บทที่ 3
พลังที่แตกต่าง
ร่างของหมาป่าตัวใหญ่ปรากฏขึ้นด้านหน้า มันถูกสร้างขึ้นจากพลังิญญาของลู่เฟิ่ง
ลู่เฟิ่งาเ็ภายในระดับขั้นของขอบเขตการบ่มเพาะก็ลดลง ในตอนนี้จากการฝึกฝนมานานหลายปี เพียงแค่พัฒนาขึ้นมาได้ถึงระดับก่อตัวขั้น 5
แต่ใช้เวลาเพียงแค่ครู่เดียวก็ทำลายการฝึกฝนตลอดเกือบ 10 ปีที่ผ่านมาไปทั้งหมด ลู่เฟิ่งกลับไปยืนในจุดเริ่มต้นของผู้ฝึกฝนอีกครั้ง
“ หมาป่าทมิฬสัตว์อสูรระดับขุนพล ”
“ นี่แหละสมกับการที่สูญเสียพลังขอบเขตบ่งพร้อมไปถึง 4 ระดับถึงแม้ว่าจะเป็ระดับเริ่มต้นก็เถอะ ”
“ แต่ว่าสามารถเรียกสัตว์อสูรระดับขุนพลออกมาได้มันก็ถือว่าโชคดีจริงๆ ”
‘ พลังของข้าน่ะแตกต่างจากคนธรรมดาทั่วไป ผู้ฝึกฝนส่วนใหญ่พวกเขาเองก็มักจะฝึกฝนขอบเขตบ่มเพาะของตนเอง ’
‘ ถ้าเกิดว่ายิ่งขอบเขตบงเคราะห์สูงเท่าไหร่ ความแข็งแกร่งทางด้านร่างกายและพลังปราณก็จะมากขึ้นเท่านั้น ’
‘ แต่ว่าตัวของข้ารู้ถึงพลังของตนเอง ข้ามีสิ่งที่ไม่ว่าผู้ใดก็ไม่สามารถทำได้อยู่ สิ่งนั้นก็คือการสร้าง ’
‘ ข้ามีความสามารถในการสร้างสรรค์อสูร ภายในยุทธภพมันเองก็มีผู้ฝึกฝนวรยุทธที่เป็พวกผู้ฝึกฝนสัตว์อสูรเหมือนกัน ’
‘ แต่ว่าเ้าคนพวกนั้นมันจำเป็จะต้องจับสัตว์อสูรมาแล้วก็ฝึกให้สัตว์อสูรเชื่อง ’
‘ สัตว์อสูรเป็สัตว์ดุร้ายการจะทำให้สัตว์อสูรเชื่องมันแทบเป็ไปไม่ได้เลยสำหรับสัตว์อสูรตัวโต สิ่งเดียวที่ทำได้ก็คือต้องเพาะเลี้ยงสัตว์อสูรั้แ่ยังเล็ก ’
‘ แต่ตัวของข้าแตกต่างออกไปข้าสามารถสร้างสัตว์อสูรขึ้นมาเป็ค่ารับใช้ได้ ’
‘ แต่ว่ามันเองก็มีความลับอยู่ การสร้างอักษรอสูรมันจำเป็จะต้องใช้ขั้นของการบ่มเพาะที่ฝึกฝนอย่างยาวนานเป็ตัวแลกเปลี่ยน ’
‘ ไม่ใช่เพียงแค่พลังที่ถูกสร้างออกมาแต่เป็การลดทอนขอบเขตบ่มเพาะของตนเอง’
‘ การเสี่ยงของค่าค่าทำการใช้ 4 ขั้นบ่มเพาะในขั้นก่อตัวในการรวบรวมและะเิออกมาในครั้งเดียว ’
‘ มันก็เลยสามารถสร้างสรรค์อสูรออกมาได้ แต่ตอนนี้ระดับของข้ากลับไปเริ่มต้นใหม่อีกครั้งแต่นั่นไม่ใช่ปัญหา ’
‘ เพราะว่าการสร้างสัตว์อสูรมันสำเร็จแล้วหมาป่าทมิฬเป็สัตว์อสูรระดับขุนพล การสร้างสรรค์อสูรถ้าอยากจะได้สัตว์อสูรที่แข็งแกร่งมีปัจจัยอยู่ 2 อย่าง ’
‘ 1 ก็คือจำนวนขั้นบ่มเพาะที่สูญเสียไปกับการสร้างยิ่งขั้นบ่มเพาะสูงเท่าไหร่ มันก็ยิ่งมีโอกาสที่จะได้ชาดอสูรที่แข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น ’
‘ มันก็ไม่ได้มีเพียงแค่ขั้นบ่มเพราะอย่างเดียวเพราะสิ่งที่สำคัญไม่แพ้ขั้นบ่งพอก็คือโชค การสร้างสรรค์อสูรไม่สามารถกำหนดได้ว่าจะสามารถสร้างอะไร แต่ว่าขึ้นอยู่กับโชคว่าสัตว์อสูรที่ออกมามันคืออะไร ’
‘ ในชีวิตก่อนตัวของข้าหลังจากที่รับรู้ถึงพลังนี้ ก็ได้สร้างอสูรขึ้นมาจากนั้นระดับบ่มเพาะก็พัฒนาอย่างก้าวะโ และก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วจนผู้คนขนานนามว่าอสูรผู้ไร้เทียมทาน ’
“ สูญเสียไปถึง 4 ขั้นในระดับเริ่มต้น ราวกับจิติญญาภายในร่างกายแตกสั้น ”
“ กับความเ็ปแค่นี้มันไม่ใช่ปัญหาเพียงพักไม่กี่วันก็หายแล้ว ”
“ เ้าหมาป่าทมิฬเป็สัตว์อสูรระดับขุนพลแถมยังแข็งแกร่ง มันยังสามารถพัฒนาขอบเขตบ่มเพาะของตนเองได้ด้วย ”
“ สัตว์อสูรมันเองก็มีระดับเช่นเดียวกัน ไม่แตกต่างจากมนุษย์เพราะว่าพวกมันเองก็มีพลังิญญาภายในร่างกาย ”
[ สัตว์อสูรระดับทั่วไป 1-9 ดาว ]
[ สัตว์อสูรระดับขุนพล 1-9 ดาว ]
[ สัตว์อสูรระดับแม่ทัพ 1-9 ดาว ]
[ สัตว์อสูรระดับราชันย์ 1-9 ดาว ]
[ สัตว์อสูรระดับจักรพรรดิ 1-9 ดาว ]
[ สัตว์อสูรระดับพิภพ 1-9 ดาว ]
[ สัตว์อสูรระดับ์ 1-9 ดาว ] ระดับที่มนุษย์เคยพบเจอ
“ ระดับของสัตว์อสูรถูกแบ่งแยกออกเป็ระดับทั้งหมด 7 ระดับ ความแข็งแกร่งในแต่ระดับจะถูกแบ่งแยกออกโดยสิ่งที่เรียกว่าดาว ”
“ พวกมันเองก็ไม่ได้แตกต่างจากมนุษย์แต่ว่าสัตว์อสูรนั้นมันมีขีดจำกัดภายในร่างกายของตนเอง ”
“ อสูรบางประเภทสามารถพัฒนาระดับความแข็งแกร่งภายในร่างกายของตนเองขึ้นไปอยู่ในระดับสูงที่สุดของสายเืตัวเองได้เท่านั้น ”
“ เ้าหมาป่าทมิฬที่สร้างขึ้นมาได้ ”
“ มันเป็สัตว์อสูรที่อยู่ในระดับขุนพล ”
“ ความสามารถของมันในตอนนี้น่าจะระดับขุนพล 1 ดาว แต่ว่ามันเองก็สามารถบ่มเพาะขอบเขตของตนเองได้ ”
“ โดยความสามารถของมันในตอนนี้สามารถบ่มเพาะขอบเขตของมันได้โดยสูงที่สุดก็น่าจะไปถึงระดับขอบเขตแม่ทัพ ”
“ แต่ไม่น่าจะขึ้นไปถึงได้ในระดับขอบเขตราชัน ”
“ แต่ถึงยังไงการสูญเสีย 4 ขั้นก่อตัวและสามารถสร้างสัตว์อสูรระดับขุนพลได้มันก็ถือว่าโชคดีแล้ว ”
“ เ้านี้จะช่วยได้สำหรับการฝึกฝนใน่แรก ”
“ อีกหนึ่งความจริงที่ตัวของข้าเรียนรู้นั่นก็คือพลังของข้า ขอบเขตบ่มเพาะที่ไม่สามารถพัฒนาไปรวดเร็วได้ก็เพราะว่าตัวของข้าทำการบ่มเพาะเพียงแค่คนเดียว ”
“ ข้าแตกต่างจากพวกผู้ฝึกฝนสัตว์อสูรคนอื่นๆ ”
“ สัตว์อสูรพวกนี้ถูกสร้างขึ้นด้วยพลังของข้า เพราะแบบนั้นพวกมันเองก็สามารถช่วยข้าฝึกฝนและบ่มเพาะได้”
“ ยิ่งมีสัตว์อสูรมากเท่าไรข้าเองก็ยิ่งสามารถบ่มเพาะเร็วมากขึ้นเท่านั้น นี่คือเหตุผลที่ทำให้ตัวของข้ากลายเป็หนึ่งในผู้คนที่แข็งแกร่งที่สุด ”
“ องค์ชายพะยะค่ะ ข้าได้ยินเสียงแปลกๆบางอย่างมีอันใดเกิดขึ้นหรือไม่พะยะค่ะ ” เสียงของผู้คุ้มกันด้านนอกดังเข้ามา
คงจะเป็เพราะว่าหลังจากะเิสร้างสรรค์อสูรเมื่อคู่ ร่างกายของลู่เฟิงกระเด็นไปแพร่กับผนังจนเกิดเสียงดังลั่น คนด้านนอกคงจะได้ยินเกี่ยวกับเื่นี้
ลู่เฟิ่งขมวดคิ้วทั้งสองข้างเข้าหากัน ยื่นมือของตนเองออกไปด้านหน้าสัตซ์อสูรหมาป่าทมิฬ มันค่อยๆแป้เปลี่ยนกลับมากลายเป็รูปแบบพลังิญญา พุ่งเข้าใส่ฝ่ามือของลู่เฟิ่ง
สัตว์อสูรพวกนี้มันสามารถเข้าไปอยู่ภายในสิ่งที่เรียกว่าแดนอสูรได้ แดนอสูรมันคือสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาภายในจิตใจของลู่เฟิง
เป็สถานที่ของพวกสัตว์อสูรที่เขาสร้างขึ้นมา พวกมันสามารถแปรเปลี่ยนกลายเป็ก้อนดวงจิตเข้าไปภายในแดนอสูรของเขาได้ เพื่อหลีกเลี่ยงสายตาของผู้คนมากมาย
“ เข้ามา ” ลู่เฟิงแสดงท่าทางสงบนิ่ง
ประตูถูกเปิดเข้ามาพบเห็นผู้คุมการร่างกายใหญ่โตผู้หนึ่ง ชายผู้นี้อายุราวๆประมาณ 20 กว่าๆเดินเข้ามา พร้อมกับกวาดสายตามองรอบๆร่างกาย
มันกำลังประเมินเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยสายตาของตน พบเห็นว่าข้าวของมากมายพังทลายคล้ายว่ามีการฝึกฝนบางอย่าง
ผู้คุ้มกันหนุ่มหันไปมององค์ชายหนึ่งที่กำลังยืนอยู่ “ อะไรกันขอบเขตบ่มเพาะของท่าน… ”
ทหารหนุ่มสังเกตเห็นระดับขอบเขตบ่มเพาะที่ลดลงเหลือเพียงแค่ขั้นหนึ่งในระดับเริ่มต้น “ นี่อย่าบอกนะขอรับว่าท่านฝึกฝนผิดพลาด ”
“ ร่างกายถึง… ”
ในความคิดของทหารหนุ่มผู้นี้ มันคงจะคิดว่าองค์ชายทำการฝึกฝนจนผิดพลาด จนทำให้ลมปราณภายในร่างกายแตกซ่านระดับขั้นลดลง
ลู่เฟิงเดินลงไปนั่งที่เตียงนอน “ ไม่มีอะไรเ้าออกไปได้แล้ว ”
“ คือ.. ”
“ ข้าบอกให้ออกไป ” ดวงตาของลู่เฟิ่งแสดงแววตาเย็นเฉียบ
ทำให้ร่างกายของทหารผู้นั้นสั่นสะท้าน ร่างกายของมันหนาวสั่นใน่พริบตา ดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้างขึ้นไม่เคยพบเห็นองค์ชาย 5 แสดงท่าทางเช่นนี้
ทหารผู้นั้นตั้งสติได้มันรีบทำการก้าวเท้าถอยหลังออกไปจากสถานที่แห่งนี้อย่างรวดเร็ว
เมื่อเดินถอยออกมาจากภายในห้องขององค์ชาย ทหารหนุ่มยกมือขึ้นมานาบหน้าอกของตน “ อะไรกันดวงตาขององค์ชาย”
“ ข้ารู้สึกเย็นะเืไปถึงข้างในเลยราวกับว่าตัวเองกำลังจะโดนสังหาร ” ทหารหนุ่มรู้สึกเช่นนั้นจริงๆ
จบบท
[ สาระสัตว์อสูร ]
[ หมาป่าทมิฬเติบโตภายในชายป่าภายในทวีปหลายทวีป เป็สายพันธุ์หมาป่าสีดำที่อยู่ในระดับขั้นขุนพลมีความรวดเร็วและความดุดัน มันดุร้ายกับเหล่ามนุษย์ที่เข้ามาภายในอาณาเขตของตนเอง หมาป่าทมิฬสามารถบ่มเพาะขอบเขตของตนเองขึ้นไปถึงในระดับแม่ทัพซึ่งอยู่ในระดับสูงสุดของพวกมัน ]