END Love Trick เล่ห์รักเลอดาว [ บุรามฉัตร ]

“ตราบุญ...”
เสียงของเลอดาวแผ่วจนเกือบจะหายไปในลำคอ หล่อนชะงักกายนิ่งค้างอยู่ในท่าเดิมเหมือนถูกแช่แข็งไว้ ทั้งที่ในหัวกำลังหมุนติ้วเหมือนมีเศษฝุ่นปลิวว่อนเต็มไปหมด แถมหูยังอื้ออึง ตาพร่า เผลอคิดไปว่าตนเองคงประสาทหลอนที่คิดว่าผู้ชายตรงหน้าซึ่งกำลังเดินมาคือผู้ชายคนที่หล่อนเคยทั้งรักและเกลียดจับขั้วหัวใจ
ทว่าความจริงก็คือความจริงวันยังค่ำ!
ผู้ชายที่ชื่อตราบุญตรงหน้าคือคนเดิมที่เคยทำให้ชีวิตของหล่อนต้องพังทลายอย่างไม่เหลือซากความทรงจำอันดีงามแม้เพียงนิด หล่อนไม่คิดว่าจะเจอเขาที่นี่หรือไม่ว่าที่ไหนก็ตาม เพราะคิดว่าการตัดขาดจากกันเมื่อเกือบห้าปีก่อนน่าจะเป็นการ ‘ตัด’ อย่างสมบูรณ์ชนิดอยากเผาพริกเผาเกลือสาปส่งกันด้วยซ้ำไป
“คุณคงไม่คิดว่าจะเจอผมที่นี่สินะดาว”
เสียงของตราบุญยังคงทุ้มต่ำเหมือนเดิม ท่วงท่าการก้าวย่างกระฉับกระเฉง มือสองข้างล้วงกระเป๋ากางเกงอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวยังคงปรากฏ ผ่านมาแล้วเกือบห้าปี รูปร่างของเขายังคงทิ้งเค้าไม่ต่างไปจากเดิม อายุที่มากขึ้นจนตอนนี้น่าจะย่างเข้าสี่สิบก็ยังคงไม่เปลี่ยนไปกว่าเดิมมากนัก แต่ไม่ใช่เพราะรูปกายที่มีเสน่ห์ชวนมองทั้งที่เขาแก่กว่าหล่อนตั้งสิบสามปีแบบนี้หรอกหรือ ถึงทำให้หล่อนเคยงมงายตกหลุมรักเขาไปจนหมดหัวใจ
เป็นหลุมรักที่พรางความโสมมสกปรกเอาไว้!
หล่อนอดนึกถึงความแหลกลาญในหัวใจครั้งกระโน้นไม่ได้ เพราะไม่ว่าเวลาจะผ่านไปอีกนานสักเพียงไร ความทรงจำที่หล่อนเขียนด้วยมือและหัวใจแต่ถูกลบด้วยเท้านั้นก็ไม่มีวันเลือนหายไปได้แม้สักคืนเดียว มันกลายเป็นตราบาปที่จารฝังอยู่ในก้นบึ้งของหัวใจที่เปลี่ยนสีจากชมพูเป็นดำไปหมดแล้ว
“บอกตามตรง ฉันไม่คิดว่าจะเจอคุณอีก ไม่ว่าที่นี่หรือที่ไหนๆ ...ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติหน้า!”
เสียงของเลอดาวสะบัดขณะที่ผุดลุกขึ้นเร็ว โดยที่นภากับปานสีจำต้องลุกตามและปรี่เข้ามาคว้าหมับที่ท่อนแขนของหล่อนเอาไว้ เพราะกริ่งเกรงว่าอารมณ์รวนร้าวในอดีตอาจทำให้สติของหล่อนขาดผึงจนลืมตัว
“ดาว เรื่องมันผ่านมาตั้งหลายปีแล้วนะ คุณยังไม่ยอมยกโทษให้ผมอีกเหรอ”
รูปปากของเลอดาวบิดอย่างเยาะเหยียด นึกสมเพชกับคำพูดจากปากผู้ชายตรงหน้า ไม่นึกว่าเขาจะเอ่ยคำมักง่ายถึงเพียงนี้ คงไม่มีผู้หญิงหน้าไหนหรอกที่ยอมโง่งมโดนหลอกจนไม่ต่างจากสัตว์สองเขา แล้วจะยอมทำเป็นหูหนวกตาบอดเพื่อที่จะไม่ต้องรู้จักเจ็บ เพราะอย่างไรก็ดี สัตว์ที่มันบาดเจ็บตัวนั้นถึงหนังมันจะหนาหรือเหนียว แต่มันก็มีชีวิตและมันก็คงจะเจ็บเป็น เช่นเดียวกับหล่อนที่คงไม่ต่างจากมัน
“คุณคิดว่าผู้หญิงที่โง่เหมือนควายอย่างฉัน จะยอมเป็นควายไปตลอดชีวิตไหมละ”
“ผมว่าคุณใจเย็นกว่านี้ก่อนดีกว่าไหม ผมไม่เคยคิดว่าคุณเป็นแบบนั้นเลยนะ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ผมจะไม่ยอมให้เรื่องของเราสองคนเริ่มต้นและจบลงแบบนั้นเป็นอันขาด”
“อย่ามาพูดคำให้สวยหรูดูดีหน่อยเลย คุณมันสกปรกไปทั้งตัว ทั้งความคิด”
ตราบุญถอนหายใจเฮือกใหญ่ขณะที่ก้าวเข้ามาจนเกือบถึงตัวหล่อน เขาฉวยมือข้างหนึ่งของหล่อนขึ้นมาจับอย่างหน้าตาเฉย ยังดีที่หล่อนมีสติพอที่จะสะบัดข้อมืออย่างแรงแล้วถอยเท้าให้ยืนห่างจากเขามากกว่าศอก
“อย่ามาถูกเนื้อต้องตัวฉันนะ!”
con

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Trick Love เล่ห์รักเลอดาว บททที่ 1 [ 4 ]

นิยายแนะนำ

END Love Trick เล่ห์รักเลอดาว [ บุรามฉัตร ]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Trick Love เล่ห์รักเลอดาว บททที่ 1 [ 4 ]

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้