CHAPTER04 เริ่มออกลาย
"เฮีย พอได้แล้วน่า" ไทม์ปรามขึ้น เมื่อเห็นว่าสถานการณ์มันเริ่มจะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ คิดว่าฉันกลัวมั้ยล่ะ อย่างเขาน่ะก็ดีแต่ใช้อารมณ์แบบนี้แหละ"กลับบ้าน" เขาไม่สนว่าไทม์จะพูดอะไรด้วยซ้ำ แต่กลับกระชากต้นแขนฉันเข้าหาตัวเองแล้ว กดเสียงต่ำออกคำสั่งด้วยความหงุดหงิด"ไปส่งสิคะ.." ฉันว่าพร้อมกับส่งรอยยิ้มยั่วยวนไปให้ แม้จะรู้ว่ามันไม่มีผลอะไรกับเขาก็ตาม.."ตอนมามายังไง ตอนกลับก็กลับไปแบบนั้น" พูดจบร่างสูงก็ผลักไหล่ฉันออกด้วยแรงที่มากพอที่จะทำให้ฉันเซถอยหลังไปหลายก้าว ก่อนจะก้าวฉับๆ ไปนั่งประจำโต๊ะทำงานของตัวเองแล้วสนใจกับเอกสารตรงหน้าแทน"เดี๋ยวฉันไปส่ง" ไทม์ที่มองการกระทำของเราสองคนมาตั้งแต่แรกพูดขึ้น ไทม์น่ะน่าจะเป็นคนที่เข้าใจความรู้สึกฉันที่สุดแล้ว เพราะคนอื่นคงมองว่าฉันคงเหมือนหนูตกถังข้าวสาร แต่เขาเป็นคนเดียวที่รู้ว่าฉันกำลังตกนรกขุมไหนอยู่ไงล่ะ"ไม่ต้อง" ไม่ต้องบอกใช่มั้ยคะว่าเสียงใคร"มึงก็ทำเกินไป นี่เมียมึงนะ แล้วดูแต่งตัวแบบนี้ให้กลับแท็กซี่หรอวะ" ไทม์ถามทอยด้วยความไม่เข้าใจ ซึ่งฉันไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไหร่หรอก เพราะฉันยังมีแผนต่อ ;)"ไม่ต้องหรอกไทม์""มันจะไม่ได้ได้ไง" ยังพูดไม่ทันจบไทม์ก็พูดสวนขึ้นมาซะก่อน นี่ฉันก็แอบคิดนะว่า ถ้าแม่ของพวกเขาเลือกให้ฉันแต่งงานกับไทม์ฉันคงสบายกายสบายใจมากกว่านี้หลายโข แต่เอาเถอะ ฉันจะถือว่าเป็นกรรมเก่าแล้วกัน เหอะ.."ฉันเอารถมาน่ะ.." ฉันว่าพร้อมกับเดินไปที่โต๊ะทำงานของสามีตัวดีของตัวเองที่นั่งจดจ่ออยู่กับเอกสารบนโต๊ะ"อีกอย่าง.. มีนัดปาร์ตี้ด้วย คืนนี้ริสาไม่กลับนะคะ พี่ทอย.." ฉันก้มหน้าลงไปให้อยู่ในระนาบเดียวกันกับเขาแล้วเอ่ยบอกเสียงหวาน"ใครล่ามเธอไว้" แต่เขากลับตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่รำคาญกันเต็มทีตอนนี้น่ะไม่สนหรอก แต่เดี๋ยวอีกหน่อยก็ต้องสน คนอะไรขี้เก๊กชะมัด!"แบบนี้ค่อยสมเป็นสามีริสาหน่อย ฉันไปนะ" ฉันว่า แล้วหันไปพูดกับไทม์ ก่อนจะเดินผิวปากออกมาจากห้องทำงานของทั้งคู่อย่างอารมณ์ดี"พี่สะใภ้มึงแม่งเป็นเหี้ยอะไรวะ ผีห่าอะไรเข้าสิง" ไม่กี่นาทีให้หลัง คนตัวสูงก็มองหน้าน้องชายตัวเองอย่างต้องการคำตอบ ริสาสำหรับเขาน่ะคือผู้หญิงน่าเบื่อหน่ายคนนึง ซึ่งไร้เซ็กแอพเพียลสิ้นดี ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้หรือไม่เคยได้ยินกิตติศัพท์ของเธอหรอกนะ เพราะก่อนแต่งงานกันเขาก็พอรู้มาบ้าง ว่าเธอน่ะเปรี้ยวเข็ดฟันตัวแม่เลยล่ะ แต่พอได้มาสัมผัสเองกับตัว ถึงได้รู้ว่าคำพูดพวกนั้นมันเรื่องที่ถูกพูดต่อๆ กันมาทั้งๆ ที่ไม่มีมูลความจริงนั่นแหละ บ้างก็ว่าเคยได้กับเธอแล้ว เนื้อตัวเธอขาวเนียนไปทั้งตัว ซึ่งก็ไม่รู้ว่ามันจะตริงเท่าไหร่กันเชียว"นั่นดิ ปกติไม่เป็นแบบนี้ป่ะวะ หรือจะเริ่มออกลาย" น้องชายที่เป็นเสมือนเพื่อนคู่คิดก็ยกมือขึ้นมาลูบคางอย่างใช้ความคิด"ลายอะไรวะ ร่านอ่ะหรอ""มึงก็พูดเกินไปเฮีย มึงชอบไม่ใช่หรอแบบนี้" คนเป็นน้องชายพูดอย่างรู้ทัน ก็ไอ้โชว์บนโชว์ล่างแหวกหน้าแบบหลังแบบนี้น่ะ พี่ชายของเขาน่ะชอบนัก"กับยัยนี่กูขอผ่านว่ะ" เมื่อได้ฟังไทม์ก็ได้แต่หัวเราะหึในลำคอ"เกลียดขนาดนั้น? " ถ้าจำไม่ผิดไทม์เคยถามคำถามนี้กับพี่ชายตัวเองมาไม่ต่ำกว่าสิบรอบแล้วล่ะมั้ง"แล้วมึงชอบ? " เขาเงยหน้าจากกองเอกสารตรงหน้าแล้วจ้องหน้าน้องชายตัวเองด้วยสายตาที่ยากจะคาดการณ์ได้"กูน่ะไม่คิดจะชอบเมียพี่หรอก แต่มึงควรรู้ไว้ ว่าถ้ามึงไม่เอาอ่ะ มีคนต่อคิวรอริสาอีกยาวเหยียด" ริสาน่ะหุ่นดี อย่าบอกใคร ทรวดทรงองเอวมันลงล็อกไปหมด อย่างกับถูกปั้นขึ้น ใครเห็นก็เป็นอันต้องอะดรีนาลีนในร่างกายเดือดพล่านกันถ้วนหน้า คงมีแต่คุณเทวินณ์นั่นแหละ ที่มองไม่เห็นอยู่คนเดียว..ล้อรถขับเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง และไม่มีท่าทีว่าจะหยุดลงง่ายๆแผนการเปลี่ยนเสื้อให้เป็นแมวของฉันยังคงดำเนินการต่อไป และถ้าผลลัพธ์มันออกมาแย่ฉันก็ไม่มีอะไรต้องเสียอยู่แล้ว เพราะเขาก็เกลียดฉันอยู่แล้ว คงเกลียดไปมากกว่านี้ไม่ได้อีกแล้วล่ะส่วนตอนนี้ฉันกำลังไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง ซึ่งออกไปไม่ไกลจากตัวเมืองมากนัก แต่ด้วยสภาพการจราจรค่อนข้างติดขัด จึงถึงที่หมายช้ากว่าที่คาดการณ์ไว้"ลมอะไรหอบคุณริสาภรรยาคุณทอยมาถึงที่นี่ได้น้าาา" เมื่อก้าวขาลงรถเสียงหวานก็อื่นทักขึ้นด้วยความสนิทสนม'นินิว' เพื่อนรักสมัยเรียนมัธยมของฉันเอง เราสนิทกันมาก ตอนนี้ยัยนิวเปิดบาร์เล็กๆ อยู่แถวชานเมือง ดูสิคะ เพื่อนรักเปิดบาร์ สามีเปิดผับ นี่แหละค่ะชีวิตนังริสาคนนี้ วนเวียนอยู่กับสังคมอบายมุขอย่างแท้จริง"ได้ข่าวว่าวันนี้มีอะไรพิเศษ" ก่อนจะมาที่นี่ฉันเห็นยัยนิวโปรโมทว่าวันนี้ร้านจะมีงาน cute boy 2 NN bar เป็นงานทำนองว่ารวมเอาผู้ชายหล่อๆ ไว้บริการสาวๆ อะไรแบบนั้นน่ะ ซึ่งก็ดูเหมือนการตลอดของยัยนี่จะได้ผล เพราะคนแน่นร้านเชียว"แหมมมม สามีไม่แซ่บหรอจ๊ะ ถึงดั้นด้นมาหาหนุ่มๆ ถึงร้านฉัน" ฉันนิวพูดแซวแล้วเดินนำหน้าฉันไปนั่งที่โต๊ะๆ นึง ซึ่งเป็นมุมที่คนไม่ค่อยพลุกพล่านมากนัก"ก็ประมาณนั้น" ฉันไม่ได้ตอบไปตามตรงแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไรไป เพราะไม่อยากต่อความยาวสาวความยืดให้มันมากนัก"จริงป่ะเนี่ย" เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ถูกจัดแจงเทลงในแก้มทรงสูงโดยไม่ต้องร้องขอ"อืม ตั้งแต่หลังแต่งงานเหมือนตลกนรก" เพราะนี่คือเพราะสนิท ฉันจึงไม่จำเป็นต้องปกปิดอะไร"มันขนาดนั้นเลยหรอวะ" ยัยนิวถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ แน่นอน ไม่แปลกหรอกที่จะไม่เชื่อ เพราะภาพลักษณ์ของเราสองคนน่ะ อย่างกับกิ่งทองกับใบหยก ทั้งๆ ที่ความเป็นจริงมันคือ น้ำมันกับไฟชัดๆ"เอาน่า หาผู้ชายมานั่งดริ๊งสักสามคนหน่อยสิ" ยัยนิวได้ฟังก็ทำหน้าอึ้งไปเลย"เอาจริงหรอเนี่ย""เออ""อ่ะๆ ๆ น้องๆ พวกนั้นน่ะ มาดูแลเพื่อนพี่หน่อย" ยัยนิวก็กวักมือไหวๆ เรียกพนักงานที่เหมือนจะถูกจ้างมาเฉพาะวันนี้ ไม่นานพนักงานพวกนั้นก็เดินมาหยุดที่โต๊ะ ดูแล้วน่าจะเด็กมหาลัยกันทั้งนั้น"นั่งเลยจ่ะ ดูแลเพื่อนพี่ด้วยนะ" ยัยนิวว่าก่อนจะขอปลีกตัวออกไปดูแลร้านต่อ"ชื่ออะไรหรอครับ" หนึ่งในคิวบ์บอยของยัยนิวถามขึ้น"ชื่อริสาค่ะ" ฉันก็ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเป็นมิตรเช่นกัน"อ๋อ.. พี่ริสา""ภรรยาพี่ทอ..""จุ๊ๆ ๆ คืนนี้พี่โสด :) "