“กลับมาแล้วหรือคะ ท่านลูเซียส”
ลูเซียสเดินเข้ามายังตัวคฤหาสน์ด้วยสีหน้ามีความสุขปนความเศร้าในเวลาเดียวกัน มันทำให้วีน่าตัดสินใจถามเพราะความเป็ห่วงผู้เป็เ้านาย
“มีอะไรหรือไม่ค่ะ ท่าน”
“ข้าเจอ...ข้าเจอนางแล้ว”
วีน่ายิ้มดีใจให้กับผู้นายถึงในใจของเธอจะเจ็บจนจุกแทบจะพูดอะไรไม่ออก แต่หญิงสาวก็รู้ดีว่าในใจของลูเซียสไม่เคยมีเธออยู่ในนั้น แต่มีหญิงนางนั้นที่อยู่ในใจเขามานานกว่าสองพันปี เขายังออกตามหานางอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
“แล้วท่านจะเศร้าไปทำไม”
“ข้าเจอนาง…ช้าไป… อีกไม่นานนางก็จะจากข้าไปอีกแล้ว”
ร่างบางไม่รู้จะตอบอย่างไร เธออยู่ข้างกายของซาตานหนุ่มมานานหลังจากที่เขาสูญเสียนางผู้เป็ที่รักมาเกือบจะสองพันปี เห็นเขาเฝ้ารอจนแล้วจนเล่า จนได้เจอ แต่พระผู้เป็เ้าคงจะเกลียดชังลูเซียสเหลือเกินถึงไม่เคยให้เขาได้สมหวังเลยสักครั้ง
“ครั้งนี้ท่านก็เจอนางแล้ว ท่านก็ควรจะทำให้เต็มที่สิเ้าค่ะ หรือไม่ท่านก็ให้นางขอพรกับท่านแล้วเก็บดวงิญญานางไว้ นางก็จะได้อยู่กับท่านตลอดไป”
ลูเซียสฟังและคิดตามวีน่า สิ่งที่พูดมันก็ถูก หากว่าเขาทำอย่างนั้นเขาจะได้ดวงิญญาของนางแต่ไร้ซึ่งจิตใจและร่างกาย ลูเซียสไม่แน่ใจว่าเขา้า ได้นาง หรือ แค่ได้ความรักจากนางเหมือนครั้งอดีต ไม่ว่าจะเลือกทางไหน มันก็เจ็บอยู่ดี
“ข้าขออยู่คนเดียว”
ลูเซียสเดินไปที่โซฟาตัวยาวในห้องรับแขก ร่างหนานั่งลงแล้วหยิบปิ่นปักผมออกจากกระเป๋าด้านในเสื้อสูทที่เขาสวมออกมาดู ภาพเมื่อสองพันปีได้ย้อนกลับมา
“ทำไมท่านทำแบบนี้กับข้า”
หญิงสาวได้ถามลูเซียสด้วยหัวใจที่ปวดร้าว น้ำตาของเธอได้ไหลอาบแก้มขาวเนียน ลูเซียสรู้ว่าตัวเขานั้นทำร้ายร่างบางไว้มาก แต่เขาก็ไม่สามารถบอกอะไรเธอได้ เพื่อการแก้แค้นที่เขาใช้เวลาตามสืบมานานจนได้พบตัวของมัน แต่มันดันมีส่วนเกี่ยวข้องกับครอบครัวของนาง
“ก็เ้ามันโง่เองนี้ที่ดันมารักข้า”
ถึงปากของลูเซียสจะพูดไปแบบนั้น ทั้งที่รู้ว่ามันทำร้ายจิตใจของนางมากแค่ไหน แต่ความแค้นที่มีมันมากกว่าความรักที่นางมอบให้ ลูเซียสเลือกที่จะแก้แค้นคนที่ทำกับครอบครัวของเขา
“ใช่ข้ามันโง่เอง ชาตินี้ข้ารักท่านมาก แต่ชาติหน้าท่าน…”
ร่างบางยังไม่ทันได้พูดจบประโยค มีลูกธนูพุ่มมาจะปักกลางหลังของลูเซียส หญิงสาวคว้าตัวเขาให้หลบลูกธนูที่พุ่งมาทำให้มันปักลงที่อกของนาง แล้วนางก็ล้มลงไปกับพื้น ลูกน้องของเขาก็ได้มาจัดการคนร้าย ลูเซียสไปพยุงร่างบางให้มานอนอยู่ที่ตักเขา
“เ้าช่วยข้าทำไม”
“นี่เป็สิ่งสุดท้ายที่ข้าจะทำเพื่อท่านได้ ข้าขอให้ท่านอย่าทำอะไรกับท่านพ่อของข้าจะได้ไหม?”
“ดะ...ได้…”
หญิงสาวได้ฟังคำพูดของลูเซียส ร่างบางก็สิ้นใจไปในอ้อมกอดของเขา ถ้าการตายของนางจะทำให้ร่างหนาไม่ไปทำร้ายบิดาที่ตนเคารพรัก และสามารถเปลี่ยนใจเขาได้ไม่มากก็น้อย นางก็ยอมที่จะตายเพื่อที่ความแค้นของลูเซียสจะได้จางลง
“เ้าจะทิ้งข้าไม่ได้นะ…”
“นี้เขารู้ชื่อฉันได้ไง?”
หลังจากที่ลูเซียสหายตัวไปต่อหน้าเป็ครั้งที่สอง กว่าคืนฝันจะรู้ตัวว่านี้ไม่ใช่ความฝันต้องใช้เวลาไปหลายนาที ร่างเล็กคิดแล้วคิดอีกว่าสิ่งที่ขอ ซาตานหนุ่มจะให้ตามนั่นหรือไม่?
แล้วเขาให้เวลา 7 วัน เพื่อเปลี่ยนคำขอนี่นะ สิ่งที่ฉันขอมันไม่ดีตรงไหน?
“ลู… ลูเซียส ลูเซียส!!!”
หญิงสาวตัดสินใจเรียกเขา ทั้งที่ร่างหนากลับออกไปไม่ถึง 10 นาทีได้ เธออยากรู้ว่าซาตานตนนี้ทำไมถึงได้แปลก แม้ว่าจะเคยอ่านเจอมาบ้างว่าซาตานให้ในสิ่งที่ขอเท่านั้น แต่ก็ไม่เคยมีบันทึกที่ไหนเขียนว่าซาตานขอให้เปลี่ยนคำขอใหม่
“คิดคำขอใหม่ได้แล้วหรือ?”
“เปล่า! แต่ฉันมีเื่อยากถามมากกว่า”
ลูเซียสไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใด คืนฝันคนนี้กลับตัวเธอในครั้งอดีตถึงไม่ได้ต่างกันเลย ความสวย ความฉลาด และความเก่ง ไม่ว่าจะชาติไหน เธอก็ยังมีเหมือนเดิม
“เ้าอยากถามอะไร?”
“ก่อนอื่น นายช่วยพูดแบบคนในยุคนี้ก่อนนะ ฉันฟังแล้วมันแปลก ๆ ยังไงไม่รู้”
ซาตานหนุ่มพยักหน้าเป็การบอกว่าได้ เขามองหน้าคืนฝันด้วยความคิดถึงที่ต้องเฝ้ารอมานานแสนนาน ถึงอยากจะให้เธอรู้มากแค่ไหน แต่ลูเซียสรู้ดีว่าอดีตก็คืออดีต เธอคงจะจำเขาไม่ได้
“นายรู้ชื่อฉันได้ไง?”
“มันสำคัญด้วยหรือ?”
“ก็…ไม่! ฉันแค่อยากให้นายอยู่กับฉัน…จนกว่าจะถึงกำหนดที่นายให้จะได้ไหม?”
ลูเซียสไม่คิดเลยว่าร่างบางตรงหน้าจะขอให้เขาทำแบบนี้ ทั้งที่ตอนแรกเขาก็ตั้งใจจะทำแบบนั้นอยู่แล้วโดยที่ไม่ให้เธอรู้ตัว แต่นี่กลับเข้าทางเขาเสียได้
“ได้สิ ว่าแต่เธอมีอะไรอยากทำเป็พิเศษไหม?”
“ก็หลายอย่าง แต่สิ่งที่ต้องทำก่อน คือ… เอาคืนแฟนชั่วและบอกเลิกมัน นายช่วยฉันหน่อยนะ”
“แล้วฉันจะได้อะไร?”
“อะไรก็ได้ที่นาย้า แล้วฉันสามารถหาหรือทำให้ได้นะ ทุกอย่าง!”
ลูเซียสยิ้มเ้าเล่ห์ แล้วพยักหน้าเป็ตอบว่าได้ ชายหนุ่มดีใจที่คนตัวเล็กตรงหน้ายังของให้เขาช่วยอะไรเธอบ้าง นี้คงจะเป็สิ่งเดียวที่เขาทำให้เธอได้
“ฉันจะ…”
คืนฝันรอลุ้นว่าคนตรงหน้าของเธอจะพูดอะไร ร่างบางรู้สึกเหมือนกับเคยรู้จักเขาคนนี้มานานแสนนาน แต่เธอกลับจำไม่ได้ ความรู้สึกมันบอกเธอว่าลูเซียสคนนี้จะไม่มีทางทำให้เธอเจ็บเป็แน่
“ให้เธอได้ฝันสักครั้ง”
“เกี่ยวก้อยสัญญากันก่อน ฉันจะได้มั่นใจ ว่านายจะทำอย่างที่พูด”
หญิงสาวยื่นนิ้วก้อยไปตรงหน้าของซาตานหนุ่มแล้วยิ้มให้เขา มันเป็รอยยิ้มที่สามารถทำให้คนเห็นใจละลายได้เลย ร่างหนายื่นนิ้วออกไปเกี่ยวก้อยสัญญา ลูเซียสที่เคยทำผิดกับเธอมา ครั้งนี้เขาจะแก้ไขมัน ไม่ว่าคืนฝันอยากได้ดาวหรือเดือน ลูเซียสคนนี้สัญญาว่าจะเอามันมาให้เธอให้ได้
“ไปนอนได้แล้ว พรุ่งนี้พวกเรามาสิ่งที่ต้องทำ”
“แล้วนายจะนอนไหน?”
“ซาตานอย่างฉันไม่จำเป็ต้องนอน”
14K
