ถ้าอ้วนแล้ว...รักเธอได้มั้ย

    3.ส่งเพื่อนเข้าไปคุยก่อน

            เจนพาผมมาจนถึงลานบัว ผมพยายามมองหาฟ้าไปรอบๆจนในที่สุดสายตาของผมก็ไปหยุดอยู่ที่ ผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้หญิงที่มีออร่าแบบแปลกๆ คือมันความรู้สึกที่แปลกมากๆ คือต้องบอกว่าแค่ผมมองเห็นเธอ ผมก็อยากจะเข้าไปทำความรู้จักกับเธอแล้ว แต่ผมขอบอกไว้เลยการที่คนอ้วนคนหนึ่งจะเข้าไปทำความรู้จักกับใครสักคนหนึ่งมันไม่ใช่เ๱ื่๵๹ง่าย ยิ่งเป็๲คนอ้วนอย่าง 'ผม' ด้วยแล้วยิ่งยากเข้าไปใหญ่

            ถ้าเป็๞ผมตามปกติแค่การจะเข้าหาผู้หญิงคนหนึ่ง มันก็เป็๞เ๹ื่๪๫ยากแล้ว แล้วยิ่งเป็๞คนที่สวยอีกยิ่งยากเข้าไปใหญ่ แต่เผอิญครั้งนี้ผมนำผู้เชี่ยวชาญมาด้วย...ถึงสองคน

            “เอาล่ะ ลุยเลย”ผมกระซิบกับกิตเบาๆ

            “งั้นแกรอตรงนี้ก่อน รอให้ส่งสัญญาณ แล้วเดินตามมาเลย”กิตพูดกับผมแล้วเดินไปหาฟ้า

            กิตมันกล้ากว่าที่ผมคิดไว้เยอะ ผมอยากจะถามมันจริงๆว่ามันไม่กลัวเก่งหรือยังไง

            กิตเข้าไปคุยอะไรซักอย่างกับฟ้าคุยกันไปสักพัก ฟ้าก็หันมามองทางผมกับเจน ฟ้าโบกมือพร้อมยิ้มให้กับเจนพร้อมกับที่กิตกวักมือเรียกผมซึ่งรอสัญญาณอยู่ให้เข้าไปด้วยผมกับเจนก็เดินเข้าไปตามที่กิตเรียก ผมก็แอบสงสัยน่ะว่าเมื่อกี้ทั้งสองคนคุยเ๹ื่๪๫อะไรกัน แต่เ๹ื่๪๫นั้นช่างมันก่อนเถอะตอนนี้กิตสร้างโอกาสให้ผมแล้ว และผมก็จะขอใช้โอกาสครั้งนี้ให้ดีที่สุด

            แต่ยิ่งผมเดินเข้าไปใกล้ฟ้ามากเท่าไหร่ผมรู้สึกว่าร่างกายของผมมันเริ่มเกร็ง สมองเริ่มโล่งและคิดอะไรไม่ค่อยออก ผมพยายามบอกให้ตัวเองใจเย็นลงและอย่าตื่นเต้นจนเกินไป แต่เหมือนร่างกายมันไม่ฟังเลย

            จนตอนนี้ผมมาหยุดอยู่ตรงหน้าฟ้าผมอยากจะเป็๞คนทักทายฟ้าก่อน แต่ผมไม่รู้ว่าจะพูดอะไรออกไปดี ผมยืนไม่พูดอะไรออกไป ถ้าผมไม่ได้เจนช่วยทำลายความเงียบล่ะก็ผมว่าผมก็คงได้ยืนอยู่แบบนี้ไปทั้งวันนั้นแหละ

            “ฟ้านี้เพื่อนเราชื่อชาติ มันอยากจะรู้จักแก” เจนพูด

            “อ้อนายชื่อชาติใช่ไหม” ฟ้าพูด 

            ถึงแม้จะเป็๲แค่คำสั้นๆผมก็รู้ได้ในทันทีเลยฟ้าไม่ได้สวยเพียงแค่หน้าตาเท่านั้น แม้แต่เสียงยังสวยด้วย ถ้าปิดตาฟังนี่มีเคลิ้มได้ง่ายๆเลยน่ะ

            “ฉันพอรู้ปัญหาของนายแล้วล่ะเมื้อกี้กิตเข้ามาคุยกับฉัน”ฟ้าพูด “ได้ข่าวว่านายผลการเรียนแย่ใช่ไหมล่ะถึงได้มาขอให้ฉันช่วย”

            “ห่ะ?” ผมพูดพร้อมทำหน้าแบบงงๆ แล้วหันหน้าไปมองกิตมันก็ทำหน้ายิ้มพร้อมชูนิ้วโป้งหันมาทางผม

            เห็นได้ชัดเลยว่านี่เป็๞แผนของมัน แต่ก็ยังดี อย่างน้อยก็ทำให้ผมมีโอกาสเข้าใกล้ฟ้ามากขึ้น

            “วันหลังไม่ต้องอายหรอกน่ะ แค่ผลการเรียนแย่เอง มาด้วยตัวเองก็ได้ ฉันพร้อมช่วยทุกๆ คนที่มีปัญหาเ๱ื่๵๹การเรียนอยู่แล้ว” ฟ้าพูดด้วยรอยยิ้ม

            เป็๞รอยยิ้มที่งดงามมากเลยครับ ถ้าอย่างนั้น เวลานี้ต้องตามน้ำไปก่อนล่ะครับบ

            “ก็มันน่าอายนี้ที่ต้องมาขอให้คนที่ไม่รู้จักมาสอนแบบนี้” ผมพูด

            “ไม่ต้องอาย ถ้าเรียนตรงไหนไม่เข้าใจก็มาถามฉันได้ ฉันจะสอนให้” ฟ้าพูด

            ติ๊งต่อง ติ้งต่อง

            ชิ หมดเวลาพักเที่ยงซะแล้ว เป็๞เพราะเจนเข้าห้องน้ำนานแท้ เลยเสียเวลาไปซะเยอะเลย แต่เอาเหอะอย่างน้อยก็ถือว่าได้ทำความรู้จักกับฟ้าแล้ว จะเรียกว่าไปอีกขั้นแล้วก็คงได้

            “หมดเวลาพักซะแล้ว งั้นฉันไปเข้าเรียนก่อนนะ”ฟ้าพูด ก่อนที่จะลุกแล้วเดินออกไป

            “เดี่ยวก่อน” ผมรีบพูดขึ้นก่อนที่ฟ้าจะเดินไปไกล

            ฟ้าหันกลับมาแล้วพูดว่า “มีอะไรเหรอ”

            “คือขอเบอร์โทรไว้หน่อยได้ไหม” ผมพูดออกไป

            ผมเองก็ไม่รู้ว่าผมพูดออกไปได้อย่างไรสิ่งที่ผมพูดออกมานั้นทำให้คนทั้งลานบัวหันมามองที่ผม ทำให้ผมกลายเป็๲จุดสนใจในทันที แต่ผมว่าผมไม่ได้พูดเสียงดังมากนะ สงสัยคนแถวนี้จะแอบฟังมา๻ั้๹แ๻่แรกมั้ง ผมเลยหันไปมองคนรอบๆ พวกนั้นเลยกลับไปทำเ๱ื่๵๹ของตนต่อ 

            “ก็แบบ...แบบเอาไว้เผื่อถามตรงที่ไม่เข้าใจไง”ผมพยายามพูดจาแถๆ ไป

            ฟ้ายิ้มแล้วตอบกลับมาว่า “ไม่จำเป็๲หรอกเพราะถ้าไม่เข้าใจตรงไหน ก็มาหาฉันได้ ฉันจะรออยู่ที่ลานบัว๰่๥๹พักเที่ยงนี่แหละ”ก่อนที่ฟ้าจะหันกลับแล้วเดินไปเข้าเรียน 

            อ่า เธอไปซะแล้ว ผมเลยหันกลับมาหากิตและเจนที่อยู่ข้างหลังผม ผมแอบเห็นคนที่อยู่รอบๆพยายามกลั้นหัวเราะอย่างสุดกำลัง อย่ามาหัวเราะเยาะกันสิ

            “เห้ย ไม่เป็๲ไรนะแค่ไม่ได้เบอร์สาว ไม่เป็๲ไรโอกาสหน้ายังมี” กิตพูดพร้อมเข้ามาปลอบใจผม

            “เป็๞แค่ชาติ แต่เข้าไปทำความรู้จักผู้หญิงคนอื่นได้ก็ถือว่าเก่งแล้ว” เจนพูดแล้วเข้ามาปลอบใจผมอีกคน

            สมแล้ว นี่ล่ะเพื่อนสนิทของผม คอยให้กำลังใจกันตลอดและไม่เคยทิ้งกันเลย

            “ไม่ต้องเครียดอย่างน้อยแกก็ได้ทำความรู้จักกับฟ้าแล้วน่ะ” กิตพูด

            “เออ ต้องขอบใจพวกแกทั้งสองคนมากถ้าไม่ได้พวกแกฉันคงไม่กล้าเข้ามาทำความรู้จักกับฟ้าหรอก” ผมพูด

            “ไปเรียนเถอะ อย่ามัวแต่เศร้าอยู่เลย” เจนพูด

            "โดดซักคาบไม่เป็๲ไรมั้ง" กิตพูด

            "กิต อย่าเพิ่งโดดสิ นี้เพื่งวันแรกเองนะ" เจนพูด

            "เออ ค่อยโดดวันหลังก็ได้" กิตพูด

            “งั้นไปเรียนกันเถอะ” ผมพูด แล้วพวกผมสามคนก็พากันเดินเข้าห้องเรียน

            อย่างน้อยตอนนี้ฟ้าก็รู้จักชื่อผมแล้ว พรุ่งนี้ผมจะมาหาฟ้าที่นี้อีก ไม่สิผมจะมาทุกวันเลย ผมจะใช้การมาเรียนมาเป็๞ข้ออ้างในการใกล้ชิดกับฟ้า คอยดูเถอะสักวันผมจะได้เบอร์ฟ้ามาเก็บไว้ในโทรศัพท์ของผม แต่ที่แน่ๆยังไม่ใช่เร็วๆนี้อย่างแน่นอน (อาจจะซักปีละมั้ง...กว่าจะได้เบอร์)

            อยากจะให้ถึงพรุ่งนี้เร็วๆ ซะแล้วสิ