เทพกระบี่เงาสังหาร

    เสี่ยวหลินมาถึง

    อู่หมิงฝืนเดินขึ้นไปแต่ละก้าวด้วยความยากลำบากจนกระทั่งอู่หมิงเดินไปถึงชั้นที่ 150 ซึ่งตอนนี้ร่างกายของอู่หมิงไม่สามารถขยับได้อีกต่อไปและที่มุมปากของอู่หมิงก็มีโลหิตใหลออกมาให้เห็นแล้ว อู่หมิงกัดฟันสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วนั่งลงที่ชั้น 150 พร้อมกับบ่มเพาะพลังและปรับสภาพร่างกายของตนทันที"ดูเหมือนว่าจะต้องใช้เวลาอีกหลายวันกว่าอู่หมิงจะไปถึงยอดเขาได้" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวประเมิณ"เจ้ามั่นใจได้อย่างไรว่าชายคนนั้นจะไปถึงยอดเขา" ผู้นำเผ่าแมงป่องเกาะทองกล่าว"เพราะเจ้านั่นมันเป็นสัตว์ประหลาดยังไงละ ไม่ว่าจะด้วยพรสวรรค์ตั้งแต่กำเนิดหรือสภาพทางด้านจิตใจเจ้านั่นอยู่ในระดับยอดอัจฉริยะไม่ผิดแน่ และภายในดินแดนของพวกข้าก็ไม่มีใครที่สามารถเทียบเคียงกับเขาได้" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"ดูเหมือนเจ้าจะมั่นใจในตัวของเด็กคนนั้นเหลือเกินไป" ผู้นำเผ่าทะเลกล่าว"พวกเจ้าที่ถึงรู้จักกับนายท่านไม่เข้าใจหรอกถึงความแข็งแกร่งของนายท่านหรอก" อสรพิษน้อยกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ"เอาเถอะ ข้าเองก็ขอให้เขาทำสำเร็จแล้วถ้าเขาทำสำเร็จขึ้นมาจริงๆข้าจะยอมทำตามคำของของเขาทุกอย่างเลย" ผู้นำเผ่าแมวรุ่งอรุณกล่าว"เหอ เหอ สาวน้อยข้าได้ข่าวมาว่าเผ่าแมวรุ่งอรุณของเจ้าให้กำเนิดทายาทได้ยากใช่หรือไม่" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"เจ้ากล่าวเรื่องนี้ทำไม" ผู้นำเผ่าแมวรุ่งอรุณกล่าวด้วยสีหน้าสงสัย ซึ่งผู้นำเผ่าอื่นๆเองก็แสดงสีหน้าสงสัยเช่นกัน"ข้ามีวิธีที่จะช่วยแก้ปัญหาเรื่องนี้" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวพร้อมกับแสดงสีหน้าเจ้าเล่ห์"วิธีอะไร!!!!!" ผู้นำเผ่าแมวรุ่งอรุณกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น"จี๊ด จี๊ด เจ้าคิดว่าข้อมูลที่ล้ำค่าเช่นนี้ข้าจะยอมบอกเจ้าฟรีๆงั้นเหรอ แต่ถ้าเจ้ายอมมาเป็นภรรยาของข้าละก็ข้าก็จะยอมบอกให้เจ้าก็ได้ เป็นไงสนใจหรือไม่" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวพร้อมกับมองไปยังเรือนร่างของผู้นำเผ่าแมวรุ่งอรุณอย่างสนใจ"ไปตายซะเจ้ากระรอกหื่นกาม" ผู้นำเผ่าแมวรุ่งอรุณกล่าวด้วยความโกรธผู้นำเผ่าอื่นๆได้แต่ส่ายหัวถึงเสี่ยวฮุ่ยจะมีสายเลือดระดับสูงกว่าพวกเขาแต่เสี่ยวฮุ่ยในตอนนี้ก็ยังเป็นเพียงกระรอกสีดำตัวหนึ่งและไม่มีความสามารถแปลงกายเป็นมนุษย์ได้อีกด้วย แล้วผู้นำเผ่าแมวรุ่งอรุณจะสนใจเสี่ยวฮุ่ยได้อย่างไร"นังหนูวิหคเหมันต์ เจ้าช่วยกลับไปยังพระราชวังของเจ้าและนำคนของข้ามาที่นี่ที เพราะดูเหมือนว่าอู่หมิงจะต้องใช้เวลาเป็นเดือนๆแน่" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"แต่แบบนั้นก็ควรให้พวกเขาออกหาประสบการณ์และทรัพยากรจากที่ต่างๆไม่ดีกว่าเหรอ" ผู้นำเผ่าวิหคเหมันต์กล่าวด้วยน้ำเสียงสงสัย"ตอนแรกข้าก็คิดเช่นนั้นแต่ข้ารู้สึกว่ากำลังจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นมาเลยอยากให้เจ้าไปนำตัวพวกเขามาหน่อย" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"ข้าเข้าใจแล้ว" ผู้นำเผ่าวิหคเหมันต์หันหลังจากไปทันทีเวลาผ่านไปอีกสามวันอู่หมิงก็ยังนั่งอยู่ที่ชั้น 150 อยู่เหมือนเดิมและไม่ได้ขยับไปใหนเลยแม้แต่น้อย แต่สิ่งที่ต่างออกไปคือความเสถียรของพลังปราณของอู่หมิงและใบหน้ที่เจ็บปวดของอู่หมิงเองก็หายไปแล้วเช่นกันทางด้านเสี่ยวหลินที่เดินทางมาตลอดในที่สุดก็มาถึงพระราชวังน้ำแข็งของเผ่าวิหคน้ำแข็ง แต่พวกนางยังไม่กล้าเข้าไปในพื้นที่ของเผ่าวิหคน้ำแข็งและทำการติดต่อกับคนของนางทันที ชายร่างใหญ่ที่อยู่ในพระราชวังน้ำแข็งเมื่อได้รับการติดต่อก็แสดงสีหน้าดีใจก่อนจะรีบไปหาเจียงเฉินที่กลับมาพักแล้วบอกเรื่องที่เสี่ยวหลินได้มาถึงที่นี่แล้ว"แย่แล้วข้าไม่คิดเลยว่าผู้หญิงคนนั้นจะมาเร็วขนาดนี้" เจียงเฉินรู้สึกปวดหัวเมื่อรับรู้ว่าเสี่ยวหลินมาแล้วและอีกอย่างเจียงเฉินไม่อยากให้เสี่ยวหลินรู้ถึงความลับที่พวกเขาเข้ามาในดินแดนแห่งนี้พร้อมกับอู่หมิงถึงแม้ชายร่างใหญ่จะรู้แล้วก็ตาม แต่ในขณะนั้นเองแรงกดดันของผู้นำเผ่าวิหคเหมันต์ก็ปรากฎพร้อมกับส่งกระแสเสียงไปยังคนของอู่หมิงทั้งหมดให้มารวมตัวกันทันที"เกิดอะไรขึ้น" เจียงเฉินกล่าวถามออกไปทันที"คุณชายอู่หมิงต้องการให้พวกเจ้าไปรวมตัวกันกับคุณชายอู่หมิงเดี๋ยวนี้" ผู้นำเผ่าวิหคเหมันต์กล่าว"ทำไมละ" เยี่ยฉีกล่าวด้วยน้ำเสียงสงสัย"นี่เป็นคำสั่งจากกระรอกสีดำตัวนั้น" ผู้นำเผ่าวิหคเหมันต์กล่าว"อย่างงี้นี่เอง" เจียงเฉินพยักหน้าเข้าใจทันที เพระาถ้าเป็นคำสั่งของเสี่ยวฮุ่ยละก็พวกเขาก็ไม่กล้าขัด"เอ่อ คือ ท่านผู้นำ คือพักพวกของข้าได้เดินทางมาถึงที่นี่แล้วและพักพวกของข้าเองก็เป็นสหายของคุณชายอู่หมิงด้วย เอ่อ และถ้าไม่ส่าอะไรให้พวกเขาเข้ามาได้หรือไม่" ชายร่างใหญ่กล่าว"ข้าเองก็ขอติดตามพวกเขาไปเช่นกัน" องค์ชายสามของตระกูลจักรพรรดิกล่าวด้วยสีหน้าขมขื่นซึ่งตอนนี้ชีวิตของเขาได้ตกอยู่ในกำมือของพวกอู่หมิงแล้วเพราะถ้าไม่มีอู่หมิงพวกเขาก็คงจะตกตายไปแล้ว"เขาเป็นสหายของคุณชายอู่หมิงจริงๆงั้นเหรอ" ผู้นำเผ่าวิหคเหมันต์กล่าวพร้อมกับมองไปยังพวกเจียงเฉินทันที"จะกล่าวแบบนั้นก็คงได้ละมั้ง" เจียงเฉินกล่าวพร้อมกับแสดงสีหน้าไม่แน่ใจว่าอู่หมิงและเสี่ยวหลินนั้นเป็นสหายกันหรือไม่"ก็ได้ข้าให้พวกเขาเข้ามาได้" ผุ้นำเผ่าวิหคเหมันต์กล่าว"เอ่อ แล้วต่อจากนี้จพทำอย่างไรต่อพอพวกนางเข้ามาแล้วพวกเจ้าคิดจะทำยังไงกันต่อละ" เจียงเฉินกล่าวพร้อมกับหันไปมองหน้าชายร่างใหญ่ทันที"เรื่องนี้รอให้นายหญิงของข้าเป็นคนตันสินใจ" ชายร่างใหญ่กล่าวเจียงเฉินขมวดคิ้วตอนนี้เขาอยากจะรีบเดินทางไปหาเสี่ยวฮุ่ยเร็วๆและไม่อยากจะเจอหน้าเสี่ยวหลินเลย และหลังจากนั้นไม่นานพวกเสี่ยวหลินก็เข้ามาในพระราชวังน้ำแข็งด้วยการนำของคนเผ่าวิหคเหมันต์แต่การต้อนรับของพวกเสี่ยวหลินนั้นแตกต่างจากพวกอู่หมิงอย่างสิ้นเชิง"หืม นั่นไม่ใช่องค์ชายเจียงเฉินหรอกรึทำไมท่านถึงมาอยู่ที่นี่ได้" เสี่ยวหลินกล่าวด้วยน้ำเสียงแปลกใจแต่ใบหน้าของนางก็ยังคงยิ้ม"......" เจียงเฉินเลือกที่จะไม่ตอบและสั่งยิ้มให้กับเสี่ยวหลิน เสี่ยวหลินขมวดคิ้วลงแต่นางก็ไม่ได้กล่าวอะไร"ผู้มาจากโลกภายนอกเจ้าเข้ามายังถิ่นฐานของเราเจ้าต้องการอะไร" ผู้นำเผ่าวิหคเหมันต์กล่าวทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่แข็งแกร่งของเสี่ยวหลิน"ข้ามาพบสหายของข้า ไม่ทราบว่าอู่หมิงอยู่ที่ใหน" เสี่ยวหลินกล่าว"พวกเขากำลังจะไปหาคุณชายอู่หมิงอยู่พอดี" ชายร่างใหญ่กล่าว"อ้อแบบนี้นี่เองถ้าอย่างงั้นข้าก็จะขอไปด้วยองค์ชายเจียงเฉินคงไม่ว่าอะไรสินะ" เสี่ยวหลินกล่าวด้วยรอยยิ้ม----------------------------------------------------------------------------------------------------------