Cosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ)

    ตอนที่ 8 อาจารย์ใหญ่แห่งสถาบันการต่อสู้


    หลังจากเย่ชิงหยูเดินเข้ามาในสถาบันสักพักแล้ว เขาก็เดินเล่นไปรอบสถาบันพลางๆ เพื่อรอเวลาแห่งการต่อสู้และขนาดนั่น เสียงตะโกนก็ดังสนั่นไปทั่วทั้งสถาบัน
    "ทุกคนเตรียมตัว ไปรวมตัวกันที่ลานประลอง"เย่ชิงหยูได้ยินดังนั่นก็เดินไปทันที
    เมื่อมาถึงจุดหมาย เย่ชิงหยูก็เห็นนักเรียนรวมตัวกันที่สนามประลองมากมายราวกับฝูงมด เขาแหงนหน้ามองขึ้นไป เห็นอาจารย์หนาน ที่ยืนกอดอกอยู่ รวมถึงอาจารย์คนอื่นๆ ทั้งชายและหญิงเกือบ 30คน อาจารย์ที่ดูอาวุโสก็ก้าวออกมาพูดออกมาเสียงดังก้องทั่วทั้งลานประลอง
    "เงียบ"บรรดานักเรียนคนอื่นๆได้ฟังดังนั่นก็หยุดเสียงเจี้ยวจ๋าวกัน พร้อมกับยืนนิ่งๆ เย่ชิงหยูใช้จิตวิญญาณพลางสำรวจระดับพลังอาจารย์คนอื่นๆ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย
    "อืม แต่ละคนในร่างกายอัดแน่นด้วยพลังงาน ระดับขั้นรวมเป็นหนึ่งทั้งนั่นเลย ส่วนอาจารย์หนานพลังเหนือกว่าใครเพื่อน"เมื่อเย่ชิงหยูสำรวจไปเรื่อยๆก็สะดุดเข้ากับ อาจารย์อาวุโสที่ออกมาพูดมะกี้
    "หือ พลังระดับนี้มัน ขุนพลปฐพีงั้นหรอ"เขาสัมผัสได้ถึงออร่าที่แผ่ออกมาจากร่างกายแก่ๆนั่น เย่ชิงหยูรู้สึกกดดันเล็กน้อยเมื่ออยู่ต่อหน้าพลังนี้ แต่ก็แค่เล็กน้อยเท่านั่น ถึงแม้จะไม่เคยเห็นหน้าตาแต่เขาก็เดาได้้เลย เขาต้องเป็นอาจารย์ใหญ่แน่ๆ เย่ชิงหยูคิดในใจ สถาบันนี้ไม่ง่ายสินะ ตอนแรกนึกว่าจะมีแต่พวกพลังขั้นรวมเป็นหนึ่งทั้งหมดซะอีก
    ขนาดนั่น อาจารย์ใหญ่ที่เย่ชิงหยูคิดว่าใช่กับอาจารย์คนอื่นๆก็ยืนนิ่งสงบเหมือนกับกำลังรอใครบางคนมาอยู่
    เย่ชิงหยูก็ยืนรออย่างสงบ พลางใช้จิตสัมผัสตรวจสอบคนอื่นๆ ในขนาดนั่นตัวเขาก็สะดุ้งโหยง ขนแขนลุกซู่ ร่างกายส่งสัญญาณอันตรายร้องเตือนราวกับว่าให้รีบหลบหนีทันที
    "นี่มัน! มาแล้ว!"เย่ชิงหยูหันไปมองทิศทางที่เข้าสัมผัสได้ทันที
    "ฟิ้วววว"ออร่าแสงสีแดงทะยานเข้ามาแต่ไกลด้วยความเร็วสูงมาก พลังงานมหาศาลพวยพุ่งออกมาจากบอลแสงนั่น ยิ่งเข้าใกล้ลานประลองเท่าไร แรงกดดันก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั่น นักเรียนคนอื่นๆเมื่อได้สัมผัสกับออร่าพลังนี้ก็ แข็งขาอ่อนแรง พลางยืนตัวสั่น หน้าซีดด้วยความกลัว มองบอลแสงที่ทะยานมา
    เย่ชิงหยูก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาล เขาหลี่ตาลง พลางขมวดคิ้ว มองดูแสงสีแดงที่ ลอยหยุดอยู่ตรงหน้ารองอาจารย์ใหญ่กับคนอื่นๆ แสงสีแดงจ้าเริ่มสลายหายไปเรื่อยๆ เงารูปร่างมนุษย์เริ่มโผล่ออกมาแทน ชายคนนึงรูปลักษณ์ที่ดูแก่ชรา เคราสีขาวยาว สภาพราวกับคนอายุ80 รูปร่างที่เตี้ยเขิน สวมใส่ชุดคลุมสีขาว ใบหน้าที่ยิ้มแย้มใจดีราวกับคนแก่ข้างบ้าน เขาจับไม้เท้าที่มือขวาไว้ราวกับประคองตัวเอง ชายชราลอยอยู่บนอากาศ เดินลงมาจากฟากฟ้า พร้อมนั่งที่ของตนเองทันที
    รองอาจารย์ใหญ กับคนอื่นๆ ก็ก้มหลังคำนับชายแก่ด้วยความเคราพ
    "คำนับ ท่านอาจารย์ใหญ่เฟยเซียน"เสียงดังสนั่นทัวทิศ
    นักเรียนคนอื่นๆเมื่อได้ฟังดังนั่นก็อึ้ง มองดูชายชราที่นั่งอยู่ด้วยใบหน้าที่เหลือเชื่อ
    "นี่มัน ท่านอาจารย์ใหญ่เฟยเซียนหรอ เพิ่งเคยเห็นเขาครั้งแรก"
    "ใช่ๆ ข้าก็เพิ่งเคยเห็นครั้งแรกเหมือนกัน"
    "แข็งแกร่งจริงๆ แถมบินมาด้วย"
    "นั่นสิ เมื่อกี้นี้แค่ออร่าพลังงานของเขาก็ บดขยี้พวกเราเป็นเศษเนื้อได้อย่างง่ายดาย"นักเรียนพูดคุยกันเสียงด้วยน้ำเสียงที่เคราพ
    "สวัสดีทุกคน เรียกข้าว่า ผู้อาวุโสเฟยเซียนก็พอ "ชายชราเฟยเซียนเอ่ยทักทายด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
    เย่ชิงหยูจ้องมองเขม็ง เขาใช้จิตสัมผัสตรวจสอบชายชราทันที วูบบบ ใบหน้าของเย่ชิงหยูถึงกับเปลี่ยนสี ห้วงวิญญาณถึงกับสั่นสะท้าน เขาสัมผัสได้ถึงออร่าสีแดงขนาดยักษ์ราวกับดาวเคราะห์อัดแน่นในร่างกายเล็กๆนั่นที่พร้อมจะปะทุออกมาราวกับภูเขาไฟที่เดือดดาด นี่มัน! ขั้นขุนพลนภางั้นหรอ ไม่ๆ ไม่ใช่เหนือกว่านั่นอีก พลังมากกว่าตาแก่รองอาจารย์ใหญ่นั่นลิบลับ เย่ชิงหยูไม่เคยเห็นพลังที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้มาก่อน ยกเว้นตอนเห็นพลังงานลึกลับของกายเทพโกลาหล ต่อให้เขาตอนนี้ฝึกคัมภีร์จักรวาลนิรันด์และมีกายเทพโกลาหลก็ยังสู้ตาแก่นี้ไม่ได้ ช่องว่างพลังมันมากเกินไป ก็นะ เขาเพิ่งอยู่ขั้นจิตวิญญาณเองนิ
    ขนาดนั่น เฟยเซียนที่นั่งยิ้มแย้มพลางลูบเคราของตัวเองไปก็ชะงัก เมื่อเขาสัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณที่เข้ามาตรวจสอบตน
    "หืม"เฟยเซียนมองหาทันที ทันใดนั่น นัยต์ตาสองข้างของชายแก่เรืองแสงกวาดมองไปทั่ว เมื่อมองมาหยุดอยู่ที่เย่ชิงหยู
    เย่ชิงหยูเมื่อสบตาเข้ากับเฟยเซียนก็พลันแข็งทื่อ ขนลุกซู่ซ่า ร่างกายสั่นสะท้าน ความรู้สึกที่ได้รับราวกับว่า ความลับทั้งหมดในร่างเปิดเผยออกมาทั้งหมด
    เฟยเซียนที่เห็นเย่ชิงหยู เขาใช้สัมผัสเข้าไปสำรวจราวกับจะมองทะลุทุกสิ่งทุกอย่างในร่างกาย แต่แล้วอยู่ๆ จิตสัมผัสก็ถูกตัดขาด ราวกับว่ามันขาดหายไปในอวกาศ เฟยเซียนใบหน้าถึงกับตะลึง เมื่อเขาได้สติก็ยิ้มให้เย่ชิงหยูทันที
    "อืม น่าสนใจ นี่มัน น่าสนใจจริงๆ ไม่น่าเชื่อว่าในสถาบันของเรา มีเด็กนักเรียนแบบนี้ด้วย"เฟยเซียนเอ่ยออกมาในใจ เขาพลันถอดสายตาออกมาจากเย่ชิงหยู
    "เอาละ เริ่มการเฟ้นหาผู้ที่เก่งสุดสถาบันเราได้"เฟยเซียนเอ่ยเสียงเบาๆ แต่ทุกคนได้ยินราวกับกระซิบที่ข้างหู
    อาจารย์คนนึงก็เดินก้าวออกมา พร้อมกับพูดอธิบาย กติกาบททดสอบ
    มีบททดสอบหลายรอบ แข่งแบบแพ้คัดออก ผู้ชนะก็มีสิทธิ์เข้ารอบต่อไป
    รอบแรกวัดระดับพลัง รอบที่สอง การต่อสู้ตะลุมบอน จากนักเรียน1000คน แบ่งเป็น 10กลุ่ม กลุ่มละ 100 คนคัดหาผู้ชนะแค่ 1คน ของแต่ละกลุ่ม มาสู้กัน
    และรอบสุดท้าย หาผู้ที่เก่งที่สุด ในบรรดาทั้ง10คน ผู้ชนะอันดับ 1-3 จะได้รับรางวัลที่ยิ่งใหญ่
    อันดับ 1 จะได้รับสิทธิ์ให้เรียนวิชาระดับสูงได้ 3 วิชา ยาเสริมฐานพลัง 1 เม็ด ยาจิตวิญญาณ 3 เม็ด และ 1ล้านเครดิต
    อันดับ 2 จะได้รับสิทธิ์ให้เรียนวิชาระดับสูงได้ 2 วิชา ยาจิตวิญญาณ 2เม็ด และ 5แสนเครดิต
    อันดับ 3 จะได้รับสิทธิ์ให้เรียนวิชาระดับสูงได้ 1 วิชา ยาจิตวิญญาณ 1เม็ด และ 1แสนเครดิต
    นักเรียนคนอื่นๆเมื่อได้เห็นของรางวัลอันดับ 1 ก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก แค่ยาเสริมฐานพลังก็มีราคามากกว่า 5 ล้านเครดิตแล้ว
    เย่ชิงหยูได้เห็นของรางวัล ที่เข้าสนใจก็มีแค่ เงินเท่านั่น เพราะเขาไม่ค่อยมีตัง ส่วนยาเอาไปขายก็น่าจะได้เงินมากมาย
    เมื่ออาจารย์พูดจบ เขาก็ประกาศต่อทันที

    "เริ่มการทดสอบ รอบแรกได้ เอาหินวัดพลังงานมา"