“ความสัมพันธ์แบบSwitch [1]คุณจะบอกว่าคุณเป็ได้ทั้งดอมและซับ แบบนั้นใช่ไหมครับ”
“ครับ แต่ถ้าคุณไม่สะดวกใจ-”
“นิสัยใจร้อนของคุณนี่ไม่เปลี่ยนเลยนะครับไม่ว่าจะตอนทำธุรกิจหรือตอนพูดคุยเื่เพลย์”
คนถูกดุหน้าตึงเล็กน้อย หากไม่ใช่ว่าอีกคนแค่พูดออกมาเสียงเรียบเรื่อย เหมือนเปรยทั่ว ๆ ไป เดือนอ้าย คงคิดว่ากำลังโดนอีกฝ่ายดุแน่ ๆ
“ก็คุณทำหน้าเหมือนไม่สบอารมณ์กับสิ่งที่ผมพูด”
“ระวังคำพูดหน่อยก็ดีนะครับเดือนอ้าย”
ตุลธรมองหน้าอีกฝ่ายที่นั่งตรงข้ามตนนิ่ง ๆ ยังคงไว้ด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอย่างที่คนมองได้แต่ทำหน้าฮึดฮัดใส่อย่างไม่เก็บอาการ
“โทษที ผมคิดว่าเราสนิทกันมากพ-”
“ครับ เราสนิทกัน แต่คุณทำแบบนี้มันทำให้ความอดทนของผมถึงขีดจำกัด แล้วเื่ที่กำลังคุยอยู่นี่ก็จะถูกเลื่อนออกไป”
รอยยิ้มที่กระจายบนใบหน้าปรับเปลี่ยนเป็ราบเรียบ ดวงตาคมดุจ้องมองร่างโปร่งตรงหน้า เดือนอ้ายมักจะทำให้ความอดทนของเขาพังทลายเสมอ ไม่ว่าจะเื่ใดก็ตาม ตุลธรยอมรับว่าอยากปราบพยศคนตรงหน้าหลังจากที่รับรู้ว่าอีกฝ่ายมีรสนิยมเดียวกันกับเขา แต่นึกแปลกใจเล็กน้อยที่อีกฝ่ายบอกว่าตนเองนั้นไม่ได้ชื่นชอบที่จะเป็ฝ่ายถูกกระทำเพียงแค่ฝ่ายเดียว
ซึ่งตุลธรก็ไม่ติดใจในเื่นั้น หากแต่ความแสบสันต์และร้ายกาจที่เดือนอ้ายชอบแสดงออกมานั่นต่างหากที่ทำให้ตุลธรยิ่งสนอกสนใจอีกฝ่าย
“ผมไม่ซีเรียสนะครับถ้าหากว่าความเป็ผมมันไปกระตุ้นความอดทนของคุณจนคุณทนไม่ได้ ผมรู้ว่าผมมันร้อน- อื้อ!”
“ยั่วนัก!”
ตุลธรกระชากแขนเดือนอ้ายให้ลุกขึ้นแล้วบังคับนั่งลงบนตักพร้อมกับบดจูบลงบนริมฝีปากที่พ่นคำพูดอวดดีใส่เขา ไม่ใช่ว่าเขาจูบกันครั้งแรก เราจูบกันนับไม่ถ้วนั้แ่ที่เขาเป็พาร์ทเนอร์ทางธุรกิจกับอีกฝ่ายแล้ว
“จ...ไจ๋ ม...มาสเตอร์ ความอดทนคุณต่ำแบบนี้ทุกครั้งหรือเปล่า อ๊ะ”
สะโพกอวบอิ่มถูกฝ่ามือหนากอบกุมพร้อมบีบขยำอย่างมันเขี้ยว ความร้อนวูบวาบพุ่งขึ้นเมื่อเนื้อตัวทั้งคู่ััเสียดสีกัน ริมฝีปากประกบกันแแ่แทบจะไม่ปล่อยให้อากาศได้รอดผ่าน
“อย่าท้าทายผมให้มากเดือนอ้าย ถ้าคุณยังอยากคุยเื่สัญญาต่อ แล้วผมก็ยังไม่ได้เป็มาสเตอร์ของคุณ”
หลังปล่อยให้ริมฝีปากนุ่มเป็อิสระ มือบางของเดือนอ้ายขยำลงบนไหล่ผ่านสูทเนื้อดีของอีกคนจนยับย่น
“หรือวันนี้คุณอยากให้ผมเป็มาสเตอร์”
“....”
“ทำหน้าแบบนี้ คุณอยากให้ผมเป็มาสเตอร์ให้เหรอครับ เ้าหมาน้อย”
“คุณนี่มันเป็เด็กดื้อจริง ๆ เลยครับ”
“คุณก็รู้ว่าผมดื้อได้มากกว่านี้”
“ผมรู้ ไม่มีใครคุมคุณอยู่เท่าผมแล้วเดือนอ้าย”
“อึก...ผมอยาก”
ยิ่งคำพูดปลุกเร้าและเนื้อตัวเบียดเสียดกันมากเท่าไหร่ เดือนอ้ายก็ยิ่งเกิดความรู้สึกอยากทำเื่อย่างว่าจนพยายามถูไถร่างกายเข้ากับร่างสูงที่เป็เบาะรองนั่งกับตนเอง
“เสียใจด้วยเดือนอ้าย เด็กดื้อไม่มีสิทธิ์ร้องขอรางวัลอะไรทั้งนั้น ลุกไปนั่งให้ดี ๆ ก่อนที่ผมจะจับคุณมัดแล้วปล่อยคุณไว้แบบนี้ทั้งคืน”
จุ๊บ
กดริมฝีปากและจมูกฝังเข้ากับแก้มนุ่มของคนที่กำลังอารมณ์พุ่งสูง เดือนอ้ายช้อนตาปรือปรอยมอง ริมฝีปากแดงสดบวมเจ่อจากการโดนบดจูบ ท่าทีน่ารังแกแต่ตุลธรต้องข่มใจไม่ให้ไหลไปตามเกมของอีกฝ่าย ตบสะโพกนิ่มให้ลุกไปนั่งดี ๆ เ้าตัวเปลี่ยนแววตาจากเย้ายวนเป็หงุดหงิดทันที ตุลธรหัวเราะในลำคอมองร่างของอีกคนที่ลุกขึ้นกลับไปนั่งที่เดิมด้วยสีหน้าอย่างผู้กำชัยชนะ เขาไม่หลงกลให้กับใบหน้ายั่วยวนนั่นหรอก
ก็เดือนอ้ายน่ะเป็ตัวร้าย
รอให้เขาเป็มาสเตอร์ของอีกฝ่ายก่อนเถอะ
ท่าทางพวกนั้นเขาจะกำราบให้สิ้นฤทธิ์เลย
Talk : ฝากลูกชายเดือนอ้ายกับคุณไจ๋ด้วยนะคะ สามารถกรีมแท็กได้ที่ #เพียงใจให้คุณค่ะ
เชิงอรรถ
396
