ตอนเสริม: ่เวลาของความสุข
ในเช้าวันเสาร์ที่สดใส กานต์ตื่นขึ้นมาพร้อมกับแสงแดดที่ส่องเข้ามาผ่านหน้าต่าง เขายืดตัวและยิ้มให้กับวันใหม่ที่เต็มไปด้วยโอกาส หลังจากการทำงานกะดึกในคืนที่ผ่านมา วันนี้เขาตัดสินใจที่จะพักผ่อนและใช้เวลาที่มีค่าให้กับตัวเอง เขาโทรหานัท เพื่อนที่เขาสนิทและมักจะทำกิจกรรมสนุก ๆ ด้วยกัน
“เฮ้ กานต์! วันนี้มีแผนอะไรหรือเปล่า?” นัทถามเมื่อรับสาย
“ยังไม่มีเลย คิดว่าจะไปไหนสักแห่งที่เงียบ ๆ ให้ได้พักผ่อน” กานต์ตอบ พร้อมกับคิดถึงที่ที่เขาอยากไป
“ไปหามุมสงบในสวนสาธารณะกันไหม? อากาศดีมากเลย” นัทเสนอ
“เอาสิ! มาหานี่ตอนเที่ยงเลยนะ” กานต์ตอบและวางสาย เขาอาบน้ำและแต่งตัวเรียบร้อย ก่อนจะเดินออกจากบ้านไปยังสวนสาธารณะที่เขาชื่นชอบ
เมื่อถึงที่นั่น กานต์เห็นนัทนั่งอยู่บนม้านั่งใต้ต้นไม้ใหญ่ รอเขาอยู่ด้วยรอยยิ้ม “มาช้าจัง!” นัททำท่าทำเสียงเรียกร้อง
“ขอโทษ ๆ แค่เพิ่งตื่นนอน” กานต์ยิ้มและนั่งลงข้าง ๆ เพื่อน เขามองไปรอบ ๆ และเห็นเด็ก ๆ เล่นฟุตบอลและครอบครัวที่มานั่งปิกนิกกัน
“วันนี้อากาศดีจริง ๆ” นัทพูดพลางสูดอากาศสดชื่นเข้าไป “ทำไมหรือเปล่า?”
“แค่รู้สึกดี รู้สึกเหมือนกลับมาเป็เด็กอีกครั้ง” กานต์ตอบ พลางนึกถึงวันวานที่เคยใช้เวลาสนุกสนานกับเพื่อน ๆ ที่นี่
หลังจากนั้น ทั้งคู่ตัดสินใจเดินเล่นรอบสวน เขาเห็นหลายคนมานั่งอ่านหนังสือหรือฝึกโยคะในสวน มันทำให้เขารู้สึกสงบและมีความสุข เมื่อเดินไปเรื่อย ๆ กานต์และนัทก็หยุดที่แผงขายไอศกรีม
“เอาอะไรดี?” นัทถามพลางมองเมนูที่มีให้เลือกมากมาย
“เอาเป็รสช็อกโกแลตดีกว่า” กานต์ตอบ
“ได้เลย! เอาสอง!” นัทเรียกซื้อและไม่นานนัก ทั้งคู่ก็ถือไอศกรีมรสโปรดเดินไปนั่งบนหญ้าใต้ต้นไม้
“รู้สึกไหมว่าชีวิตมันมีความสุขแบบนี้” นัทพูดขณะเลียไอศกรีม “แค่ได้ใช้เวลานอกบ้าน ไม่ต้องคิดเื่งานหรือความเครียด”
“ใช่เลย…” กานต์ตอบ พลางนึกถึงการทำงานกะดึกที่ทำให้เขาต้องใช้ชีวิตในความมืด “บางครั้งก็ต้องหา่เวลาให้ตัวเองพักบ้าง”
“เราเคยเป็เด็กที่วิ่งเล่นในสวนนี้ด้วยกันนะ จำได้ไหม?” นัทถามด้วยรอยยิ้ม
“จำได้! วันนั้นเราเล่นไล่จับกันจนตกลงไปในคลอง” กานต์หัวเราะออกมา
“ใช่! พวกเราโดนแม่ดุหนักมาก” นัทหัวเราะไปด้วย
ความทรงจำเ่าั้ทำให้กานต์รู้สึกอบอุ่นในใจ เขาเพลิดเพลินไปกับ่เวลานั้น ไม่ต้องคิดถึงความทุกข์หรือความกดดันจากชีวิตประจำวัน แค่ได้อยู่กับเพื่อนสนิทและทำกิจกรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ให้ความสุข
เมื่อวันเวลาผ่านไป แสงแดดเริ่มตกดิน กานต์และนัทนั่งอยู่บนม้านั่งและมองดูพระอาทิตย์ตก “วันนี้สนุกมากเลย” กานต์พูดด้วยความรู้สึกดีใจ
“ใช่! เราต้องทำแบบนี้บ่อย ๆ” นัทเสนอ
“แน่นอน! ฉันจะพยายามไม่ทำงานกะดึกให้บ่อยนัก” กานต์ยิ้มออกมา
ทั้งคู่หันไปมองพระอาทิตย์ที่กำลังตกต่ำลง มันเป็การสิ้นสุดวันอันสวยงามและเต็มไปด้วยความทรงจำใหม่ ๆ การใช้เวลาที่มีค่าในสวนทำให้เขารู้ว่าบางครั้ง ความสุขสามารถมาจากสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ รอบตัวที่เขามักจะมองข้ามไป
เมื่อเขากลับบ้านในคืนนั้น กานต์รู้สึกได้ถึงความสดชื่นและความหวังในชีวิตใหม่ และเขาตั้งใจว่าในอนาคตจะต้องมี่เวลาแบบนี้มากขึ้น
เพื่อไม่ให้ความทุกข์เข้ามาครอบงำจิตใจอีกต่อไป.