หลังจากเข้าไปได้ไม่นาน อินแจก็กลับออกมา เขาขายซากอสูรทั้งหมดออกไป และได้รับเงินมา $120,000 เขาตรงกลับเข้าบ้านอาบน้ำ ทานข้าว หลังจากทำทุกอย่างจนครบ อินแจก็เปิดคอมพิวเตอร์เพื่อค้นหาข้อมูลที่เขาพึ่งนึกไอเดียออก ตอนได้เจอกับ ลียุนอา
‘ในเมื่อฉันมีความทรงจำของทั้ง 3 ปี ฉันก็สามารถทำเงินจากมันได้ไม่ใช่หรอ’ อินแจยิ้มอย่างเ้าเล่ห์
เขาจำได้ว่า หลังจากการสำรวจครั้งแรกเปิดได้ 2 เดือน ราคาหุ้นของบริษัทอาหารร้อยอสูร จะราคาขึ้นสูงถึงหุ้นละ $250 ตอนนี้ราคาของหุ้นตัวนี้อยู่เพียงแค่ $15 เท่านั้นเนื่องจากพึ่งเปิดบริษัทได้หลังจากสองเดือน เปิดราคาที่$10 ต่อหุ้น และเพียงเริ่มเปิดการสำรวจ ราคาหุ้นก็พุ่งขึ้น $5 อินแจ จึงตัดสินใจ เทเงินลงที่มีทั้งหมดเข้าซื้อราคาหุ้นนี้ไว้
เขาเสียใจมากที่จำไม่ได้เกี่ยวกับเลขรางวัลล็อตเตอรี่ ทำให้เขาไม่สามารถกอบโกยตรงนั้น แต่เขาจำได้แม่นถึงราคาหุ้นที่โด่งดังตอนเขาเริ่มสำรวจในปีที่สาม. หุ้นที่โดดเด่นทั้งหมดมีสิบตัว เขาจำได้ดี ทุกตัวนั้นมีส่วนเกี่ยวข้องกับการนำซากสัตว์และวัตถุดิบจากดินแดนมาสร้างเป็ของล้ำค่าเพื่อขายทำกำไร
เช่น โอสถต่าง ๆ ที่สามารถรักษาโรคมะเร็ง โอสถที่ช่วยเื่ของการยืดอายุ หรือแม้แต่โอสถที่สามารถทำให้เเข็งแกร่งขึ้น และยังเื่ของ อาวุธต่าง ๆ ที่ถูกประดิษฐ์ขึ้น มันสามารถนำเข้าออกสะพานเชื่อมได้อีกด้วยเครื่องประดับที่มีพลังเวท ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่ง หรือแม้แต่เสื้อผ้าอุปกรณ์ที่สามารถเป็ดั่งชุดเกาะป้องกันก็ยังมี พวกเขาเริ่มนำสิ่งของต่าง ๆ จากภายในมาศึกษาและสร้างสิ่งที่เหลือเชื่อขึ้นมา
แต่ในการสำรวจครั้งแรกนี้ ทุกอย่างจะยังคงไม่คืบหน้า พวกเขาจะเริ่มประสบความสำเร็จในอีกสองเดือนข้างหน้าหลังจากการสำรวจ นั้นเท่ากับว่าราคาหุ้นตอนนี้ เป็ราคาที่ดีที่สุดแล้ว
อินแจเขาไปในอินเตอร์เน็ตและทำการสมัครเปิดบัญชีซื้อขายหลักทรัพย์ จากนั้นเขาก็ส่งเอกสารทางช่องทางออนไลน์ เมื่อทำทุกอย่างครบ เขาก็ปิดคอม และพักผ่อน
เช้าวันต่อมา อินแจได้รับเมลยืนยันการอนุมัติเปิดบัญชี อินแจรีบทำการฝากเงิน $120,000 ไปยังบัญชีซื้อขายและดาวน์โหลด App ซื้อขายผ่านมือถือ จากนั้นเขาก็ใช้เงินทั้งหมดไปกับการซื้อหุ้น ของแต่ละบริษัท เก็บไว้ เขาใช้การกระจายไปยังตัวที่น่าสนใจทั้งสิบ
หลังจากจัดการทุกอย่างจนเสร็จแล้วอินแจ ก็ตรงไปยังโรงประมูล เมื่อเขาถึงด้านหน้านั้นเสียงโทรเข้าก็ดังขึ้นมามันเป็ ลียุนอา
“นายถึงไหนแล้ว”
“ฉันอยู่หน้าทางเข้าแล้ว”
“งั้น รอฉันตรงนั้นแหละ”
จากนั้นสายก็ตัดไป ไม่นานร่างของลียุนอา และชายชุดดำที่ทำหน้าที่บอดี้การ์ดกว่าสิบคน ยืนเว้นระยะห่างจากเธอ ในทุกจุด
ลียุนอา เดินเข้ามาหาอินแจ และ ยิ้มอย่างสดใส รูปร่างหน้าตาของเธอนั้นช่างงามดั่งเทพธิดา ผมสีน้ำตาลของเธอทำให้ใบหน้าของเธอดูน่ามองมากขึ้นไปอีก ริมฝีปากและดวงตาที่คล้ายกับดวงดาวที่น่าหลงไหล
“ไปกันเถอะ”อินแจ สะกดความรู้สึกทุกอย่างลง และกล่าวอย่างเรียบ ๆ
พวกเขาทั้งสองเดินเข้าไปยังโรงประมูล อินแจได้นำเม็ดโอสถทั้ง 5 เม็ดออกมาและส่งให้ลียุนอา ลียุนอา ไม่ได้ประหลาดใจใด ๆเพราะอินแจได้บอกเธออยู่ก่อนแล้ว
จากนั้นลียุนอาก็ให้พนักงานของโรงประมูลส่งไปให้ผู้เชียวชาญตรวจสอบคุณภาพ เพื่อทำการยืนยันสินค้าก่อนขึ้นสู่ประมูล
หลังจากที่ลียุนอา ส่งสินค้าให้พนักงาน ลียุนอาก็นำอินแจ ขึ้นไปยังหนึ่งในห้อง วีไอพี เพื่อรอชมการประมูล
อินแจได้พูดคุยเล็กน้อยกับลียุนอา แต่เพียงสิบนาที การประมูลก็เริ่มต้นขึ้น สินค้าชิ้นแรกถูกนำขึ้นมา
“สินค้าล้ำค่า ชิ้นแรกของงาน เปิดตัวด้วย ต้นจันทร์ยิ้ม ค่ะ” พิธีกรสาวสวยกล่าวขึ้นด้วยความตื่นเต้น หน้าที่ของเธอคือการสร้างความบันเทิงและกระตุ้นความอยากซื้อของผู้เข้าประมูล
“มันคืออะไรกัน” เสียงของผู้คนด้านล่างกล่าวถาม เพราะสิ่งของที่นำมาประมูลนี้ มาจากดินแดนมรณะลึกลับ
“จากการได้ค้นคว้ามานี้ ต้นจันทร์ยิ้ม นี้จะผลิตสารที่ช่วยผ่อนคลายให้กับผู้อยู่บริเวณโดยรอบ ให้รู้สึกดีขึ้น และหาก นำใบของมันไปสกัดเป็น้ำและดื่มกิน มันจะช่วยรักษาความเหนื่อยล้า จากการทำงานหรือพักผ่อนไม่เพียงพอได้”
อินแจไม่ได้สนใจ เขาเฝ้ารอการประมูลของเขาอย่างตั้งตารอ เพราะเขาก็ไม่มั่นใจเหมือนกันว่า สรรพคุณของเม็ดโอสถของเขา มันอยู่ระดับไหนกันแน่
“ชิ้นที่ สิบ นี้เป็ ชิ้นที่พึ่งได้เพิ่มเข้ามาใหม่ อาจไม่ได้อยู่ในรายการประมูลในวันนี้แต่ ฉันเชื่อว่าทุกคนต้องแปลกใจอย่างแน่นอน มันคือ...” เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ เธอก็ดึงผ้าที่ปิดคลุมสินค้าชิ้นนั้นออก
“โอสถรักษา ระดับ 1 ขั้นสูง คะ”
“อะไรนะ”
“ขั้นสูงงั้นหรอ”
“ฉันซื้อ”
ด้วยชื่อและคุณภาพทำให้การประมูลอยู่ในความวุ่นวาย แม้แต่อินแจ และลียุนอา ก็ยังใ โอสถรักษา ระดับ 1 ขั้นต่ำราคา $2,000-5,000 ต่อ 1 เม็ด ขึ้นอยู่กับ่เวลา ทำให้ราคาไม่แน่นอน สรรพคุณของมันคือ รักษาอาการาเ็ที่เกิดขึ้นภายใน 48 ชั่วโมงให้หายได้
ส่วนโอสถรักษา ระดับ 1 ขั้นสูงนั้น จะช่วยรักษาอาการาเ็เหมือนกับระดับหนึ่ง แต่ยังช่วยลบล้างอาการผิดปกติในร่างกายที่เกิดขึ้นในระยะ 2 ปี ให้หายไป ยกตัวอย่างเช่น เป็มะเร็งมา 1 ปีครึ่ง หากได้กินโอสถเม็ดนี้โรคมะเร็งและร่างกายที่ผิดปกติในระยะเวลา 2 ปีนี้จะหายไปทั้งหมด
และด้วยเหตุนี้ทำให้โอสถรักษา ระดับ 1 ขั้นสูง นั้นราคาสูงและเป็ที่หมายปอง นักหลอมโอสถที่สามารถหลอมโอสถนี้ได้ ก็เป็ฮันเตอร์ของประเทศจีน ในเกาหลีใต้ มีนักหลอมโอสถขั้น 1 เท่านั้น พวกเขาสามารถหลอมโอสถรักษา ระดับ 1 ขั้นต่ำ ได้เท่านั้น หาก้าหลอมโอสถ ระดับ 1 ขั้นสูง ต้องเป็นักหลอมโอสถ ระดับ 2 หรือสูงกว่า
ในอีกหนึ่งเดือนนี้ หากไม่มีอะไรผิดพลาดในเมืองจีน จะปรากฏนักหลอมโอสถระดับ 3 คนแรกของประเทศ เขาสามารถหลอมโอสถ ระดับ 2 ได้อีกด้วย หากโอสถรักษา ระดับ 2 ขั้นต่ำ นั้นจะลบอาการผิดปกติ ทั้งหมดในร่างกายที่เกิดขึ้นมาในอดีตได้ 5 ปี ส่วนขั้นสูง จะลบได้ 10 ปี
ยกตัวอย่างเช่น ชายชรา ที่อายุ 60 ปี มีอาการปวดหลังมามากกว่า8 ปี และมีโรคที่ทรมานร่าง
กายตลอด 10 ปี หากได้กินโอสถรักษา ระดับ 2 ขั้นสูงเข้าไป. ชายชราจะเหมือนย้อนอายุกลับไปได้อีก 10 อาการทั้งหมด รอยย่น หรือแม้แต่โรคทุกอย่างที่เกิดขึ้นเหมือนถูกย้อนเวลากลับไปใหม่อีกครั้ง อินแจจำได้ว่าราคาของมัน สูงอย่างมหาศาล
“เอาละคะ ไม่ต้องแย่งกัน ทางเราได้รับมาทั้งหมด 5 เม็ด”
“จะเริ่มต้นประมูล เม็ดละ $30,000”
“50,000”เสียงของชายวัยกลางคนดังขึ้น
“60,000” หญิงสาวอีกคนก็ไม่ยอมแพ้
ผู้ประมูลเริ่มต้นแย่งชิงต่อสู้ราคากันจนทำให้ราคาของเม็ดยานี้ จบลงด้วยราคา $220,000 และเม็ดที่สอง จบที่$300,000 จากนั้นเม็ดที่ 3 ก็เริ่มทำการประมูลต่อ จนสุดท้าย ทั้ง 5 เม็ดก็ถูกประมูลจนหมด
และยอดซื้อทั้ง 5 เม็ดรวมกันคือ $1,720,000
ลียุนอาตะลึง เธอไม่คิดว่า อินแจจะมอบของล้ำค่าเช่นนี้ให้เธออย่างหน้าตาเฉย ทำให้ใบหน้าของเธอเริ่มแดงและร้อนขึ้น เธอจมอยู่กับความคิดของตัวเองและแอบมองอินแจบ้างในบางครั้ง
อินแจยังคงทำตัวนิ่งสงบ แต่ในใจของเขาตื่นเต้นอย่างมาก ในตอนนั้น ระบบมันแจ้งเพียงว่า โอสถที่ได้นั้นเป็ระดับ 1 มันไม่ได้บอกขั้นของคุณภาพ
“หรือระบบมันสร้างได้แต่ขั้นสูงกันนะ” อินแจคิดในใจ ตอนนี้ตัวเขานั้นรวยแล้ว
หลังจากการประมูลโอสถรักษา จบก็ไม่มีอะไร น่าสนใจ อินแจและลียุนอาจึงออกไปจากห้องวีไอพี และตรงไปยังห้องการเงิน เขานำเอกสารการนำสินค้าประมูลไปแลกเงิน เขาชำระค่าธรรมเนียมนำสินค้ามาประมูล 10% ทำให้เขาเหลือเงิน $1,548,000 เขาให้ทางโรงประมูลโอนเงินเข้าบัญชีเขา เพื่อเขาจะได้นำไปซื้อหุ้นเพิ่ม
ในตอนแรก ลียุนอา ยืนยันยกเว้นค่าธรรมเนียมให้เขาเพื่อตอบแทนอินแจ แต่อินแจบอกปฏิเสธ
อินแจและลียุนอาไปทานข้าวกันต่อที่ร้านอาหารไม่ไกลจากโรงประมูล มันเป็ร้านปิ่งย่างเนื้อสัตว์ที่นำมาจากดินแดนมรณะลึกลับ ราคาของมันจึงสูงเพราะมันช่วยเพิ่มระดับความแข็งแรงของร่างกายด้วย
“อินแจ นายคิดจะเข้ากิลด์ไหนหรอ” ลียุนอาถามขึ้น ระหว่างทานอาหาร
“ฉันไม่คิดจะเข้ากิลด์หรอก ฉันจะสร้างมันขึ้นเองนะ” อินแจตอบพร้อมรอยยิ้ม
เขาจะไม่ยอมไปติดตามใครอีก เพราะการตามคนอื่นเชื่อใจคนอื่นมันจะทำให้ตัวเขาต้องตกอยู่ในอันตราย พวกนั้นสามารถหักหลังเขาได้ตลอดเวลา
เขาคิดจะสร้างกิลด์ของตัวเองขึ้นมา เเละคัดเลือกสมาชิกที่เขาสามารถไว้ใจได้เท่านั้น แม้จะมีสมาชิกไม่เยอะเขาขอแค่ทุกคนสามารถเชื่อใจกันได้ก็เพียงพอแล้ว
“ถ้างั้น ฉันขอเข้ากิลด์นายได้ไหม” ลียุนอา ถามเสียงเบา พร้อมก้มหน้าลง
“ได้สิ แต่เธอยังจะอยากเป็ฮันเตอร์ต่ออีกหรอ ไม่ใช่ว่าเป็เพราะทดสอบตามข้อกำหนดของตระกูล” อินแจไม่เข้าใจ เพราะเธอก็สำเร็จหน้าที่ของการทดสอบในการเป็ผู้สืบทอดตระกูลแล้ว
“ค..คือว่า ฉัน...” ลียุนอา หน้าแดงกว่าเดิมอีก
อินแจเห็นว่าเธอลำบากใจ เขาจึงไม่อยากบังคับ “ไม่เป็ไร ไว้พร้อมแล้วค่อยบอกก็ได้”
“คือฉันอยากอยู่กับนาย” ลียุนอา ใกับคำพูดของอินแจทำให้เธอ ตระโกนขึ้นเสียงดังขณะก้มหน้าอยู่ มือทั้งสองข้างของเธอจิกเข้าไปในเบาะที่นั่ง
พ๊วดดดดดด
อินแจสำลักน้ำซุปที่กำลังกินออกมาอย่างแรง และด้วยเหตุนี้ อินแจจึงได้ให้ลียุนอา ร่วมทีมในการล่าครั้งหน้า
หลังจากกลับถึงบ้าน อินแจก็เปิดคอมและทำให้แบ่งเงินทั้งหมดไปซื้อหุ้นเก็บไว้ หลังจากนั้นเขาก็นำเงินที่เหลือ$100,000 ไปธนาคารชดใช้หนี้ให้กับธนาคารในส่วนของครอบครัวที่กู้มาทำธุรกิจ ตอนนี้เป้าหมายแรกในการปลดหนี้ให้ครอบครัวนั้นก็สำเร็จแล้ว
“กลับมาเป็คนไม่มีเงินอีกแล้วสินะ” อินแจกลับมาถึงบ้านและล้มตัวลงที่นอน เขาพูดกับตัวเองพร้อมหลับตาลง
เช้าวันต่อมา อินแจได้ไปยัง สำนักงานฮันเตอร์เกาหลีใต้เพื่อเข้าสะพานเชื่อมดินแดน หลังจากจ่ายค่าผ่านทางและผ่านเครื่องวัดระดับพลังแล้ว อินแจก็เข้าไปรอ ลียุนอา ตรงลานกว้างด้านหน้าของสะพาน วันนี้เขาสวมชุดสีดำ ด้านหลังสะพายไว้ด้วยเป้ใบใหญ่คล้ายนักเดินป่า
“นายมาเร็วจัง” เสียงใส ๆ ดังขึ้นจากด้านขวา
อินแจหันไปมองและเห็นลียุนอา เดินมา วันนี้เธอสวมชุดรัดรูปเพื่อเสริมสร้างความคล่องแคล่วให้กับร่างกายชุดของเธอเป็สีดำสลับฟ้า มันเข้ากับลียุนอาอย่างมาก ด้านหลังของเธอมีมีดสั้นคู่ใส่ไว้ในปอกรัดเอวของเธอตอนนี้เธอดูจริงจังกับการเป็ฮันเตอร์ ไม่เหมือนครั้งแรกที่อินแจพบเธอ เพราะครั้งนั้นเธอใส่ชุดผ้าไหม
ด้านหลังของเธอมีชายสองคน พวกเขาสวมชุดหนังสัตว์ มีเกาะอ่อนสวมไว้ สะพายดาบไว้ด้านหลัง ทั้งคู่
“เธอมาช้าเอง ยังมาบอกว่าฉันมาเร็วไปอีก” อินแจหยอกล้อเธอ
พวกเขาทั้งสองเดินไปยังทางเชื่อมสะพานแต่ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น
“คุณ ลียุนอา” ชายร่างสูงย้อมผมสีทองเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม ด้านหลังของชายคนนี้มีฮันเตอร์ชายหญิงอีก 27 คน หากรวมชายคนนี้แล้วกลุ่มของเขามี 28 คน
“อ่าวคุณ คังยองชิก ไม่เจอกันนานเลยนะคะ” ลียุนอากล่าวอย่างสุภาพ
“วันนี้คุณจะไปล่าอย่างนั้นหรอ” คังยองชิกถามขึ้นพร้อมหันไปมองอินแจ “ทำไมถึงพาผู้ติดตามมาคนเดียวละ”
“ใช่ฉันจะไปล่า แต่ฉันมากับเพื่อนนะ คนนี้คือ อินแจ เพื่อนของฉันเอง ส่วนคนนี้คือ คังยองชิก ลูกชายเ้าของธุรกิจร้านเพรชที่ใหญ่ที่สุดในเกาหลีใต้”
“โอ้วว ขอโทษทีผมเสียมารยาท”คังยองชิก กล่าวขอโทษพร้อมยื่นมือไปหาอินแจ เขาไม่กล้าทำอะไรมากเพราะยังไม่รู้ถึงเบื้องลึกเื้ัของอินแจ
“ไม่เป็ไรครับ” อินแจไม่ใส่ใจเขาจับมือทำความรู้จัก
“ไม่ทราบว่าคุณอินแจ ทำธุรกิจเกี่ยวกับอะไรครับ” คังยองชิกพยายามล้วงข้อมูลเล็กน้อย
“ผมไม่ได้ทำธุนกิจอะไร เป็เพียงฮันเตอร์ธรรมดา ๆ” อินแจไม่คิดจะปิดบังเขาตอบไปอย่างตรงไปตรงมา
“อย่างนั้นหรอ”คังยองชิกยังคงสงสัยแต่ก็ไม่ได้ถามต่อ เขาเชื่อว่า เพื่อนของลียุนอา ต้องไม่ใช่คนธรรมดา ๆทั่วไปอย่างแน่นอน
“ไม่ทราบว่าทั้งสองคน สนใจร่วมทีมกับพวกเราชั่วคราวไหม พวกเรากำลังรวมทีมจะเข้าดันเจี้ยนที่ระดับ 5”
“ดันเจี้ยนระดับ 5”
อินแจก็กำลังสนใจเข้าดันเจี้ยนอยู่เหมือนกัน แต่การเข้าไปในดันเจี้ยนนั้นอันตรายกว่า ล่าสัตว์อสูรจากภายนอกมากกว่าสองเท่า เพราะภายในพวกมันนั้นมีจำนวนมาก ทำให้ไม่สามารถพักผ่อน หรือ ประมาทได้เลย ทำให้ต้องมีทีมที่มากพอ เพื่อความปลอดภัย
ดันเจี้ยนระดับ 5 นั้นจำเป็ต้องมี ฮันเตอร์ระดับ 6 อย่างน้อย 3 คน ระดับ 5 อย่างน้อย 7 คน เพราะบอสของดันเจี้ยนนั้นจะแข็งแกร่งกว่าสัตว์อสูรภายในดันเจี้ยน หนึ่งระดับ
ลียุนอา หันมามองอินแจ อินแจพยักหน้าจากนั้นเธอจึงตอบตกลง
ด้วยการแสดงออกของลียุนอา ที่เหมือนจะถามความเห็นของอินแจ นั้นไม่รอดสายตาของ คังยองชิก ทำให้คังยองชิก สนใจในตัวอินแจมากขึ้น
จากนั้นพวกเขาทั้ง 30 คนก็ข้ามสะพานเชื่อมไปยังเมืองเกาหลีในดินแดนมรณะ จากนั้นพวกเขาก็ไปรวมตัวกันที่ทุ่งหญ้าด้านนอกเมือง และทำการแนะนำตัวเองและบอกระดับพลังเพื่อให้รู้ถึงความแข็งแกร่งของกลุ่ม
“ผมขอแนะนำตัวอีกครั้ง ผมคังยองชิก ฮันเตอร์ระดับ 5” คังยองชิกกล่าวแนะนำอย่างภูมิใจ
“ฉัน ... ฮันเตอร์ ระดับ 7 ”
“......ฮันเตอร์ ระดับ 4”
“ฉัน ลียุนอา ฮันเตอร์ระดับ 5” ลียุนอา ยืนและกล่าวแนะนำตัว ด้วยหน้าตาและระดับพลังทำให้เธอเป็จุดเด่นอย่างมาก คังยองชิก ยังมองเธอเปลี่ยนไป เขาไม่รู้ว่า ระดับของลียุนอาจะสูงเท่าเขามาก่อน
“ฉัน อินแจ ฮันเตอร์ระดับ”
“พอแล้วเราเสียเวลามากแล้ว ตอนนี้เรารู้ความแข็งแกร่งโดยรวมแล้ว” ชายที่อยู่ระดับ 6 พูดขึ้นอย่างไม่ไว้หน้าของอินแจ เพราะการแต่งตัวที่ดูยากจนและกระเป๋าที่ใช้ยังธรรมดา ๆ ทั่วไป