1.ความรักที่มาพร้อมกับความลับ
“พาย ฉันไม่ไปนะแก”ฉันส่ายหน้าปฏิเสธเป็รอบที่หนึ่งร้อย เมื่อเพื่อนสาวให้ไปราชการที่กรุงเทพฯแทนด้วยเหตุผลที่ว่าตัวเองจะไปเที่ยวกับแฟนหนุ่มใน่วันหยุดสุดสัปดาห์นี้
“ดาว แกก็รู้ว่าหมอหาวันหยุดยากแล้วฟินก็แลกเวรกับหมอพีแล้ว เครื่องบินที่พักร้านอาหารก็จองไว้หมดแล้วแกจะใจร้ายกับเพื่อนได้ลงคอเหรอ?” ยัยครูพายเพื่อนสาวที่กำลังคบกับหมอฟินหมอหนุ่มหน้าตี๋สุดหล่อประจำโรงพยาบาลประจำจังหวัดเ้าตัวประกาศปาวๆว่าชอบหนุ่มตาน้ำข้าวหรือลูกครึ่งแต่ไปๆมาๆ หมอฟินกลายพ่อหนุ่มตี๋สุดหล่อของพายไปซะงั้น
“แต่ฉันไม่เคยไปกรุงเทพฯ คนเดียว”ใครจะว่าบ้านนอกก็ช่าง ฉันเรียนจบมหาวิทยาลัยเชียงใหม่นอกจากเชียงใหม่กับสุโขทัยก็ไม่ได้ไปจังหวัดไหนคนเดียวเลย ยิ่งกรุงเทพฯก็ไปกับยัยพายตลอด ฉันไม่เคยขึ้นเครื่องบินนั่งแต่รถทัวร์รถแท็กซี่ยิ่งไม่กล้านั่งคนเดียว เพราะญาติสนิทฉันโดนแท็กซี่ฆ่าชิงทรัพย์เมื่อหลายปีก่อนรถเมล์ไม่ต้องพูดถึงถ้าไม่รู้เส้นทางมีแต่หลงกับหลง
“ฉันจะให้พี่ซายน์มารับที่สนามบินไปค้างบ้านฉัน ตอนเช้าจะให้พี่ซายน์ไปส่ง อบรมเสร็จจะให้พี่ซายน์ไปรับนะๆดาวช่วยหน่อย” ยัยดาวกระพริบตาปริบๆ แถมทำเสียงสองอ้อน
“พี่ซายน์ว่างขนาดนั้นเหรอ?”พี่ซายน์เป็หมออินเทิร์นงานยุ่งจะตาย หายใจเข้าเข้าเวรหายใจออกคือนอนฉันเจอพี่ซายน์ครั้งแรกเมื่อปิดเทอมที่แล้วพี่ซายน์หน้าตาไม่เหมือนยัยพายน้องสาวฝาแฝดสักนิดนอกจากผิวขาวนวลเนียนเหมือนกันร่างสูงราวๆร้อยแปดสิบอัพ ใบหน้าเรียวได้รูป ดวงตาสีเข้ม คิ้วเข้ม จมูกโด่งได้รูปริมฝีปากบางสีชมพูเรื่อๆ ถอดแบบมาจากหมอไพรซ์ผู้เป็พ่อส่วนยัยพายถอดแบบมาจากแม่พั้นซ์ผู้เป็แม่ ใบหน้าเรียวมีแก้มพองาม ตาโตจมูกโด่งได้รูป น่ารักน่าทะนุถนอม นางชอบบอกว่าตัวเองไม่สวย ทั้งๆ ที่ยัยพายน่ารักมากขนาดฉันเป็ผู้หญิงยังชอบแอบมองและเป็คนที่ใส่แบรนด์เนมแล้วดูดีไม่ดูปลอมบ้านของยัยพายรวยมากแต่ทำตัวติดดินเป็กันเองกับฉันซึ่งเป็แค่ลูกสาวแม่ค้าขายของชำธรรมดาๆ
“ฉันจะให้พี่ซายน์แลกเวร ตรวจ OPDเสร็จให้ไปรับแกเลย ลาป่วยอีกวันนึง” ยัยพายขยิบตาให้ฉันแบบมีเลศนัย
“เอาจริงๆนะฉันไม่ได้ปลื้มพี่ซายน์ขนาดนั้นหรอก ฉันแค่พูดแบบขำๆกับแก”ฉันชอบบอกว่าคนโน้นหล่อคนนี้หล่อ แต่เชื่อไหม ฉันก็พูดสร้างสีสันไปงั้นเองจริงๆฉันไม่ได้ปลื้มขนาดนั้น แล้วนี่ยัยพายคงหาทางจับคู่ให้ฉันกับพี่ชายตัวเองแน่ๆ
“แกไม่ชอบพี่ฉันก็ไม่เป็ไรพี่ฉันมันก็แค่ทายาทโรงพยาบาลเอกชนเอง หน้าตาก็หล่อแบบไอดอลเกาหลีแล้วก็เป็หมอหนุ่มไฟแรงสุดฮ็อตประจำโรงพยาบาลไม่คู่ควรกับครูเดือนเด่นเป็สง่าแห่งโรงเรียนท่ามะแว้งวิทยาหรอกดาวคือดาวที่อยู่บนฟ้า พี่ซายน์คงไม่กล้าอาจเอื้อม” ยัยพายยกยิ้มที่มุมปากเื่ยกยอพี่ชายเป็ที่หนึ่ง
“พูดแบบกลับกันได้มั้ย?พี่ซายน์คือเพอร์เฟคขนาดนั้น ฉันไม่กล้าอาจเอื้อมอ่ะ”
“ถ้าใครต้องมาเป็พี่สะใภ้ฉันสักคนขอให้เป็แกได้ไหม แกเป็คนดีมีน้ำใจ ฉันอยากได้พี่สะใภ้แบบนี้”ยัยพายพูดแบบจริงจัง
“แกถามพี่ซายน์รึยัง?อยากได้ฉันเป็ภรรยาไหม คิดว่าตัวเองเป็คิวปิดรึไง จับคู่ให้คนโน้นคนนี้”ความรักมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ไม่งั้นใครๆบนโลกก็รักกันได้ ยัยพายคงแต่งงานกับแซมคลาฟินไปแล้ว
“ทำไมต้องถาม แกลองมองพี่ซายน์นะดาวเผื่อพี่ฉันอาจจะเป็คนที่ใช่สำหรับแก” ยัยพายมาแปลก อยู่ดีๆก็มานำเสนอพี่ชายให้ฉันปกติฉันพูดแซวก็ไม่เห็นจะแทบใส่พานถวายแบบนี้
“พอๆ ฉันไปอบรมแทนแกก็ได้นั่งรถทัวร์ไปนะ ฉันไม่นั่งเครื่องบิน”ไปรถทัวร์ประหยัดกว่าเครื่องบินฉันยอมเสียเวลา
“ไม่ได้ฉันจองเครื่องให้แกแล้ว”
“เดี๋ยวนะแกจองก่อนที่จะมาขอร้องฉันเนี่ยนะ” ยัยครูพายตัวร้าย นางจัดแจงทุกอย่างไว้แล้วรอแต่ฉันตอบรับเท่านั้น
“ใช่ และฉันบอกพี่ซายน์พี่ซายน์โอเคแล้ว”
“โอ้ย ไปรบกวนพี่เค้าอีก”ฉันเกรงใจพี่ซายน์ที่ต้องมาวุ่นวายกับบ้านนอกเข้ากรุงอย่างฉันไม่ยอมนั่งรถเมล์ไม่ยอมนั่งแท็กซี่ แลดูเป็คนเื่มากไปเลย
“เอาน่า ฉันตอบแทนที่แกไปอบรมแทนจัดคนขับรถหนุ่มหล่อตลอดทริปให้ ไม่ต้องเกรงใจพี่ซายน์ไปกับแกก็เหมือนไปพักผ่อนใครอยู่กับแกก็คลายเครียดทั้งนั้นแหละ”ยัยพายบอกว่าฉันเป็คนตลกบริโภคใครอยู่ใกล้ก็อารมณ์ดีฉันไม่รู้ตัวเลยฉันเป็คนแบบนั้นเหรอ? ฉันแค่เป็คนมองโลกในแง่ดีและคิดว่าทำไมเราต้องพูดแต่เื่ลบๆคิดบวกไว้เท่านั้นเอง
Pie talks
[ เป็ไงบ้างพายสำเร็จไหม? ] เสียงแม่พั้นซ์ถาม
“ค่ะแม่ เป้าหมายตกลง”
[ แม่ไม่คิดเลยว่าซายน์จะเป็คนแบบนี้] เสียงแม่พั้นซ์ดูเป็กังวลมาก
“เพราะฉะนั้นเราต้องช่วยกันค่ะ”
[ แม่ภาวนาให้หนูดาวทำสำเร็จ]
“มีหมอที่ไหนทำเสน่ห์ไหมคะแม่พาพายไปขอน้ำมันพรายที สำรองไว้เผื่อยัยดาวทำไม่สำเร็จ”
[ ทำแบบนี้ดีแล้วใช่ไหมถ้าหนูดาวรู้ทีหลังว่าเรา..]
“เราต้องทำแบบแเีค่ะแม่อย่าให้สองคนนั้นรู้”
[ แม่เตรียมห้องให้ก่อน ] แม่พั้นซ์วางสาย
ฉันเปิดไฟล์ภาพในโทรศัพท์ภาพพี่ซายน์นอนกอดหญิงสาวสวยคนหนึ่งบนเตียงฉันแอบก๊อบมาจากโทรศัพท์ของพี่ชายตอนแรกแอบดีใจที่พี่มีแฟน พอมาสืบดูจึงรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือหมอพลอยอาจารย์แพทย์ที่สอนงานและดูแลหมออินเทิร์นอาจเพราะความใกล้ชิดทั้งคู่จึงเลยเถิดขั้นมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งฉันไม่ได้ติเลยที่ว่าที่พี่สะใภ้จะอายุมากกว่าพี่ซายน์ถึงเจ็ดปีแต่สิ่งที่ครอบครัวฉันรับไม่ได้คือหมอพลอยแต่งงานมีสามีแล้วใช้สถานะคำนำหน้าว่านาง
ความรักมักจะมากับความใคร่และความลุ่มหลงเพราะฉะนั้นฉันจะต้องช่วยพี่ชายให้รอดพ้นจากการปีนต้นงิ้วให้ได้
การที่ดึงยัยดาวเข้ามา ฉันได้ไตร่ตรองดีแล้วเพื่อนฉันคนนี้เป็คนดี ใครอยู่ใกล้ก็มีความสุข ฉันอยากให้พี่ซายน์ได้เจอคนดีๆที่สำคัญสถานะของยัยดาวก็โสดสนิทมากๆดาวไม่เคยมีแฟนมาก่อน บอกตรงๆ ฉันพร้อมจะมอบพี่ชายคนเดียวใส่พานถวายให้เพื่อนรัก..
Sine talks
ร่างนวลเนียนบอบบางผิวสีน้ำผึ้งนวลเนียนบดเบียดร่างเข้ามาหาผมริมฝีปากบางจูบที่แก้มผมเบาๆ ผมคว้าโทรศัพท์มือถือที่หัวเตียงมาดูเวลาตอนนี้สองทุ่มแล้วมีสายโทรเข้าประมาณยี่สิบสายจากพายน้องสาวผมและอีกสายเป็เบอร์ที่ผมไม่คุ้น
“วันนี้ค้างไหม ไม่มีเวรดึกหนิ ได้ยินว่าพรุ่งนี้ก็ลาไม่ใช่เหรอ?”หญิงสาวใบหน้าคมสวยส่งยิ้มให้ผม เสียงหวานๆถามขึ้น
“พอดียัยพายไปเที่ยวกับแฟนเลยให้เพื่อนมาอบรมแทนแล้วก็ให้ซายน์ไปรับไปส่งเพราะเพื่อนไม่กล้านั่งแท็กซี่คนเดียว”
“ยังมีคนแบบนี้ในโลกอีกเหรอ?อายุตั้งยี่สิบกว่ายังเหมือนเด็กไม่กล้าออกโลกกว้าง” หมอพลอยหัวเราะเบาๆ
“ผมต้องไปรับเพื่อนน้องสาวนะคงไม่ได้ค้าง” ผมลุกขึ้นนั่งติดกระดุมเสื้อเชิร์ตผมเผลอหลับไปด้วยความอ่อนเพลียหลังจากที่มีอะไรกับหมอพลอย พายบอกว่าไปรับหกโมงนี่เลยเวลาตั้งสองชั่วโมงแล้วหวังว่าน้องดาวอะไรนั่นคงรออยู่นะ เบอร์แปลกอีกสายน่าจะเป็เบอร์ของน้องดาวผมทำการเซฟเบอร์นั้นลงในโทรศัพท์
“ไม่ไปไม่ได้เหรอ?กว่าซายน์จะว่างพี่คิดถึงนะ” ท่อนแขนเรียวสวยกลมกลึงโอบรอบเอวสอบของผมไว้แน่นใบหน้าซบลงที่แผ่นหลังถูไปถูมาอย่างออดอ้อน ทำเอาอารมณ์ผมพลุ่งพล่านอีกครั้งอีกสักสามสิบนาทีละกัน ผมค่อยๆปลดกระดุมเสื้อเชิร์ตล้มตัวไปคร่อมทับร่างของหญิงสาวบนเตียงอีกครั้งริมฝีปากบางเฉียบประกบทับริมฝีปากของผม ลิ้นร้อนแทรกเข้ากวาดต้อนลิ้นของผม สมองผมไม่รับรู้อะไรนอกจากเื่ที่จะทำตรงหน้าผมหลงรักหมอพลอย ไม่สนใจว่าเธอคือผู้หญิงที่มีเ้าของแล้ว ผมรักเธอและรู้ว่าเธอก็รักผมแค่นั้นก็พอแล้ว....