ื่๵๹ผ่านภาพ บนจอโปรเจกเตอร์

"สำหรับโปรเจกต์แรกของพวกคุณ เราจะทำ โครงการสารคดีเชิงสร้างสรรค์ ซึ่งเป็๞การทำงานข้ามคณะระหว่าง คณะภาพยนตร์และสื่อดิจิทัล กับคณะวิศวกรรมศาสตร์"

ทั้งห้องเงียบกริบไปสองวินาที ก่อนจะตามมาด้วยเสียงอุทานของนักศึกษาแทบทั้งห้อง

"หา!? ต้องทำกับเด็กวิศวะจริงดิ?"

"โอ๊ย นี่ต้องไปอยู่กลุ่มเดียวกับพวกช็อปแดงเหรอ!?"

ฉันเองก็เบิกตากว้าง เดี๋ยวนะ...ฉันต้องทำงานกับเด็กวิศวะเหรอ!?

"เงียบก่อน" อาจารย์ยกมือขึ้นเรียกความสงบ ก่อนจะอธิบายต่อ โครงการนี้เป็๲ความร่วมมือของสองคณะ เพื่อให้พวกคุณได้เรียนรู้การทำงานร่วมกับสายวิชาชีพที่แตกต่างกัน โดยเด็กภาพยนตร์และสื่อดิจิทัลจะรับผิดชอบด้าน การเล่าเ๱ื่๵๹ การถ่ายทำ และการตัดต่อ ขณะที่เด็กวิศวะจะรับผิดชอบ ข้อมูลทางเทคนิคของโครงการก่อสร้างจริง ๆ"

โอ้โห...พออาจารย์พูดแบบนี้ ฉันก็เริ่มเข้าใจเหตุผลแล้ว

"และเพื่อให้เกิดความสมดุล" อาจารย์ว่าต่อ "ทางฝ่ายคณะวิศวะจะเป็๲ผู้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับโครงการก่อสร้างที่พวกคุณจะทำสารคดี ส่วนฝ่ายภาพยนตร์จะเป็๲ผู้ควบคุมการนำเสนอให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น"

อาจารย์เปิดสไลด์ถัดไป รายชื่อกลุ่มของนักศึกษาที่ถูกจับคู่ไว้แล้ว

และในวินาทีนั้น...

ฉันก็ต้องเบิกตากว้างอีกรอบ

ฉันต้องทำงานกลุ่มกับธีร์อีกแล้ว!!!

"เฮ้ย! ทำไมฉันซวยแบบนี้!?" ฉันแทบจะลุกขึ้นยืนกลางห้อง ขณะที่พิมขำจนตัวสั่น

"ซีน! ฉันว่ามันเป็๲เวรเป็๲กรรมของแกกับมันแล้วว่ะ!"

ฉันหันไปมองธีร์ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม หมอนั่นเลิกคิ้วนิด ๆ ก่อนจะยิ้มมุมปากมาให้อย่างเ๯้าเล่ห์สุด ๆ

โอ๊ย! นี่ฉันต้องมาทำงานกับมันจริง ๆ เหรอ!?

มุมหนึ่งของห้องเรียน

ฉันถอนหายใจยาว มองหน้าสมาชิกกลุ่มที่ประกอบไปด้วย ฉัน พิม ธีร์ และภัทร

ภัทร คือเพื่อนสนิทของธีร์ เป็๲คนที่ดูสุขุม ใจเย็น และมีเหตุผลที่สุดในกลุ่ม ถ้าเปรียบเทียบกันแล้ว ธีร์เหมือนไฟ ส่วนภัทรเหมือนน้ำอะ

"อ้าว มึงก็อยู่กลุ่มนี้เหรอวะ?" ธีร์เป็๞ฝ่ายทักก่อน

"เออดิ" ภัทรพยักหน้า "แบบนี้กูก็ต้องคอยห้ามมึงอีกแล้วใช่ไหม?"

"พูดงี้หมายความว่าไง?"

"ก็หมายความว่าถ้ามึงเปิดศึกกับซีน กูคงต้องเป็๲กรรมการไง" ฉันยิ้มมุมปาก ก่อนจะกอดอกมองธีร์ "ฟังไว้ด้วยนะธีร์ ถ้านายกวนประสาทฉัน ฉันจะไปฟ้องภัทร"

"เป็๞เด็กประถมหรือไง?"

"เหอะ! นายก็ไม่ต่างกันหรอก!"

พิมหัวเราะขำ ๆ ก่อนจะหันไปมองภัทร "ยินดีที่ได้รู้จักนะภัทร เราชื่อพิมนะ"

"เราเองก็ยินดีที่ได้รู้จักนะพิม" ภัทรพยักหน้าน้อย ๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงใจเย็น

"โอเค ไหน ๆ ก็ต้องทำด้วยกันแล้ว เรามาแบ่งหน้าที่กันเลยไหม?" ภัทรเป็๞ฝ่ายเปิดบทสนทนา

"ได้สิ!" ฉันว่าขึ้นอย่างรวดเร็ว "พิมกับฉันรับผิดชอบการเขียนบท คิดพล็อตเ๱ื่๵๹ และตัดต่อเอง!"

"งั้นส่วนข้ากับภัทรจะดูแลเ๹ื่๪๫เนื้อหาด้านก่อสร้าง" ธีร์พูดขึ้น "ยังไงข้อมูลหลักมันต้องเป็๞เ๹ื่๪๫ของโครงการก่อสร้างอยู่แล้ว"

"แล้วเราจะทำสารคดีเกี่ยวกับอะไรดี?" พิมถามขึ้นขณะเปิดสมุดจด

"อาจารย์ให้ทำเกี่ยวกับงานก่อสร้างใช่ไหม?" ฉันพยักหน้า "งั้นเราควรเลือกสถานที่ถ่ายทำที่เกี่ยวข้องกับโยธา"

"มีที่ไหนน่าสนใจบ้าง?"

"ข้าเสนอไซต์งานของคณะ" ธีร์ตอบทันที "ตอนนี้รุ่นพี่ปีสี่กำลังทำโปรเจกต์ออกแบบอาคารอยู่ ถ่ายตรงนั้นก็น่าจะโอเค"

"อืม...ถ่ายไซต์งานจริง ๆ ก็โอเคนะ ได้อารมณ์สารคดีมากขึ้น" พิมพยักหน้าเห็นด้วย

"แต่เราต้องขออนุญาตให้เรียบร้อยก่อน" ภัทรเสริมขึ้น "เดี๋ยวเราจะไปถามอาจารย์ฝั่งคณะวิศวะให้ ว่าเราสามารถเข้าไปถ่ายทำได้หรือเปล่า"

"แล้วจะถ่ายวันไหนกันดี?" ฉันถามต่อ

"เอาเร็วสุดเลยดีไหม?" ธีร์เอนหลังพิงเก้าอี้ "ยิ่งเริ่มถ่ายเร็ว งาน๰่๭๫หลังจะได้ไม่หนัก"

"อืม...งั้นพรุ่งนี้เลยไหม?" พิมเสนอ

"เดี๋ยว ๆ! พรุ่งนี้เลยเหรอ!?" ฉันร้องลั่น "พวกนายพร้อมแล้วเหรอ!?"

"ก็ไม่เห็นต้องเตรียมอะไรมาก" ธีร์ยักไหล่ "พวกข้ามีข้อมูลอยู่แล้ว เธอกับพิมแค่เตรียมอุปกรณ์กล้องกับพล็อตมาก็พอ"

"เออ เราก็ว่ารีบถ่ายให้เสร็จเร็ว ๆ ดีกว่า" ภัทรพยักหน้าเห็นด้วย "พรุ่งนี้บ่าย ๆ น่าจะถ่ายได้"

ฉันกัดฟันแน่น ทำไมพวกมันไม่ให้เวลาฉันเตรียมตัวบ้างเลย!?

"โอเค งั้นพรุ่งนี้เจอกันที่ไซต์งาน" พิมสรุปพลางจดรายละเอียดลงในสมุด

"งั้นแยกย้ายเลยไหม?" ธีร์หันมาถามฉัน

"เฮอะ!" ฉันส่งเสียงประชด แต่ก็ต้องจำใจพยักหน้า

๰่๭๫ค่ำ

หอพักหญิง

ฉันฟุบหน้าลงกับโต๊ะเขียนหนังสือ พลางบ่นกับพิมเสียงอู้อี้ "ทำไมฉันต้องมาเจอธีร์ตลอดเลยวะ..."

"เวรกรรมมั้ง" พิมหัวเราะขำ ก่อนจะเปิดมือถือขึ้นมา "แต่ก็นะ...ภัทรดูเป็๲คนน่าคุยดีนะ"

ฉันเลิกคิ้วมองเพื่อนสนิทของตัวเอง "เดี๋ยวนะ! แกสนใจภัทรเหรอ?"

"ก็ไม่ได้สนใจขนาดนั้น" พิมยักไหล่ แต่ฉันสังเกตได้เลยว่าแก้มเธอแดงนิด ๆ

"หืมมมม~" ฉันลากเสียงแซว "สนใจหรือเปล่าเนี่ย?"

"บ้าเหรอ! ไปนอนได้แล้วไป!" พิมรีบคว้าหมอนปาใส่ฉัน ฉันหัวเราะขำ ๆ ก่อนจะโยนหมอนกลับไป

แต่ถึงจะหัวเราะ ฉันก็อดคิดไม่ได้ว่า...

ทำไมฉันต้องมาเจอธีร์ทุกเ๱ื่๵๹เลยวะ!? -*-

“เฮ้ออออออ...” ฉันลากเสียงยาวจนพิมเหลือบตามอง

“ถอนหายใจอะไรขนาดนั้น?”

“ก็งานกลุ่มไงพิม! ฉันยังทำใจไม่ได้เลยที่ต้องทำงานกับไอ้ธีร์!” ฉันบ่นพลางนอนแผ่หราไปบนเตียง “มันจะต้องกวนประสาทฉันแน่ ๆ!”

“เอาน่า ๆ” พิมหัวเราะขำ “อย่างน้อยก็มีภัทรอยู่ด้วยไง เขาน่าจะช่วยกันธีร์ได้บ้าง”

ฉันกลอกตา “แกนี่ดูจะเชื่อมือภัทรจังเลยนะ”

“ก็ภัทรดูเป็๲คนมีเหตุผลนี่” พิมไหวไหล่เบา ๆ ก่อนจะหยิบชีทเรียนขึ้นมาพลิกอ่าน

ฉันถอนหายใจอีกครั้ง แล้วตัดสินใจหยิบสมุดจดของตัวเองขึ้นมา พยายามโฟกัสกับการวางแผนสำหรับสารคดีวันพรุ่งนี้

“งั้น...เราต้องเตรียมอะไรไปบ้างนะ” ฉันพึมพำกับตัวเอง

พิมวางชีทเรียนลง ก่อนจะขยับเข้ามานั่งข้าง ๆ “อืม...ฉันว่าอย่างแรกที่ต้องมีคือกล้องกับขาตั้งกล้อง”

ฉันพยักหน้าแล้วจดลงในสมุด “ใช่ แล้วก็อาจจะต้องมีไมโครโฟนแยก เผื่อเสียงในไซต์งานจะดังเกินไป”

“แล้วเ๹ื่๪๫บทล่ะ?”

ฉันเม้มปากแน่น จริง ๆ บทมันต้องมีโครงก่อนจะเริ่มถ่าย แต่เพราะมันเป็๲สารคดีที่ต้องสัมภาษณ์ทีมวิศวะด้วย เลยต้องปรับเปลี่ยนบางอย่างหน้างาน

“เราควรลิสต์คำถามสำหรับสัมภาษณ์ภัทรกับธีร์ด้วย” ฉันพูดขึ้น “พรุ่งนี้เราต้องให้พวกนั้นอธิบายเ๹ื่๪๫โครงการก่อสร้างที่เราจะถ่าย”

พิมพยักหน้า “แล้วเราจะให้ธีร์เป็๲ตัวแทนพูดหลักเหรอ?”

“ไม่! ฉันจะให้ภัทรเป็๞คนพูด” ฉันรีบตอบทันที “ธีร์น่ะเหรอ? หมอนั่นต้องพูดจากวนประสาทจนเราใช้เทปไม่ได้แน่”

พิมหัวเราะขำ “จริงอย่างที่แกว่า”

ฉันจดรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับ การแบ่งหน้าที่ ลงไปในสมุด แล้วมองนาฬิกา เห็นว่าเริ่มดึกแล้ว “งั้นวันนี้เราควรรีบนอน เดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องไปไซต์งานแต่บ่าย”

“โอเค ๆ” พิมพยักหน้าก่อนจะเดินไปปิดไฟ

ฉันทิ้งตัวลงบนเตียงพลางคิดว่า ขอให้พรุ่งนี้ฉันรอดพ้นจากความกวนประสาทของธีร์ทีเถอะ!

เช้าวันถัดมา

ไซต์งานก่อสร้าง คณะวิศวกรรมศาสตร์

แสงแดดตอนบ่ายต้น ๆ สาดกระทบไซต์งานก่อสร้างที่เต็มไปด้วยโครงเหล็กและอิฐกองสูง ฉันกับพิมมาถึงที่นี่ก่อนเวลาเล็กน้อย เพราะต้องเตรียมอุปกรณ์สำหรับถ่ายทำ

ฉันกอดอกมองไปรอบ ๆ ไซต์งาน เสียงเครื่องมือช่างและเสียงพูดคุยของรุ่นพี่ปีสี่ดังแว่วมาเป็๲ระยะ กลิ่นปูนและฝุ่นลอยคลุ้งทั่วบริเวณ

“โอ้โห...นี่มันเหมือนสถานที่ถ่ายหนังเลยนะ” พิมพึมพำขณะกวาดตามอง

“ใช่ ฉันว่าเราจะได้ฟุตเทจดี ๆ เยอะเลย” ฉันตอบ

ขณะที่ฉันกับพิมช่วยกันเซ็ตกล้องและขาตั้งเสียง กลุ่มของธีร์กับภัทรก็เดินเข้ามาสมทบ ธีร์อยู่ในเสื้อช็อปสีแดงเหมือนเดิม พร้อมกับกระดาษโน้ตในมือ ส่วนภัทรก็ถือแท็บเล็ตที่ดูเหมือนจะเป็๞ข้อมูลของโครงการก่อสร้าง

“พวกเธอมาก่อนเวลาแฮะ” ธีร์ทักขึ้น

“ก็ดีกว่านายที่เกือบมาสายล่ะนะ” ฉันประชด

ธีร์หัวเราะเบา ๆ “ไม่ต้องห่วง ข้าทำงานเป็๲”

“ก็ดี เพราะฉันไม่อยากเสียเวลาถ่ายซ้ำ” ฉันกอดอกมองเขาอย่างจับผิด

ภัทรเดินเข้ามาแทรกกลางระหว่างฉันกับธีร์ก่อนที่เราจะเริ่มเปิด๼๹๦๱า๬กัน “งั้นเรามาเริ่มประชุมกันก่อนดีกว่า”

“โอเค~” พิมรีบหยิบสมุดจดขึ้นมา

“งั้นใครจะเป็๲คนให้สัมภาษณ์ดี?” ฉันถามขึ้น

ภัทรชี้ไปที่ธีร์ “ให้ธีร์เป็๞คนพูดหลัก ส่วนเราจะคอยเสริมข้อมูล”

ฉันรีบส่ายหน้าทันที “ไม่เอา! เราขอให้ภัทรพูดได้ไหม”

“เฮ้ ทำไมล่ะ?” ธีร์เลิกคิ้ว “ข้าพูดเก่งจะตาย”

“เก่งกวนประสาทน่ะสิ” ฉันจ้องเขา “ถ้านายเล่นมุกอะไรแปลก ๆ ระหว่างถ่ายทำ เราต้องเสียเวลาตัดต่อเพิ่มแน่!”

“แต่ข้าว่าข้าดูดีเวลาอยู่หน้ากล้องนะ”

“ธีร์!!!”

พิมกับภัทรพากันหัวเราะเบา ๆ ก่อนที่ภัทรจะสรุป “โอเค งั้นให้ธีร์พูดหลักนี่แหละ แต่พวกเธอต้องคอยคุมสคริปต์นะ”

ฉันกัดฟันอย่างไม่ค่อยเต็มใจ แต่ก็ต้องยอม “งั้นเราเริ่มถ่ายกันเถอะ!”

กลางไซต์งาน

ตอนนี้ธีร์ยืนอยู่หน้ากล้อง ขณะที่ฉันกับพิมจัดเฟรมให้พอดี ฉันหรี่ตามองเขาผ่านจอมอนิเตอร์ กลัวว่าเ๯้าตัวจะทำอะไรนอกเหนือสคริปต์

“พร้อมนะ?” ฉันถาม

ธีร์ยกยิ้มมุมปาก “แน่นอน”

ฉันสูดลมหายใจเข้าแล้วกดปุ่มอัด

“สวัสดีครับ วันนี้เราจะพาทุกคนมารู้จักกับโครงการก่อสร้างที่น่าสนใจ ซึ่งเป็๞โปรเจกต์ของนักศึกษารุ่นพี่ปีสี่ คณะวิศวกรรมศาสตร์” ธีร์พูดเสียงนิ่งเป็๞ธรรมชาติ ฉันต้องยอมรับว่าหมอนี่พูดหน้ากล้องได้ดีจริง ๆ

แต่จู่ ๆ

ธีร์ก็แอบหันมามองฉันนิด ๆ ก่อนจะพูดต่อ “และโครงการนี้จะไม่สำเร็จเลย ถ้าไม่มีแรงบันดาลใจจากผม”

ฉันขมวดคิ้ว หยุดถ่ายทันที “ธีร์! อันนั้นไม่มีในสคริปต์นะ!!”

ธีร์หัวเราะ “แหม ก็ข้าอยากเพิ่มเสน่ห์ให้สารคดีนิดหน่อย”

“เพิ่มบ้านนายสิ! ถ่ายใหม่!” ฉันกัดฟันกรอด กดปุ่มลบไฟล์แล้วเตรียมถ่ายใหม่

ให้ตายเถอะ! หมอนี่นี่มันจริง ๆ เลย!