ที่บ้านของจันฤดี
หลังจากแพรใสออกจากบ้านไปได้ไม่นานจันฤดีก็ได้ออกจากบ้านไปอีกคน ตอนนี้ที่บ้านจึงเหลือแค่แก้วกับอรวราที่อาบน้ำเสร็จสรรพเรียบร้อยเตรียมพร้อมจะออกไปข้างนอก อรวราเดินลงมาเห็นแก้วกำลังเก็บจานในส่วนของจันฤดีเพื่อที่เอาไปล้างพอดี จึงเอ่ยเรียกแก้วเสียงดัง
"น้าแก้ว คุณแม่ไปไหนคะ"
"คุณอร คุณจันออกไปข้างนอกแล้วค่ะ แล้วนี่คุณอรจะไปไหนคะ แต่งตัวแบบนี้หรือว่า... " แก้วกำลังจะพูดต่อ อรวราก็ได้ขัดขึ้นมาว่า
"ฉันจะไปไหนก็เื่ของฉัน น้าไม่ต้องอยากรู้หรอก ไม่ใช่แม่ฉันซักหน่อย"
แก้วหน้าเจื่อนไปสักพักหนึ่ง จากนั้นจึงตอบอรวราไปว่า
"เข้าใจแล้วค่ะ คุณอรน้าจะไม่ถามแล้วค่ะ งั้นเดี๋ยวน้าไปเตรียมอาหารให้นะคะ"
"ไม่ต้อง! น้าจะไปไหนก็ไป น่ารำคาญ" แก้วไม่ตอบอะไรแล้วเดินออกไปจนพ้นสายตาของอรวรา หลังจากแก้วเดินออกไปอรวราก็ทำสีหน้ารำคาญ แล้วก็เดินออกไปที่รถเตรียมจะออกไปข้างนอก เดิมที่อรวราไม่ชอบแพรใสเป็ทุนเดิมอยู่เเล้วถึงแม้จะอายุรุ่นเดียวกันแต่สำหรับอรวรา แพรใสกับแม่ของเธอก็เป็แค่คนต่ำต้อยที่มีหน้าที่รับใช้เธอกับแม่ของเธอที่บ้านเท่านั้น ไม่จำเป็ต้องเคารพหรือนับญาติด้วย
ณ ร้านอาหารแห่งหนึ่ง
"ยัยอร มานี่ๆ นั่งนี่เร็ว" อรวราเดินไปตามเสียงที่เรียกเธอให้ไปนั่งด้วย โต๊ะนั้นมีสาวๆนั่งกันอยู่สามคน มี นาเดียร์ กิ๊บ และกระปุก รวมอรวราด้วย ทั้งสามคนเป็เพื่อนสนิทของอรวราสมัยเรียนมหาวิทยาลัย
"เป็อะไรอีกล่ะ ทำหน้ายังกับไปกินรังแตนที่ไหนมา" กิ๊บเอ่ยแซวอรวราทันทีที่เธอหย่อนก้นนั่งพร้อมกับสีหน้าที่ไม่สบอารมณ์
"จะอะไรล่ะ ก็แม่บ้านที่อยู่ที่บ้านฉันนะซิ จะออกไปข้างนอกก็ถามอยู่ได้ ทำยังกับเป็แม่ฉันทั้งที่เป็แค่คนใช้ " อรวราเล่าถึงแก้วแม่ของแพรใสให้เพื่อนของเธอฟัง "อ๋อ แม่ของนังแพรมันอะนะ" กิ๊บเอ่ยตอบทันทีที่รู้ว่าเพื่อนของเธอพูดถึงใคร
" ไม่เอาน่าอรอย่าพูดถึงน้าแก้วแบบนั้นสิ น้าแก้วเขาเป็ผู้ใหญ่นะ" กระปุกเอ็ดเพื่อนเบาๆเพราะรู้สึกไม่ดีที่อรวราพูดถึงผู้ใหญ่แบบนั้น
"นี่ยัยกระปุก จะอะไรหนักหนา สรุปแกเป็เพื่อนใครกันแน่" นาเดียร์ตอบกลับกระปุกทันที
"ฉันก็เพื่อนพวกแกนั่นแหละ แต่ฉันแค่รู้สึกว่าอรไม่ควรพูดถึงน้าแก้วแบบนั้น "
"พอเถอะ เลิกพูดถึงยัยแม่บ้านคนนั้นแล้วมาคุยเื่อื่นกัน" กิ๊บเอ่ยขัดก่อนที่การนัดเจอกันครั้งนี้จะไม่สนุกไปซะก่อน
"เออจริง เปลี่ยนเื่กัน" นาเดียร์เสริมกิ๊บทันที แล้วเอ่ยเื่ที่เธอยากรู้จากอรทันที "นี่ยัยอร แกก็เรียนจบนานล่ะ แล้วตอนนี้แกกับพี่ข้างบ้านของแกเป็งัยกันบ้าง" นาเดียร์เอ่ยถามเื่ของเธอกับพี่ข้างบ้านคนนึงที่เธอแอบชอบ อรวราได้ยินก็ทำสีหน้าไม่พอใจแล้วก็ตอบไปว่า "เเค่เคยแอบชอบแค่นั้นแหละ ตอนนี้ไม่ได้ติดต่อกันแล้ว แล้วก็เลิกถามถึงพี่เขาสักที" อรวราตอบนาเดียร์ด้วยความโกรธ ทำเอานาเดียร์งงทันทีว่า อรวราโกรธอะไร แต่เธอก็ไม่ซักถามต่อ
2ชั่วโมงต่อมา
หลักจากกินข้าวเสร็จอรวรากับเพื่อนต่างก็แยกย้ายกันกลับบ้าน อรวราที่กำลังขับรถไปตามเส้นทางที่มืดมิดไร้แสงสว่างเหมือนกับจิตใจของเธอที่กำลังเงียบเหงาโดดเดี่ยว ได้หวนถึงเื่ราวในอดีตขึ้นมา
152
