ดวงใจมือสอง (โดยพุธระกา)

ตอนที่ 52 เป็นแฟนคุณเสือแล้วนะ

"ว่าไงครับพ่อไอ้ผู้ชายคนนั้นมันเป็นใคร"

"อยากรู้เหรอแกก็ไปหาสืบเอาเองสิ!ปกติแกไม่เคยสนใจเขาอยู่แล้วนี่!ลองวิ่งตามเขาดูบ้างมันก็น่าจะสนุกดีเหมือนกันนะ"

'"อ๋อ! แต่ถ้าจะให้ดีก็อย่าลืมสืบเรื่องของภรรยาแกซะด้วยละ"พูดจบคุณสุวัสก็เดินออกจากบ้านไปทันที 

"คุณวัส!.นั่นคุณจะไปไหน?"นางปรางทิพย์ร้องเรียกตามหลังสามี 

"ก็ไปหาทำในสิ่งที่ผู้ชายรวยๆ เขาทำกันไงล่ะ"  

"คุณสุวัสกลับมานะ! กลับมาเดี๋ยวนี้ !"

"คุณสุวัส!"

นางปรางทิพย์เมื่อได้ยินสิ่งที่พูดออกมามันก็ทำให้นางแทบจะกรีดร้องออกมาดังๆ นางหันมามองบุตรชายที่ตอนนี้ได้แต่นั่งนิ่งอยู่บนโซฟา 

"ฮึ้ย..คุณวัสคุณอย่าคิดนะว่าฉันจะอยู่เฉยๆ"  

"ธีวันนี้นอนที่นี่เป็นเพื่อนแม่นะ" 

"ครับ"

เขาเองก็ไม่อยากกลับไปเจอกับภรรยาในตอนนี้เหมือนกัน เขาขี้เกียจจะทะเลาะด้วย 

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! 

นิราที่อาบอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วก็คิดว่าจะมานั่งทำงานที่ค้างเอาไว้ให้เสร็จ แต่แล้วก็ต้องหันไปมองที่ประตูที่มีเสียงเคาะดังขึ้น เธอค่อยๆ ลุกเดินไปเปิดประตูคิดว่าคงเป็นน้อยหรือสาวใช้ที่เอานมอุ่นมาให้เหมือนเช่นทุกๆ วัน 

เธอเปิดประตูพร้อมกับพูดกับสาวใช้"วันนี้นิขอไม่รับนมอุ่นได้ไหมคะ"

^_^ 

แต่แล้วคนที่มายืนทำหน้าสลอนอยู่ตรงหน้าประตูกลับเป็นผู้ชายตัวโตที่อยู่ในชุดกางเก่งขายาวผ้าฝ้ายสีกรมกับเสื้อยืดสีขาวยืนยิ้มแฉ่งส่งให้กับเธออยู่ตรงหน้าประตู 

"คุณเสือ!.มายืนทำอะไรอยู่ตรงนี้คะ?"   

"คุณเสือนอนไม่หลับ"เขาพูดพลางแซกตัวเข้ามาในห้องนอนของคนตัวเล็ก 

นิราตกใจที่เห็นตนตัวโตเขามาในห้องนอนของตน

"เอ๊ะ!แล้วนี่คุณเสือจะเข้ามาในห้องนอนของหนูนิทำไมคะ"  

"นอนไม่หลับก็ไม่เกี่ยวกับหนูนินี่คะ"เธอพูดตามหลังชายหนุ่มที่เดินไปหยุดอยู่ที่โต๊ะทำงานของเธอที่อยู่ริมหน้าต่าง 

ไทเกอร์หันมายิ้มประจบหญิงสาวตรงหน้า ที่อยู่ในชุดนอนผ้าฝ้ายสีขาวแขนยาวตัวใหญ่เหมือนตุ๊กตา เขาหรี่ตามองอย่างสงสัย 

ชุดนอนคุณเซ็กซี่ดีนะสาวน้อยเขาพูดยิ้มๆ 

นิราก้มลงมองชุดตัวเองก็ไม่เห็นจะเซ็กซี่ตรงไหนนี้ เธอเงยหน้าขึ้นมองผู้ชายตัวโตที่ยืนทำหน้ากรุ้มกริ่มสายตาเป็นประกายมองมาที่เธอ 

"คุณเสือ!!!"เธอส่งค้อน????น่ารักส่งกลับให้กับผู้ชายตัวโตหน้ามึนที่ยิ้มหน้าบานอยู่ตรงหน้าอย่างไม่สะทกสะท้าน 

"ก็คุณเสือพึ่งเคยเห็นผู้หญิงที่ใส่ชุดนอนแบบนี้นี่ ดูน่ารักไปอีกแบบ" 

นิราหุบยิ้มแล้วจ้องมองมองผู้ชายตรงหน้าอย่างมีคำถาม

"คุณเสือคงเจอผู้หญิงใส่ชุดนอนมาเยอะสินะคะ"

ไทเกอร์ เมื่อรู้ตัวว่าพูดอะไรออกมาก็รีบหุบปากฉับลงทันที

 "เออคุณเสือหมายถึงผู้หญิงทั่วๆ ไปนะครับ"ไทเกอร์แก้ตัวให้กับตัวเองพร้อมกับส่งยิ้มเจื่อนๆ ให้กับสาวน้อยตรงหน้า 

นิรามองผู้ชายตรงหน้าอย่างใช้ความคิด เธอไม่อยากกลับไปอยู่ในสภาพที่เจ็บปวดเหมือนเช่นที่เคยผ่านมา สภาพที่ต้องนั่งมองคนรักปันใจให้กับผู้หญิงอื่น สภาพที่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ อยู่แต่ในมุมมืดของตัวเอง เธอรับมันไม่ไหวอีกแล้ว

"คุณเสือคะ" เธอเรียกชื่อผู้ชายตรงหน้าด้วยเสียงที่เบา และเศร้าปนอยู่ในน้ำเสียงที่เปล่งออกมาจากปากเล็กจิ้มลิ้มนั้น  

มันทำให้ไทเกอร์รู้สึกเจ็บปวดที่อกด้านซ้ายเหมือนมีใครเอาเข็มแหลมๆ มาทิ่มแทงจนมันปวดร้าวไปทั้งหัวใจเขาไม่น่าจะหลุดปากพูดออกมาแบบนั้นเลย เพราะมันคงทำให้ไปสะกิดโดนแผลเก่าของคนตัวเล็ก เธอคงจะกลัวว่า จะเจอกับเหตุการณ์เดิมๆ อีกครั้ง เขาเข้าใจในความคิดของเธอดี

เขาค่อยๆ เอามือเชยคางมนให้ขึ้นมาสบตากับเขาอีกครั้ง 

"คุณเสือขอโทษที่พูดแบบนั้น คุณเสือสาบานได้ว่าในชีวิตนี้ของคุณเสือไม่เคยมานั่งมองใครใส่ชุดนอนเดินไปเดินมาให้คุณเสือดูแบบนี้หรอกครับ"

 (มีแต่ไม่ใส่อะไรเลยต่างหาก) อันนี้เขาพูดอยู่ในใจ

"แล้วคุณเสือก็ไม่เคยนอนกอดใคร จนหลับไปด้วยกัน จริงๆ นะครับ คุณเสือสาบานได้"เพราะว่าเสร็จกิจแล้วเขาก็ไล่ให้ออกไปทันทีเขาไม่เคยนอนค้างคืนกับผู้หญิงคนไหนเลยจริงๆ อันนี้เขาสาบานได้ อันนี้เขาก็พูดออกมาไม่ได้

"เชื่อคุณเสือนะ เรื่องอย่างนั้นมันก็พอมีบ้างตามประสาผู้ชาย แต่หลังจากที่คุณเสือได้เจอกับผู้หญิงตัวเล็กๆ ขี้แยคนนี้แล้ว!คุณเสือก็ไม่ได้กลับไปยุ่งเรื่องแบบนั้นกับผู้หญิงคนไหนอีกเลยนะครับ"  

นิรามองผู้ชายตรงหน้าที่เขาพยายามจะอธิบายเรื่องราวของเขาที่ผ่านมาให้เธอฟัง

"หนูนิ"ไทเกอร์ยังคงจ้องหน้าคนตัวเล็กที่มองเขาด้วยสายตาที่สับสน

"คุณเสือชอบหนูนินะ อาจจะถึงรักเสียด้วยซ้ำคุณเสือรู้ว่า มันอาจจะเร็วไปแต่คุณเสือมั่นใจว่าคุณเสือหลงรักผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้ตั้งแต่วันที่ได้สบตาและได้ยื่นผ้าเช็ดหน้าให้กับผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้ได้เช็ดน้ำตาแล้วแหละครับ แต่ตอนนั้นหนูนิไม่ใช่ผู้หญิงตัวคนเดียวคุณเสือก็ได้แต่มอง จนได้มาเจอกันอีกครั้ง ครั้งนี้หนูนิไม่มีใคร" เขาพูดพลางจ้องหน้าคนตัวเล็ก

"หนูนิเรามาคบกันนะ มาเป็นแฟนของคุณเสือ มาเป็นนายหญิงของโรเวล นะครับ"เขาขอพร้อมกับมองเขาไปในแววตาของคนตัวเล็ก ที่ตอนนี้ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจ 

นิราอ้าปากค้างให้กับคนตัวโตที่อยูๆ ก็มาขอเธอเป็นแฟนแบบไม่ให้ตั้งตัว เธอมองคนตรงหน้าด้วยความสับสนและความไม่อยากจะเชื่อว่าผู้ชายที่เพียบพร้อมไปเสียทุกอย่าง อย่างเขาจะมาขอผู้หญิงที่เคยมีตำนิอย่างเธอเป็นแฟน 

"คุณเสือมั่นใจเหรอคะ หนูนิเป็นผู้หญิงที่มีตำนิ หนูนิไม่คู่ควรกับคุณเสือ" 

"ใครบอกล่ะว่าหนูนิมีตำนิ หนูนิเป็นเพชร ที่คนโง่ๆ คนหนึ่งมองไม่เห็นค่าต่างหากล่ะ!คุณเสือไม่เคยคิดว่าหนูนิเป็นผู้หญิงที่มีตำนิ คุณเสือคิดแค่ว่า ผู้หญิงที่มีค่าคนนี้คุณเสือจะทำยังไงถึงจะได้มาครอบครองต่างหาก"  

(....) 

นิราได้แต่ทำตาปริบๆ ให้กับคำพูดผู้ชายตรงหน้า

ไทเกอร์ มองคนตัวเล็กที่ตอนนี้อ้าปากหวอทำตาปริบๆ จนเขาอดใจไม่ไหว ก่อนจะจับปลายคางเล็กให้เชิดขึ้นเล็กน้อยก่อนจะโม้มหน้าลงมาประกบริ่มฝีปากบางนุ่มของคนตัวเล็กอย่างนุ่มนวลและอ่อนโยน เขาจูบปากเล็กอย่างดูดดื่มขึ้นเลื้อยๆ อย่างหิวกระหาย จนเลือดในกายวิ่งพลุ่งพล่านไปทั้งอณูรูขุมขน  

นิราที่ตอนนี้เธอเหมือนคนที่กำลังใจจะขาดอากาศหายใจจึงคางประท้วงทั้งใช้มือเล็กๆ ทุบเข้าไปที่อกแกร่งๆ ของคนตัวโตที่กำลังกด จูบเธออยู่อย่างเอาเป็นเอาตาย 

ไทเกอร์เมื่อรู้สึกตัวว่าคนตัวเล็กเริ่มจะขาดอากาศหายใจ เขาจึงต้องถอนจูบออกอย่างเสียดาย 

นิราสูดลมหายใจเข้าปอดแรงๆ เหมือนคนที่พึ่งโผล่ขึ้นมาจากน้ำ 

"คุณเสือจะฆ่าหนูนิ เหรอคะ"เธอแหวใส่คนหน้ามึนที่ตอนนี้เขาก็ยังคงกอดเกี่ยวเอวเล็กของเธอเอาไว้อยู่ไม่ปล่อย 

หึ! หึ! หึ! 

เขาหัวเราะในลำคอ!พลางเลิกคิ้วยิ้มน้อยไป

"คุณเสือขอโทษคุณเสืออดใจไม่ไหว ก็หนูนิน่าจูบจริงๆ นี่ครับ คุณเสือก็เลย..."เขามองที่ริมฝีปากบางอย่างยิ้มๆ

นิราส่งค้อนวงใหญ่ให้กับคนฉวยโอกาส

"คุณเสือปล่อยหนูนิเลย"เธอเริ่มดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมกอดของคนตัวโต แต่ก็ไม่เป็นผล 

ชายหนุ่มได้แต่ส่งสายตาแพรวพราวให้กับคนตัวเล็ก 

"หนูนิยังไม่ให้คำตอบกับคุณเสือเลยนะครับว่า ตกลงจะเป็นแฟนกับคุณเสือหรือเปล่า แต่ถึงแม้ว่าหนูนิจะไม่ตกลงแต่คุณเสือก็ตกลงให้หนูนิเรียบร้อยแล้วละครับ" 

"เอ้า!" เธอได้แต่ทำหน้าเอ๋อๆ

"นะครับตกลงนะครับเป็นแฟนกันนะ" 

"คุณเสือมั่นใจนะคะ ว่าตัดสินใจดีแล้ว"

"มั่นใจยิ่งกว่าเซ็นสัญญาธุรกิจหมื่นล้านแสนล้านเสียอีกครับ" 

"ชิ!! ดูเปรียบเทียบเข้า" 

"ก็มันจริงนี่ครับ อันนั้นยังมีลังเล แต่นี่ไม่มี" 

"คุณเสืออย่าโกหก อย่าเจ้าชู้ อย่านอกใจ อย่าทำให้หนูนิไม่มีตัวตน และสุดท้ายอย่าทำให้หนูนิเสียใจ ถ้าคุณเสือทำได้หนูนิก็"........

(...) 

"ก็อะไรครับ" เขาถามด้วยความตื่นเต้น 

"ก็ตกลงค่ะ" 

^_^" ขอบคุณครับที่ให้โอกาสคุณเสือ คุณเสือสัญญาว่าจะไม่ทำให้หนูนิเสียใจ คุณเสือจะทำให้คนทั้งโลกอิจฉาหนูนิ คุณเสือสัญญา" 

"ค่ะขอบคุณนะคะที่คุณเสือไม่รังเกียจหนูนิ" 

"ไม่ครับคุณเสือรักผู้หญิงขี้แยคนนี้ครับ นายหญิงโรเวล" 

เธอยิ้มแล้วโผล่เข้ากอดผู้ชายตรงหน้า ถึงตอนนี้เธอจะยังใช้คำว่ารักกับผู้ชายคนนี้ได้ไม่เต็มปากแต่เธอก็เชื่อว่าคงอีกไม่นานเธอจะรักผู้ชายคนนี้ได้หมดทั้งหัวใจ  

"แต่คืนนี้คุณเสือขอนอนด้วยคนนะครับ"เขาอ้อนด้วยสายตาที่น่าสงสาร

"ไม่ได้ค่ะคุณเสือก็กลับไปนอนที่ห้องของคุณเสือสิคะ"

"ไม่เอาคุณเสือจะนอนที่นี่"ไม่พูดเปล่าเขาเดินไปล้มตัวลงนอนบนเตียงนอนของเธออย่างหน้าตาเฉย 

"คุณเสือ" เธอได้แต่เรียกชื่อคนหน้ามึน 

????????????