ทำให้เ้าชายอเล็กซิสค่อยๆจับหญิงสาวให้นั่งพิงเบาะรถแล้วเขาก็ขยับตัวก้าวลงจากรถ ซึ่งทหารยามรีบเข้ามาเปิดประตูรถให้ทันทีที่รถจอด แล้วเ้าชายอเล็กซิสก็ก้มลงอุ้มหญิงสาวออกจากรถพาเข้าไปภายในที่ประทับทำให้นางกำนัลและทหารยามที่อยู่ในบริเวณนั้นต่างใกับกับสภาพหลับใหลของเ้านายสาว“อ่ะ!”
ส่วนพี่เลี้ยงที่ออกมาคอยรอรับเมื่อได้เห็นสภาพเช่นนั้นก็รีบถามเ้าชายอเล็กซิสทันที“ตายแล้ว! คุณหนูลีอาของหม่อมฉันเป็อะไรเพคะฝ่าา?ทำไมคุณหนูถึงหลับไม่ได้สติอย่างนี้ล่ะเพคะ?”
“ชู่ว! เบาๆหน่อยพี่ซูซานเดี๋ยวลีอาตื่น” เ้าชายอเล็กซิสดุพี่เลี้ยงเสียงเบา แล้วตอบคำถามของพี่เลี้ยงที่เดินตามมาไม่ห่าง“ลีอาปวดหัวผมก็เลยพาลีอาไปหาหมอที่โรงพยาบาล แล้วหมอเขาให้ยามาน่ะก็เลยทำให้หลับแบบนี้พี่ซูซานไม่ต้องเป็ห่วงหมอบอกว่าไม่เป็อะไรมากแค่เครียดก็เลยทำให้ปวดหัว”
“โถ...นี่คุณหนูของซูซานเป็ไมเกรนอีกแล้วเหรอเนี่ยต้องโทษฝ่าาแหละเพคะที่ทำให้คุณหนูลีอาเป็แบบนี้”
คำต่อว่าของพี่เลี้ยงทำให้เ้าชายอเล็กซิสร้องประท้วงทันที“อ้าว...ทำไมมาลงที่ผมซะล่ะพี่ซูซาน?”
“ความผิดของฝ่าาเต็มๆ เลยเพคะ ฝ่าาลืมแล้วหรือเพคะว่าคุณหนูลีอาไม่เคยมานิวยอร์กเลยคุณหนูของหม่อมฉันอยู่แต่ยุโรปนะเพคะ แล้วเวลาที่ลอนดอนกับนิวยอร์กมันห่างกันกี่ชั่วโมงล่ะเพคะ?แล้วดูนาฬิกาเอาเองเถอะเพคะว่านี่มันกี่ทุ่มกี่ยามเข้าไปแล้ว เวลาที่ลอนดอนน่ะมันเช้าแล้วนะเพคะนี่คงเพราะฝ่าาพาคุณหนูลีอาไปตะลอนๆ จนอดหลับอดนอนแบบนี้น่ะซิถึงได้ปวดหัว ฮึ!” พี่เลี้ยงค้อนให้เ้าชายอเล็กซิสซะหลายวงโทษฐานที่ทำให้คุณหนูลีอาของหล่อนเป็ไมเกรนเ้าชายรูปงามจึงแกล้งเอ่ยประชดซะเลย “ผมผิดไปแล้วคร้าบบบบบ เป็ความผิดของผมเองคร้าบที่พาคุณหนูของพี่ไปตะลอนๆจนอดหลับอดนอน ต่อไปผมจะไม่ทำอีกแล้วคร้าบ”
“ต๊าย...ตาย! ดูพูดเข้าซิเพคะช่างประชดซะจริงเดี๋ยวหม่อมฉันก็ตีให้ซักทีหรอกเพคะ ฮึ!” พี่เลี้ยงอุทานเสียงแหลมพร้อมกับค้อนให้เ้าชายอเล็กซิสอีกวงใหญ่ๆทำให้เ้าชายรูปงามแกล้งบ่นพึมพำเบาๆ ประชดพี่เลี้ยง “เฮอะ! ลำเอียงชะมัดเลยเอะอะก็จะตีท่าเดียวเลย เฮ้อ...ตกลงว่าพี่ซูซานเป็พี่เลี้ยงใครกันแน่เนี่ย?ทีลีอาล่ะก็เอาอกเอาใจสารพัด อย่างนี้มันน่าบอกเสด็จพ่อเสด็จแม่นักเชียวให้ส่งพี่ซูซานไปเป็พี่เลี้ยงลีอาซะเลยเฮอะ!ก็อย่างว่าแหละนะคุณหนูลีอาของพี่ซูซานออกจะแสนดีน่ารักกว่าเราแยะเอะอะอะไรก็คุณหนูลีอา คุณหนูลีอาของบ่าว อะไรๆ ก็คุณหนูลีอาก่อนแหละ ฮึ!”
“ฝ่าา!” พี่เลี้ยงอุทานเสียงแหลมยิ่งกว่าเก่าจนเ้าชายอเล็กซิสต้องรีบปรามเบาๆ “ชู่ว!เดี๋ยวคุณหนูลีอาของพี่ก็ตื่นหรอก”
พี่เลี้ยงรีบลดเสียงลงทันควันพร้อมกับเอ่ยว่า“อุ้ย! ขออภัยเพคะฝ่าา หม่อมฉันลืมตัวไปหน่อย”
“ฮื้อ!” หญิงสาวในอ้อมแขนครางงึมงำประท้วงเสียงแหลมของพี่เลี้ยงทั้งที่ยังหลับอยู่ยิ่งทำให้เ้าชายอเล็กซิสส่งสายตาดุๆให้พี่เลี้ยงของตัวเอง
จนกระทั่งไปถึงหน้าห้องนอนของหญิงสาวพี่เลี้ยงรีบเปิดประตูห้องให้โดยเร็ว เ้าชายอเล็กซิสเสด็จเข้าไปด้านในโดยมีพี่เลี้ยงตามมาติดๆพี่เลี้ยงรีบเดินไปที่เตียงนอนสี่เสาแบบโบราณมีผ้าม่านลูกไม้บางเบาสีขาวสะอาดถูกรวบไปผูกไว้กับเสาเตียงแล้วตลบผ้าคลุมเตียงสีขาวและผ้าห่มออกอย่างว่องไว เ้าชายอเล็กซิสค่อยๆบรรจงวางหญิงสาวลงบนเตียงขณะที่กำลังจะยืดตัวขึ้นมือเรียวนุ่มนิ่มของหญิงสาวก็วาดขึ้นมาคว้าท่อนแขนเอาไว้พึมพำเบาๆทั้งที่ดวงตายังปิดสนิท “อเล็กซ์อยู่เป็เพื่อนลีอาก่อนนะ”
“ได้ซิจ๊ะ” เ้าชายอเล็กซิสรับคำแล้วก็นั่งลงบนเตียงโน้มตัวลงประทับจุมพิตบนหน้าผากเนียนของผู้เป็ดวงใจพี่เลี้ยงจึงค่อยๆเดินออกจากห้องนอนของหญิงสาวพร้อมทั้งโบกมือไล่พวกนางกำนัลที่เดินตามมาห่างๆ ั้แ่ชั้นล่างจนถึงชั้นบนพากันมายืนชะเง้อชะแง้อยู่หน้าประตูห้องของหญิงสาวด้วยความเป็ห่วงเป็ใยให้สลายตัวไปให้หมดแต่เหล่านางกำนัลก็ยังไม่แยกย้ายกันไป กลับกระซิบกระซาบถามพี่เลี้ยงถึงอาการของเ้านายสาวด้วยความเป็ห่วง“ท่านซูซานคะ? คุณหนูลีอาเธอเป็อะไรเ้าคะ? ท่านจะเป็อะไรมากหรือเปล่าเ้าคะ?”
“คุณหนูเป็ไมเกรน ไม่เป็อะไรมากหรอกเดี๋ยวก็หายแล้ว เอ้า! แยกย้ายกันไปได้แล้วคุณหนูจะได้พักผ่อน”
พอได้ยินคำตอบจากพี่เลี้ยงเหล่านางกำนัลทั้งหลายก็ถอนหายใจโล่งอกกันเป็แถบแล้วก็ค่อยๆ สลายตัวไปทำหน้าที่ของตนเองอย่างว่องไว ไม่ต้องรอให้พี่เลี้ยงเอ่ยปากอีกรอบพี่เลี้ยงจึงค่อยๆปิดประตูห้องนอนให้อย่างแ่เบาก่อนจะเดินตามพวกนางกำนัลลงไปยังข้างล่าง
เ้าชายอเล็กซิสลุกขึ้นปิดสวิตช์ไฟบนแผงควบคุมข้างเตียงจนเหลือเพียงแสงไฟสลัวภายในห้องแล้วถอดรองเท้าให้หญิงสาวแล้วก็ถอดรองเท้าของตัวเองออกก่อนจะเสด็จไปหยิบผ้าเช็ดหน้าและอ่างแก้วเปิดน้ำอุ่นๆในห้องน้ำใส่อ่างแล้วนำมาวางไว้บนโต๊ะข้างหัวเตียง จากนั้นเขาก็ค่อยๆบิดผ้าชุบน้ำอุ่นๆ บรรจงเช็ดหน้าเช็ดตัวให้หญิงสาว
เมื่อเช็ดตัวให้เ้าหล่อนเสร็จแล้วก็หันไปทางปลายเตียงดึงผ้าห่มคลี่คลุมให้หญิงสาวพร้อมๆกับนอนลงข้างกายเ้าหล่อนแล้วรั้งเรือนร่างบางเข้ามาในอ้อมแขนจนศีรษะได้รูปสวยหนุนต้นแขนแทนหมอนใบหน้างดงามซุกกับอก เขาปัดปอยผมสีบรอนซ์ยาวสลวยบางส่วนให้พ้นวงหน้า เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยกล่อมให้เ้าหล่อนนอนหลับฝันดี“นอนหลับฝันดีนะลีอา”
มือใหญ่ลูบไล้เรือนผมยาวเล่น ตาสีมรกตยังลืมโพลงด้วยเพราะระลึกถึงเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาอันทำให้เขาไม่เป็อันหลับอันนอนเพราะหญิงสาวผู้เป็ดั่งดวงใจไม่ได้กลับบ้านกว่าเขาจะเสด็จกลับจากงานเลี้ยงก็เป็เวลาดึกมากแล้วราวตีหนึ่งเกือบๆ ตีสอง
เมื่อกลับมาถึงก็ถามหาหญิงสาวทันที“ลีอานอนรึยัง?”
“เอ่อ...คุณหนูยังไม่กลับมาเลยเพคะ”
เมื่อได้ยินคำตอบจากนางกำนัลที่เข้าเวร คิ้วคมเข้มก็ขมวดเข้าหากันทันทีเขาหยิบโทรศัพท์มือถือมากดโทรหาหญิงสาวทันควันแต่ไม่มีการตอบรับจนกระทั่งสัญญาณโทรศัพท์ตัดไปเขาจึงลองโทรอีกครั้งแต่ก็ยังไม่มีการตอบรับเช่นเดิม เขาโทรอีกหลายๆ ครั้งแต่ก็ยังไม่มีการตอบรับ คราวนี้ใจที่สงบเยือกเย็นร้อนเป็ไฟทันทีเพราะมีบางสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นกับหญิงสาวผู้เป็ดั่งดวงใจแล้วเป็แน่!
เสียงทุ้มนุ่มะโลั่น มีคำสั่งกับทหารและองครักษ์ทันที“ตามหาลีอาเร็วที่สุด ต้องมีอะไรเกิดขึ้นกับลีอาแน่ๆ เพราะโทรไปเป็สิบๆรอบแล้วไม่มีคนรับเลย”
“ครับฝ่าา” ทั้งทหารและองครักษ์รับคำสั่งแล้วก็รีบแยกย้ายกันไปหาตัวเ้านายสาวทันที
ซึ่งเ้าชายอเล็กซิสก็ออกตามหาเ้าหล่อนด้วยตัวเองเช่นกันพวกเขาพากันค้นหาหญิงสาวทุกสถานที่ที่คาดว่าเ้าหล่อนจะไปแต่จนแล้วจนรอดก็ไม่พบเลย
จนกระทั่งเช้าโทรศัพท์ส่วนตัวของเ้าชายอเล็กซิสก็ดังขึ้น เขาจึงหยิบมามองซึ่งเบอร์ที่ขึ้นอยู่หน้าจอไม่คุ้นตาเลยซักนิด คิ้วคมเข้มขมวดน้อยๆก่อนจะกดรับแล้วยกโทรศัพท์แนบหู “ฮัลโหล”
“อเล็กซ์ ลีอาเองนะ”
เพียงแค่ได้ยินเสียงปลายสาย ความกังวลใจที่มีอยู่ก็มลายหายสิ้นเสียงทุ้มนุ่มจึงไล่เบี้ยเอากับหญิงสาวทันที “ลีอาทำไมไม่รับโทรศัพท์! อเล็กซ์โทรเป็ร้อยๆ รอบแล้วก็ไม่เห็นรับเลยรู้ไหมว่าอเล็กซ์เป็ห่วงจนแทบบ้าตายอยู่แล้วนะ จะไปไหนทำไมไม่บอก?รู้ไหมว่าอเล็กซ์ตามหาลีอาทั้งคืนเลยนะ แล้วตอนนี้อยู่ที่ไหน?เมื่อคืนทำไมไม่กลับบ้....”
“อเล็กซ์!หยุดพูดก่อนได้ไหมลีอาฟังไม่ทัน!” เสียงหวานใสร้องห้ามมาทำให้เ้าชายอเล็กซิสหยุดชะงักทันทีเขาได้ยินเสียงเ้าหล่อนถอนหายใจก่อนจะบอกว่า “เอาไว้ลีอากลับไปแล้วจะเล่าให้ฟังนะอีกซักสองชั่วโมงก็ถึงบ้านแล้ว ลีอาขอโทษที่ทำให้เป็ห่วง แค่นี้ก่อนนะอเล็กซ์”
หญิงสาวบอกจบแล้วก็วางสายไปเลย เ้าชายอเล็กซิสจึงถอนหายใจยาว“เฮ้อ...”
แม้จะยังมีคำถามมากมายค้างคาใจแต่จากน้ำเสียงของหญิงสาวทำให้ทราบว่าเ้าหล่อนยังสบายดีไม่ได้เกิดเหตุร้ายแรงอย่างที่กังวลใจเขาจึงสั่งองครักษ์ให้เลิกค้นหาแล้วกลับที่ประทับ “บอกคนอื่นๆให้เลิกหาลีอาได้แล้ว เดี๋ยวอีกสองชั่วโมงเธอจะกลับถึงบ้านเอง กลับบ้านได้แล้ว”
“ครับฝ่าา” องครักษ์รับคำสั่งแล้วก็โทรศัพท์ติดต่อกับองครักษ์และทหารคนอื่นๆให้เลิกค้นหาทันที
เมื่อเสด็จกลับถึงที่ประทับเ้าชายอเล็กซิสก็นั่งรอหญิงสาวในห้องโถงบ่นงึมงำเป็หมีกินผึ้งให้องครักษ์คนสนิทฟังไปพลางๆ แก้เครียด “ลีอานะลีอา! ไปไหนก็ไม่บอกไม่กล่าวปล่อยให้เราเป็ห่วงแทบตาย คอยดูนะกลับมาเมื่อไหร่ฉันจะจับตีก้นให้น่วมเลย!”
ทั้งจอห์นและโคลินได้ยินรับสั่งก็แอบยิ้มให้แก่กันเพราะรู้ดีว่าเ้าชายอเล็กซิสพูดไปงั้นแหละ หาได้กล้าทำจริง ๆ ดังเช่นนั้นไม่แม้ซักเพี๊ยะยังไม่กล้าลงมือให้ผิวนุ่มๆ ต้องเป็รอยแม้แต่น้อย ก็ทั้งรักและตามใจเ้าหล่อนออกจะตาย เหอๆๆๆ...
เ้าชายรูปงามทันเห็นรอยยิ้มของสององครักษ์เขาจึงถามน้ำเสียงออกจะหงุดหงิดหน่อยๆ “ยิ้มอะไรกันโคลิน จอห์น?”
“ผมเห็นท่านพูดอย่างนี้มาตั้งเป็ร้อยเป็พันรอบแต่ก็ไม่เคยเห็นทำจริงๆซักที แล้วจะไม่ให้ผมขำได้ยังไงล่ะครับ” จอห์นตอบยิ้มๆโคลินก็รีบเสริมมาหน้าระรื่น “ผมว่าหากฝ่าาตีก้นมิสให้น่วมซักครั้งอย่างที่พูดก็คงจะดีนะครับน่าจะทำให้มิสหายดื้อไปได้เยอะนะครับจะได้ไม่ขยันหาเื่ทำให้ฝ่าาต้องเป็ห่วงเป็ใยอย่างทุกวันนี้แน่ครับ”
“จอห์น โคลิน!” เสียงเรียกชื่อองครักษ์ทั้งสองด้วยน้ำเสียงดุๆไม่ใช่มาจากเ้าชายอเล็กซิสแต่เป็เสียงหวานใสจากข้างหลังคนทั้งสอง ทำให้ทั้งจอห์นและโคลินสะดุ้งสุดตัวหันขวับไปทันทีแล้วก็ได้พบกับเ้าของเสียงหวานใสหน้าตาบอกบุญไม่รับยืนอยู่ข้างหลังระหว่างบานประตูห้องโถง
“มิส!” ทั้งสองร้องอุทานใ
เมื่อตั้งสติได้ก็รีบโค้งคำนับหญิงสาวแล้วหันมาลาเ้าชายอเล็กซิสอย่างรวดเร็ว“เอ่อ...พวกผมทูลลาก่อนนะครับ”
ทั้งจอห์นและโคลินโค้งถวายความเคารพเ้าชายอเล็กซิสแล้วก็รีบออกจากห้องโถงก่อนที่จะเจอพายุจากเ้านายสาวแต่ก่อนที่จะออกจากห้องโถงพวกเขาก็ได้ยินเสียงทุ้มนุ่มถามเ้าหล่อนเป็ชุดยิ่งทำให้พวกเขารีบใส่เกียร์สุนัขเผ่นไปโดยเร็ว! ฟิ้ว!
“ลีอา! ทำไมไม่กลับบ้านห๊า?หายไปไหนมาทั้งคืน!?รู้บ้างไหมว่าทำให้อเล็กซ์เป็ห่วงขนาดไหน!?รู้ไหมว่าอเล็กซ์ตามหาลีอาทั้งคืนยังไม่ได้หลับไม่ได้นอนเลยนะแล้วนี่ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับลีอา อเล็กซ์จะอยู่ได้ยังไง?”
เสียงพูดเศร้าซะจนหญิงสาวรู้สึกสำนึกผิดยิ่งนักที่เป็ต้นเหตุทำให้เ้าชายอเล็กซิสไม่สามารถนอนหลับได้ทำให้เขาต้องออกตามหาเธอทั้งคืน เธอจึงรีบเดินเข้าไปหาเ้าชายรูปงาม แต่ยังช้ากว่าเ้าชายอเล็กซิสที่ลุกจากเก้าอี้สาวเท้าไม่กี่ก้าวก็ถึงตัวเ้าหล่อนแล้วเขารั้งร่างบางเข้ามาในอ้อมแขนพร้อมกับถามอย่างห่วงใย “ลีอาหายไปไหนมา?กินอะไรมารึยัง? ถ้ายังเดี๋ยวไปกินอาหารเช้าด้วยกันนะ”
“ลีอาขอโทษนะอเล็กซ์ที่ทำให้อเล็กซ์เป็ห่วง” เสียงหวานใสเอ่ยอู้อี้กับอก สองแขนเรียวเล็กยกขึ้นกอดเรือนกายเพรียวสมส่วนเอาไว้ไม่ได้ตอบคำถามของเ้าชายอเล็กซิสจนเขาต้องถามซ้ำ “ลีอาหายไปไหนมา?”
“เมื่อคืนลีอาเกือบถูกลักพาตัว”
คำตอบจากหญิงสาวในอ้อมแขนทำให้เ้าชายรูปงามใมาก“อะไรนะ? ไหนพูดใหม่อีกทีซิ!”
“ลีอาเกือบถูกลักพาตัวหน้าร้านซีซ่าแต่...” หญิงสาวชะงักไปเมื่อเ้าของอ้อมอกอบอุ่นเอ่ยเสียงแข็งกร้าว “ใครมันกล้าบังอาจมาลักพาตัวลีอาห๊า! ทหา....”
เขาจะะโเรียกทหารแต่ก็ต้องหยุดทันควันเมื่อมือเรียวนุ่มรีบยกปิดปากเอาไว้พร้อมกับเสียงหวานใสเอ่ยเล่าต่อ“แต่อิสมินหน้าบูดช่วยลีอาเอาไว้ ลีอาถึงได้ปลอดภัยกลับมาหาอเล็กซ์นี่แหละตอนแรกลีอาเข้าใจว่าอิสมินหน้าบูดลักพาตัวลีอาซะอีก ก็ลีอาจำได้ว่าถูกป้าแก่ๆฉีดสเปรย์ใส่พอตื่นมาอีกทีก็อยู่ในห้องกับป้าคนนึงท่าทางใจดีลีอาก็เลยถามเขาว่าที่ไหนเขาก็บอกว่าเป็ห้องนอนของอิสมินหน้าบูดลีอาเลยเข้าใจว่าอิสมินหน้าบูดลักพาตัวลีอาน่ะซิ แล้วลีอาก็เลย...เอ่อ...”
หญิงสาวอึกอักเล็กน้อยจนเ้าชายอเล็กซิสมองอย่างสงสัยเขาคาดเดาในใจว่าแม่ตัวดีของเขาคงจะก่อเื่อะไรมาแน่ๆหญิงสาวสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเล่าต่อไป “เอ่อ...ลีอาก็เลยเผลอต่อยเขาไปด้วยแหละ”
“ห๊า!?” เ้าชายอเล็กซิสร้องอุทานเสียงลอดมือนุ่มที่ยังปิดปากเอาไว้ตาสีเขียวมรกตเบิกกว้างด้วยความใ จนหญิงสาวต้องรีบเล่าต่อ “อิสมินหน้าบูดอยากมาว่าลีอาว่าเป็ผู้หญิงปากพล่อยด้วยแหละลีอาก็เลยแถมให้อีกทีจนหน้าเขียวลงไปกองกับพื้นซะเลย”
“โอ๊ะโอ๋!” เ้าชายอเล็กซิสเข้าใจทันทีว่าเพื่อนของเขาถูกหญิงสาวประทุษร้ายเข้าที่ใดถึงได้หน้าเขียวอย่างที่เ้าหล่อนเล่าให้ฟังเขาหวังว่าเพื่อนคงจะไม่อาการหนักจนอิสมินน้อยพิการใช้งานไม่ได้หรอกนะเสียงหวานใสดึงให้พระองค์กลับมาสนใจฟังต่อ“หลังจากนั้นลีอาก็ขึ้นไปห้องอัมมานแล้วโทรอเล็กซ์นั่นแหละ แล้วก็ไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ในห้องที่อัมมานให้นางกำนัลจัดไว้ให้ลีอาหลังจากนั้นก็ออกมาเปิดคอมฯ แชทกับอัมมานกำลังจะฟ้องอัมมานอยู่เชียวว่าลูกชายสุดที่รักของอัมมานร้ายขนาดไหนแต่อิสมินหน้าบูดก็โผล่มาซะก่อน”
เ้าชายอเล็กซิสถอนหายใจด้วยความโล่งใจที่เพื่อนของเขาไม่ได้เป็อะไรมากเขาจับมือนุ่มที่ปิดปากออกแล้วฟังเ้าหล่อนเล่าต่อไป “ก็คงจะมาเอาคืนแหละแต่ติดว่าอัมมานห้ามเอาไว้ ไม่งั้นนะลีอาคงได้อัดให้น่วมเลยแล้วพอลีอารู้ว่าอิสมินหน้าบูดช่วยลีอาเอาไว้ไม่ให้ถูกลักพาตัวไปได้ตอนแรกลีอาคิดจะขอโทษเขาอยู่หรอกนะที่เข้าใจผิดแล้วยังไปต่อยเขาอีก แต่พอได้ยินเค้าเรียกลีอาว่า ‘ยัยผู้หญิงงี่เง่า’อย่างงั้นลีอาก็เลยไม่คิดจะขอโทษเขาซะเลย แหม...มันก็สมควรแล้วแหละผู้ชายอะไรปากจัดชะมัดเลยรู้งี้นะลีอาน่าจะอัดให้น่วมมากกว่านี้อีก เอาให้นอนหยอดน้ำซุปหมดลายคาสโนว่าซะเลยก็คงจะดี”
“ลีอา!” เสียงทุ้มนุ่มดุหญิงสาว แต่ก็ไม่ได้ทำให้เ้าหล่อนหยุดพูดเสียงหวานใสยังคงพูดต่อไป “ก็มันน่านักนี่น่าอัดให้น่วมไปเลยเผื่อไอ้โรคหวงพ่อของอิสมินหน้าบูดจะหายไปมั่งคนอะไรหวงพ่อไม่ดูตาม้าตาเรือเอาซะเลย โตจนจะแก่ตายอยู่แล้วยังหวงพ่อไม่เลิกถ้ายังเป็เด็กล่ะก็นะ ลีอาจะไม่ว่าซักคำเลย นี่ถ้ารู้ข่าวว่าอัมมานจะแต่งงานกับท่านน้าเซียน่าเมื่อไหร่ลีอาว่าคงอาละวาดวังพังแหงๆจะอาละวาดฟาดหัวฟาดหางที่ไหนก็อย่ามาอาละวาดกับท่านน้าเซียน่าแล้วกันไม่งั้นนะลีอาจะจับเชือดหมกทะเลทรายเลยคอยดูซิ”
“หึๆๆแล้วลีอาคิดเหรอว่าอิสมินมันจะยอมให้ลีอาจับเชือดน่ะอิสมินมันแชมป์คาราเต้ของมหาวิทยาลัยเชียวนะลืมแล้วหรือไง? โอ้ย!” เ้าชายอเล็กซิสร้องออกมาเมื่อมือนุ่มนิ่มทุบที่ไหล่ใบหน้างดงามงอเป็ม้าหมากรุกกระเง้ากระงอดขึ้นมาทันที “เชอะ!พูดงี้แสดงว่าอเล็กซ์คิดว่าแชมป์คาราเต้ของลีอาซื้อมารึไง?”
เ้าชายอเล็กซิสต้องรีบง้อเ้าหล่อนทันที“อเล็กซ์รู้ว่าลีอาของอเล็กซ์เก่งมากทั้งแชมป์คาราเต้ เทควันโด ยูโด ขี่ม้าโอ้ยอีกเยอะแยะสาธยายไม่หมด อเล็กซ์แค่จะบอกว่าอิสมินมันก็แชมป์เหมือนกันนะอเล็กซ์ไม่ได้ว่าซักหน่อยว่าลีอาของอเล็กซ์ไม่เก่งอเล็กซ์ซ้อมมือกับลีอาทีไรก็แพ้ทุกทีแหละ”
“เชอะ! ไม่ต้องมาทำเป็พูดดีหรอกอเล็กซ์มาเป็คู่ซ้อมให้ลีอาแล้วแพ้ทุกทีเพราะอเล็กซ์ออมมือให้ลีอาหรอกนะอย่าคิดว่าลีอาไม่รู้นะ” หญิงสาวค้อนให้แล้วสะบัดหน้าเมินไปทางอื่น ทำให้เ้าชายอเล็กซิสหน้าจ๋อยทันทีเพราะทุกครั้งที่เขาเป็คู่ซ้อมให้เ้าหล่อนทีไรเขาก็พยายามออมมือให้เล็กน้อยไม่ให้หญิงสาวผิดสังเกตได้แต่ก็ไม่นึกว่าเ้าหล่อนจะยังจับผิดได้อยู่ดี จึงรีบออดอ้อนคนหน้างอในอ้อมแขนแก้ต่างเป็พัลวัน“ก็อเล็กซ์กลัวว่าจะพลาดทำให้ลีอาเจ็บนี่จ๊ะ อเล็กซ์ก็เลยไม่กล้าสู้เต็มที่ยกโทษให้อเล็กซ์ด้วยนะ นะจ๊ะคนดี๊คนดี ครั้งต่อไปอเล็กซ์รับรองเลยว่าจะไม่ออมมือให้เด็ดขาดสัญญาด้วยเกียรติของเ้าชายแห่งกรีเซอเนียเลยจ้ะหากครั้งต่อไปอเล็กซ์ออมมือให้ลีอาอีกล่ะก็...โอม!...ขอให้จอห์นกะโคลินมันเป็เกย์เลย...เพี้ยง!โอ้ย!”
มือน้อยนุ่มนิ่มทุบอกกว้างด้วยความหมั่นไส้ในคำพูดของเ้าชายอเล็กซิสดวงตาสีอำพันทองค้อนขวับให้ทันควันตามด้วยเสียงหวานใสต่อว่าต่อขาน “เชอะ! เื่อะไรโยนไปให้จอห์นกับโคลินล่ะ?แน่จริงก็ขอให้ตัวเองเป็เกย์ซะเองซิ ฮิๆๆๆ แต่ถ้าอเล็กซ์เป็เกย์จริงๆล่ะก็นะ ลีอาว่าพวกนักข่าวคงละเลงข่าวกันสนุกกว่านี้แน่ๆ แค่ทุกวันนี้พวกนั้นก็ลงข่าวก๊อซซิปแซวอเล็กซ์กันทุกวันอยู่แล้วนี่ว่าอเล็กซ์เป็เกย์เวลาลีอาอ่านข่าวพวกนั้นทีไรนะทำให้ลีอาหัวเราะทุกทีเลยแหละก็ลีอารู้ดีนี่ว่าอเล็กซ์น่ะแมนร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ก็มีหลายๆ คนนะที่เชื่อข่าวพวกนั้นก็สมควรอยู่หรอกเพราะอเล็กซ์อยากไม่มีข่าวฉาวกับสาวๆให้นักข่าวเอาไปเขียนมั่งเลยนี่นา”
“ใครว่าไม่มีข่าวกันล่ะหือ? แสดงว่าลีอายังไม่ได้อ่านข่าวนิวยอร์กบ่ายนี้ใช่ป่ะ? เค้าลงว่า ‘เ้าชายอเล็กซิสแห่งกรีเซอเนียรับประทานอาหารกับสาวสวยเป็การส่วนตัวภายใต้บรรยากาศสุดแสนจะโรแมนติกไม่แน่ว่าอาจจะมีข่าวดีให้ประชาชนชาวกรีเซอเนียได้เฉลิมฉลองเร็วๆ นี้ก็เป็ได้’ สาวสวยที่ลงในข่าวก็หมายถึงลีอานั้นแหละ”
“ห๊า!? แล้วมีรูปลีอาลงด้วยรึเปล่าอเล็กซ์?” ดวงตาสีอำพันทองเบิกกว้างด้วยความใจนเ้าชายอเล็กซิสรีบบอก “ไม่มีรูปลีอาลงในข่าวด้วยหรอกมีแต่รูปของอเล็กซ์”
“เฮ้อ....”คนกลัวตกเป็ข่าวถอนหายใจโล่งอก
กริยาของหญิงสาวทำให้เ้าชายอเล็กซิสยิ้มก่อนจะหาวแล้วสะบัดศีรษะขับไล่ความง่วงหญิงสาวเห็นกริยาเช่นนั้นจึงนึกขึ้นได้ว่าคนตรงหน้าตามหาเธอทั้งคืนยังไม่ได้นอนเลย“อเล็กซ์ไปนอนก่อนเถอะ ดูซิง่วงนอนมากหาวจนน้ำตาไหลเลย”
“ลีอาก็ต้องไปนอนกับอเล็กซ์ด้วยแหละถ้าลีอาไม่ไปนอนด้วยกันอเล็กซ์ก็ไม่ไปนอนหรอก เดี๋ยวอเล็กซ์นอนหลับไปแล้วเกิดลีอาแอบไปเที่ยวข้างนอกคนเดียวแล้วหายตัวไปอีกอเล็กซ์จะมีชีวิตอยู่ได้ยังไงเพราะฉะนั้นเพื่อให้อเล็กซ์สบายใจนอนหลับฝันดีลีอาก็ต้องไปนอนด้วย”
ริมฝีปากบางสีแดงระเรื่อขยับจะปฏิเสธเพราะเธอไม่รู้สึกง่วงนอนเลยซักนิดแต่เมื่อสบตาสีเขียวมรกตตรงหน้าก็ปฏิเสธเ้าชายรูปงามไม่ได้ใต้ตาคล้ำดำเป็หมีแพนด้าชวนให้หญิงสาวรู้สึกสงสารและสำนึกผิดที่เป็ต้นเหตุให้เ้าชายอเล็กซิสไม่ได้นอนทั้งคืน“ก็ได้อเล็กซ์”
คำตอบของหญิงสาวทำให้เ้าชายอเล็กซิสยิ้มกว้างก่อนจะปล่อยร่างบางแล้วคว้าข้อมือเรียวเล็กจูงไปยังห้องนอนของตัวเอง
เมื่อถึงห้องนอน เ้าชายอเล็กซิสก็ไปอาบน้ำ ส่วนหญิงสาวก็เปิดตู้เก็บเสื้อผ้าดึงชุดนอนออกมาสองชุดแขวนไว้หน้าตู้ชุดหนึ่งสำหรับเ้าชายอเล็กซิสส่วนอีกชุดนั้นสำหรับตัวเธอเองเมื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วหญิงสาวก็ออกจากห้องแต่งตัวไปนอนเกลือกกลิ้งรอเ้าชายรูปงามบนเตียงนอนกว้าง
สักพักเ้าชายอเล็กซิสก็อาบน้ำเสร็จแล้วเขาก็ออกจากห้องน้ำมีเพียงผ้าผ้าขนหนูพันบั้นเอวเพียงผืนเดียว เขาเข้าไปในห้องแต่งตัวหยิบชุดนอนที่แขวนอยู่หน้าตู้มาแต่งตัวเมื่อเสร็จเรียบร้อยก็ออกจากห้องแต่งตัว เดินไปนั่งบนเตียงนอน สบตากับดวงตาสีอำพันทองที่มองเขาตาแป๋วทำให้เขาต้องขู่เ้าหล่อนทันที“ถ้าอเล็กซ์หลับแล้วลีอาห้ามหนีไปไหนด้วยถ้าอเล็กซ์ตื่นขึ้นมาแล้วไม่เห็นลีอาล่ะก็...น่าดู!”
ขู่เสร็จก็เอนตัวลงนอนข้างๆเ้าหล่อนพร้อมกับรั้งร่างบางเข้ามาในอ้อมแขน ซึ่งหญิงสาวก็ยอมเป็หมอนข้างให้แต่โดยดีทำให้เ้าชายอเล็กซิสวางใจสามารถนอนหลับได้
ร่างบางในอ้อมแขนพลิกตัวทำให้ความคิดของเ้าชายรูปงามหยุดชะงักเขามองใบหน้าสวยหวานหลับพริ้มจนอดที่จะหอมแก้มเนียนใสไม่ได้ เขาถอนหายใจออกมาเมื่อคิดได้ว่ายังไม่ได้กล่าวขอบคุณเ้าชายอิสมินเพื่อนรักที่ช่วยเหลือหญิงสาวไม่ให้ถูกลักพาตัวไปได้ “เฮ้อ...ลืมขอบใจอิสมินเลยที่มันช่วยลีอาเอาไว้พรุ่งนี้เช้าค่อยไปหามันที่โรงแรมก็แล้วกัน”
เขาจรดจมูกบนแก้มเนียนใสอีกครั้งแล้วกระชับอ้อมแขนแน่นขึ้นพร้อมกับค่อยๆปิดเปลือกตานอนหลับ
ณ ห้องนอนของเ้าชายอิสมินหลังจากที่กลับถึงที่ประทับเ้าชายหนุ่มก็นอนหลับทันทีจวบจนล่วงเข้าเวลาเย็น
“อิสมิน! ตื่นได้แล้ว! นายจะนอนไปถึงเมื่อไหร่กัน?นี่มันเย็นมากแล้วนะ” เสียงะโปลุกกรอกหูเ้าชายอิสมินผู้เป็เ้าของห้องซึ่งกำลังนอนหลับอย่างสบายมาจากมิทซ์เพื่อนของเ้าชายหนุ่ม ทำให้ผู้เป็เ้าของห้องพลิกตัวคว่ำบนเตียงนอนพร้อมกับหยิบหมอนปิดหูเอาไว้
“อิสมิน! นายต้องตื่นเดี๋ยวนี้นะ คืนนี้นายจะไปงานประมูลแฟชั่นโชว์ที่ตึกเอ็มไพร์สเตรทไม่ใช่รึ?”เสียงปลุกจากมิทซ์ดังอีกครั้ง พร้อมกับดึงหมอนที่เ้าชายอิสมินปิดหูออกทำให้เ้าชายหนุ่มผุดลุกขึ้นนั่งพร้อมกับคว้าหมอนอีกใบขว้างใส่เพื่อนทันที
Donate
เชิญบริจาคให้ไรท์ได้ทาง บัญชี ธ.กสิกรไทย
เลขบัญชี 084-3-79715-6
ชื่อบัญชี น.ส.แสงแข ช้วนใย
หรือทาง True Money wallet :098-651-1489
จะบริจาค 1 บาท 2 บาทก็ได้ค่ะ
ติดตามข่าวสารและพูดคุยกับไรท์เตอร์ได้ทาง
เพจ readfree.in ค่ะ
https://www.facebook.com/readfree.in/
ทางเว็บไซต์ www.readfree.in ค่ะ
และทาง Line Official Account : https://lin.ee/qEBuZvK
ขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ
1K
![ที่รักมาเฟียY [Yaoi]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1613553192_42681222.webp)