ตอนนี้ทั้งปุณณดาและเจอราร์ดได้แต่งงานอยู่กินกันมาครบสองปีเต็มแล้ว ภาพบรรยากาศการแต่งงานนั้นยังคงชัดเจนอยู่ในความทรงจำของทั้งคู่ มันทั้งอบอุ่น หอมหวาน และเต็มไปด้วยความรักของคู่บ่าวสาว
ทว่าคนที่ดูจะสนุกมากที่สุดในงานไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นบรรดาบอดีการ์ดในคฤหาสน์ที่ได้แต่งหล่อจัดเต็มยกชุด และยังฉลองพิธีมงคลสมรสของเจ้านายอย่างหนักหน่วงอีกชนิดที่เรียกได้ว่ากินเหล้าต่างน้ำจนหมดสภาพดูไม่ได้สักคน ไม่เว้นแม้แต่คิมหันต์ที่นอนหลับเหมือดไม่ได้สติอยู่หน้าประตูคฤหาสน์รัสเซลล์
ถึงจะแต่งมาสองปีแล้ว แต่ความรักและความหวานของเจอราร์ดนับวันก็ยิ่งดูจะคลั่งรักปุณณดาเพิ่มขึ้น และที่สำคัญตอนนี้ปุณณดายังได้รับหน้าที่ฝึกฝนบอดีการ์ดของตระกูลแล้วด้วย
อั่ก!
ผลั่ก!
“โอ๊ย!” เสียงบอดีการ์ดชุดใหม่ร้องโอดโอยลั่นค่ายมวยส่วนตัวของปุณณดา เมื่อถูกหญิงสาวถีบเข้าจัง ๆ กลางลำตัวจนหงายเงิบแทบจะตกสังเวียน
“โอ๊ย! นายหญิง ผมไม่ไหวแล้วครับ นายหญิงตีนหนักมาก” บอดีการ์ดหน้าใหม่คนหนึ่งว่าพลางลุกขึ้นมานั่งเอามือกุมหน้าท้องของตัวเองป้อย ๆ ก่อนจะส่ายหน้าไปมาอย่างคนหมดแรง และท้อแท้เต็มทีกับการต้องโดนนายหญิงทั้งถีบ เตะ ต่อยครบชุด ทั้ง ๆ ที่เธอก็ตัวเล็กนิดเดียว ไม่รู้ไปขนเรี่ยวแรงมาจากไหนซ้อมเหล่าบอดีการ์ดยกโหล
“อะไรกันปจิม นี่นายเพิ่งฝึกไปได้แค่ยกเดียวเองนะ”
“แต่ก็เป็นยกที่สาหัสนะครับนายหญิง”
“ไม่ฝึกกับฉัน งั้นแสดงว่านายอยากฝึกกับเจอราร์ดเองสินะ” ถามจบปุณณดาก็เดินกอดอกเข้าไปหาปจิมช้า ๆ แล้วมองเขาด้วยแววตาน่ากลัว ก่อนจะแสยะยิ้มมุมปากหลอน ๆ ออกมา
“ถ้านายซ้อมกับฉันไม่ไหว ฉันก็จะให้เจอราร์ดมาซ้อมกับนายเดี๋ยวนี้แหละ เอาไหมล่ะ”
คนฟังถึงกับขนหัวลุกเมื่อได้ยินอย่างนั้น
“ไม่ครับ ไม่เอา นายน้อยน่าทั้งดุทั้งน่ากลัว ไม่เอาครับ ผมจะซ้อมกับนายหญิง” ปจิมตอบออกมารวดเร็วโดยแทบไม่ต้องเสียเวลาคิด แล้วรีบหยัดตัวลุกขึ้นทำท่าตั้งการ์ดพร้อมซ้อมยกที่สองทันที
ปุณณดาจึงจัดบทเรียนให้เขาอย่างจุใจ เธอส่งหมัดหนัก ๆ ไปทักทาย จังหวะที่สองก็ฮุกเข้าที่ใบหน้า ส่วนจังหวะที่สามก็ถีบเข้ากลางลำตัว เล่นเอาปจิมกลิ้งขลุก ๆ เป็นลูกบอลไปมาอยู่บนสังเวียน ท่ามกลางสายตาหวาดเสียวของบอดีการ์ดร่วมทีมที่ยืนให้กำลังใจห่าง ๆ ด้วยความเป็นห่วงพลางคิดในใจไปด้วยว่าปจิมเลือกผิด ถ้าไปเลือกนายน้อยอาจจะโดนแค่กระโดดตบร้อยที แต่เลือกนายหญิงแบบนี้ได้ช้ำในตายแน่ ๆ
กว่าจะฝึกบอดีการ์ดเสร็จเจอราร์ดที่เพิ่งออกไปประชุมที่สมาคมก็กลับเข้าบ้านมาพอดี ร่างสูงเดินเข้าไปหาภรรยาคนสวยที่ค่ายมวยด้วยท่าทางนิ่ง ๆ และดูน่าเกรงขามจนไม่มีใครกล้าเงยหน้าสบตาแม้แต่คนเดียว ยกเว้นปุณณดาและคิมหันต์ที่กันรู้ว่าภายใต้ใบหน้าเคร่งขรึมนั้นมีความไม่ปกติอยู่มากน้อยเพียงใด
“ฉันมารับเธอกลับบ้าน”
“ฉันกำลังรอคุณอยู่พอดีเลย” ปุณณดาพูดจบก็รีบกระโดดลงจากสังเวียนทันที ก่อนจะเดินควงแขนสามีกลับเข้าคฤหาสน์
เจอราร์ดยิ้มกว้างออกมาให้ภรรยา โดยมีบรรดาบอดีการ์ดชุดใหม่ยืนมองพร้อมความคิดที่ว่านายหญิงช่างเป็นความสดใสและรอยยิ้มของนายน้อยจริง ๆ
“ที่รักจ๋า ที่รักปวดเมื่อยตรงไหนไหม ที่รักบอกเค้ามาได้เลยนะ” เจอราร์ดเอ่ยถามเสียงเล็กเสียงน้อย พร้อมทั้งนั่งพับเพียบเรียบร้อยอยู่บนพื้นในห้องนอน
ปุณณดาที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำถึงกับผงะ เธอมองคนตรงหน้าด้วยรอยยิ้มแหยแล้วก้าวเท้าเดินเลี่ยง ๆ ออกไปให้ไกลตัวเจอราร์ดที่กำลังใส่ชุดวัวน้อยรอเธอ
“วันนี้คุณไปทำอะไรมาบ้างเนี่ยเจอราร์ด ทำไมกลับมาถึงเป็นแบบนี้”
คนถูกถามฉีกยิ้มกว้างทันที ก่อนจะรีบคลานเข่าเข้าไปหาปุณณดาพลางส่ายก้นที่มีหางน้องวัวไปมา
ปุณณดาเห็นแล้วก็รีบหดขาหนีขึ้นมานั่งบนเตียงทันที ปล่อยให้เจอราร์ดนั่งเกาะขอบเตียงกะพริบตามองปริบ ๆ
“เค้าแค่ไปประชุม”
“แสดงว่าไอ้เรื่องที่ประชุมต้องเครียดมากสินะ”
ได้ยินแล้วเจอราร์ดก็ส่ายหน้าปฏิเสธ
“ไม่เครียด?”
“ไม่รู้ เพราะเค้าเอาแต่คิดถึงตัวเอง เลยไม่ได้สนใจฟังเลย”
“โอ๊ย อาการหนักแล้วนะคุณ แล้วไอ้ชุดนี้ไปเอามาจากไหน”
“น่ารักไหม” เขาถามแล้วรีบลุกขึ้นยืนหมุนตัวให้เธอดู
ปุณณดาได้มองด้วยความสิ้นหวังเพราะเธอกำลังสงสารและเวทนาตัวเอง เขามาในชุดวัวแบบนี้คืนนี้จะให้เธอแต่งเป็นอะไรอีก
“เอ่อ คุณเป็นวัว แล้ว...ฉันเป็นอะไรเหรอ”
“คาวเกิร์ลมาควบวัวหนุ่มตัวนี้ไงจ๊ะที่รัก”
“อ๊าย! บ้าไปแล้ววว ช่วยด้วยย!!!” ปุณณดาหวีดร้องลั่นออกมาทันทีเมื่อเจอราร์ดกระโดดขึ้นมาตะครุบจับตัวเธอให้นอนราบไปกับเตียง ก่อนที่เวลาต่อมาเธอจะกลายร่างเป็นคาวเกิร์ลสาวอย่างที่อีกฝ่ายต้องการจริง ๆ