ใน่ฟ้ามืดมิด ดวงดาราส่องแสงเป็ประกายระยิบ ระยับอยู่บนฟากฟ้า รถม้าคันหนึ่งได้เดินทางมาถึงเมืองหลวงแล้ว ลักษณะของรถราบเรียบแสนธรรมดาจนผู้คนล้วนไม่ใส่ใจที่จะมอง เนื่องจากสามารถเห็นได้ดาษดื่นทั่วเมืองหลวง แต่ผู้ที่นั่งมาภายในหาได้ธรรมดาดั่งเช่นรถม้าที่เขานั่งมาไม่ เป็องค์ชายห้าถังหลี่ ซึ่งเดินทางกลับมาถึงเมืองหลวงแล้วนั่นเอง
เมื่อเดินทางมาถึงตำหนักของตน ถังหลี่รีบลงจากรถม้าสาวเท้าเข้าตำหนักไปยังห้องหนังสือทันที เขาจับพู่กันตวัดเขียนจดหมาย ก่อนจะเรียกตัวองครักษ์ลับคนหนึ่งมาเพื่อออกคำสั่ง
“เ้าจงนำจดหมายฉบับนี้ไปส่งให้ถึงมือหลิงหนานประมุขสำนักวิหค์และรอรับคำตอบจากเขา”
“จำไว้ว่า ทุกอย่างต้องเป็ความลับ ห้ามมิให้ผู้ใดล่วงรู้ ข้าต้องได้คำตอบภายในสามวัน ไปได้” พูดจบถังหลี่ก็ยื่นม้วนสารส่งให้
สำนักวิหค์คือสำนักทางด้านเครือข่ายข่าวสารอันดับหนึ่งในยุทธภพ ในยามนี้ข่าวสารจากพวกเขาล้วนน่าเชื่อถือ และแทบไม่มีสิ่งใดที่พวกเขาไม่รู้ โดยที่ผู้ก่อตั้งสำนักตัวจริงนั้นก็คือองค์ชายห้าถังหลี่ หากมอบหมายให้หลิงหนานเด็กน้อยที่เขาเคยช่วยชีวิตเอาไว้จากการถูกสังหารยกตระกูลเพราะถูกขุนนางชั่วใส่ร้ายเป็ผู้ดูแล
ก่อนจะให้บ่าวรับใช้ไปเรียกตัวพ่อบ้านชุนซึ่งอยู่ดูแลตำหนักองค์ชายห้ามาั้แ่เขายังเยาว์วัย เป็คนของเสด็จแม่ที่ส่งตัวมาให้ช่วยดูแลความเรียบร้อยในตำหนักของเขา เรียกได้ว่าเื้ัความเรียบร้อยทั้งหมดของตำหนักองค์ชายห้าล้วนเป็ฝีมือพ่อบ้านชุนทั้งสิ้น
“ลุงชุนพรุ่งนี้เช้าช่วยจัดเตรียมคนให้นำของขวัญไปส่งให้พี่สะใภ้สี่หน่อย ฝากบอกนางว่าข้าได้รับผลไม้จากต่างแดนจึงหวนนึกถึงพี่สะใภ้ขึ้นมา ด้วยจดจำได้ว่าชื่นชอบ ไว้ข้าจะไปเข้าพบด้วยตนเองในวันหน้า”
“พ่ะย่ะค่ะ” ถึงแม้พ่อบ้านชุนจะเกิดความสงสัย เหตุใดถังหลี่จึงต้องมอบของขวัญให้พระชายาองค์ชายสี่ด้วย เพราะแม้นว่าทั้งสองคนจะรู้จักกันมาั้แ่เด็กแต่ก็ไม่ได้สนิทแแ่ขนาดนั้น หากเขานั้นรู้ความพอจึงไม่เอ่ยสิ่งใด ทำเพียงรับคำและไปจัดการตามคำสั่งเท่านั้น แต่ในขณะที่กำลังจะถอยออกไป ก็ถูกถังหลี่เรียกไว้ จนจำต้องชะงักฝีเท้าและหันมารอรับคำสั่งเพิ่มเติม
“ลุงชุน พรุ่งนี้ท่านให้คนจัดเตรียมห้องพักติดกับห้อง นอนของข้าเอาไว้ด้วย แล้วอย่าลืมปรับปรุงห้องเพิ่มเติมโดยให้ทั้งสองห้องทะลุหากันได้อย่างสะดวก” พ่อบ้านชุนซึ่งดูแลถังหลี่มาั้แ่ยังเป็เด็กจวบจนยามนี้เกิดความสงสัยจึงอดเอ่ยถามไม่ได้ เพราะเขารู้ดี แม้คนภายนอกจะมองว่าถังหลี่เป็องค์ชายเ้าสำราญ ชอบสังสรรค์กับเหล่าคุณชายเคล้าสุรานารี คลุกคลีกับเหล่าบัณฑิตแต่งกาพย์โคลงกลอน แต่ในความเป็จริงองค์ชายน้อยของเขาหาได้เหลวไหลไม่ ตรงกันข้ามกลับสมบูรณ์เพียบพร้อมทั้งบุ๋นบู๊ และเป็นักวางแผนที่เก่งฉกาจคนหนึ่ง ด้วยเหตุนี้ในตัวขององค์ชายน้อยของเขาย่อมมีความลับมากมายที่ไม่สามารถเปิดเผยต่อคนภายนอกได้ หาไม่ภัยอาจมาถึงตัว แต่ครั้งนี้กลับออกคำสั่งให้เตรียมห้องหับให้คนผู้หนึ่ง อีกทั้งอยู่ติดกับห้องพักของตน นั่นหมายความว่าองค์ชายเชื่อใจคนผู้นี้มากมายนัก หรือจะเป็….
“เอ่อ ท่านมีนายหญิงของตำหนักแล้วหรือ” พ่อบ้านชุนเอ่ยถามด้วยใบหน้าแก่ๆ ที่อยากรู้อยากเห็น
ถังหลี่ซึ่งกำลังนั่งจิบชาอยู่นั้นเลื่อนสายตาขึ้นมามองพ่อบ้านชุน ก่อนจะเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม
“ท่านจะคิดเช่นนั้นก็ย่อมได้”
“เขาคือคนที่เสด็จพ่อประทานมาให้ และก็เป็คนที่ข้าอยากให้มาใช้ชีวิตร่วมกัน” ถังหลี่เอ่ยตอบใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มเมื่อหวนนึกถึงอีกคน
“ไว้ใจได้หรือ” พ่อบ้านชุนยังอดระแวงไม่ได้ ยิ่งเป็คนที่ถูกส่งมาจากองค์ฮ่องเต้ ถึงแม้จะรู้ดีว่าฝ่าาจะทรงรักเอ็นดูองค์ชายห้าขนาดไหน แต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับราชบัลลังก์ย่อมทำให้ใจคนแปรเปลี่ยนได้ภายในชั่วพริบตา แม้จะเป็พี่น้องหรือพ่อลูกกันก็ตาม
ถังหลี่พยักหน้ารับ ก่อนกล่าว “แน่นอน”
เมื่อเห็นความมั่นใจในแววตาคู่นั้น เขาก็ไม่มีข้อสงสัยอีก ได้แต่รับคำและถอยหลังออกไป
หลังสั่งงานเสร็จเรียบร้อยถังหลี่ก็กลับเข้าห้องนอน แต่ค่ำคืนนี้ช่างข่มตาหลับยากนัก
‘อิงอิง ผ่านมาเพียงแค่่เวลาสั้นๆ แต่ข้ากลับคิดถึงเ้ายิ่งนัก’ ถังหลี่คิดคำนึง ในขณะสายตาทอดมองออกไปไกล จนกระทั่งความเหนื่อยล้าจากการเดินทางมาเยือนจึงได้หลับใหลในที่สุด
หลังจากผ่านไปครบสามวัน จดหมายจากหลิงหนานประมุขพรรควิหค์ก็มาถึงมือถังหลี่ ในจดหมายมีข้อความไม่กี่ตัวอักษร แต่ก็สามารถสรุปข้อสงสัยของเขาได้ หลังอ่านจบ ถังหลี่ยิ้มเหี้ยมเกรียมในขณะพึมพำบางสิ่งออกมา
“พี่สอง ท่านหาแพะผิดคนแล้ว”
ในขณะที่ถังหลี่กำลังถือจดหมายอยู่ในมือด้วยใบหน้าชวนหวาดผวาสำหรับผู้พบเห็นอยู่นั้น เสียงพ่อบ้านชุนจากด้านนอกก็ดังขึ้น
“ทูลองค์ชาย องค์ชายสี่มาเยี่ยมเยือน ยามนี้นั่งรออยู่ที่ศาลาริมบึงพ่ะย่ะค่ะ”
หลังได้ฟังคำของพ่อบ้านชุน รอยยิ้มเ้าเล่ห์พลันผุดขึ้นบนริมฝีปากหนาทันที
“ได้ ข้าจะไปพบเขาเดี๋ยวนี้” พูดจบถังหลี่ได้นำจดหมายยื่นไปยังตะเกียงซึ่งไฟกำลังลุกโชนแล้วทำลายมันทิ้งทันที ก่อนจะเปิดประตูก้าวเดินออกไป มุ่งหน้าไปยังศาลาที่ยามนี้องค์ชายสี่กำลังนั่งรออยู่