“ก็จากที่นายเล่าให้ฉันฝังเมื่อหลายเดือนก่อนฉันก็พอจะเดาได้ว่าก็คงมีเควสลับให้ดึงดาบที่กลางสุสานดาบไม่ใช้หรือไง”
‘หมายความว่ายังไงกัน’
‘เมื่อหลายเดือนก่อนงั้นหรอนั้นมันตั้งเกือย2ปีในPath of God เลยนะนี้มัน’
“นี้เธอรู้วิธีผ่านอยู่แล้วงั้นหรอ”
ยูเฮทำเพียงยิ้มมุมปากอย่างเยียดหยัน แม้จะเป็รอยยิ้มชั่วร้ายแต่เธอก็ยังคงงดงามราวกับเทพธิดา
“มันแน่นอนอยู่แล้วไม่ใช้หรือไงนายคิดว่าองค์หญิงอย่างฉันจะไม่รู้เื่แค่นี้หรือไง”
ใบหน้าของยูชิกแดงกั่มด้วยความโกรธ
‘เวรเอ้ยนี้มันเื่อะไรกันเธอรู้เื่เควสอยู่แล้วแต่ไม่ยอมบอกเราเนี้ยนะ2ปีเฉียวนะ2ปี บัดซบบัดซบๆๆๆๆๆ’
‘ต่อจากไอิญญาดาบนั้นฉันก็ต้องมาเจอกับยัยนี้ในโลกจริงอีกหรือไง’
‘นี้มันไม่ใช้ระดับคนสวนแล้วแต่เราคือทาส เป็ทาสเลยต่างหากเวรเอ้ยคอยฉันก่อนเถอะฉันจะทำลายกิลด์ของเธอให้สิ้นซากสักวันนึง’
ยูชิกวิ่งเข้าไปหมกตัวอยู่ในห้องของตัวเองทันที
“นี้ลูกไม่แกล้งน้องแรงไปหน่อยหรอ”
แม่ของเธอถามด้วยความเอาใจใส่ลูกทั้งสอง
“หืมหนูไม่ได้ทำอะไรเลยนะค่ะการรวบรวมข้อมูลและวิเคาระห์อย่างใจเย็นเองก็เป็ความสามารถอย่างหนึ่งเหมือนกันยูชิกเองก็ไม่ได้โง่แต่เขาดันใช้แต่ความขยันบ้าๆนั้นแทนที่จะใช้สมองแทนหากลองคิดดูสักนิดเขาก็คงรู้ตั้งนานแล้ว”
เธอเองก็ไม่ใช้ไม่อยากช่วยแต่มันสนุกดีในฐานะของผู้ชมและในฐานะขององค์หญิงแห่งเลกิออส กิลด์ระดับสูงที่ต่อสู้อย่างหนักหน่วงตลอดเวลาเพื่อหวังครองดินแดน
เธอคือหัวหน้ากิลด์ระดับสูงและผู้ถือหุ้นกว่า40%ของกิลด์ กิลด์ของเธอสามารถดึงดูดบริษัทเล็กใหญ่ไว้ได้มากมายมีบริษัทไม่น้อย้ามาลงทุนในกิลด์ของเธอ
“แม่พรุ่งนี้หนูต้องไปออกรายการให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับPath of God แม่จะไปด้วยกันไหม”
“เอาสิแม่เองก็อยากไปดูตอนเขาถ่ายทำกันมานานแล้ว”
“อืมแม่ค่ะหนูว่าเราย้ายบ้านกันดีไหมเป็เพนท์เฮาส์บนตึกกิลด์ของหนูมันมีระบบรักษาความปลอดภัยอย่างดีแถมหนูจะได้อยู่กับแม่ตลอดด้วยฮิฮิ”
ั้แ่เกมนี้เปิดตัว ครอบครัวของพวกเขาก็อยู่อย่างสุขสบาย ฐานะทางบ้านเองก็เรียกว่ารวยได้อย่างเต็มปาก ยกเว้นยาจกในห้องที่กำลังฟูมฟายเพราะถูกลูกพี่ลูกน้องที่อายุห่างกันแค่ปีเดียวหักหลัง
***
หลังจากที่ยูชิกทำงานส่งของเสร็จเขาก็ได้ขึ้นรถเมย์ไปจ่ายดอกเบี้ยที่บริษัทเงินกู้และระหว่างกลับยูชิกก็แวะเข้าไปยังสำนักดาบเต่าทมิฬ การเรียนรู้วิชาดาบและศิลปะการต่อสู้ถือเป็งานอดิเรกของยูชิกแต่หลังจากการต่อสู้กับลาช์สเขาก็กลับมาคิดทบทวนกับตัวเองว่าเขาควรจะหมันฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอเพื่อเป้าหมายใหม่ในอนาคตของเขา นั่นก็คือการทำลายกิลด์เลกิออสให้สิ้นซาก
เมื่อคืนทั้งคืนเค้าแทบไม่ได้นอนเมื่อนึกย้อนกลับไปที่คำพูดของ มิน ยูเฮ
‘แล้วเธอจะได้รู้ว่าเธอเล่นผิดคนแล้ว’
“หึหึๆๆๆฮ่าๆๆๆ..”
หากมิน ยูเฮได้รู้ความคิดของยูชิกเข้าเธอคงได้หัวเราะจนขาดใจตายแน่ หากเธอรู้ว่าnoopที่อยู่ในสุสานดาบมาเกือย3ปีคิดที่จะทำลายกิลด์ของเธอ
หลังจากที่ยูชิกเข้าไปข้างในโรงฝึกเหล่าลูกศิษย์หนุ่มสาวของโรงฝึกก็พากันทักทายยูชิก
เป็ภาพที่ทำให้เหล่าเด็กใหม่ของโรงฝึกรู้สึกแปลกตามาก
ทำให้เด็กที่พึ่งเข้าโรงฝึกมาวันนี้หันไปถามรุ่นพี่ที่อยู่ข้างๆ
“นี้ๆพี่สาวๆเขาเป็ใครงั้นหรอ”
“หืมเค้านะหรอ ก็ลูกพี่ลูกน้องของคุณยูเฮไง”
“เฮ๋ ลูกพี่ลูกน้องคุณยูเฮงั้นหรอ ถึงว่าทำไมพวกพี่ๆในโรงฝึกถึงรู้จักเขากันหมด”
“ก็คุณยูเฮทั้งเก่งทั้งสวยถามยังเป็ผู้เล่นระดับสูงของ Path of God ด้วย ผมเองก็เข้าโรงฝึกมาเพราะบทสัมภาษณ์ของคุณยูเฮเมื่อเช้านี้ อยากเจอสักครั้งจังน๊า”
“ฮ่าๆมันคงจะเป็ไปได้ยากแล้วแหละ ั้แ่Path of God เปิดตัวเธอก็ไม่ค่อยได้มาโรงฝึกแล้วแถม่นี้เห็นในข่าวว่ากิลด์ของเธอกำลังวางแผนยึดเมืองอยู่ด้วยคงจะไม่ได้มาที่นี้ง่ายๆหรอกนะ”
“อีกอย่างที่คนในโรงฝึกนี่รู้จักยูชิกนะไม่ใช้แค่เพราะยูเฮหลอกนะแต่เป็เพราะเขามันบ้า”
“เพราะั้แ่เขาเริ่มมาฝึกที่นี้เขาก็เอาแต่ฝึกเหวี่ยงดาบแล้วก็ฝึกพวกพื้นฐานของดาบและพื้นฐานของศิลป์การต่อสู้ ทั้งที่อาจารย์โจตั้งใจจะสอนเคล็ดวิชาของสำนักให้แต่เขาก็ดันเรียนแค่พื้นฐานของเคล็ดวิชาเท่านั้น”
“บางวันเขาจะมาที่นี้ก็เพื่อเหวี่ยงดาบอย่างเดียวเป็ชั่วโมงเลยล่ะ มันก็เลยไม่แปลกที่ศิษย์เก่าทุกคนจะรู้จักยูชิก”
เด็กชายที่ยืนฟังเื่ราวอยู่สักพักหันไปมอง ยูชิกด้วยสีหน้าแปลกใจเล็กน้อย
‘คนพี่เป็ศิษย์ชั้นสูงของสำนักส่วนคนน้องกลับเป็พวกบ้าฝึกแต่ขั้นพื้นฐานนี้มันเครื่องบินเจ็ทกับจักรยานชัดๆ’
เด็กหนุ่มมองไปที่ยูชิกอย่างผิดหวัง
ยูชิกเองที่ได้ยินเสียงการสทนาเบาๆนั้นทำได้แต่อารมณ์เสียนิดๆ
‘นี้เราอุส่าตั้งใจมาฝึก ยังต้องมาได้ยินเื่ไม่น่าฟังอีกหรือไงฟะ’
ยูชิกสลัดความคิดไรสาระออกจากหัวแล้วเดินไปหาปรมาจารย์โจที่อยู่ในห้องฝึกศิลปะการต่อสู้เขาเป็ชายหุ้นกำยำกลามใหญ่เหมือนนักยกน้ำหนักหน้าตาของเขาอาจทำให้โจรที่เดินเตร่ข้างถนนตอนกลางคืนวิ่งหนี้ไปได้เขาเป็เ้าของโรงฝึกเต่าทมิฬแห่งนี้
ยูชิกเดินเข้าไปทำความเคราพปรมาจาร์โจก่อนที่จะเอ่ยถาม
“ท่านอาจารย์ครับเอ่อคือว่าท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์ยังยินดีที่จะสอนทักษะดาบให้ผมอยู่ไหมครับ”
หลังจากได้คลาสใหม่มายูชิกก็คิดว่าเขาควรที่จะเรียนรู้เกี่ยวกับเชิงลึกเื่ของดาบไว้ให้มากกว่านี้เพื่อให้การเดินบนเส้นทางที่เขาเพิ่งสร้างขึ้นเกิดประสิทธิ์ภาพสูงสุด
ปรมาจารย์โจที่ได้ยินอย่างนั้นจึงแปลกใจเล็กน้อยเพราะเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขานั้นเอาแต่เหวี่ยงดาบอย่างเดียวมา3ปีแล้วั้แ่ที่เข้าโรงฝึกมา
“ฉันแปลกใจนะเนี้ยที่เธออยากเรียนรู้วิชาดาบขึ้นมามีอะไรเกิดขึ้นงั้นรึ”
“ไม่มีอะไรหรอกครับผมแค่จะปล่อยให้ยัยปีศาจนั้นเชิดหน้าชูตาอยู่อย่างนั้นไม่ได้อีกแล้วผมต้องทำให้เธอลดหางลงซะบาง”
“ฮ้าๆๆๆนี้พวกเธอทะเลาะกันอีกแล้วงั้นหรอแต่เอาเถอะเห็นเธออยากจะเรียนฉันก็ดีใจแล้วไม่คิดเรียนศิลปะการต่อสู้ไปด้วยเลยละ”
“เออผมไม่ค่อยมีเวลาน่ะครับ”
“งั้นหรอน่าเสียดายจริงๆหากเธอเรียนศิลปะการต่อสู้แล้วก็เทคนิคการเคลื่อนไหวไปด้วยมันจะช่วยให้ทักษะดาบเฉียบคมขึ้นมากเลยนะ”
“จริงหรอครับ งั้นตกลงครับผมจะเรียนทั้งหมดเลยแต่ส่วนค่าใช้จ่ายผมขอทยอยจ่ายได้ไหมครับ”
“หืม ไม่เห็นจะต้องคิดอะไรมากเลยยูเฮสร้างชื่อเสียงไหวให้โรงฝึกของเราตั้งมากมายฉันจะไปคิดค่าฝึกสอนกับพวกเธอสองคนได้ยังไงกัน แค่แข็งแกร่งขึ้นแล้วช่วยสร้างชื่อสร้างให้สำนักเราก็พอแล้วละห้าๆๆๆๆ”
“ยังไงซะเอาเป็ว่าั้แ่พรุ่งนี้เธอต้องมาฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ที่นี้ทุกเช้าก่อนจะไปทำงานและหลังจากที่เธอเลิกงานแล้วเธอก็ต้องมาฝึกทักษะดาบแล้วค่อยกลับบ้านละกันแต่วันนี้ฉันต้องไปก่อนไม่งั้นเมียของฉันอาจให้ฉันนอนนอกบ้านได้หากใช้กลับไปไม่ตรงเวลา”
‘นี้เขากลัวเมียขนาดนี้เลยงั้นหรอเอาเถอะอย่างน้อยเราก็ได้ฝึกฟรีแล้วกันเื่อื่นจะยังไงก็ชั่งถึงจะรู้สึกแย่ที่ได้ยินชื่อยูเฮก็เถอะ’
“ครับงั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ”
11K
