ยามสกุณาหวนคืนขับขาน โผทะยานสู่ยุค 80

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เล่มที่ 42 บทที่ 1239 ดวงตาคงจะมืดบอดไปแล้ว

คุณปู่ซูเหลือบมองไปยังอวี๋เต๋อสุ่ย “ฉันว่าแกถูกเลี้ยงมาโดยแม่โง่เง่าของแก จนทั้งโง่ทั้งโลภ แถมอารมณ์ก็ยังไม่ดี ฉันเองก็ไม่ได้คิดจะสั่งสอนแกแทนแม่ของแกหรอกนะ แต่เห็นแกทำตัวไม่น่าเอ็นดูเอาเสียเลย ฉันก็เลยต้องลงมือสั่งสอนแกเสียหน่อย” ...

ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

ปลดล็อคตอนต่อไปโดยอัตโนมัติ

เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ

ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ

ตอนก่อนหน้า เล่มที่ 42 บทที่ 1240 มีความสุขเหลือเกิน อ่านต่อ